{persoonlijk) Nooit saai

Dinsdag
Weer een financiële afspraak, nu bij een andere bank. Ook met positief gevolg. Bovendien krijgen we te horen dat er een bod is uitgebracht op ons huis in Nederland. Het wordt nu echt spannend.
Ik moet boodschappen doen en rij nog maar een keer heen en weer, nadat ik echtgenoot thuis heb afgezet (want die heeft het druk). Als ik thuiskom werk ik dit weekoverzicht af en doe nog wat huishoudelijke klusjes. Ik krijg een mailtje van mijn uitgever met vier omslagvoorstellen voor mijn nieuwe boek. Altijd weer lastig kiezen, maar met hulp van de dochters en echtgenoot lukt het toch.
Hoe dat eruit gaat zien? Dat mag ik pas openbaar maken als de folder klaar is. Ja, vind ik ook jammer. Maar het is niet anders.
Nou, goed dan. Een heel klein stukje van de voorkant:


De koelkast heeft alweer kuren, die kan er blijkbaar niet tegen dat ik er een flinke voorraad eten in wil bewaren, want de vorige keer begon het ook nadat ik boodschappen had gedaan. We verhuizen de voorraad zolang naar de koelkast van het leegstaande appartement naast ons en laten hem maar weer ontdooien. Op geertrude.nl kun je vandaag lezen hoe ik omga met en last heb van het tijdsverschil tussen Nederland en Curaçao


Woensdag
Een productief dagje. Ik plaats mijn weekoverzicht, doe drie emmers was (nog steeds met de hand, we zijn op zoek naar een tweedehands wasmachine, maar dat valt nog niet mee) en dweil de vloer. Daarna schrijf ik een paar blogjes, zet mijn schrijversnieuwsbrief klaar om morgen te versturen en begin aan het Kerst e-book. Omdat het vandaag eindelijk zonnig en warm is, heb ik wat moeite om in de stemming te komen.



Tussendoor brouw ik een lekker soepje en ik bedenk dat ik misschien toch wel weer wat recepten wil gaan plaatsen. Ik ben geen 'foodie', maar wat ik bij elkaar verzin is toch meestal wel lekker.


Het blijft droog dus gaan we eindelijk weer zwemmen. Ik vind dat echt de perfecte manier om de werkdag af te sluiten. Even alle stress eruit spoelen.
De koelkast doet het weer, maar er is inmiddels aardig wat groente verlept en/of bedorven. Ik besluit alles wat nog enigszins te redden is bij elkaar te mikken, met de spinazie die ik gisteren gekocht heb. In Nederland doe ik dat soort dingen wel vaker, maar dit mislukt jammerlijk. De spinazie is taai en doorgeschoten, maar zelfs als we die er uitgevist hebben, smaakt het verschrikkelijk. Tot zover het idee dat ik recepten kan gaan delen. Dit 'recept' kan in ieder geval, met het eten zelf, de vuilnisbak in.
Echtgenoot dineert met een halve zak pinda's, een ijsje en het restje vlees van gisteren dat ik er ook doorgegooid had, maar dat gelukkig nog niet naar bittere spinazie smaakt, en ik neem een boterham. Ach ja, soms zit het tegen.

Donderdag
Ik zit al vroeg met een dochter aan de telefoon (het is hier zes uur vroeger dan in Nederland en zij heeft middag/avonddienst) en echtgenoot maait het gras voor ons appartement. Na gezellig bijkletsen over en weer, overleg ik met dochter (die ook mijn proeflezer en eerste redacteur is) over het Kerstboek. We komen tot de conclusie dat we allebei te weinig tijd hebben om te zorgen dat het verkoopbaar is. Budget om iemand anders in te huren heb ik nu even niet (dit gaat buiten mijn normale uitgever om), dus ik besluit het hele plan uit te stellen tot volgend jaar (of later). Dat voelt als een enorme opluchting en dat betekent meestal dat het een goed besluit was.
Ik zie dat ik op twitter nu 50 volgers heb. Ik weet het, dat stelt niet veel voor, maar voor mij is het een mijlpaal.
We gaan weer zwemmen (yes!) en daarna rijden we door naar de stad, voor een drankje en een hapje bij De Buren. Het blijkt gezellig druk te zijn en we horen dat dat meestal zo is op donderdagavond. Dat is voor ons juist meestal een thuiseetavond, omdat we op vrijdag altijd weg gaan. Maar misschien gaan we onze planning nu toch aanpassen.

Vrijdag
Voor het eerst sinds we hier zijn lukt het me de eieren voor echtgenoot op zijn bord te leggen zonder de dooiers te breken. De truc? Zorgen dat de pan en de boter goed heet zijn voor ik de spek en de eieren erin doe. Dan plakt het niet vast en is het dus gemakkelijker op te scheppen. Las ik gisteren ergens op internet. Weer wat geleerd. (Ja, thuis lukt het altijd wel, maar hier heb ik goedkopere pannen en heter gas, dat kookt heel anders.)
Disclaimer: Nee, dit ontbijt is niet 'volgens de regels', maar echtgenoot is aan de magere kant, heeft een normaal cholesterol en geen enkele vorm van hart- of leververvetting. Zelf kom ik de ochtend prima door op die twee gekookte eieren (ook aan de magere kant, geen idee hoe mijn cholesterol en mijn kransslagaderen eraan toe zijn).


Op geertrude.nl verschijnt het tweede deel van het Halloweenverhaal en op Huishoudhobbels plaats ik een (tamelijk kritisch) verslag over de reanimatiecursus die we vlak voor ons vertrek uit Nederland volgden.
Ik bereid mijn bulletjournal voor volgende maand voor en schrijf er een blogartikel over.
Dan besluiten we dat het weekend is. We gaan eerst zwemmen bij Daaibooi (en ik neem eindelijk mijn camera mee).



Daarna gaan we naar huis om te douchen (en de bloemetjes te bewonderen).


En dan zijn we nog ruim op tijd voor het Happy Hour op Blue Bay, waar we Duitse kennissen ontmoeten en nieuwe vrienden maken. Waaronder een dinosaurus.


Zaterdag 
Omdat we met alleen handbagage hierheen gekomen zijn, zat ik zonder breiwerk. Na tweeënhalve week begint het toch te kriebelen, dus we rijden naar de nieuwe, grote vestiging van Ackerman om te kijken of ze daar iets hebben. En jawel. Veel keus is er niet, maar ik heb naalden en twee bolletjes katoen. Kan ik in ieder geval een paar pannenlappen breien.




Tijdens het happy hour gisteren werden we uitgenodigd om naar het strand te komen, waar de hele groep zich zou bevinden. Dus rijden we tegen elven met een gevulde koelbox richting Kas Abou.


Kun je raden welke nationaliteit onze nieuwe vrienden hebben? Wacht, ik zoom even wat verder in.


Ja, dat is een zwemband in de vorm van een Amerikaanse Adelaar. Die andere is Trump. Maar ik heb geen duidelijkere foto's zonder herkenbare gezichten. Helaas.

We brengen de  hele dag op het strand door, eten nog een patatje bij Mambo en vallen vroeg in slaap. Je wordt doodop van een dagje hangen op het strand...

Zondag
We rijden een beetje rond op het eiland en eten wat op een Food Festival. Dat laatste is beter geschikt voor het avondeten, dan voor de lunch, denken we, want het is bloedheet en niet erg druk. Maar de burrito (hadden we nog nooit eerder op) en de hotdog smaken er niet minder om.




Na een tijdje rondhangen in de stad besluiten we naar huis te gaan, maar halverwege herinneren we ons dat we gehoord hadden dat er op Kokomo op zondag 'Family Happy Hour' is met rockmuziek. En laat dat laatste (goede muziek) nou net het enige zijn wat aan ons eilandgeluk ontbreekt... Dus gaan we nog maar even naar Kokomo.


Dat blijkt een goede keuze. De muziek is geweldig, dus we blijven tot ze stoppen met spelen. Hoewel je hier ook restaurantgerechten kunt bestellen tegen bijpassende prijzen, hebben ze ook snacks. Omdat we al behoorlijk veel gegeten hebben houden we het bij een broodje kroket (ik) en patat en bitterballen (echtgenoot). Dat is prima te doen en we krijgen nog een prachtige zonsondergang als toetje ook.



maandag
Tja, weer gewoon aan het werk. Dat valt best even tegen na zo'n gezellig weekend. Maar ik ben redelijk productief. Wassen, dweilen, bed verschonen, de administratie bijwerken, een recensie in klad typen en een spoedopdracht als tekstschrijver. Mijn artikel over mijn bulletjournal gaat ook online (raar, maar dat voelt als een heel persoonlijk onderwerp). Het gaat prima, maar ik word er wel lichtelijk gestresst van. Gelukkig besluit echtgenoot na het zwemmen dat hij nú een barbecue wil kopen (daar hebben we het steeds over, maar het schiet er steeds bij in), dus we rijden om half zes nog naar Cost-u-less om er een te kopen en daarna naar Centrum Supermarkt voor vlees en sla. Waarna we de dag dus heerlijk ontspannen afsluiten. 


Hoe was jouw week?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten