dinsdag 1 oktober 2019

Shock



'Het is gewoon té heet,' verzuchtte een van mijn vrouwelijke kennissen, terwijl ze haar zeer aanwezige decolleté afdroogde met een servetje.
'Het is de tijd van het jaar,' probeerde ik te doen alsof ik er geen last van had, maar zij schudde haar hoofd.
'Het is veel heter dan normaal in september. Dit heb ik nog niet eerder mee gemaakt.'
Dat vond ik eigenlijk wel fijn om te horen. Want wij zijn toch wel vaker in september op Curaçao geweest, maar ik vond het de afgelopen tijd wel erg warm. Dat begon eigenlijk al in augustus, maar het hield maar niet op. En het is nog steeds niet opgehouden, eigenlijk. Wel regent het eindelijk weer af en toe en dat is fijn. Vooral voor de natuur.
Allerlei bomen in onze tuin waarvan ik dacht dat ze dood waren, worden ineens groen. Dat is een fijn gezicht. Niet zo kaal meer. De vogels krijgen er een lentegevoel van, want die zijn regelmatig met allerlei paarrituelen bezig.
Helaas vinden de doornstruiken die ik had moeten verwijderen het ook fijn dat is dan wel weer jammer. Die lopen ineens hard uit. Maar als het straks echt koeler wordt (en dat zal toch wel?), ga ik flink snoeien. Daar kan ik nu al zin in krijgen.
Toch is het wel een raar gevoel. Want ik heb contact met familie in Nederland, lees Nederlandse en Amerikaanse blogs en heb ook een soort inwendige kalender. Overal is het herfst. Tijd voor dikkere kleren, kaarsjes, haardvuren, warme dranken, wandelingen in een bos vol rode en gele blaadjes, zoeken naar beukennootjes en kabouter-Spillebeen-paddestoelen en meer van dat soort gezelligheid.
Maar hier is het dus... nou ja, gewoon altijd zomer, met wat subtiele variaties. Nu dus heter dan ik ooit heb meegemaakt, maar omdat de koelere, nattere tijd er aan komt en dat de uitgelezen tijd is om te planten, te zaaien en (blijkbaar) eieren te leggen, voelt het als lente. Maar dan wel een lente die volgt op enorme hitte en een periode waarin ik er rekening mee moet houden dat we over een paar maanden naar een koud en nat Nederland gaan om Kerst te vieren met de familie.
Het zal wel wennen en je hoort mij niet klagen over het hele jaar zomerweer, maar af en toe raak ik er van in de war. Cultuurshock, maar dan door het weer en de vogels en de bomen. Een natuurshock dus eigenlijk.
Zou er al iemand een zelfhulpboek over dat onderwerp geschreven hebben of verzin ik nu ter plekke iets briljants?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten