Redenen om je bed op te maken


Ik geef het toe, het is ook eigenlijk zo'n klus waarvan je denkt: waarom? Je komt de rest van je dag niet meer in je slaapkamer en 's avonds trek je de boel toch weer los om vervolgens in slaap te vallen. Je ziet er dus niets van. Vrij nutteloos.

Maar toch. Ik ben een paar jaar geleden begonnen met het dagelijks opmaken van mijn bed en dat hou ik nog steeds vol.

Redenen om je bed op te maken:


1. Het is in verhouding een klein klusje, maar je voelt je ontzettend braaf als je het gedaan hebt
2. 's Avonds in een net bed stappen is toch echt prettiger dan moeten proberen een plekje te vinden in de kreukels, kuilen en opgefrommelde lakens van de vorige nacht
3. Je ziet iedere dag je beddengoed en dat zorgt ervoor dat je er eerder aan denkt je bed te verschonen. Dat is dan wel zo hygiënisch.
4. Als je bed netjes is, heb je ook eerder de neiging de rest van je slaapkamer opgeruimd te houden.

Opmaken of openslaan?


Er zijn twee kampen wat bedden betreft. De ene helft zweert bij strak opmaken en de andere helft zegt dat dat onhygiënisch is omdat je vocht en warmte van je lichaam opsluit onder die strakke lakens.
Ik ben zelf van de gulden middenweg en dat is ook wat ik anderen aanraad te doen. Ik sla 's ochtends als ik opsta ons bed open, zodat het kan luchten. Na het ontbijt ga ik terug naar de slaapkamer om het bed op te maken.
Als je daar geen tijd voor hebt, adviseer ik een andere middenweg: maak zodra je eruit stapt het bed min of meer helemaal op (onderlaken straktrekken, kussens opschudden en rechtleggen, lakens en dekens of dekbed gladtrekken en rechtleggen) en sla dan de lakens en dekens of het dekbed netjes open. Zo kan het wel luchten, maar ziet het er toch nog enigszins verzorgd uit, met alle voordelen die ik hierboven noemde.

Sprei en sierkussens?


Je kunt het natuurlijk zo gek maken als je wilt. Ik ben zelf begonnen met gewoon ons beddengoed netjes rechtleggen en niet meer dan dat. Na verloop van tijd kwam daar een sprei bij, die we in de winter overigens gewoon als extra deken gebruiken. Ik heb voor de verkoopfoto's van ons huis voor het eerst sierkussens neergelegd en vond dat wel mooi staan, maar ik zie er eerlijk gezegd niet helemaal het nut van in om die dingen te blijven verplaatsen.
Voor ons Curaçaose éénkamerapartementje, waar iedereen ons bed kan zien, kocht ik een sprei omdat ik dat noodzakelijk vond. Ik kreeg er twee sierkussens bij, dus die leg ik er trouw iedere ochtend op, om ze 's avonds weer in de hoek te moeten stapelen. Maar ik weet niet hoe lang ik dat nog blijf doen. Persoonlijk vind ik een bed met alleen een sprei ook erg mooi.

Sprei kopen? Hieronder een kleine greep uit het enorme aanbod van Bol.com



(dit artikel bevat affiliatelinks - klik hier voor meer informatie daarover) 
(foto van Pexels.com)
Lees verder ...

Mijn week in 7 foto's

1. Een reanimatiecursus. Lijkt al maanden geleden, maar het was vorige week. Een interessante avond. Meer hierover volgt binnenkort in een uitgebreid artikel.


2. En dan... inpakken en wegwezen. Terug naar Curaçao. Yes! (mocht je je afvragen waarom ik 'terug' schrijf, dan kun je hier meer lezen)


3. Thuis. Ons huurappartmentje. Klein (totaal 20 m2) maar fijn.


4. Hapje eten, drankje drinken bij ons favoriete adres met uitzicht op ons favoriete plein. Dushi! (dat woord is net zo iets als het Amerikaanse 'sweet' - het betekent 'zoet', maar wordt ook gebruikt voor lief, fijn, zacht, schatje enzovoort)


5. We worden binnen twee dagen stapelverliefd en zwaar teleurgesteld. Vanwege een huis. We zien het helemaal zitten om dit juweeltje (een monument van bijna 300 jaar oud) te restaureren. We dromen over alle mogelijkheden en het lijkt ons een leuke uitdaging voor klusliefhebbers als wij. Tot we horen hoeveel bureaucratie erbij komt kijken (want je mag dus echt niets doen zonder toestemming van een speciale commissie en lekker zelf rommelen is er ook niet echt bij).
Laat maar. Niet goed voor ons hart.


6. Mijn uitgever mailt. Of ik een recente portretfoto kan aanleveren voor de omslag van mijn nieuwe boek. Die moet ik eerst nog even (laten) maken, want ik ben altijd degene die de camera vasthoudt en ik hou niet van op de foto gaan. Dit is de minst lelijke. Tja. Laten we maar hopen dat het grotendeels lachrimpels zijn.


7. Gauw leukere dingen op de foto zetten. Ik weet niet eens hoeveel van dit soort foto's ik al heb. Maar ik blijf het mooi vinden (Handelskade in Punda, Willemstad)


Hoe was jouw week?
Lees verder ...

Van alles te doen tijdens de Week van het Nederlands

 Als schrijver en redacteur had ik er natuurlijk eigenlijk al ruim van te voren iets over moeten weten en dan had ik er als blogger vooraf over kunnen schrijven, in plaats van nu het al bezig is, maar ik hoorde het toevallig zaterdag op de radio. Deze week (6 tot 13 oktober) is het de Week van het Nederlands.

Wat dat inhoudt?
De Week van het Nederlands is een initiatief van de Taalunie en bedoelt 'om een ode aan onze mooie taal te brengen' (zo staat het op de website). Bedrijven en organisaties mogen activiteiten organiseren en kunnen die via de website onder de aandacht brengen.

Ik vind het een goed initiatief. Want Nederlands is een mooie taal en het zou zo jammer zijn als het verdween. Nu ben ik bijna vijftig en dus vreselijk ouderwets, maar van de taal die sommige jongeren uitslaan krijg ik de rillingen. Steeds meer woorden die helemaal niet Nederlands zijn en soms zelfs hele zinnen in (slecht geformuleerd) Engels.
Oké, ik denk dat de ouderen dat in mijn jeugd ook kregen van onze 'turbotaal'. (Weet je nog? Je was depri omdat je niet popi was, maar je was in ieder geval geen aso. Of iets dergelijks.) Maar toch. Het is jammer. Ik vind Engels ook een fijne taal en ik lees, spreek en schrijf het redelijk goed, maar Nederlands blijft toch 'mijn' taal. Door mijn redactiewerk merk ik dat ik er steeds meer op ga letten dat ik het ook correct gebruik. Het boeiende is natuurlijk dat een levende taal zich blijft ontwikkelen en dat iets wat eerst als fout werd beschouwd, zo ingeburgerd raakt dat het uiteindelijk toch goed is. Waarschijnlijk spreken we dus over honderd jaar allemaal krom Engels, maar ik hoop dat er toch nog iets van onze eigen mooie taal bewaard blijft.

Op de website van de week van het Nederlands staan links naar allerlei activiteiten die met Nederlands te maken hebben en speciaal deze week aangeboden worden. Ik ga ze niet allemaal noemen (het zijn er echt veel), maar hierbij een selectie van dingen die er voor mij uitsprongen.

Als je ook maar een beetje in taal geinteresseerd bent zou ik in ieder geval de Taalkrant downloaden. Ik vond hem erg leuk om te lezen, het thema is 'Nederlands door andere ogen' en er staan onder andere artikelen in over favoriete Nederlandse woorden van anderstaligen (poffertjes!), 'instinkers' in andere talen en lastige aspecten van Nederlands.

Bij Taaltelefoon.be kun je meedoen aan de dt-wedstrijd. Je krijgt meteen te zien hoeveel procent je goed had en mensen die alles goed hebben loten mee voor een boekenbon. Ik had 100% goed. Gelukkig maar, want van een redacteur mag je toch wel verwachten dat die dat deel van onze taal goed onder de knie heeft. Wat is jouw score?

Bij het Instituut voor de Nederlandse taal leggen ze deze week iedere dag een andere vakterm uit. Ook een leuk idee. Zo leer je nog eens wat. (nieuwste dag staat onderaan de pagina)

Ook een leuk initiatief: aanstaande zaterdag 13 oktober is het 'Spreek Nederlands met mij dag'. Het idee is dat expats op deze dag nu eens niet behulpzaam in het Engels te woord worden gestaan, maar juist in het Nederlands. Want veel expats krijgen amper de kans om hun Nederlands te oefenen, omdat wij zo trots zijn op ons Engels.
Er is een button beschikbaar en er worden in Den Haag activiteiten georganiseerd om expats te helpen hun Nederlands te eoefenen.

Er zijn ook heel wat workshops en cursussen deze week. Wereldpaden biedt zowel een workshop als een online cursus reisverhalen schrijven aan. Ik heb er op dit moment echt geen tijd voor, maar het lijkt me een mooie manier om te leren 'couleur locale' te beschrijven, iets waar ik nog een beetje aan moet werken.

Als laatste wil ik nog een download noemen. Leuk om zelf mee aan de slag te gaan en ook geschikt om met (oudere) kinderen te doen: schrap woorden in een informatieve tekst en maak op die manier een gedicht.

Wist jij dat het De Week van het Nederlands was? En wat vind jij daarvan en van deze activiteiten?
Lees verder ...

Heel goed (schrijf)nieuws en een leeg huis



Op mijn andere blog:

- Ik heb en kreeg  fijn nieuws voor al die mensen die vragen wanneer er weer eens een nieuw boek van mij verschijnt.

- Mijn huis wordt steeds leger. Dat moet, maar het is niet alleen maar leuk.
Lees verder ...

{wonen} De leukste accessoires van deze maand


Oktober is voor mij altijd de maand waarin ik het meest gericht ben op mijn huis en de inrichting daarvan. Bij mij schiet een voorjaarsschoonmaak er bijna altijd bij in, maar in het najaar begint het te kriebelen. Opruimen, poetsen en alles anders neerzetten. Dat zal wel te maken hebben met de herfst en het feit dat het leven zich weer voornamelijk binnen gaat afspelen. Als kers op de taart mag ik van mezelf dan meestal ook wel iets nieuws kopen, al is het maar een vaas of een kussentje.
Het gaat niet eens om het hebben, maar vooral om het rondkijken en ideeën opdoen. Ik heb een hekel aan winkelen voor kleding, maar een dagje woonaccessoires kijken vind ik heerlijk.
Dit jaar mag het niet. Nu ons huis in de verkoop staat, mag er niets meer bij. Er moet juist nog van alles weg, want we willen zo min mogelijk mee nemen naar Curaçao. Helaas.

Toch kon ik het winkelen niet laten. En ik vond dat ik het ook niet hoefde te laten. Alleen kijken kan tenslotte geen kwaad, zeker niet als je dat online doet (dat kost tenslotte minder tijd dan een dagje meubelboulevard). Een half uurtje snuffelen tussen de woonaccessoires op wehkamp.nl leverde de volgende verzameling op. Zonder dat ik er echt over nadacht is het een collectie geworden met herfstachtige kleuren (hout, koper) als basis, warme materialen (hout, leer) en toch een lichte en luchtige uitstraling. Als ik iets mocht kopen, zou ik één van deze artikelen serieus overwegen:



Welke zou jij willen hebben?

(dit artikel bevat affiliatelinks - klik hier voor meer informatie daarover)  

Ik doe mee aan de Zondag Blog Hop op Huisvlijt.com
Lees verder ...

{huishoudschema} als het even niet gaat

huishoudschema bij ziekte en stress

Soms kan ik mezelf wel sláán. Dan zie ik op mijn blog al die mooie stukjes over huishoudschema's en hoe je het allemaal perfect kunt regelen. Het lijkt zo mooi. Waarschijnlijk wek ik de indruk dat ik het in mijn eigen huishouden allemaal keurig voor elkaar heb. Maar dan kijk ik om me heen en zie ik dat de werkelijkheid soms anders is.

Huishouden bij ziekte en stress

Een oorontsteking die twee weken blijft rommelen, gevolgd door een keelontsteking, een echtgenoot die ook niet 100% in orde is (en dus niet kan bijspringen), werkdruk, familiebijeenkomsten, een verbouwing, emigratieplannen en andere omstandigheden zorgen ervoor dat de toestand in mijn huishouden allesbehalve perfect en keurig is. De afwas blijft regelmatig een dagje (of twee) staan, het bed wordt niet dagelijks opgemaakt en zelfs niet wekelijks verschoond, stofzuigen blijkt zwaar werk te zijn en opruimen, hoeveel plezier ik daar normaal ook in heb, is simpelweg te veel gevraagd. Over de toestand van de ramen heb ik het maar helemaal niet. Je kunt er nog doorheen kijken, dat scheelt. Maar ik heb ze voor het laatst in december gelapt. Dus.

Wat wil ik hiermee zeggen? Dat ik al die stukjes net zo goed kan wissen omdat ze toch niet werken? Dat heb ik heel even gedacht. Ik schaamde me omdat ik het allemaal zo prachtig beschreef, terwijl de waarheid anders is.

Mijn huishoudschema

Maar toen realiseerde ik me dat het toch anders zat. Dat het nog steeds fijn is dat ik die schema's heb. Of eigenlijk vooral dat ik mezelf toen ik bezig was die schema's op te stellen de tijd heb gegeven om na te denken over mijn huishouden.

Want hoewel het een zootje is, weet ik nog wel wat ik toen allemaal bedacht heb. Ik weet dat het voor mij het allerbelangrijkst is om de afwas weg te werken (vanwege hygiene en omdat je in ons huis altijd door de keuken heen loopt) en het toilet schoon te maken (hygiene). Ik weet ook dat ik met de avondafwas ongeveer 20 minuten bezig ben, dat het toilet maar 5 minuten werk is en dat dagelijks het bed opmaken ervoor zorgt dat ik meteen even in de slaapkamer rondkijk en opruim wat er opgeruimd moet worden. Ik weet dat één keer per week stofzuigen het minimum is om de vloer schoon te houden, maar dat ik wel een weekje kan overslaan met lakens wassen (ik was dan wel de slopen iedere week) en uitgebreid soppen (want ik haal toch al dagelijk of in ieder geval regelmatig een doekje over de ergste plekken).
Ik weet ook precies waar ik moet beginnen als ik wel even wat energie op kan brengen om iets in het huishouden te doen.

Inzicht

Mijn huishoudschema, dat ik zelf heb gemaakt en steeds aanpas als mijn leven verandert, geeft me inzicht in mijn manier van huishouden. En dát is volgens mij de basis van "het huishouden onder controle hebben". Niemand is perfect en niemand kan altijd alles volgens het boekje (of volgens schema) doen. Maar als je inzicht hebt in je taken, als je er over nagedacht hebt (daarom moet je dus nooit klakkeloos het schema van een ander volgen), kun je altijd de draad weer oppakken zodra je je weer beter voelt.

En daarom ben ik blij dat ik mijn schema heb. En daarom heb ik al die stukjes die ik erover schreef toch maar niet verwijderd. Want ik gun iedereen die rust die ik voel ten opzichte van mijn huishouden, ondanks het feit dat ik bijzonder weinig tijd en energie kan opbrengen en ondanks het feit dat het vuiler en rommeliger is dan ik zou willen. Dat komt wel weer goed.
(nu iets dergelijks proberen te doen met al mijn andere werk, want daar voel ik me een stuk minder rustig bij)

lees ook:
Iemand nodig die met je meedenkt en je helpt een passend schema op te stellen? Daar kan ik je bij helpen! Mail me voor meer informatie en/of een prijsopgave.

foto: pexels.com
Lees verder ...

{plannen} Waarom ik geen weekmenu maak (+ tips om minder vaak boodschappen te hoeven doen)



Ik maak nooit weekmenus. Omdat ik altijd tegendraads ben? Ja, dat ook. Als ik op het hele internet lees dat iets moet, ben ik geneigd het juist niet te doen. ;-)
Maar wat weekmenus betreft was ik al afgehaakt voor het hele internet het ontdekte. Het leek mij ook ideaal, dat moet ik toegeven. Precies weten wat je aan boodschappen moet halen, niet hoeven piekeren over wat je moet eten, goedkoper uitzijn, maar eens per week boodschappen doen, meer afwisseling enzovoorts.

Waarom geen weekmenu?

- ik hou niet zo van regeltjes en voorgeschreven dingen. Met een weekmenu voelde ik me te erg vastliggen. Ik werd er gestressd van. Vandaag moeten we macaroni eten, want dat staat op de planning, ook al heb ik zin in hutspot. Nee, niets voor mij.
- het werd (ik heb het twee weken geprobeerd) al snel een irritatiefactor tussen echtgenoot en mij. Want hij wil best af en toe koken, maar dat doet hij alleen als hij er zin in heeft en dan kookt hij ook het liefst nog waar hij zin in heeft. En hij heeft de neiging om van alles een beetje te gebruiken. Dat worden heerlijke gerechten, maar het werkt niet als je alles zorgvuldig gepland hebt.
- ik hou niet van recepten. Ik gebruik ze als inspiratie, maar niet als leidraad. Ik wilde heel graag net zo zijn als mijn grote voorbeelden en met stapels kookboeken bepalen wat we die week gingen eten, maar ik werd er alleen maar chagrijnig van.
- als je van te voren bepaald wat je gaat maken, hou je geen rekening met aanbiedingen en seizoensgroenten. Tenzij je naast al die kookboeken ook nog alle folders en lijstjes met wat er wanneer verkrijgbaar is gebruikt om dat weekmenu op te zetten. Maar:
- dat kost tijd. En energie (voor mij begint het op die manier op administratie te lijken). En die steek ik liever ergens anders in
- paniek in de supermarkt: dat éne ingrediënt dat je écht nodig hebt voor het recept van dinsdag is op. Wat nu? Zoeken in andere supermarkten, nieuw recept uit moeten zoeken... allemaal gedoe.

Maar 1 keer per week boodschappen doen

Het weekmenu wordt vooral gepromoot als manier om minder vaak boodschappen te hoeven doen en dus goedkoper uit te zijn. Ik haal maar eens in de week boodschappen. Zonder weekmenu. Hoe ik dat doe?
Er zijn drie dingen voor nodig:

- basisboodschappenlijst
hierop staan alle dingen die ik het hele jaar door op voorraad houdt of iedere week nodig heb. Ik heb ze gesorteerd staan per winkel (ik doe het grootste deel van de boodschappen bij de Lidl en de rest bij de AH) en min of meer op looproute. Denk aan blikjes tomatensaus, rijst enzovoorts, maar ook verse producten zoals brood en eieren. Voor ik weg ga kijk ik met die lijst in mijn handen de kasten en de koelkast na om te zien wat er op is.

- inzicht in wat ik normaal gesproken gebruik in een week gecombineerd met inzicht in hoe de week eruit gaat zien.
wij eten drie keer per week iets met rijst (meestal wokgroente) en drie keer aardappels/groente/vlees. Dat houdt dus in dat ik drie keer "grote groente" koop (bloemkool, boontjes etc.) en een selectie groenten die ik kan wokken of roerbakken (champignons, uien, paprika, courgette, witlof, prei etc.). Voor vlees geldt hetzelfde: drie keer een "stuk" vlees, drie keer iets wat geroerbakt kan worden (gehakt, kip, spekjes).
Ik koop expres maar voor zes dagen, omdat we meestal toch eens per week buiten de deur (bij familie of restaurant/snackbar) eten. Mocht dat niet zo zijn, dan is er altijd wel iets te combineren met mijn vaste voorraad. Ik heb meestal ook twee zakken voorgesneden groente in de vriezer liggen, die ik gebruik als ik geen tijd of zin heb, maar ook als we onverhoopt toch thuis eten of extra eters hadden.
Als ik van te voren weet dat ik gasten krijg koop ik extra en als ik weet dat ik meer dagen ergens anders eet, koop ik voor minder dagen in (dat lijkt me logisch, maar ik zet het er toch maar even bij).

- inzicht in overschotten van vorige week
zeker nu we maar met zijn tweeën zijn blijft er weleens iets liggen van de week ervoor. Soms in de vriezer (ik deel zakken boerenkool in tweeën bijvoorbeeld), soms in de koelkast (spruitjes zijn vrij lang houdbaar). Ook de wokbare groente gaat niet altijd in een week helemaal op. Bij Lidl koop je vlees in pakketjes van vier stuks en daarvan komt vaak ook de helft in de vriezer terecht. Op mijn lijstje staat dus uiteindelijk voor hoeveel dagen ik groente en vlees moet kopen en wat ik bij moet vullen aan roerbaketen. Op die manier kan ik dus inspringen op aanbod en aanbiedingen, zonder van te voren alle folders te moeten uitpluizen.

Afwisseling in je maaltijden

Ja, maar eet je dan niet voortdurend dezelfde dingen? Die vraag kun je verwachten (want dat is een ander argument om een weekmenu te maken). Maar ik heb daar geen last van. Ik schrijf 's avonds in mijn agenda wat we die dag gegeten hebben. Op die manier weet ik dus wanneer we iets voor het laatst aten. Ik ben er niet heel erg mee bezig, maar gemiddeld komen de meeste gerechten eens per twee á drie weken terug, afhankelijk van wat het precies is. Bovendien varieert wat we eten ook nog met de seizoenen. Stamppot in de winter, rauwkost in de zomer. Verder kun je prima variëren met de manier waarop je dingen klaar maakt of met combinaties van verschillende soorten groente en vlees (met een zak spruitjes doen we twee keer, maar je kunt ze eten met gekookte aardappelen, met gebakken aardappelen, in een roerbakschotel of als stamppot).
Af en toe laat ik me inspireren door een recept wat ik op het internet of in een tijdschrift gezien heb, maar alleen als je daarvoor geen enorme lijst met ingrediënten die ik verder nooit gebruik hoeft in te slaan. Meestal zijn het de combinaties die ik onthoud en op mijn eigen manier gebruik (soep met chorizoworst, zoete aardappel en mais bijvoorbeeld).

Voor mij werkt dit ideaal. Met wat kleine aanpassingen (vanwege nauwelijks vriesruimte, andere producten in de winkel en vaker buiten de deur eten) werkte het op Curaçao net zo goed. Voor mij geen weekmenu dus.

Maak jij een weekmenu? Of doe je meerdere keren per week boodschappen?
Lees verder ...

{opruimen} Administratie weggooien of bewaren?

 

Als je aangifte inkomstenbelasting eenmaal gedaan is, is het verleidelijk om de hele boel lekker op te schonen. Wat heb je verder nog aan al die loonstroken, facturen en afschriften? En aan al die bestanden op je computer?
Hup, de container in of lekker de hele zooi deleten. Dat ruimt lekker op.

Ho!
Stop!
Niet doen!


Hoewel je als particulier niet verplicht bent om alles te bewaren kan de belastingdienst tot vijf jaar teruggaan in de tijd met navorderingen. Zonder je loonstroken, bankafschriften etc. heb je geen enkele mogelijkheid om te bewijzen dat het niet klopt wat ze beweren. Reken vijf jaar terug vanaf het jaar waarvan je de laatste definitieve aanslag hebt gehad (dat is de brief van de belastingdienst waar in de rechterbovenhoek "aanslag" staat, het jaar staat eronder) en bewaar van die jaren in principe alles wat op dit lijstje staat. Dat heb je namelijk gebruikt om die aangifte te doen.
Daarnaast is het handig om bonnen die dienen als garantiebewijs en bonnen en facturen van grote aankopen of reparaties aan je huis te bewaren.
Voeg de belastingaanslagen die betrekking hebben op dat jaar (het jaartal staat ook rechtsboven) toe als je ze binnenkrijgt en/of betaald/ontvangen hebt (ik leg ze bovenop). Houdt alles per jaar bij elkaar in één ordner (of gebruik een archiefoplossing zoals deze binders gecombineerd met dit soort dozen) en zorg dat je gemakkelijk kunt zien welk jaar wat is. Op deze manier kun je namelijk heel gemakkelijk je archief opschonen als het dan eindelijk wel mag.
Kijk voor de zekerheid even of je al een definitieve aanslag voor 2016 hebt. Ja? Dan moet je dus 2016, 2015, 2014, 2013 en 2012 bewaren. Nee? Reken dan terug vanaf de laatste definitieve aanslag.

(zie ook: hoe bewaar je de (papieren) administratie?)

Digitaal

Als je je documenten goed hebt opgeruimd, kun je digitaal net zo gemakkelijk opruimen als analoog. Open het mapje dat je wilt deleten en loop de lijst met documenten nog even na. Zit er iets tussen dat je langer wilt bewaren? Verplaats dat dan naar het mapje "documenten", waar het gewoon kan blijven staan tot het echt niet meer van toepassing is.

(zie ook: digitale documenten overzichtelijk opslaan)

Ben je ondernemer?

Dan moet je meer bewaren dan wanneer je particulier in loondienst bent. Wat precies vind je hier op de site van de belastingdienst, dat ga ik niet allemaal overnemen, want dat is vragen om fouten en die verantwoording wil ik liever niet. In principe komt het erop neer dat je alles moet bewaren dat aantoont wat je precies wanneer gedaan hebt en voor welk bedrag. Dus bonnen, facturen (inkoop- en verkoop), bankafschriften, kasbladen, maar ook agenda's en mail.
Een ondernemer heeft een langere bewaarplicht: 7 jaar vanaf de laatste definitieve aanslag. Als je nu wilt opruimen en je hebt een definitieve aanslag van 2016 in je bezit, mag je dus alles van 2009 en ouder wegdoen. Tenzij het om onroerend goed gaat, daar staat 10 jaar voor.
Bij twijfel altijd navragen bij je boekhouder of de belastingdienst zelf.

Oud papier of vernietigen?

Ik heb een voorkeur voor de langzame methode, hoewel dat me soms zwaar valt (want soms is het heeeeeel veel). Ik haal ieder papiertje zelf door de papiervernietiger. Dat zorgt ervoor dat ik meteen kan kijken of er toch niet iets is dat ik wel wil bewaren (ik bewaar bijvoorbeeld de facturen van onze dakrenovatie, de ketel en het dubbelglas, want die kunnen belangrijk zijn voor de verkoop van ons huis).
Je kunt natuurlijk ook de stapel nog een keer nakijken en dan bij het oudpapier leggen. Ik zou het dan wel in de container van de gemeente gooien (bij ons wordt dat geperst) en niet in de dozen voor scholen of verenigingen. Je wil tenslotte niet dat al je gegevens op straat liggen.
Laten vernietigen is ook een optie. Ik heb daar zelf (nog) geen ervaring mee, maar de prijzen schijnen redelijk te zijn. Er zijn ook bedrijven die bij je thuis komen en terplekke alles versnipperen.

Gewoon alles bewaren?

Wij hebben een heel klein huis en zijn bovendien bezig met emigratie. Ik kan dus niet wachten tot de laatste paar jaren waarin we alles, maar dan ook alles, op papier bewaarden eindelijk weg mogen, want dat gaat veel ruimte schelen.
Er zijn ook mensen met enorme zolders die dat probleem niet hebben en desnoods een eeuw aan papierwerk kunnen opslaan. Lekker gemakkelijk, hoef je nooit na te denken over wat je moet bewaren en wat weg mag. Zou je denken.
Toch is het volgens mij belangrijk om je archief te blijven opschonen.
Waarom?
Omdat het steeds lastiger wordt om dingen weg te doen.
Een kasboek van tien jaar oud is nutteloos en kan zonder problemen vernietigd worden. Maar het kasboek van veertig jaar geleden heeft ineens emotionele en historische waarde. Als je niet elk jaar vernietigd wat vernietigd mag worden, scheep je je bejaarde zelf (die moet opruimen om kleiner te gaan wonen) of je nabestaanden met een enorm zware taak op. Bestem desnoods één kleine doos voor dingen die je uit sentimenteel oogpunt echt graag wilt bewaren, maar zoek die spullen uit zodra de doos vol begint te raken.

Meer over het opruimen van je administratie, zowel digitaal als op papier, vind je hier.
Lees verder ...

(Bijna) alles wat je moet weten over je aangifte inkomstenbelasting


Het is weer zo ver. De aangifte inkomstenbelasting kan vanaf morgen en moet voor 1 mei gedaan worden. Geen leuk klusje, zeker niet als je al weet  dat je moet betalen (zoals ik dus), maar je kunt het maar beter gedaan hebben. Want uiteindelijk moet het toch gebeuren.

Op welke datum moet mijn aangifte ingeleverd zijn?

Als je geld terug krijgt of graag zekerheid wilt hebben, moet je aangifte voor 1 april binnen zijn bij de belastingdienst, dan garanderen ze dat je voor 1 juli bericht hebt. De echte uiterste inleverdatum is 1 mei, tenzij je via je boekhouder in een uitstelregeling valt.

Wat heb ik nodig?

Ik had mooie plannen om op de website van de belastingdienst na te zoeken wat je allemaal nodig zou kunnen hebben voor je aangifte, met het idee daarvan een keurig lijstje te maken dat jullie zouden kunnen downloaden. Maar de belastingdienst zelf was me voor. Het zou nogal zinloos zijn om zelf zo'n lijstje te maken, dus dan maar een linkje er naar toe. Als je op afdrukken klikt, krijg je een prachtige checklist die je kunt afvinken.

Wat kan ik hier nog aan toevoegen? Niet veel eigenlijk. Het is tegenwoordig heel erg simpel om je eigen aangifte te doen. Kijk alles wat de belastingdienst al heeft ingevuld goed na en voeg dingen die ze niet wisten eraan toe.
Als je twijfelt of iets aftrekbaar is of niet, zoek het dan na op de site van de belastingdienst. Hun eigen zoekfunctie werkt niet zo goed, maar als je in google bijvoorbeeld intypt : belastingdienst giften, kom je eigenlijk altijd op de juiste plek. Kijk nog wel even of je de informatie van het juiste jaar voor je hebt.
De belastingtelefoon (0800-0543) bellen kan ook altijd (gratis). Het duurt vaak (vooral in maart) wel even voor je er doorheen bent, maar ik heb goede ervaringen met de hulp die ik kreeg.

Moet ik aangifte doen?

Als je een uitnodiging van de belastingdienst krijgt, moet je altijd aangifte doen. Zo simpel is het.
Geen uitnodiging gekregen? Soms is het toch handig om aangifte te doen. De belastingdienst weet niet alles.

Giften

Heb je behoorlijk wat geld gegeven aan erkende doelen? Het zou kunnen dat je die (gedeeltelijk) mag aftrekken. Meer informatie hier. Je moet wel boven de drempel uitkomen.

Studiekosten

Als je uitgaven gedaan hebt voor een studie mag je dat in bepaalde gevallen aftrekken.

Een korte periode in loondienst geweest.

Als je maar een paar maanden inkomsten gehad hebt, heb je waarschijnlijk teveel belasting betaald.
Dat komt zo:  In het belastingstelsel is een heffingskorting opgenomen. Dat is een bedrag dat aan het eind van de berekening wordt afgetrokken van het bedrag dat je zou moeten betalen (het is dus letterlijk korting op de belastingheffing).
Je salaris wordt netto uitgekeerd, wat inhoudt dat de belastingheffing die jij zou moeten betalen door je werkgever rechtstreeks naar de belastingdienst gestort wordt. De salarisadministratie berekent je belasting op maandbasis en deelt dus je heffingskorting door twaalf. Dat komt keurig uit als je een heel jaar werkt, maar niet als je niet het hele jaar in loondienst werkt.
De belastingdienst kijkt naar wat je verdient op jaarbasis. Als je dus maar een paar maanden belasting betaald hebt, kan het zijn dat je nog recht hebt op de rest van je heffingskorting. Er is dan teveel belasting is ingehouden op je salaris. Die kun je terugvragen door aangifte te doen. (Dit geldt alleen als je geen andere inkomsten en geen groot vermogen hebt).
Dit is er trouwens één waar de belastingdienst uiteindeiljk zelf mee komt. Mijn dochter kreeg een tijdje geleden een brief dat ze haar aangifte moest doen omdat volgens hun gegevens geld terug kreeg. Ik was onder de indruk. Heel netjes! Maar dat was dus wel veel later dan wanneer we dat zelf bedacht hadden.

Eenmalige uitkering

Als je eenmalig een groot bedrag van je werkgever ontvangen hebt of bijvoorbeeld pensioen hebt afgekocht, is er waarschijnlijk speciaal tarief over berekent. Dat klopt als je naast die eenmalige uitkering een redelijk salaris hebt (want dan helpt dat bedrag je waarschijnlijk gezellig naar een hogere schijf), maar als verder geen of vrij lage inkomsten hebt, kan het zijn dat je teveel belasting betaald hebt over dat bedrag. Soms kan het zelfs door uitgekeerd vakantiegeld of uitbetaalde overuren komen. Het is dus bijna altijd nuttig om te kijken of je nog iets terug krijgt.

Overige inkomsten

Bijgeklust of geld verdiend waar de belasting niets van weet? Die moet je natuurlijk ook aangeven en daar moet je belasting over betalen.
Zolang het niet om grote bedragen gaat, hoef je jezelf niet als ondernemer in te schrijven en een enorme administratieve rompslomp op je nek te halen. Ik geef mijn inkomsten uit mijn boeken simpelweg op onder het kopje "overige inkomsten". De belastingdienst is zelfs zo vriendelijk om daar een mogelijkheid te geven om gemaakte kosten af te trekken (maar dan moet je daar wel bewijzen voor hebben).
Als je verder geen inkomsten hebt, is er een grote kans dat je geen belasting hoeft te betalen, omdat het binnen je heffingskorting valt. Wel krijg je meestal een aanslag voor de Zorgverzekeringswet.
Als je "overige inkomsten" te hoog worden en je besteed genoeg uren aan je werkzaamheden kan het slim zijn om ondernemer te worden, je komt dan in aanmerking voor o.a. de zelfstandigenaftrek.

Hulp nodig? Mail me. Simpele vragen beantwoord ik gratis, voor meer intensieve hulp spreken we van te voren een vaste prijs af.
Lees verder ...

{opruimen} Digitale documenten overzichtelijk opslaan



Alfabetisch?

Als je mijn artikel over het opruimen van je papieren administratie gelezen hebt, weet je eigenlijk al wat ik ga zeggen. Want ik ruim mijn digitale documenten op precies dezelfde manier op als mijn papieren. Niet op alfabet dus. Wat best jammer is, want je computer zet heel graag dingen op alfabet. Gelukkig vind je computer het ook leuk om dingen op nummer te sorteren en daar moet je gebruik van maken.

Jaar-maand-dag

In Nederland schrijven we de datum als dag-maand-jaar. De Amerikanen doen maand-dag-jaar. De Japanners gebruiken jaar-maand-dag. Ik kan me even niet indenken dat er nog meer mogelijkheden zijn (jaar-dag-maand?) en ik ga zeker geen discussie beginnen over wie er gelijk heeft. Maar als het over handig opslaan op de computer gaat geef ik de Japanners groot gelijk.
Als je je documenten een nummer meegeeft dat staat voor jaar-maand-dag, ziet de computer dat als een getal. Mijn bankafschrift van december 2016 heet bijvoorbeeld 201612, januari 2017 heet 201701, dat van februari 201702. Die komen netjes onder elkaar terecht.
Zou ik gekozen hebben voor de Nederlandse notatie, dus 122016, 12017, 22017, dan zou het oudste bankafschrift onderaan komen. Het wordt nog erger als je de dag erbij zet. 12 januari 2017 is 1212017 en komt dus onder 1 december 2017, want dat is 1122017 en dat getal is lager.  Niet doen dus.

Onthou: zodra je documenten (of foto's) op de computer opslaat: jaar-maand-dag. Altijd. Bij mij is het een automatisme geworden, waar ik niet eens bewust over nadenk. Zelfs de kladjes voor mijn blogstukjes staan op die manier opgeslagen.

Alleen maar nummertjes gebruiken?

Nee, natuurlijk niet. Je moet aan de naam van het document kunnen zien wat het is. Bij mijn bankafschriften zet ik een korte tekst voor de datum (prive, spaar, VISA of een afkorting van het bedrijf waarvan de rekening is). Dat zorgt ervoor dat ik maar één mapje "bank" hoef te hebben en dat de verschillende bankrekeningen netjes bij elkaar staan.
Bij foto's vind ik de chronologische volgorde het belangrijkst, dus daar zet ik achter het datumnummer een korte omschrijving (verjaardag, kerst, Londen). Zo kan ik direct zien waar de foto's van zijn. Bij mijn blogartikelen gebruik ik eerst de datum waarop ik het waarschijnlijk ga posten en een verkorte versie van de titel.

Mapjes per jaar

Net als bij papieren ben ik een voorstander van een map per jaar. Dat is vooral handig voor belastingzaken, maar het zoekt gewoon ook gemakkelijker. Je weet immers altijd wel in welk jaar iets was.
Uitzonderingen zijn bijvoorbeeld grote reparaties/verbouwingen aan mijn huis, maar daar heb ik dan weer een lijstje van gemaakt waarin ik het betreffende jaar gemakkelijk terug kan vinden.

Submapjes?

Ook hier geldt: niet te veel. Als je het document de juiste naam geeft, moet je het ook in een wat vollere map terugkunnen vinden en bladeren door een lange lijst is gemakkelijker dan voortdurend mapjes openklikken. Ik heb meestal mijn bankafschriften en verzekeringspapieren apart in een mapje in het betreffende jaar zitten. Belangrijke documenten die niet specifiek voor een bepaald jaar zijn (contracten, kopieën van id-bewijzen etc.) bewaar ik in een mapje dat "documenten" heet. De rest staat los in het mapje van het betreffende jaar. Als ik met een project bezig ben waar veel documenten bij komen kijken, bewaar ik ze in een mapje met een duidelijk herkenbare naam.

Zakelijk

Zakelijk houd ik ongeveer hetzelfde systeem aan. Verkoopfacturen bewaar ik op factuurnummer (die zouden automatisch chronologisch moeten zijn). Inkoopfacturen hernoem ik naar boekstuknummer-crediteur-factuurnummer.
Factuur 5093 van Staples sla ik dus eerst op als "staples5093". Na het inboeken voeg ik daar het boekstuknummer aan toe en wordt het bijvoorbeeld "18600054staples5093". Op die manier kun je het origineel vrij gemakkelijk terugvinden. In ons boekhoudsysteem (Exact) kun je overigens ook een kopie aan de boeking koppelen, wat terugzoeken nog gemakkelijker maakt. Toch bewaar ik de inkoopfacturen apart in een mapje, zodat ik ze nog heb als de database van de boekhouding om de een of andere reden verloren gaat.

Back-ups

Dat laatste brengt me op een heel belangrijk punt: maak back-ups! En nee, liefst niet naar een willekeurige (gratis) cloud en zeker niet naar googledocs. De cloud is lang zo veilig niet als iedereen denkt. Gebruik een externe harde schijf of een memorystick en bewaar die in een andere ruimte. Liefst op een plek waar het veilig is tegen brand of andere schade. Maar dat geldt eigenlijk ook voor je belangrijke papieren.
Voor bedrijven zijn er oplossingen met eigen opslag op computers in datacenters. Dat noem je dan "private cloud", maar dat is een stuk veiliger.
Zowel privé als zakelijk geldt: laat je goed informeren en laat je vooral niet gek maken door cloud-enthousiastelingen.
Wolken zijn alleen maar damp en een "cloud" is gewoon iemand anders zijn computer (vrij vertaald van uitspraken die mijn IT-echtgenoot in zijn wereld veel voorbij ziet komen).

Hulp nodig? Mail me.. Simpele adviezen geef ik gratis en voor diepgaande hulp spreek ik van te voren een vaste prijs met je af.
Lees verder ...

{opruimen} Hoe bewaar je de administratie?


Jaren geleden werkte ik bij een administratiekantoor en één van onze grotere klanten bewaarde zijn hele administratie verspreid over beschikbare lades in zijn keuken. Vier keer per jaar, als het tijd was voor de btw-aangifte, ging mijn collega daar even koffie drinken om de hele rommelige stapel op te halen. Meestal was ik de gelukkige die de boel mocht uitzoeken (wat ik eigenlijk best een leuk klusje vond). Het gekke is dat de goede man zelden een factuur kwijt was.

Toch is dit geen methode die ik zou willen aanraden. Als je werkelijk geen tijd hebt om je papierwerk netjes in mappen te doen, zorg dan op zijn minst dat je alles in één doos of lade bewaart. Dat is toch een heel stuk veiliger. Maar eigenlijk hoort het natuurlijk niet los op een stapel, maar netjes in een map.

In een ordner

Gelukkig hebben de meeste mensen wel het idee dat administratie in ordners thuishoort. En dat kun je natuurlijk op verschillende manieren doen. Geen enkele manier is echt fout, zeker als je zelf alles terug kunt vinden. Maar persoonlijk heb ik toch een heel sterke afkeer van één van de populairste methodes. Voel je alsjeblieft niet aangesproken of beledigd als deze methode voor jou werkt, maar ik ga toch uitleggen wat ik bedoel en waarom ik er een hekel aan heb.

Op alfabet... nee!

Veel administraties worden opgeborgen in ordners met alfabettabbladen. Dat geeft mensen een heel georganiseerd gevoel. Zo keurig, alles op alfabet. Heel gemakkelijk terug te vinden. Ordner na een jaar nog niet vol? Geen probleem, gewoon door stapelen op alfabet. Of twee ordners maken (A-L en M-Z) en dan weer lekker door stapelen. Heb je tenminste alles netjes bij elkaar.

Wat hier volgens mij mis mee is? Laat ik vooropstellen dat er mensen zijn die er mee wegkomen. Zij zijn van nature consequent en georganiseerd en weten alles in zo'n map te vinden. Prima. Niets aan doen.
Maar helaas zijn het ook vaak de van nature slordige mensen die zo'n systeem hebben. Eigenlijk zouden ze het liefst alles gewoon in de keukenlade gooien, maar ze zijn al een stap verder en zo'n alfabetje geeft ze het idee dat ze goed bezig zijn.
Maar... voor deze mensen werkt dit systeem gewoon niet. Als je het type bent dat van nature rommelig is en moeite heeft spullen op hun vaste plek neer te leggen, is een alfabetsysteem een ramp en dus echt geen goed idee.

Waarom niet?

Als je een alfabetje gebruikt kan het zomaar zijn dat (ik geef voorbeelden die ik in de praktijk gezien heb) de jaaropgave van de energiemaatschappij het ene jaar bij de E van energie zit, het andere jaar bij de N van Nuon en soms ook ineens ouderwets bij de G van GEB. Bij de B van belasting vinden we gemeentelijke belastingen, inkomstenbelasting, motorrijtuigenbelasting en alle andere soorten belastingen van verschillende jaren gebroederlijk bij elkaar. Parkeerbonnen mogen er ook bij, want dat heet parkeerbelasting tegenwoordig.
Nog een voorbeeld? Verzekeringen. Bij de V? Of de inboedelverzekering bij de I en de autoverzekering bij de A?
Ik kan nog wel even doorgaan. De B van bank of de R van Rabobank? De M van mediamarkt of de L van de laptop die je daar kocht? En krijg je nu elke maand Salaris of Loon of Geld van X (vul hier je werkgever in)? Enzovoorts.
Ik betwijfel of je in een dergelijk systeem nog iets terug kunt vinden.

Wat ik aanraad

Zelf berg ik alles op per jaar en op datum van binnenkomst of als ik ze betaald heb.

Ik heb tegenwoordig bijna alles digitaal, maar ik had altijd aparte tabs voor afschriften van bank (1 tabblad per bank/creditcard), hypotheek en andere leningen (1 tabblad per lening). Die afschriften legde ik op datum (of nummer, dat is bij afschriften hetzelfde), de nieuwste bovenop.

Daarna volgde een tab "diversen" en achter die tab deed ik dus simpelweg alle rekeningen en bonnen die ik bewaarde (dat is lang niet alles - daar kom ik later nog op terug) gewoon op volgorde van binnenkomst of na betaling, de nieuwste bovenop.

Als je dat prettig vind kun je meer categorieen maken, maar over het algemeen is dat helemaal niet nodig als je ieder jaar apart bewaart. Je weet ongeveer wanneer je jaarafrekening van je energiemaatschappij binnengekomen is, dus je kunt vrij simpel terugbladeren naar de juiste periode als je hem terug wilt vinden. De grote aanschaffen voor de school van je kinderen zit in het begin van het schooljaar en dure cadeaus waarvan je de bon wilt bewaren in de maand van de betreffende verjaar- of feestdag. Mijn insteek is dat een categorie van 1 of 2 papiertjes geen categorie is. Dat hoort bij diversen. Je zou kunnen overwegen om tabbladen voor bijvoorbeeld huis, auto en kinderen toe te voegen, maar nodig is het niet. Maar mocht je dat toch willen, houdt de categorieën dan zo duidelijk dat het niet mogelijk is om iets verkeerd op te bergen.

Omdat ik nu van geen enkele bank afschriften meer krijg, heb ik eigenlijk alleen nog maar die "diversen". En inderdaad, dat betekent ook dat ik post van de belastingdienst gewoon tussen alle andere papieren bewaar. Zolang ik niets weggooi zitten ook die brieven daar immers veilig.

Uitgaven in de gaten houden

Nu hoor ik al iemand zeggen: ja, maar ik moet toch weten hoeveel ik uitgeef aan de auto? Of aan mijn huis? Of aan energie? Mee eens. Heel erg mee eens (kom ik ook nog eens op terug). Maar dat weet je door netjes een lijstje te maken van al je uitgaven en alle bedragen op te tellen (in een spreadsheet of papier). Niet door de manier waarop je facturen en bonnetjes bewaart.


Bewaren of weggooien?
In mijn privéadministratie gooi ik kassabonnen weg zodra ik ze in mijn spreadsheet verwerkt heb, tenzij het garantiebewijzen (dat is vaak bij electrische aparaten zo) of grotere aankopen (meestal vanaf 100 euro - en dan bedoel ik niet het totaal van de weekboodschappen) zijn. Facturen (er is een beetje een grijs gebied tussen bonnen en facturen, maar alles wat A4 formaat is beschouw ik als factuur) bewaar ik wel. Die zoek ik uit na mijn belastingaangifte, maar ook daar kom ik later op terug. *

Let op: ik heb het nu over particuliere administraties. Zakelijk moet je elk bonnetje bewaren!

Verzekeringen en belangrijke papieren bewaar ik apart, in een andere ordner. Rekeningen van ziektekosten bewaar ik achter de polis van de ziektekostenverzekering, zodat ik gemakkelijk kan zien of iets vergoed is of niet.

Nieuw jaar? Liefst een nieuwe/andere map, maar in ieder geval nieuwe tabbladen. Zo duur zijn die dingen niet en als je ze maar één jaar gebruikt zijn de goedkope papieren tabbladen net zo goed als de dure van plastic.

Zakelijk
Nu heb ik eigenlijk alleen de particuliere kant van de administratie behandeld. voor zakelijke administraties liggen de zaken een beetje anders. Je moet voor de belastingdienst van elke uitgave een bonnetje of factuur hebben. En hoe je die het handigst bewaart kan per bedrijf verschillend zijn.

Hoewel, de basis is simpel. Regel 1: géén alfabetje!
Een simpele scheiding op verkoop, inkoop, bankafschriften en kassabonnen kan al genoeg zijn. En natuurlijk die tab voor diversen. Wat zouden we zonder moeten?

In sommige bedrijven is het gewoonte om facturen op te bergen achter de bankafschriften waarop ze betaald zijn, maar daar word ik persoonlijk ook niet vrolijk van. Ten eerste is het opbergen al een vrij lastig karwei op die manier. Ten tweede is het voor degene die je boekhouding doet lastig inboeken. Mijn normale volgorde van boeken is altijd eerst de verkoopfacturen, dan de inkoopfacturen, dan de bankafschriften. Als jij mij een ordner geeft waar alles keurig achter de bankafschriften opgeborgen is, moet ik die map dus drie keer doorbladeren. Of iedere keer in mijn boekhoudprogramma heen en weer klikken, wat ook vreselijk veel tijd kost.

Ik krijg wel eens te horen dat mensen dat zo doen om in de gaten te houden of een factuur betaald is of niet, maar deze methode is vragen om fouten. Als je per se zonder je boekhouding erbij te pakken wilt kunnen zien of iets betaald is, schrijf het dan simpelweg op de factuur. Bij inkoop schrijf je: betaald en dan de datum en bij verkoop schrijf je: ontvangen en dan de datum. Zo eenvoudig is het.

Opbergen op datum is echt de gemakkelijkste manier om iets terug te zoeken, zeker als je het boekstuknummer rechtsboven op de factuur schrijft, want dan leg je ook gemakkelijk de link tussen je boekhouding en je papierwerk.

Hulp nodig? Mail me. Simpele adviezen geef ik gratis en voor diepgaande hulp (online, via e-mail of een skypegesperk) spreek ik van te voren een vaste prijs met je af.

*Disclaimer: bij twijfel: niet weggooien! Ik kan in een simpel blogstukje niet alle details bespreken en ik wil er niet de oorzaak van zijn dat je iets weggooit dat belangrijk is.
Als die twijfel inhoudt dat je alle bonnetjes wil bewaren tot je advies hebt kunnen vragen aan mij of een andere deskundige, doe ze dan in ieder geval in mapjes of doosjes in chronologische volgorde, desnoods verdeeld over een paar simpele categorieën (boodschappen, benzine, hobby, etc.) En alsjeblieft niet op alfabet ;-)

(links naar bol.com zijn partnerlinks
= kleine vergoeding voor mij als je via die link bestelt, geen extra kosten voor jou)
Lees verder ...

{verhuizen} 10 tips van een "ervaren" verhuishulp



De perfectionist in mij zou graag een zeer gedetailleerde lijst willen maken met wat je allemaal zou moeten regelen voor een verhuizing en wanneer en dan ook nog rekening houdend met verschillende scenario's (vanuit het ouderlijk huis, kleiner, groter, samenwonen, buitenland, etc.).
Dat ga ik misschien ook ooit nog wel eens doen. Als ik meer tijd heb. Maar voor nu wil ik in ieder geval een aantal tips delen die het leven een stuk gemakkelijker maken bij een verhuizing.

Van tevoren:
0. Lees deze blogpost en doe wat daarin staat ;-)

1. Het is het beste om zodra je besloten hebt dat je gaat verhuizen (dus zelfs voor je een ander huis hebt), je huidige huis goed op te ruimen en te reorganiseren. De verleiding is groot om te denken "ach, ik ga hier toch weg" en juist de boel de boel te laten, maar goed opgeruimde bezittingen zijn veel gemakkelijker te verhuizen. Zorg ook dat alles goed schoon is,want het is niet leuk om je te moeten verontschuldigen voor stofexplosies en vetvlekken tegenover je verhuishulpen, of dat nu familie, vrienden of professionals zijn.
Dit is ook het juiste moment om eens flink te ontrommelen. Loop al je kasten (en zolder, kelder en berging) na en vraag je af of je al die spullen echt mee wilt verhuizen. Zelfs als je groter gaat wonen is het fijn om geen overbodige rommel mee te hoeven slepen.

2. Begin op tijd met inpakken, want dat kost meer tijd dan je denkt. Begin met dingen die je voorlopig niet nodig hebt en zorg dat je op de laatste dagen alleen de allerbelangrijkste dingen nog hebt staan. Schrijf op de dozen die je inpakt wat erin zit en waar het heen moet (vooral als je veel spullen of een groot huis hebt!)

3. Bedenk wat je nog nodig hebt in de weken na de verhuizing (houdt rekening met noodgevallen en wisselvallig weer) en pak dat in aparte dozen. Mocht je direct of vlak na je verhuizing op vakantie gaan, pak dan je koffer of reistas alvast in. Het valt niet mee om alles bij elkaar te zoeken in een huis dat nog niet helemaal opgeruimd is.


4. Maak van te voren een plattegrond op schaal en bedenk waar je de meubels wilt (en kunt!) neerzetten. Dat scheelt een hoop puzzelen en schuiven op de verhuisdag zelf.
Probeer niet al te strak vast te houden aan "hoe het hoort", maar bedenk hoe jij je nieuwe ruimtes graag wilt gebruiken. De eettafel aan de kant van de keuken neerzetten is logisch, maar niet als je nooit aan tafel eet. En hoewel het tweepersoonsbed standaard in de grootste kamer neergezet wordt, kan het handiger zijn om een kleine slaapkamer als ouderslaapkamer in te richten zodat de kinderen ruimte hebben om te spelen.

5. Inventariseer wie er komen helpen en probeer te bedenken wie wat kan doen, maar accepteer dat het waarschijnlijk allemaal anders loopt dan jij het gepland hebt. Bedenk dat alle hulp welkom is, ook al betekent het dat je hartje zomer wel de winterjassen, mutsen en sjaals voor het grijpen hebt, maar geen sandalen en slippers voor de kinderen kunt vinden (ergens in een doos!), dat je wel je gourmetstel en je gebaksschoteltjes in de keukenkast hebt staan, maar geen flauw idee hebt waar je koekenpan gebleven is en dat je wel je roeimachine midden in de huiskamer hebt staan, maar dat je bank nog in het oude huis verblijft. Om maar een paar voorbeelden uit mijn eigen leven te noemen ;-)

Tijdens de verhuizing:

6. Bewaar schroeven van meubels die uit elkaar gehaald worden in diepvrieszakjes waar je met een stift op kunt schrijven van welke kast de schroeven zijn. Doe al die zakjes bij elkaar in een tas of doosje, want in de praktijk werkt het niet om ze bij de losse planken te bewaren. Vooral dat soort kleine onderdelen wordt te vaak "even" aan de kant gelegd en vervolgens vergeten of kwijt gemaakt (been there, done that).

7. Hou jezelf voor dat het belangrijkste is dat je spullen van je oude huis naar je nieuwe huis verplaatst worden. Het is fijn als dat gestructureerd en geordend gaat, maar uiteindelijk moet dat oude huis gewoon leeg. Het helpt als je bezittingen min of meer op de juiste plek terecht komen, maar maak je niet te druk over details. Je hebt vast allerlei prachtige ideeën over hoe het moet worden, maar decoreren, opruimen en organiseren kan altijd nog.

8. Tijdens de verhuizing met veel hulp van anderen zul je niet altijd in de gaten kunnen houden wat mensen met je spullen doen. Het zou zomaar kunnen dat iemand een doos begint uit te pakken die jij nog even dicht had willen houden. Zorg dus dat dingen waarvan je niet wilt dat anderen het zien (moet ik voorbeelden noemen? kun je vast zelf wel verzinnen) ergens verstopt zijn waar niemand eraan kan zitten. In een koffertje in je auto bijvoorbeeld ;-)

9. Betrek je kinderen bij de verhuizing (behalve als heel jong (tot anderhalf/twee jaar) zijn). Ja, dat is lastig. Maar het is voor een jong kind enorm verwarrend om ineens ergens anders te wonen en nooit meer "naar huis" te gaan. Erbij zijn als zijn of haar spullen in het nieuwe huis geplaatst worden helpt bij de overgang (maar ga ervan uit dat een jong kind sowieso van slag is). Oudere kinderen kun je ook het best laten helpen. Zorg dat hun kasten als eerste staan, zodat ze hun eigen spullen kunnen uitpakken en op hun eigen manier een thuis kunnen creëren.

10. Vergeet niet de koffie en de maaltijden niet! Zorg dat er altijd koffie en thee is, dat je koek hebt om de eerste honger te stillen en maak broodjes of sandwiches klaar voor de lunch. Grote kans dat het je niet lukt om iedereen op hetzelfde moment pauze te laten houden, dus maak het jezelf en anderen gemakkelijk.
Voor 's avonds kun je kiezen om iets te halen (chinees of patat zijn bij ons favoriet), maar je kunt natuurlijk ook een grote pan maaltijdsoep, macaroni, nasi of chili voorbereiden. Als het maar gemakkelijk is (en veel, zeker als je broers, neven en vrienden hebt ingeschakeld voor het sjouwen -  die lusten meestal wel wat na zo'n klus).
Lees verder ...

{opruimen} voorraad breiwol

Toen ik ruim tien jaar geleden echt enthousiast aan het breien sloeg, werd mijn voorraadje wol al snel een opruimprobleem. Het begon met een plankje van de huiskamerkast, nam daarna de meerdere planken in beslag en dreigde zelfs de hele kast over te nemen. Tot ik last kreeg van mijn handen en die enorme berg wol niet meer kon zien als een fijn bezit (want zoveel projecten om uit te kiezen), maar als een last (ik heb er zoveel geld aan uitgegeven, dus ik moet dóór).
Bij het verkleinen van een voorraadhobbyspullen moet je de juiste vragen stellen. "Vind ik dit mooi?" is niet de juiste vraag. Meestal is het antwoord "ja", want anders zou je het niet gekocht hebben. Wat beter helpt is "Ga ik hier binnen een (drie/vijf) jaar iets mee doen?"
Mijn voorraadje is op dit moment vrij beperkt, maar nog steeds aanwezig.
Op dit moment (het wisselt nog wel eens) bewaar ik mijn wol in een voetenbankje met opbergruimte van Ikea (deze). 



Ik bewaar de bolletjes (ik heb veel restjes die ik bij de kringloop koop) gesorteerd in diepvrieszakken. Die van 3 liter van Lidl werken perfect. Ik geef toe, mooi staat het niet, maar mijn wol is op deze manier beschermt tegen vuil en motten en raakt niet in de knoop als ik iets zoek.


Bovendien zie je er toch niets van als het deksel erop ligt.


Het project waar ik mee bezig ben bewaar ik in een mand die naast mijn stoel staat, dan kan ik er altijd gemakkelijk bij. Het roze etuitje kreeg ik van een internetvriendin en bevat een schaar, een pen en wat andere kleine breibenodigdheden. Het mooie notitieboekje gebruik ik om (min of meer) bij te houden wat ik brei en hoe.

Waar en hoe bewaar jij je breivoorraad?
Lees verder ...

{opruimen} hoe ruim je een volgestouwde grote kast op?


Als je op pinterest of ergens anders op het internet zoekt naar tips over het opruimen van kasten is het meest voorkomende startpunt: haal alles eruit.
Tja...

Daar ben ik het dus niet mee eens. Wel als we het over een nachtkastje hebben. Of over het laatje van een bijzettafeltje natuurlijk. Maar dit wordt ook gezegd over het opruimen van een volgroeide huiskamerkast of een grote voorraadkast in de keuken.

Ik heb het zien gebeuren.
Vreseljk rommelige kast, maar heel graag willen opruimen.
Enthousiast de kast leeghalen. Heel de kamer (of keuken) vol met spullen. En dan?
Paniek. Het gevoel niet meer verder te kunnen.
In het beste geval wordt de inhoud van de kast dan maar weer nog rommeliger dan het ooit was teruggepropt waar het vandaan kwam. Maar het komt ook voor dat de rommel weken later nog verspreid ligt.

Logisch, want als je van nature georganiseerd bent was je kast nooit zo rommelig geworden. Of je had (zoals ik) gegruweld van het idee om al die rommel te verspreiden over zichtbare plekken. Het zat niet voor niets allemaal in de kast gepropt.

Mijn manier:

Kijk eerst eens wat er in die kast ligt. Zonder er al te veel uit te halen dus.

Bedenk wat er niet hoort. Heb je schoenen in je huiskamerkast gepropt omdat er bezoek kwam en je ze uit de weg wilde hebben? Stapels oude kranten die eigenlijk gewoon weg kunnen? Een paar pakken koekjes in de servieskast?

Haal die dingen er uit en leg ze waar ze horen. Waarschijnlijk zie je steeds nieuwe dingen die eigenlijk ergens anders horen. Haal ze eruit en breng ze naar de goede plek.

Ik weet het, dat druist weer in tegen een hoop andere adviezen. Want je blijft heen en weer lopen en dat is niet efficient. Zal best. Het is ook absoluut een mogelijkheid om al die spullen tijdelijk in een doos, wasmand of iets dergelijks te leggen en ze later op te ruimen. De vraag is alleen of je dat ook gaat doen. Grote kans dat die doos er volgende week nog staat. Ja toch?
Ik vind zelf heen en weer lopen geen probleem. Ik heb geen sportschool nodig omdat ik met het huishouden alleen al genoeg beweging krijg ;-)
Als teveel lopen echt een probleem is, raad ik aan stapels te maken die je dan in één keer op kunt ruimen. Maar zorg dan wel dat je soort bij soort houdt, zodat je het alleen nog maar weg hoeft te brengen.
Eigenlijk komt het erop neer dat je de chaos in je kast niet mag verplaatsen naar buiten de kast. Met mijn methode ben je van het begin af aan de chaos aan het verminderen.

