Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

{schrijftips} Hoe maak je je karakters levensecht?


Je kunt nog zo'n goed plot verzonnen hebben, maar als je hoofdpersonen vlak en oninteressant zijn, is de kans groot dat niemand je verhaal uitleest. Lezers moeten zich kunnen inleven en dat kan alleen als je karakters levensecht zijn. Maar hoe doe je dat?
Een paar tips:

1. In de loop van je verhaal moet er iets aan je hoofdpersoon veranderen. Vooral het overwinnen van persoonlijke problemen of zwakke punten is iets waar je lezers zich in kunnen herkennen. Sofie uit Incognito worstelt bijvoorbeeld met haar angst voor de roddelpers en Nina uit Tegenstelling denkt dat ze dom is omdat ze dyslexie heeft. In de meeste schrijfcursussen wordt dit "inner conflict" genoemd.

2. Je hoofdpersoon moet daarnaast minstens één groot probleem met de buitenwereld hebben. Dat is sowieso nodig om een verhaal te kunnen schrijven (er moet tenslotte iets gebeuren), maar het zorgt er ook voor dat je lezers mee gaan leven. Als je hoofdpersoon alleen maar vanaf de zijlijn toekijkt hoe anderen problemen hebben, is dat een stuk lastiger.
Die problemen kunnen natuurlijk alle kanten op. In Erfgoed probeert Donna een moord op te lossen, in  Thuisgekomen wordt Stella gestalkt door iemand die op haar verdwenen man lijkt en in Alleen is maar alleen draait het vooral om het onbegrip tussen de twee zussen die de hoofdrol spelen en de problemen van het zoontje van één van hen.

3. Hoewel mijn boeken er om bekend staan dat er vrij gewone mensen de hoofdrol in spelen, ontkom  ik er ook niet aan: een karakter is toch net iets boeiender als er iets bijzonders met hem of haar aan de hand is. Dat kan uiterlijk zijn (bijvoorbeeld Sofie's opvallende rode haar) of een talent (Stella's tekentalent of Nina's breikunsten), maar ook minder duidelijk aanwezig als karaktereigenschap (bijvoorbeeld de manier waarop Vera in Alles onder controle bezig is met orde en regelmaat). Het geeft je hoofdpersonen diepte en dat maakt ze levensechter.

4. Gun je lezers af en toe een kijkje in het hoofd van je hoofdpersoon. In mijn boeken schrijf ik over het algemeen vanuit het perspectief van de hoofdpersoon en verwoord daarbij ook wat die persoon denkt, maar ook in boeken waarin actie belangrijker is, geeft het net iets meer diepte aan een hoofdpersoon als je af en toe leest wat hij of zij denkt. Ook voor jou als schrijver is het fijn om af en toe echt in je karakters te kruipen. Op die manier heb je het eerder door als een bepaalde reactie onlogisch is.

5. Werk een persoon van te voren niet al te gedetailleerd uit. Ik ga hiermee in tegen een gevestigde mening, daarvan ben ik me bewust. Op schrijversfora circuleren lijsten die je zou moeten invullen om je hoofdpersoon te leren kennen en dat zijn soms boekwerken op zich, met tientallen, soms zelfs honderden, vragen die je moet beantwoorden.
Van mij mag iedereen dat doen als hij of zij dat wil, maar persoonlijk vind ik het onzin. Natuurlijk moet je een beetje een beeld hebben bij je personages en het kan handig zijn om daar wat aantekeningen bij te maken. Maar waarom zou je tijd besteden aan het nadenken over sterrenbeelden, lievelingskleuren, politieke orientatie, favoriete muziek, favoriete windrichting, en weet ik veel wat nog meer zolang dat er in je verhaal helemaal niet toedoet?
Geef jezelf (en je hoofdpersonen) de kans om dat soort dingen in de loop van het schrijfproces toe te voegen. Hoe verder je in je verhaal komt, hoe beter je een persoon leert kennen.
Ik wist van te voren helemaal niet dat Nina breide en zeker niet dat ze er zo goed in was. En het was ook een verrassing voor me dat Donna zo dol was op paardrijden.
Dat maakt schrijven nou juist zo leuk!

Lees verder ...

