woensdag 23 december 2015

Een warme nek

Toen ik in mijn archieven zocht naar mijn eerste Honey Cowl, moest ik lachen om het stukje dat ik daarover schreef. Ik had helemaal gelijk. Want hoewel ik er mijn familie nog niet mee vermoeid heb, is het wel een favoriet patroon aan het worden. Het breit leuk en het zit heerlijk. Ik draag die eerste regelmatig, mijn man gebruikt het exemplaar dat ik op CuraƧao breide en over de lange versie in het geel heb ik jullie pas geleden nog doorgezaagd.
Dus toen ik bij de kringloop een paar bolletjes heel mooie bruine wol vond, was het niet zo moeilijk te verzinnen wat ik ermee ging maken...




Ik breide letterlijk door tot ik nog maar een paar centimeter over had. Ik vind de kleuren variatie in deze wol echt heel erg mooi. De col is behoorlijk dik en aan de stevige kant, maar wel heel zacht. Heerlijk voor koude dagen met veel wind. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten