Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Mijn leven op dit moment










Steeds als ik denk dat het leven niet hectischer kan worden, blijk ik dat verkeerd te hebben gezien. Ons leven op dit moment is een mix van leuke dingen (ja, toch ook wel) en heel veel gedoe. Echtgenoot is afwisselend ziek en zo vol energie dat hij niet bij te houden is (voor mij dan). Het huis gaat waarschijnlijk volgende week in de verkoop (als ik de laatste dingen opgeruimd, schoongemaakt en gewied heb) en daar heb ik zeer gemengde gevoelens over, maar geen tijd om daarbij stil te staan. We hebben weer een paar weken op Curaçao gepland staan, en het zou zomaar kunnen dat we daarvoor of vlak daarna moeten verhuizen naar een tijdelijk plekje ergens in Nederland (dat hebben we dus nog niet geregeld, want dat weten we nog niet). Verder heb ik regelmatig een redactieklusje (waar ik erg blij mee ben!) en eigenlijk nog een berg schrijf- en blogplannen. Maar ik denk dat het nog even duurt voor ik aan dat laatste toe kom.
Wat ik hiermee wil zeggen? Dat ik echt wel regelmatig wil bloggen. Dat ik elke dag wel iets bedenk wat ik zou willen schrijven/fotograferen/bespreken. Maar dat het er simpelweg even niet van komt. Breien doe ik trouwens ook vooral op de Spoedeisende Hulp. Het opgewonden stukje dat ik daarover wil schrijven zit ook nog in de pijplijn, maar in ieder geval kun je gemakkelijk een hele muts breien als je daar vijf uur (!) doorbrengt zonder dat er echt iets gedaan wordt.
Nou ja. In ieder geval. Het loopt zoals het loopt en het komt vast wel goed. En zodra het weer een beetje goed komt, zal ik dat hier weer melden. Maar ik kan niet beloven dat dat volgende week al is...
Lees verder ...

de week in foto's - week 34




Eigenlijk alleen foto's van vrijdag, maar dat was dan ook waar de week om draaide. Ik zat een dag lang met een breiwerkje naast echtgenoot in het ziekenhuis (afgezien van de drie uur die hij in de operatiekamer doorbracht). Gelukkig ging alles goed. Echtgenoot mocht zaterdag alweer naar huis en voelt zich beter dan hij zich in jaren gevoeld heeft.
De rest van de week ben ik offline, want we nemen we allebei (want mijn oorontsteking is ook nog steeds niet over) de tijd om te rusten en te genezen.
Lees verder ...

52 mutsen :: 34 - felblauw



Wat kan ik over deze muts zeggen? Niet veel. Ik vind de kleuren van de wol zo mooi, dat ik een heel simpele muts breide. Meer heeft die wol niet nodig, als je het mij vraagt.
Het is garen Rachel van Zeeman, maar zo te zien hebben ze het niet meer. Ik zette 80 steken op met naald 5 en breide een rib van 4 recht, 4 averecht tot het kleurverloop helemaal op blauw zat. En daarna hield ik het bij een simpele tricotsteek.
Dit zou weleens een nieuwe kandidaat voor mijn 'deze-hou-ik-zelf' lijstje kunnen zijn...
Lees verder ...

Een to-dolijst in foto's

Drie dingen die ik vandaag moet doen:

1. kiezen met welk garen ik de volgende muts ga breien (ik zei het al, ik moet stoppen met breigaren kopen)


2. Deze puinhoop opruimen (wat er achterbleef van onze vroegere slaapkamer nadat we het bed en de kledingkasten verwijderd hadden - ja, het is een rommel, alles wat in de rest van het huis in de weg stond is in de loop van de tijd naar boven verhuisd).


3. foto's uitzoeken en in de kleinere albums doen (van die vier vakken onderaan mogen er maar maximaal twee overblijven)


En nog iets met voorbereiden op morgen, maar daar denk ik liever niet teveel aan.

(we werden maandag gebeld door het ziekenhuis: er was ineens ruimte in het operatieschema en echtgenoot was de eerste op de wachtlijst die op zo'n korte termijn tijd vrij kon maken. Fijn dat het wachten sneller voorbij is dan we dachten, maar het komt nu ineens wel heel dichtbij...)
Lees verder ...