Ecologisch verantwoord schoonmaken :: mijn keuzes



We weten allemaal dat het nodig is. We leven met zoveel mensen op deze aarde dat we bezig zijn onze eigen ecologie kapot te maken en daarbij ook nog eens de leefbaarheid voor talloze andere levensvormen. Er moet echt iets veranderen. En de simpelste manier om daarmee te beginnen is bij jezelf, in je eigen huis. Maar dat is niet altijd zo gemakkelijk als het lijkt.

Wat gaat er fout?

Ik begin maar meteen met een bekentenis: ik ben nog niet helemaal en niet altijd ecologisch verantwoord bezig. Soms kies ik voor (de illusie van) hygiëne in plaats van het milieu. Nu ik dit zo zwart op wit zie, schaam ik me. Misschien helpt dat om het niet meer te doen.
Maar tot nu toe gaat het nu eenmaal zo. Als ik iets echt heel erg vies vind (het toilet in het nieuwe huis van mijn dochter dat al niet schoon was toen ze de sleutel kreeg, waarna er een week lang vier klusjesmannen gebruik van hebben gemaakt) of als ik bang ben dat iets heel vies wordt (als we op Curaçao zijn ben ik altijd bang dat er kakkerlakken in huis komen), pak ik toch vaak iets waarvan ik eigenlijk weet dat ik het beter niet kan gebruiken (Pine-Sol is mijn favoriet op Curaçao en dat toilet kreeg toch een ouderwetse behandeling met hete chloor). Maar dat is incidenteel.

Voor mijn dagelijkse schoonmaak in de keuken en het toilet gebruik ik Dettolspray. Ik ben wel op zoek naar een ecologisch alternatief, maar ik blijf het gevoel hebben dat het daarmee niet schoon genoeg wordt.
Een tijdje geleden ben ik begonnen met zelf azijnsprays maken. Maar de stank staat ons allebei tegen en dus ben ik daar weer mee gestopt. Nu wil ik nog iets proberen met citroen en etherische olie, maar door tijdgebrek pak ik toch gemakkelijk mijn oude vertrouwde producten.
Natuurlijk zijn er ook kant-en-klare ecologische producten, maar ik ben nog op zoek naar iets dat me bevalt. Op dit moment staat de Blue Wonder Allesreiniger Spray in mijn keukenkastje om binnenkort gebruikt te worden.
En misschien ga ik deze van Bio-D ook nog eens proberen.

Microvezeldoekjes

Eigenlijk zou je helemaal geen schoonmaakproducten nodig hebben als je microvezeldoekjes gebruikt. Men zegt dat ze zelfs bacteriën opnemen en vasthouden. (zie ook: 6 dingen die je moet weten over microvezeldoekjes)
Ik gebruik graag microvezeldoekjes, dat wel. Maar ik ben blijkbaar ouderwets. Ik heb als ik schoonmaak graag een emmertje naast me staan waar ik mijn doekje in kan uitspoelen. En ik vind het nog fijner als dat emmertje niet alleen water bevat maar ook iets dat desinfecteert en lekker fris ruikt.
Het nare van microvezeldoekjes is trouwens ook nog dat ze van kunststof gemaakt zijn, wat natuurlijk ook niet helemaal goed is.

Wat gaat er wel goed?

Gelukkig moet ik voor de juiste Dettol (die met citroen) naar Albert Heijn en laten ze daar nu sinds een paar maanden een serie betaalbare ecologisch verantwoorde producten hebben? Ik gebruik inmiddels het afwasmiddel, de allesreiniger en de toiletreiniger en ben daar zeer tevreden over.
Als wasmiddel gebruik ik AH Puur. Eigenlijk vanwege allergische reacties, maar het is ook ecologisch een goede keuze. En volgens mij wordt alles er goed schoon mee.
Bij Lidl hadden ze een tijdje geleden ook ecologisch verantwoorde WC reiniger en die doet het ook prima. Ik heb alleen het idee dat die reiniger niet in het vaste assortiment zit. Jammer.
Daarnaast gebruik ik twee producten van Method. Ik moest even wennen aan het zoete geurtje van de douchereiniger, maar inmiddels ben ik eraan gewend en mijn douchecabine blijft (met twee á drie keer per week sprayen) keurig kalkvrij.
De Method reiniger voor houten meubelen vind ik geweldig. Hij ruikt naar amandelen (want daar is het van gemaakt) en mijn houten meubels gaan er mooi van glimmen. Ik word er altijd vrolijk van als ik mijn meubels ermee behandel.
Eigenlijk valt het dus nog wel mee.

Wat wil ik nog aanpassen?

Voor mijn ramen ben ik half goed bezig. Of eigenlijk driekwart. Ik gebruik voor buiten namelijk heet water met een scheutje afwasmiddel (ecologisch van de AH) en een scheutje glansspoelmiddel (ik doe daar jaren mee, dus geen idee waar het vandaan komt). Ik weet dat een gesneden ui in het water ook helpt, maar daar ben ik te lui voor, blijkbaar.
Binnen gebruik ik een spray. Ik heb die van Method geprobeerd en was er tevreden mee, maar toen de fles leeg was, was het uitverkocht bij de AH, dus heb ik "foute" meegenomen. Als die leeg is, ga ik weer terug naar die van Method.
Omdat ik toch liever sop gebruiken en het eigenlijk niet prettig vind dat ik ze niet heet mag wassen, denk ik erover van de microvezeldoekjes af te stappen. Maar ik ben nog niet zeker van het alternatief. Katoen is ook niet erg milieuvriendelijk om te produceren. Ik heb als test een oude handdoek in stukken geknipt, dat valt dan onder hergebruik van dingen die anders weggegooid zouden worden. Eens kijken wat ik daarvan vind.


Welke keuzes maak jij op dit gebied?

(links naar biggreensmile zijn partnerlink s
= kleine vergoeding voor mij als je via die link bestelt, geen extra kosten voor jou)
Lees verder ...

{eenvoudig schoon} filters van de afzuigkap

Ik heb van die roestvrijstalen filters die eigenlijk gewoon in de vaatwasser mogen. Maar die heb ik dus niet. En toen ik die wel had, was er nooit plaats voor de filters. Dus liet ik ze altijd weken in een sopje met afwasmiddel.
Na het succes met de koffiepot bedacht ik dat ik deze keer weleens een vaatwastablet kon proberen.




Werkt prima!

Disclaimer: Mijn filters zijn van roestvrijstaal, maar er zijn ook van dit soort filters die van aluminium gemaakt zijn. Die kunnen niet in de vaatwasser en ik denk dat ze ook niet tegen vaatwastabletten kunnen. Zoek dus eerst in je gebruiksaanwijzing van welk materiaal jouw filters zijn voor je dit probeert.


Lees verder ...

Hoe verzorg je je kamerplanten?



Ik heb altijd veel planten in huis gehad. Het blijkt uit onderzoek dat ik daardoor langer leef, dus dat is mooi meegenomen, maar daar doe ik het niet voor. Het hoort er gewoon bij. Een huis zonder planten mist iets, volgens mij.
Het schijnt dat mijn vingers redelijk groen zijn. Mijn planten groeien altijd goed en de miniatuurplantjes die ik een paar jaar geleden kocht, hebben nu het formaat van een kleine boom.
Ooit nam ik een plant uit de klas van mijn dochter mee naar huis. Ik verving de gebarsten pot door een pot die ik had staan, gaf hem nieuwe grond en zes weken liefde. Toen ik de plant na de vakantie terug wilde geven, weigerde de leerkracht in eerste instantie. Het was niet nodig geweest om een nieuwe te kopen, zei hij. Dat had ik dan ook niet gedaan, het arme ding was gewoon opgeleefd bij mij thuis. Toch had ik niet veel bijzonders gedaan.

Een paar tips:

1. Het allerbelangrijkste voor bijna alle planten: liefdevolle verwaarlozing. Geef ze niet te veel water, maar zeker ook niet te weinig. Hou in de gaten of ze niet uitdrogen (vooral hartje zomer bij een hittegolf en hartje winter als de verwarming volop brandt) maar eens per week is meestal genoeg.

2. Af en toe een scheutje plantenvoedsel helpt, maar ik doe dat niet zo vaak. Ik ben meer een voorstander van verpotten. Geef nieuwe planten direct een ruimere pot. Ze komen meestal bij de kweker vandaan met bijna alleen maar wortel in de pot, maar ze halen hun voedsel uit de potgrond. Eens in de zoveel tijd (eens per jaar of om het jaar) een grotere pot met nieuwe potgrond helpt om je plant niet te laten verhongeren.

3. Geef jezelf de kans om fouten te maken. Zeker als je net besloten hebt dat je meer kamerplanten wilt is het verstandig niet meteen voor de allerduurste soorten te gaan. Het is jammer als een plant doodgaat (want het is toch iets levends), maar het is nog erger als het er eentje van vijftig euro was. Ik koop meestal vrij kleine planten, die zijn goedkoper en ik vind het leuk ze groter te zien worden.

4. Experimenteer met de plek waar je plant staat. Meestal staat er op de verpakking wel of hij in de volle zon mag of juist niet, maar er zijn meer factoren die meespelen. Kou van het raam, warmte van de radiatoren en de hoeveelheid licht die er op valt bijvoorbeeld, maar ook tochtstromen en hoe vaak er (al dan niet per ongeluk) mensen de bladeren aanraken.

5. Bloeiende planten zijn leuk, maar lastig. Voor mij in ieder geval wel. Op dit moment heb ik nooit bloeiende planten in huis vanwege allergieën, maar ik had er vroeger veel moeite mee. Kaapse viooltjes, azalea's en begonia's zaten bij mij altijd prima in het blad, maar bloeien deden ze niet. Ik weet nu dat ik ze te goed verzorgde. Bloemen zijn namelijk bedoeld voor voortplanting en dat wordt gestimuleerd door de plant te laten denken dat hij het niet lang zal overleven. Het lastige is dat je een bloeiende plant ook niet moet verwaarlozen, want dan gaat hij dood.

6. Vergeet je planten niet af te stoffen! Niet alleen omdat het slordig staat als er een laag stof op de bladeren ligt, maar ook omdat de plant daardoor minder gemakkelijk kan "ademen". Ik wapper er eens per week met de plumeau overheen en dat lijkt genoeg te zijn.


Lees verder ...

5 favoriete vrouwelijke hoofdpersonen



Een tijdje geleden realiseerde ik me dat ik de laatste tijd toch weer neig naar boeken met vrouwelijke hoofdpersonen. Dat is niet altijd zo (ik lees ook vaak dezelfde boeken als echtgenoot), maar soms heb ik zo'n periode. En dat is altijd zo geweest. Blijkbaar heb ik af en toe een soort vrouwelijke inspiratie nodig en die vind ik dan in hoofdpersonen van de boeken die ik lees.
Een paar van mijn favoriete heldinnen:

1. Scarlett o'Hara (uit Gejaagd dor de wind van Margaret Mitchell)
Ja, ik weet het. Ze is verwend, eigenwijs en soms (nou ja, vaak) keihard en egoïstisch. Bovendien kan ik haar blinde liefde voor die sullige Ashley niet echt begrijpen. Maar ze heeft een enorm sterk karakter en doet wat er gedaan moet worden om haar familie te beschermen en dat vind ik bewonderenswaardig.

2. Kinsey Millhone (uit de Alfabetserie van Sue Grafton)
Deze vrouwelijke detective is ook al behoorlijk eigenwijs. Ze eindigt haar avonturen meestal met (zware) verwondingen na een confrontatie met een misdadiger of moordenaar. Behalve haar vriendschappelijke relatie met haar bejaarde buurman houdt ze het met geen enkele man lang uit en dat heeft voor een groot deel met haar karakter te maken. Maar ze is ook slim en doortastend en doet alles om onschuldige slachtoffers te beschermen.

3. Abra Walsh (uit Het strandhuis van Nora Roberts)
Om eerlijk te zijn heb ik me suf gepeinsd welke Nora Robertsheldin me nu echt het beste aansprak en het zou zomaar kunnen dat deze keuze gedeeltelijk is ingegeven doordat ik Het Strandhuis net gelezen heb. Maar ik vond Abra wel een leuke hoofdpersoon. Ze is een tikje alternatief, veelzijdig en -inderdaad- eigenwijs. Daarnaast is ze positief, intelligent en bleek ze in staat een groot trauma te overwinnen en helpt ze iedereen die dat nodig heeft.

4. Natuurlijk konden de vrouwen uit de boeken van Agatha Christie niet ontbreken op mijn lijst. Maar welke? Ik bewonder Miss Marple om haar intellect en mensenkennis en ik ben dol op Tuppence omdat ze zo vastbesloten is avonturen te beleven, zelfs als ze al wat ouder is, en zich niet aan de kant te laten schuiven als "de mannen" het van haar over willen nemen. Maar ik denk dat mijn meest favoriete vrouw in Christie's boeken toch Ariadne Oliver is, bijvoorbeeld in Een olifant vergeet niet gauw. Eigenlijk is ze niet eens een hoofdpersoon. In de boeken waarin zij voorkomt, is zij degene die het verhaal inleidt. Ze bemoeit zich over het algemeen druk met het speurwerk, maar uiteindelijk haalt ze Poirot erbij om het raadsel echt op te lossen.
Waarom ben ik dan zo dol op haar? Omdat ze zo heerlijk eigenwijs (ja, er is een rode draad in dit lijstje) en exentriek is. En omdat ze schrijfster is en soms zulke rake uitspraken kan doen over het schrijfproces en het leven van een schrijfster.

