Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Andijvie




for English please scroll down

Ik hou niet zo van andijvie.
Dat is zachtjes uitgedrukt, maar dat moet, want ik hoor tenslotte mijn kinderen een goed voorbeeld te geven. Eten is niet vies, je vindt het hoogstens niet zo lekker. Maar je eet het wel. En liefst zonder te zeuren.
Mijn hele gezin is dol op de traditionele stamppot rauwe andijvie. Dus maak ik het klaar en eet het ook nog. Zonder te zeuren, maar wel met heel veel tegenzin. Want om eerlijk te zijn vind ik andijvie gewoon vies. Echt heel vies. Daar hebben de kinderen vroeger niet veel van gemerkt, want toen schepte ik listig voor mezelf uit het onderste deel van de pan, waar de aardappels zich niet echt goed vermengd hadden met het groen. Dat is ze nooit opgevallen. Tegenwoordig letten ze beter op en nu weten ze het. Inmiddels zijn ze volwassen, dus ik hoef niet bang te zijn dat ze ineens ook niets meer lusten. Ze lachen erom. Zeker nu.
Ik ging een moestuin planten. Dat wilde ik al jaren, maar er kwam steeds van alles tussen en dan was het weer te laat om nog iets te doen. Dit jaar beloofde weer zo’n jaar te worden, maar daar stak ik een stokje voor. Ik  legde een rijtje stenen neer als rand, gooide er een paar zakken bemeste tuingrond bij en noemde het een moestuin. Toen moest er nog wat gaan groeien, het liefst uit zaad, want dat leek me leuker dan kant en klare plantjes.  Het was al eind juni, een beetje laat dus,  maar ik zou wel zien hoe het ging.
Ik deed wat research en kwam er achter dat spinazie, sla, suikermais, wortels, boerenkool en andijvie allemaal laat gezaaid kunnen worden. Ik had die laatste natuurlijk kunnen negeren, maar dat vond ik flauw. Het gezin vindt het tenslotte wel lekker. En ik betwijfelde of er echt veel zou opkomen, dus zaaide ik vrolijk een rijtje van mijn minst favoriete groente.
Het was goed zaad. Of het was groeizaam weer. Of die tuingrond was echt goed bemest. Ik heb geen idee. Maar het groeide als de kool die ik niet geplant had.
En dus eten we nu twee keer per week andijvie. Of vaker. Want ik heb veel. Heel veel. We eten het rauw, gekookt of gewokt. Met aardappels, met rijst of met pasta. Het went. Maar ik hou er nog steeds niet echt van. Zachtjes uitgedrukt.
~~~~~~~~~~

I don't like endives. 
That's an understatement. It's actually one of the very few vegetables I really don't want to eat. But we do, since the rest of our little family does like it.
When I started my little vegetable garden it was rather late in season. So I did a bit of research to find out which vegetables still could be sown. Spinach, lettuce, corn, carrots, kale and... endives. I could have ignored that last one, but that would have been childish, I thought. And I doubted this very first try at sowing and growing would succeed, so I happily added a row of my least favorite vegetable.
The seed was good, the weather was great (for growing veggies that is), the soil was just right. Or something like that, I don't know. I just know it grew very, very well.
So now we eat endives twice a week. At least. There's a lot of it and I don't want to waste good home-grown food. We eat it raw, cooked or stir-fried. With potatoes, rice of pasta. 
I'm getting used to it. And I love that I really grew it myself, that I can go out to the garden and harvest veggies for diner, that I have been able to do that for months now and all that from one little bag of seed.
But I still don't like endives. And that's an understatement. ;-)

2 opmerkingen:

  1. Ik hou niet zo van spruitjes, maar het zijn hamsterweken bij AH en het was twee zakken voor de prijs van een. Tja, wat kan een mens dan anders dan inslaan.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Precies! Het went trouwens echt. En ik vind de uitdaging om er iets mee te maken dat ik misschien iets lekkerder vind eigenlijk wel erg leuk ;-) Wist je dat je spruitjes ook kunt wokken? Alles smaakt beter als je het wokt (vind ik - het gezin heeft liever hollandse stamppotten).

      Verwijderen

Wat leuk dat je wilt reageren!
Ik lees alle reacties en meestal antwoord ik ook, al kan dat soms een paar dagen duren.

Helaas moeten sommige mensen 'bewijzen dat ze geen robot zijn' door op plaatjes te klikken.
Sorry daarvoor, ik kan het niet uitzetten (heeft met cookie-instellingen van blogger te maken).
Mailen mag ook altijd (geertrude@geertrude.nl)