Als er zo te zien geen spullen meer in je kast liggen die er niet horen, volg je dezelfde manier van denken, maar dan per plank. Ik stel me nu even zo'n heerlijke huiskamerkast uit de jaren zestig voor. Ingebouwd, acht planken en volgestouwd met alles wat nergens anders een plekje kon vinden.

Als die kast nooit georganiseerd is geweest, is het nu tijd om te bedenken wat er allemaal in bewaard moet worden en op welke plank je wat gaat neerleggen. Geen paniek, dat hoeft niet gedetailleerd en je kunt alles later nog verschuiven. Maak je niet druk met schema's, lijstjes en overzichten.

Het is bijvoorbeeld logisch om je administratie ergens bovenin (maar wel bereikbaar) neer te zetten. Kies de plank die je daarvoor wilt gebruiken en haal alles wat niet in die categorie valt weg, maar sorteer die spullen wel meteen op soort. Maak bijvoorbeeld een stapel van alle spelletjes, leg de kaarsen en kaarsenstandaards bij elkaar en gooi alle restjes breiwol op een hoop.

Haal nu alle dingen in de categorie administratie van de andere planken en zet het min of meer netjes neer. Ga nog niet voor de perfecte indeling van die plank, want je weet nog niet precies wat je allemaal gaat vinden.

Werk op deze manier alle planken van de kast en alle categorieën van spullen af. Misschien heb je meer categorieen dan planken en zul je moeten combineren. Geen probleem, als het maar overzichtelijk blijft.
Vergeet niet de uitgezochte stapels die uit de kast zijn gekomen op de juiste plank te zetten zodra je daarmee bezig bent.

Als het goed is, heb je na een tijdje een redelijk opgeruimde kast en weet je ongeveer waar je alles kunt vinden. Nu kun je plank voor plank echt netjes op gaan ruimen. Doe die breiwol in een mandje, stapel de spellen op grootte, maak bakjes en mapjes voor je administratie, dat soort dingen. Maar dat is eigenlijk weer een onderwerp voor een nieuw artikel ;-)
Lees verder ...

{opruimen} voorraadkast

Ik volg behoorlijk wat blogs van organizers en andere opruimfreaks, maar ik verbaas me vooral altijd over de manier waarop ze de voorraadkasten aanpakken. Nu zijn de meeste van de bloggers Amerikanen, dus die hebben enorme kasten en zeuren dan over "limited space". Waarna ze nog meer ruimte laten verdwijnen door alles in leuke mandjes op te bergen. Toegegeven, het ziet er mooi uit, maar ik vind het persoonlijk niet zo handig.
Mijn voorraadkast is een onderkastje in mijn keukenblok en het is over het algemeen redelijke georganiseerd, maar dan zonder mandjes en bakjes.


Bovenstaande foto is wat ik rommelig noem (tot groot vermaak van sommige dochters). Dit gebeurt zo af en toe, maar het irriteert me mateloos.
Mandjes en bakjes zouden hier niet helpen, want het probleem is niet dat ik niet weet waar alles hoort. Ik neem simpelweg niet altijd de tijd om mijn boodschappen op de juiste plek op te ruimen. Als er dan ook nog een echtgenoot op zoek gaat naar ingrediënten of snacks krijg je bovenstaande puinhoop.
De simpele oplossing is rijtjes maken en de tijd nemen om het systeem te onderhouden.


Opgeruimde versie. Alles staat waar het hoort te staan. En nu maar hopen dat het voorlopig zo blijft. Hoewel... ik vind het altijd wel een leuk en rustgevend klusje om al mijn rijtjes weer netjes te zetten. ;-)
Lees verder ...

{opruimen} in de keuken


Een keuken kan heel snel enorm rommelig worden. En toch is het vanuit hygiënische overwegingen nu juist een ruimte die opgeruimd en overzichtelijk zou moeten zijn.

Wat heb je nodig?

Ik denk dat de hamvraag is: wat heb je nu echt nodig?
Het antwoord op die vraag is voor iedereen anders. Ik wilde eerst beweren dat er wel een gemeenschappelijke basis is, maar ik kan me zelfs extreme situaties indenken waarin de dingen die voor mij vreselijk logisch zijn (pannen, koffiezetapparaat) niet aansluiten bij iemands levensstijl (iemand die volledig "raw" eet bijvoorbeeld en geen koffie lust).
Wat je nodig hebt in je keuken is dus afhankelijk van wat je er klaarmaakt.
Voor sommige mensen zal deze stelling betekenen dat ze nu vastlopen met opruimen. Want alles wat er in je keuken staat heb je er immers neergezet met het idee dat je er iets mee ging doen. En dus hoeft er niets weg.
Maar zo werkt het natuurlijk niet.
Wees eerlijk tegen jezelf. Gebruik je het ook allemaal echt of was je dat alleen maar van plan?
Voorbeeld uit mijn eigen leven: als je zelden bakt heb je geen tien verschillende bakvormen nodig, ook als je graag meer zou willen bakken. Met een simpel cakeblik en 1 ronde springvorm kom je een heel eind. Koekjes kun je ook uitsteken met een glas en als je toch al niet zo dol bent op marsepein hoef je ook geen bergen materiaal te hebben om eens in de drie jaar een taart te versieren. Uitgebreide voorraden bakbenodigdheden heb je ook niet nodig als je toch nooit spontaan de keuken induikt om te gaan bakken. En mocht je toch ineens veranderen in de keukenprinses die je graag zou zijn, dan kun je altijd je collectie bakspullen weer uitbreiden.
Ik kan nog wel meer voorbeelden noemen: pannen bijvoorbeeld. Ik had een behoorlijke verzameling en vond dat ik die allemaal nodig had, maar toen ik eens een paar maanden in een huurappartement op Curaçao doorbracht kwam ik erachter dat ik prima maaltijden kon bereiden met 1 koekenpan en twee kleine kookpannetjes. Niet dat ik toen ik thuis kwam meteen al mijn pannen behalve 1 koekenpan en twee kleine pannetjes weggedaan heb, maar het zette de vraag "wat heb ik eigenlijk nodig?" wel even in een ander perspectief.

Hoe ontrommel ik mijn keuken?

Als ik mijn keuken ontrommel volg ik een vast patroon: kastje voor kastje.
stap 1: alles eruit.
Maar: meteen sorteren: soort bij soort neer zetten, dingen die ergens anders horen in het juiste kastje zetten/proppen, meteen apartzetten wat je toch nooit gebruikt en weggooien wat kapot of over de datum is
stap 2: kastje schoonmaken
Afnemen met een sopje, vetvlekken verwijderen (meestal helpt even inweken met keukenontvetter), nadrogen voor je alles erin zet.
stap 3: gesorteerde spullen er netjes weer in.
Past dat? Prima, niets meer aan doen. Past het niet? Dan moet je harder nadenken. Er zijn twee mogelijkheden: een deel ergens anders opruimen (maar dan verplaats je het probleem) of nog meer wegdoen.

Wat kan er weg?

Dat blijft de vraag. Kijk kritisch naar alles wat er uit het kastje kwam en bedenk of het in één van de volgende categorieën valt.
  • dingen die over de datum zijn (ja, soms zijn die nog bruikbaar, maar vraag je eens af of je het nog gaat gebruiken als het blijkbaar al maanden of jaren in de kast staat)
  • dingen die kapot zijn (tenzij ze gemakkelijk te repareren zijn, maar doe dat dan ook, zet geen kapotte spullen terug in de kast)
  • dingen die je min of meer dubbel of te veel hebt. Voorbeeld: hoeveel keukenmessen heb je eigenlijk nodig? Ik weet dat elk mes een eigen functie heeft en ik heb er vrij veel omdat ik een prachtige koffer vol van mijn man kreeg, maar in de praktijk grijp ik meestal naar mijn gewone keukenmes. Dat is dan wel een echt goed, dus niet goedkoop, mes. Aan de rest is mijn man - die ook regelmatig kookt - erg gehecht, maar als ik er echt geen ruimte voor had zou ik ze weg doen.
  • dingen die je maar heel zelden gebruikt. Het is simpel: als je er plaats voor hebt is het echt niet erg dat je die linnen servetten en die porseleinenservetringen bewaart die je alleen met Kerst op tafel legt. Maar als je ze al drie keer ergens anders neer hebt gelegd omdat je ze gewoon nergens kwijt kunt, moet je misschien toch maar papieren servetten neerleggen met Kerst (weer een voorbeeld uit eigen leven)
  • dingen die je ooit gekocht hebt en echt, echt binnenkort ook werkelijk gaat gebruiken, want ze zijn heel erg handig. Gadgets noem je dat. Handige apparaatjes om mee te snijden bijvoorbeeld. Niets mis mee als je ze gebruikt, maar als je in de praktijk toch altijd met een aardappelschilmesje aan de gang gaat, kun je ze misschien beter weg doen. Tussenstap: zet het ding op het aanrecht of leg het ergens waar je het vaak ziet. Heb je het over een maand nog niet gebruikt? Naar de kringloop ermee!
  • dingen die van je moeder/oma/overgrootmoeder waren. Tja. Moeilijk om weg te doen, absoluut. Maar afgezien van enkele kleine decoraties is je keuken nu net de plek waar je vooral nuttige voorwerpen bewaart. Zoek dus een mooi plekje voor die spullen zodat je ze dagelijks kunt zien, neem ze in gebruik, al dan niet op een alternatieve manier(ik bewaar reservelampen en batterijen in mijn oma's broodtrommel en reserveleesbrillen en brillendoekjes in mijn moeder's melkkan) en doe de rest weg. Misschien nog even rondvragen bij andere familieleden of die ze willen hebben, maar het is echt niet nodig om je keuken (of andere plekken in huis) te gebruiken als opslag voor een berg oude spullen die je niet mooi vindt, niet gebruikt en waar je eigeniljk helemaal geen ruimte voor hebt.
Persoonlijk vind ik mijn keuken het mooist als het aanrecht zo leeg mogelijk is. Dat scheelt ook een hoop schoonmaakwerk. Ooit had ik een enorme rij aardewerken voorraadpotten op mijn aanrecht staan, maar na een tijdje was ik het echt zat om die allemaal wekelijks af te moeten nemen. Aan de blikjes in mijn vensterbank ben ik dan weer wel gehecht, maar ook daar moet ik iedere week een doekje overheen halen. Als ik minder tijd had, zou ik er denk ik toch voor kiezen om nog meer in de kasten op te bergen.
Lees verder ...