5. Om af te sluiten wilde ik graag een heldin uit mijn jeugd op deze lijst zetten. Maar welke? Ik bracht een paar slapeloze uurtjes door met denken over alle boeken die ik als kind graag las en kwam uiteindelijk tot de conclusie dat het heel erg voor de hand lag, zeker als je de rode lijn van eigenwijze vrouwen volgt.
Pippi Langkous uit de boeken van Astrid Lindgren natuurlijk. Ik was dol op haar. Ik wilde ook wel een Tommie als vriend en stelde me voor dat ik Annika was - dat klopte aardig, verlegen en een tikje stijfjes, maar ik wilde eigenlijk Pippie zijn. Ze woonde alleen en kon dus doen wat ze wilde, durfde alles, had een aap en een paard en iedereen vond haar aardig. Hoe mooi kan het leven zijn? ;-)

Wat is jouw favoriete boekenvrouw?

(links naar bol.com zijn partnerlinks
= kleine vergoeding voor mij als je via die link bestelt, geen extra kosten voor jou)

Lees verder ...

{opruimen} keukenlade met doekjes en tafelkleden

Dit is het soort lade dat altijd weer rommelig wordt. Of misschien is dat gewoon een excuus, want de waarheid is dat ik er veel te veel in wil proppen. De afgelopen paar maanden ben ik aan het experimenteren geweest met schoonmaak- en vaatdoekjes (op zoek naar het perfecte doekje - binnenkort meer daarover) en ik had daar eigenlijk geen plaats voor, dus duwde ik ze maar in deze lade. En dan krijg je zoiets:


Maar dat is simpel op te lossen. Voor een klein opruimprojectje als dit is de eerste stap altijd: alles eruit. Maar: niet alles op een grote hoop gooien! Dat zie ik op sommige blogs of filmpjes en daar krijg ik de kriebels van - dat maakt de chaos alleen maar groter. Haal alles stuk voor stuk uit de lade en leg soort bij soort.


Lade schoonmaken en dan alles op de juiste manier er weer in. Ik besloot de servetringen in een zakje te doen en een andere plek te zoeken voor het vierkante bakje. De servetten en de ringen (die ik hoogstens eens per jaar - met Kerst - gebruik, maar waar ik nog geen afscheid van wil nemen) mogen terug op hun verstopplekje onderin de lade.


Tafelkleden er bovenop, in volgorde van hoe vaak ik ze gebruik (helemaal onderop ligt een heel sjiek wit kleed dat ik ook zelden op tafel leg).


En dan de rest uitzoeken. Dit hoort er eigenlijk niet in en moet dus ergens anders heen.


En dit is het eindresultaat (met twee doekjes op de grond die er ook niet in horen). Veel beter.


Mijn tips voor dit soort kleine, volgepropte bergruimtes:

- Bepaal wat je er wel of niet in wilt hebben en hou je daar aan. In dit geval: wel tafelkleden, keukenhanddoeken, theedoeken en vaatdoekjes (plus mijn enige schort en een reserveset pannenlappen), maar géén schoonmaakdoekjes.

- Hanteer de regel: als er iets nieuws bij komt, moet er iets ouds uit. Ik kan simpelweg niet meer tafelkleden kwijt dan ik nu heb, dus als ik een geweldig kleed zie en dat dolgraag wil hebben, moet ik een ander kleed wegdoen. Aangezien ik sowies alleen nog maar kleden heb die me dierbaar zijn, helpt dat ook meteen tegen teveel kopen ;-)


Lees verder ...

{huishoudschema} gratis download

Mijn allereerste huishoudschema's maakte ik door alles met de hand uit te schrijven en daar hokjes achter te tekenen die ik af moest vinken. Als ik dingen wilde aanpassen, moest ik alles opnieuw uitschrijven. Het hield me van de straat, dat wel. Maar gelukkig leerde ik al heel snel met de computer omgaan en dat maakte het allemaal een stuk gemakkelijker om een mooie overzichtelijke lijst te maken en die aan te passen als dat nodig was.
Mijn laatste versie ziet er zo uit:
Ik moet eerlijk toegeven dat ik eigenlijk al een jaar een handgeschreven lijstje in mijn agenda gebruikte en dat werkte ook best goed. Voor de dagelijkse en wekelijkse klussen in ieder geval wel. De maandelijkse en minder frequente klussen vind ik lastiger om bij te houden. Vanaar dat ik zelf toch ook maar weer eens aan de gang ben gegaan met een keurig geprint lijstje.
Na het uitprinten heb ik er alweer van alles aan toegevoegd. Zoals ik al schreef toen ik uitlegde hoe je een eigen schema maakt: het is nooit perfect. Je blijft aanpassen.
En ja, ik besef dat ik nu blootgeef dat er heel wat maanden zijn geweest waarin ik mijn maandelijkse klussen niet heb afgekruisd... Dat komt gedeeltelijk omdat ik heb geprobeerd uit rommelige aantekeningen in mijn agenda te distileren wat ik wel of niet gedaan heb. Het zou dus kunnen dat ik meer gedaan heb. Maar het kan ook zijn dat dit het was. Wat kan ik zeggen... Niets menselijks is mij vreemd ;-)
Om deze serie af te sluiten (hoewel ik me kan voorstellen dat er over een tijdje nog aanvullingen verschijnen) kun je mijn schema nu gratis downloaden. Maar omdat dat indruist tegen alles wat ik heb geprobeerd uit te leggen (zie: waarom je geen schema's van anderen moet gebruiken), heb ik ook een lege versie toegevoegd, die je zelf kunt invullen.
Wat moet je daarvoor doen? Niets. Cadeautje van mij. Je kunt het bestand met allevier deze formulieren gratis downloaden door hier te klikken.
Maar... ik zou het wel leuk vinden om af en toe iets van mijn lezers te horen. Dat geeft me het gevoel dat ik niet in het niets zit te bloggen (mijn statistieken zeggen van niet, maar die praten niet terug).
Een bedankje (of vraag of opmerking) in de reacties zou dus heel erg welkom zijn ;-)
P.S. De pdf's zijn op A4 fromaat. Ik print ze zelf met de instelling "2 op 1 pagina" (die komt tevoorschijn in het printscherm), zodat het A5 wordt.




Meer over huishoudschema's:
Lees verder ...

{gelezen} Gelukkig is hij niet de leraar van mijn kind - Barend Wels van Theo Thijssen


Hoewel ik als tiener al graag las, vond ik de literatuurlijst een ramp. Niet omdat het zoveel boeken waren (al schrikken scholieren van tegenwoordig als ik vertel dat wij er 35 moesten lezen - voor Nederlands alleen), maar omdat ik die boeken over het algemeen verschrikkelijk vond. Cultuurbarbaar, ik weet het, maar ik hou nu eenmaal niet van boeken die bewust kwetsend, smerig of controversieel zijn. Het kan een keertje nodig zijn om een verhaal te vertellen, maar in de (moderne) literatuur lijkt het verhaal vaak ondergeschikt te zijn aan die andere elementen.
Pfff. Oké, ik klim weer van mijn stokpaardje, want daar ging ik het niet over hebben.

Theo Thijssen


Eén van de boeken waar ik destijds wel enorm van genoten heb, was Kees de Jongen van Theo Thijssen. Dat is dan ook geen moderne literatuur, want dat boek stamt uit 1923.
Jaren later kocht ik in een opwelling (want ik las toen voornamelijk streekromans) Schoolland. Vooral omdat ik me herinnerde dat Thijssen zo fijn schreef. En ook dat vond ik een geweldig boek. Ik heb het regelmatig herlezen, maar het is bij een grote opruiming uiteindelijk uit mijn boekenkast verdwenen.
Nu ik bedacht heb dat ik op mijn blog regelmatig boeken wil bespreken, kijk ik anders naar de boeken in de bibliotheek en de kringloop. Ik zoek niet alleen meer naar boeken die ik als ontspanning wil lezen, maar ook naar boeken die leuk zouden zijn om een stukje over te schrijven. Een combinatie van die twee is natuurlijk het best en daarom kocht ik bij de kringloop Barend Wels van Theo Thijssen, zijn debuut uit 1908.

Tijdsbeeld


De schrijver was zelf onderwijzer en had voor die tijd behoorlijk revolutionaire inzichten. Hij vond dat kinderen als individu gezien moesten worden en dat het de taak van de leerkrachten is om leergierigheid van kinderen te stimuleren.
In Barend Wels wordt dat heel mooi uitgewerkt. Een jonge onderwijzer die eigenlijk meer geniet van het studeren voor zijn akte dan van het werk zelf, leert door schade en schande zijn vak waarderen. Hoewel ik Barend in het begin eigenlijk vooral een náár mannetje vond, begon ik uiteindelijk toch mee te leven met wat hij meemaakte en voelde.
Je moet zijn gedrag wel plaatsen in de tijd waarin het geschreven is. Klassenverschillen zijn in onze tijd een stuk minder groot, dus de bijna neerbuigende manier waarop Barend zijn minder geleerde ouders benadert komt in eerste instantie nogal raar over, tot je bedenkt dat het destijds voor de zoon van een schoenmaker een grote stap vooruit was om leraar te worden. En tegenwoordig zou geen enkele leerkracht wegkomen met de bijna sadistische manier waarop Barend wanhopig probeert orde te houden in de klas, maar in die tijd was dat nog vrij normaal.
Bovendien kom je er al lezende achter dat de hele Barend ook nog maar amper twintig is en dan besef je ineens dat het boek ook inzicht geeft in het zich nog volop ontwikkelende brein van een adolescent in een tijd waarin je veel eerder volwassen moest zijn dan nu.

Genoten


Ik moest me dus heel even over het gevoel van "als mijn kind in die klas zat" heenzetten, maar uiteindelijk viel ik toch weer voor Thijssens' schrijfstijl en de mooie, heldere manier waarop hij gedachten en gevoelens verwoord. Ik heb genoten!
En nu wil ik heel graag Kees de Jongen en Schoolland nog een keer lezen...

Barend Wels - Theo Thijssen


Barend Wels - Theo Thijssen

(links naar bol.com zijn partnerlinks
= kleine vergoeding voor mij als je via die link bestelt, geen extra kosten voor jou)

Lees verder ...

{eenvoudig schoon} roestvrijstalen koffiepot schoonmaken

Ik heb het liefst koffiezetapparaten met roestvrijstalen potten. Die blijven langer heel. Omdat wij vanuit huis werken wordt er hier heel wat koffie gezet en een glazen pot breekt uiteindelijk.
Ik weet dat ik er geen koud water in moet doen als de pot nog heet is, maar het gebeurt onvermijdelijk een keer. Roestvrijstaal dus. Maar het heeft nadelen. Een glazen pot houdt je gemakkelijker schoon. Of je houdt hem gewoon beter schoon omdat je het ziet als hij vuil wordt, dat kan ook.
In ieder geval was mijn koffiepot na een jaar gebruiken (en heus regelmatig goed spoelen) echt smerig. De foto is misleidend, dat wat metaal lijkt, is water dat reflecteert. De bodem was net zo zwart als de wanden.



Maar ik zag op internet een tip die me hoofdschuddend deed op staan om het meteen te proberen. Natuurlijk! Ik maak mijn theepot altijd schoon door er een vaatwastablet in te doen. Hoe dom dat ik er niet aangedacht heb dat met mijn koffiepot ook te proberen.
Maar goed, beter laat dan nooit.
Alles wat je nodig hebt is een vaatwastablet en heet water.


Een half uurtje laten staan.


Dan krijg je dit. Nog niet helemaal schoon. Maar niets wat even poetsen met een roestvrijstaalsponsje niet op kan lossen.



Schoon!


(p.s. koffiepot (en theepot) schoonmaken staat nu op mijn lijstje met dingen die ik maandelijks moet doen)


Lees verder ...

{huishoudschema} Hoe maak je een schema dat wel werkt?


Ik ben ervan overtuigd dat het hebben van een huishoudschema in veel gevallen voor meer rust en overzicht kan zorgen, maar tegelijkertijd geloof ik niet in het downloaden en gebruiken van schema's van anderen.
(zie ook: 5 redenen waarom je een huishoudschema zou moeten hebben en 5 redenen waarom je geen huishoudschema's van anderen moet gebruiken)

Maar hoe maak je een eigen schema dat wel werkt?
Het begin is eigenlijk niet zo heel moeilijk en dat heb je waarschijnlijk al regelmatig gedaan. Bekijk schoonmaakschema's van anderen (alleen bekijken, niet klakkeloos overnemen) en probeer op die manier een beetje inzicht te krijgen in hoe vaak iets schoongemaakt zou moeten worden.
Je kunt bijvoorbeeld eens kijken wat ik dagelijks doe en wat ik wekelijks doe.