Kringloopvondsten

Ik ben best braaf, wat kopen betreft. Ik kan door Ikea wandelen en alles leuk vinden, maar alleen met de gordijnen en het bed waarvoor ik kwam door de kassa gaan (het hielp wel dat echtgenoot erbij was, natuurlijk). Ik kan naar de Action gaan en alleen met de drie plastic bakjes waarvoor ik kwam naar buiten lopen. Winkelen voor kleding vind ik een matig genoegen en aan schoenenwinkels heb ik een hekel. Nee, koopziek ben ik niet, zou je denken.
Maar dan. Kringloopwinkels.

Vorige week gebeurde dit:


Oeps. Ik ging voor kleine fotoalbums (die ik ook vond, maar waar ik geen foto van heb) en absoluut niet voor breigaren. Maar zeg nou zelf, dit laat je toch niet liggen als je nog zo'n twintig mutsen te breien hebt? Dus.
Ik nam ook een paar oude Landlevens mee, want zo leuk om doorheen te bladeren en twee oude breitijdschriften. Want voor vijftig cent per stuk kan dat best. Toch? Ik gunde het mezelf. Zo vaak kom ik tenslotte niet meer bij de kringloop tegenwoordig.

Vandaag besloot ik op mijn boodschappenrondje nog een paar kringloopwinkels (andere dan vorige week) te bezoeken, want ik moest nog meer van die kleine fotoalbums (ik heb heel veel grote, dikke albums die compacter en gemakkelijker te verhuizen/op te slaan moeten worden) en ik moest op zoek naar twee stoeltjes voor in de slaapkamer.

Tja.


Ik denk dat ik nu genoeg fotoalbums heb. Dus dat is goed. Twee t-shirts en een jurkje konden er ook nog wel bij in mijn kledingkast, want een groot deel van mijn zomerkleding ligt nog op Curaçao, maar het is hier ineens ook goed weer - dat had ik niet verwacht toen ik besloot met lege koffers terug te reizen.
Haarspelden had ik niet.  Alleen elastiekjes. Maar misschien wordt het tijd om iets meer met mijn haar te doen dan er vlug een vlecht in draaien. Tot zover kan ik het allemaal nog verdedigen.
Maar dan. Nog meer breigaren (niet alles staat op de foto, totaal zeven bollen). Ik mag wel sneller gaan breien. Veel sneller, zelfs, want het past niet meer in mijn voorraadmand en ik mag van mezelf geen ruimte maken voor nog meer voorraad. Oeps.
Die agenda... tja. Dat is een afwijking van mij. Als het leven een beetje onzeker en druk wordt, koop ik agenda's en notitieboekjes. Waarschijnlijk vanuit het idee dat alles goed komt als ik het maar opschrijf. Wat ik zelden doe, want daar heb ik geen tijd voor. Maar ik kon deze toch niet laten liggen, zeker niet omdat er nog allemaal handige formuliertjes met maand- en weekoverzichten en zo in zitten. Met de speciale 6-gaats perforator ben ik ook erg blij, want nu kan ik weer zelf agendapagina's ontwerpen en printen. Ik heb tenslotte toch niets beters te doen ;-)

Volgende week 'moet' ik weer langs een paar kringloopwinkels. Want die stoeltjes heb ik nog steeds niet... O jee.
Lees verder ...

de week in foto's - week 33

Man, man, man. Wat een week. Zo ongelooflijk druk. Zo druk dat er bijna geen foto's van zijn.
Ik had een enorme berg redactiewerk en een achterstand in de boekhouding die dringend bijgewerkt moest worden, ging een half dagje bij iemand anders helpen schoonmaken, worstelde (nog steeds) met een oorontsteking en hielp echtgenoot met klussen.
Echtgenoot maakte de technische ruimte af en verhuisde de wasmachine uit de keuken naar zijn definitieve plek. Daardoor kwam er in de keuken plaats voor een vaatwasser, die hij meteen bestelde en (na aflevering) inbouwde. Ik weet nog niet of ik het ding dagelijks ga gebruiken (vanwege stroomverbruik), maar deze week was het een uitkomst.
Want we deden ook nog wat aan de achterkamer (understatement). Die ging van dit:


via dit


naar dit (wat een behangetje al doet)


naar dit (en een vloer!)


en uiteindelijk dit ( een slaapkamer!)


Helemaal klaar is het nog niet, maar de grote renovatie is voorbij. En dat is een enorme opluchting.

Als alles echt klaar is, zal ik beter foto's maken en eens zoeken naar echte voor-foto's, maar voor nu wilde ik dit toch even delen ;-)  Zo blij mee.