{opruimen} voor je doodgaat


Ik kwam het voor het eerst tegen in een Amerikaans blog, maar later zag ik dat Wieke er ook al iets over schreef: het boek Opruimen voor je doodgaat van Margareta Magnusson. Nog later zag ik het ook bij Franka voorbijkomen. Origineel ben ik dus niet. Maar ik wilde dit boekje toch ook graag op mijn blog bespreken.
Het eerste stukje vertelde dingen over de inhoud die me wel aanspraken, zeker omdat ik op dat moment bezig was mijn ouders te helpen met een verhuizing naar een kleiner huis. Dus bestelde ik het bij de bibliotheek. En ik was aangenaam verrast.

Persoonlijk verslag

Het boekje gaat namelijk niet zo zeer over doodgaan, als wel over beseffen dat je ouder wordt en dat het niet noodzakelijk is om alles wat je je hele leven verzamelt hebt te bewaren. Margareta Magnusson is zelf - in haar eigen woorden - tussen de tachtig en de honderd en heeft al een aantal keren op moeten ruimen bij mensen die overleden waren, waardoor ze is gaan nadenken over waar ze haar eigen nabestaanden nu eigenlijk me opscheept.
Hoewel de ondertitel "De edele Zweedse kunst van döstädning" een beetje de indruk wekt dat het een boek is vol adviezen en tips, is het eigenlijk gewoon een persoonlijk verslag van hoe Margareta zelf omgaat met haar eigen spullen. En dat maakt het in mijn ogen juist een heel charmant boekje (het is ook kleiner en dunner dan je zou denken als je er een foto van ziet). Halverwege is ze ineens heel open over de dood van haar man en ze geeft ook eerlijk toe waar ze de grens trekt met weggooien of -geven.

Sentimentele onzin

Een heel goede tip vond ik om jezelf één doos te gunnen met sentimentele "onzin", waarin je brieven, entreekaartjes en andere herinneringen bewaart. Margareta zelf heeft daar met grote letters "WEGGOOIEN" opgeschreven zodat haar kinderen niet hoeven te piekeren wat ze ermee moeten, maar ze schrijft ook dat ze vermoed dat haar kinderen juist die doos zullen doorkijken en bewaren.

Taboe doorbrekend

Maar het allerbelangrijkste van dit boekje vind ik eigenlijk dat het een taboe doorbreekt.
Veel te volle huizen lijken op de een of andere manier onlosmakelijk verbonden te zijn met bejaarde mensen. Dat is op zich geen probleem. Maar het heeft als onvermijdelijk gevolg dat de nabastaanden voor de bijna onmogelijke taak staan uit te zoeken wat belangrijk was en wat niet. Kinderen zullen niet gauw tegen hun ouders zeggen dat ze oud worden en misschien dood zullen gaan en daarom hun spullen moeten sorteren, maar hoe fijn is het om het verhaal achter een voorwerp te kennen?
Bekijk systematisch je bezittingen met de insteek dat je kinderen dat over een aantal jaren zullen moeten doen en je af te vragen hoe belangrijk ze voor je zijn en waarom eigenlijk en vertel die verhalen aan je kinderen en kleinkinderen. Geef desnoods alvast wat dingen weg terwijl je nog leeft. Op die manier zorg je ervoor dat je herinneringen aan mooie tijden levend blijven, terwijl je tegelijkertijd overtollige ballast loslaat. En dat lijkt me een goede zaak.
Margareta geeft aan dat je eigenlijk al met döstädning zou moeten beginnen tegen de tijd dat je met pensioen gaat, rond je vijfenzestigste. Het is namelijk niet de bedoeling dat je binnen een maand al je bezittingen terugbrengt tot het absolute minumum. Het mag tijd kosten en het mag een doorlopend proces van (hopelijk) tientallen jaren zijn.

Leuk om te lezen

Zelf betwijfel ik of ik er behoefte aan zal hebben, tenzij ik de komende twintig jaar nog erg verander: behalve mijn fotoalbums (die ik zelfs binnenkort nog wil uitdunnen) heb ik weinig sentimentele bezittingen (hoewel... het boekje in de foto boven dit stukje leunt tegen drie dingen die ik toch niet zomaar weg zou doen). Mijn ouders bleken de kunst van het opruimen ook van nature in zich te hebben en wonen nu heel plezierig in hun gemakkelijk te behappen kleinere appartementje.
Toch vond ik het leuk om te lezen, juist omdat het zo simpel en ietwat onbeholpen (vind ik) geschreven is (Magnusson is geen beroepsschrijfster, ze is beeldend kunstenaar) en ik denk dat het een aanrader is voor iedereen die bezig is met opruimen, ook als je nog jong bent.


(link naar bol.com is een partnerlink.
Als je bestelt via deze link kost het jou niets extra, maar krijg ik een klein bedrag commissie)
Lees verder ...

{opruimen} waar begin je?


Dat is de grote vraag. Het simpele en cliché antwoord is "bij het begin". Maar ja, daar heb je niets aan als je niet weet waar dat begin is.
Het gebruikelijke advies is om te beginnen met het gemakkelijkste: keukenspullen of kleding. Daar ben ik het op zich mee eens, maar ik merk zelf dat ik na een tijdje mijn motivatie verlies en dan ieder keer opnieuw de moeilijke zaken (boeken en foto's) laat zitten. Na een paar maanden begin ik weer aan een nieuwe opruimsessie, maar die start dan weer op de gemakkelijke plekken.

Breekpunt

Als je huis echt overal volgestouwd is met rommel zou ik vooral met het gemakkelijkste beginnen, dat schiet lekker op. Maar voor al die mensen die eigenlijk al heel lang goed op weg zijn, maar steeds weer afhaken is dat niet de juiste methode. Vraag je af wáár nu precies je breekpunt zit en waarom. Meestal zit er een emotionele reden achter en het kan zwaar zijn om daar doorheen te werken. Maar als het eenmaal lukt is het wel een bevrijding.
Mijn grootste breekpunten waren (zijn!) boeken en foto's. Boeken omdat ik nu eenmaal dol ben op boeken en alles wat ik mooi vind wil hebben en bewaren om te herlezen. Ik zou dolgraag een bibliotheek in mijn huis willen hebben. Maar ik besef dat dat onmogelijk is en dat een overschot aan boeken mijn huis onleefbaar maakt, dus ruim ik ze op en heb ik niet meer boeken dan er in mijn kast passen. De collectie verandert nog steeds, maar uiteindelijk blijft er een verzameling over waar ik echt van geniet.
Op die manier heb ik nog steeds het fijne gevoel dat het me geeft om een oude favoriet te pakken en door te bladeren, zonder dat het me boven het hoofd gaat groeien.
Foto's zijn helemaal lastig. Van vroeger heb ik niet zo vreselijk veel. Die albums mogen gewoon blijven. Maar sinds ik digitaal fotografeer is het vreselijk lastig om te bepalen wat ik afdruk en bewaar en wat niet. Ik had rijen en rijen mappen met foto's staan (er waren bijvoorbeeld 2 dikke ordners en drie dikke boeken uit 2010) en ik keek er nooit in.
Vorig jaar haalde ik alle foto's uit die albums en gooide bijna de helft weg. Het was een bevrijding. Jammer van al die best-heel-goede foto's, absoluut, maar ik realiseerde me ineens dat ik onderscheid moest maken tussen mijn herinneringen en mijn pogingen om een goede fotograaf te zijn. Want daar zat de emotionele ballast. Nu is mijn streven om een klein rijtje persoonlijke albums te hebben staan waar ik op een zondagmiddag doorheen kan bladeren (och, wat waren ze klein en schattig en wat waren we nog jong).
Voor de "goede" foto's zoek ik nog een betere oplossing. Ik denk aan een stuk muur ergens in huis voor een wisselende "expositie" en 1 doos waarin ik de allermooiste afdrukken mag bewaren - de rest kan digitaal blijven.

Verschillende situaties, verschillende manieren om te beginnen

Maar goed, terug naar de vraag die ik in het begin stelde: waar begin je?
Mijn insteek voor een aantal verschillende situaties:

- als je hele huis volgestouwd is met rommel:
doe een x (kies een redelijk aantal, niet teveel, niet te weinig - het moet wel haalbaar zijn) dingen per dag challenge en neem iedere dag een andere kamer. Je hebt zoveel overbodige spullen dat het eerst zaak is om wat in totaal wat minder spullen te hebben

- als je niet echt veel rommel hebt, maar toch het idee hebt dat overal nog teveel spullen staan:
kies iedere week een andere kamer en ruim dagelijks een gedeelte (een plank of een kleine kast) op. In een week zul je niet helemaal klaar zijn met die kamer, maar iedere week een andere kamer kiezen zorgt ervoor dat je met een frisse blik naar je spullen blijft kijken.

- als je net als ik vooral nog een paar pijnpunten hebt:
probeer je eerst bewust te worden van wáár nu precies het probleem zit. Neem je voor er nu echt iets aan te doen, maar leg de lat niet te hoog. Je kunt niet in één week de foto's van een heel leven uitzoeken en het is onmogelijk om in één sessie je boekenverzameling terug te brengen van vier kasten vol naar twee planken. Dwing jezelf om er een bepaalde periode dagelijks of in ieder geval regelmatig mee bezig te zijn en gun jezelf de tijd om door de emotionele bagage heen te werken. Praat erover met mensen die je kunt vertrouwen en vraag om hulp als dat nodig is.

- je kunt er ook voor kiezen om een combinatie van bovenstaande te gebruiken.
Kies iedere week (of maand) een andere ruimte en begin met daar een van te voren bedacht aantal dingen weg te halen. Ga daarna de kasten opruimen. Zijn er in deze ruimte pijnpunten? Neem daar dan extra tijd voor.

Waar begin jij als je gaat opruimen?
Lees verder ...