Breien deed ik trouwens ook nog. Tussen het klussen door (vandaar die bijzonder gedecoreerde broek)


Plannen voor deze week? Puinruimen in de rest van het huis. Ik ga niet eens foto's laten zien van de troep, want die is echt te erg. Uitzoeken, weggooien en opbergen dus. En dan meteen een grote schoonmaak eroverheen, denk ik.
Ik heb nog een klein beetje redactiewerk af te ronden, dat moet echt gebeuren. Ik wil de boekhouding weer netjes elke week doen en dan wil ik ook nog wat gaan schrijven. Boek 11 heeft nog steeds geen einde en eigenlijk wil ik dit jaar echt meedoen aan de verhalenwedstrijd van het Valentijngenootschap en die deadline begint toch echt in zicht te komen.
Meer uren in een dag en meer dagen in een week zou handig zijn ;-)
Lees verder ...

52 mutsen :: 33 - het blijft mijn favoriete patroon



Ja, dat patroon, alweer.  Ik ga me er niet voor verontschuldigen. Ik vind het fijn om dit patroon te breien. Alsof je met een oude vriendin zit te kletsen. Heel vertrouwd. Misschien niet uitdagend, maar soms precies wat je nodig hebt.


Ik heb iets geks gedaan, een paar weken geleden. Dit notitieboekje kreeg ik ooit van de dochters voor Sinterklaas. In eerste instantie durfde ik het niet te gebruiken, want ik ben nogal een ramp met notitieboekjes. Schrijf bijna onleesbaar, scheur er bladzijden uit, dat soort dingen. Maar uiteindelijk besloot ik het te gebruiken om notities te maken over mijn breiwerkjes. Ik begon daarmee in 2015 en heb het sindsdien min of meer vol gehouden.
Maar ik bleef het jammer vinden dat de rest van mij breigeschiedenis er niet in stond. Dus pakte ik op een luie zondagmiddag mijn blog en een pen erbij en begon te schrijven. Vanaf dat eerste vest in 2006* en zo alle jaren breiblogjes door. Poeh! Geen eenvoudig klusje. Maar wel leuk. Want nu heb ik een beetje overzicht van wat ik al die jaren gemaakt heb. En nu weet ik dus precies hoe vaak ik dit patroon al gebreid heb.
Vijfentwintig keer. Ahum. Geen wonder dat ik er niet echt meer bij hoef na te denken...

* niet mijn allereerste project, ik moet ooit nog eens een overzichtje maken van wat ik breide voor ik begon met bloggen. Veel was het niet, maar ik kan me in ieder geval een vestje voor een peuterdochter herinneren, een kraamcadeautje met een truitje, mutsje en sokjes en wat poppemutsjes.
Lees verder ...

De week in foto's - week 32

We klussen het hele weekend (nou ja, vooral echtgenoot - ik voel me ziek) en maandag gaan we nog even door (ik ondanks nog steeds ziek ook, want sommige plafondplaten ophangen kan hij echt niet in zijn eentje). Maar dan is het zover: we hebben een plafond! Nu begint het toch echt weer een kamer te worden (ik moet nog eens op zoek naar voorfoto's - alles was kaal tot op de stenen muur en de dakbalken).



Ik rommel wat met miniplantjes om een bakje voor mijn moeder te maken en krijg meteen zin om zelf een paar van die baby's op te kweken. Altijd zo leuk om te zien hoe dat groeit. Eén van mijn grootste ficussen begon als een dwergje van een paar centimeter. Maar ik hou me in met het oog op de emigratie. Nog wel tenminste (want ik kan ze toch altijd weer bij de dochters kwijt en...)


Regen! Toch wel fijn om me even niet druk te maken over wel of niet sproeien.


Een kringloopvondst waar ik heel blij mee ben. Een stevige leren rugzak. Heeft wat liefde (nou ja, vooral wat vet) nodig, want was helemaal uitgedroogd, maar verder nog in heel goede staat.


Ik maak weer een muts af (muts 32) en begin aan een vaatdoekje. Vrij saai breiwerk, maar ik heb er maar drie en die eigen gebreide doekjes werken toch het best.


Ik zie liever strakblauwe luchten, maar toch heeft dit ook wel wat...


Het weekend is een mengeling van ziekzijn (ik blijk alweer oorontsteking te hebben), opruimen en leidingen verleggen (echtgenoot). Dat heeft dit soort taferelen tot gevolg. 


Komende week dus opruimen en schoonmaken. En ook nog twee redactieklussen afwerken en de boekhouding bijwerken. Ik hoef me niet te vervelen ;-)

En verder:

Lees verder ...

52 mutsen :: 32 - Vlindermuts



Ik gebruik niet vaak een patroon voor mijn mutsen, maar deze keer kon ik zelf even niets verzinnen. Dus pakte ik een patroon dat ik al eerder gebruikt had. En net als de vorige keer was de 'Butterfly Hat' een genot om te maken. Die vlinders geven net dat beetje afwisseling dat het interessant houdt, zonder dat het echt ingewikkeld wordt.
Doordat deze wol dunner is, viel de muts wat kleiner uit dan de vorige (op mijn vrij grote hoofd komt hij maar net over mijn oren), maar het resultaat is leuk. Misschien maak ik er binnenkort nog een, maar dan met een extra rijtje vlinders zodat hij mij ook past.
Lees verder ...

in mijn keuken (met recept voor echte Italiaanse pastasaus)

Ik heb een haat-liefde verhouding met koken. Omdat ik het eigenlijk elke dag moet doen, heb ik er niet altijd zin in. Maar tegelijkertijd vind ik het heerlijk om te doen. Als ik een weekmenu zou plaatsen (maar dat vind ik te persoonlijk) zou het een mengeling zijn van ik-moet-toch-wat (inclusief patatje halen of shoarma laten komen) en de keukenprinses uithangen. Dat laatste wil ik dan weer wel delen.

De afgelopen week in mijn keuken:


Radijsgroen in de wok

Een experiment. Ik had ooit ergens gelezen dat je het blad van radijs kunt roerbakken als spinazie. En aangezien ik toch al spinazie in de wok wilde klaarmaken, was dit het juiste moment. Radijsjes schoongemaakt als snack voor echtgenoot (ik vind ze niet zo heel erg lekker) en het blad in de wok. Eerst één blaadje geprobeerd, maar dat smaakte prima, dus daarna gewoon gemengd met de spinazie. We proefden eigenlijk geen verschil. Weer minder eten weggegooid.



Koken zonder plan

Nog meer wok. Meestal twee of drie keer per week. Ik vind dat een van de leukste manieren om eten klaar te maken. Zonder vast plan, gewoon in de groentela kijken wat er is en wat er op moet. Dingen bij elkaar sprokkelen, en dan toch een andere combinatie maken (in dit geval ging er ineens een heel bakje champignons doorheen omdat die echt op bleken te moeten)



Rocco's pastasaus

Geleerd van onze Curaçaose huisbaas, die een echte Italiaan is. Bedoeld om te eten met zes of acht personen als het barbecueën niet doorging (vandaar de grote hoeveelheden op de foto), maar dat ging het wel. Nu heb ik dus voorlopig genoeg porties saus in de vriezer. Ook niet erg.


recept voor 4 personen:
500 gram gehakt
3-4 teentjes knoflook
zwarte peper
1 pakje passata
oregano naar smaak
(olijf)olie

Verhit de olie (van Rocco moet dit olijfolie zijn, maar die was ik vergeten te kopen. Met zonnebloemolie gaat het ook). Fruit de fijngesneden knoflook met wat peper (Rocco had hele, gedroogde pepertjes, ik gebruik gemalen) tot het goudbruin is en voeg daarna het gehakt toe. Bak het gehakt rul (tip: dit gaat gemakkelijker als je steeds een klein beetje toevoegd en losbakt).
Als het gehakt bruin is voeg je de passata toe. Strooi er naar smaak oregano overheen (ongeveer een eetlepel). Roer goed door en breng aan de kook. Laat 30-45 minuten zachtjes doorkoken op laag vuur (kleinste pit). Af en toe roeren.

Ik maak de saus meestal vooraf en warm die dan op, terwijl ik de pasta gaar laat worden. Pasta kun je (alweer volgens Rocco) het best in zeer ruim water koken en ook af en toe voorzichtig roeren, om te voorkomen dat het aan elkaar plakt.
Helaas vergat ik een foto van de saus te maken toen die af was en ook van mijn bord toen we een deel daarvan een dag later met z'n tweeën aten. Oeps.

Barbecue

Alle dochters + schoonzoon + mijn ouders bij elkaar, dat gebeurt niet vaak. Prima moment om de barbecue aan te zetten en lekker lang(zaam) te eten dus. Wij barbecueën met vlees en sla, maar meestal zonder brood of aardappels. Deze keer bakte ik er toch wat aardappeltjes bij.
Met de salade experimenteerde ik met het toevoegen van augurkjes en een klein blikje maïs (naast de komkommer en tomaat die ik er eigenlijk altijd doorheen doe). Dat bleek aan te slaan. Voor ik eraan dacht dat ik nog een foto moest maken was alles al op.



Wat gebeurde er deze week in jouw keuken?
Lees verder ...