Als je een beetje een beeld hebt van wat er allemaal bij een huishouden komt kijken begint het echte werk.
Pak pen en papier en schrijf met me mee.

De basis


1. Maak een lijst van alle ruimtes in je huis, ook de ruimtes die je niet dagelijks gebruikt. Loop in gedachten (of daadwerkelijk met een notitieboekje) je hele huis door. De volgorde waarin je het opschrijft maakt niet uit, als je maar bewust alle ruimtes benoemd. Vergeet ook schuur, berging of zolder niet.
Als ik dat doe ziet die lijst er zo uit:

Hal
Keuken
Huiskamer
Slaapkamer
Badkamer
Toilet
Technische ruimte
Kantoor
Zoldertje
Schuur

2. Loop in gedachten je eigen huis door en noteer per kamer wat er zou moeten gebeuren.

Bijvoorbeeld:

gang
opruimen (kast, kapstok, schoenenkast)
stoffen
stofzuigen
spiegel poetsen
deur afnemen
raam lappen
vensterbank stoffen

keuken
aanrecht afnemen
fornuis afnemen
oven schoonmaken
afzuigkap afnemen
filters afzuigkap schoonmaken
koelkast schoonmaken
kastdeurtjes afnemen
wandtegels afnemen
vloer dweilen
kastjes opruimen

3. gebruik de lijst van 1 om bij 2 te bepalen wat jij denkt/vind dat je dagelijks (D), wekelijks (W) of maandelijks (M) af en toe (S) moet doen

Bijvoorbeeld:

gang
S opruimen (kast, kapstok, schoenenkast)
W stoffen
W stofzuigen
W spiegel poetsen
M deuren afnemen
M raam lappen
W vensterbank stoffen

keuken
D aanrecht afnemen
D fornuis afnemen
W fornuis (alle onderdelen) schoonmaken
M oven schoonmaken
W afzuigkap afnemen
M filters afzuigkap schoonmaken
W koelkast schoonmaken
W kastdeurtjes afnemen
W wandtegels afnemen
W vloer dweilen
S kastjes opruimen

4. verdeel de lijst van 3 in vier lijsten: dagelijks, wekelijks, maandelijks en soms

Met de bovenstaande vier punten heb je een overzicht gemaakt die van toepassing is op je eigen huis.

Verwacht niet dat je in één keer alles goed hebt. Je hebt gegarandeerd dingen over het hoofd gezien. Blijf je lijstjes aanvullen als je ineens iets invalt dat er ook nog bij hoort. Zo heb ik hierboven "fornuis (alle onderdelen) schoonmaken" toegevoegd omdat ik me realiseerde dat ik echt niet dagelijks de pitten en de pannendragers ga schrobben, maar dat ze toch niet schoon genoeg worden als ik ze alleen maar iedere dag een beetje afveeg.

Verfijnen


Nu heb je een leidraad en kunnen we gaan verfijnen.

Dagelijks

Vul je dagelijkse lijst aan met dingen die niet direct onder schoonmaken vallen, maar wel moeten gebeuren zoals de afwas (of vaatwasser vullen/leeghalen), schooltassen van de kinderen leeghalen en klaarzetten voor de volgende dag, kat eten geven enzovoort.

Bedenk hoeveel tijd je hebt of kunt maken voor je dagelijkse routine. Wees eerlijk tegen jezelf. Als je nu met veel moeite om half acht uit bed rolt en net op tijd op je werk of bij de school van de kinderen kunt zijn, ga je echt niet om half zes opstaan om het halve huis te poetsen. Maar misschien kun je wel een kwartiertje eerder opstaan zodat je in ieder geval de keuken opgeruimd achter kunt laten als je de deur uitgaat. En als je 's avonds doodop uit je werk komt, moet je niet van jezelf verwachten dat je dan nog twee uur aan het schoonmaken gaat. Maar misschien kun je jezelf wel motiveren om na je avondeten een half uurtje bezig te zijn.

Bekijk nu of het mogelijk is om je lijstje in de beschikbare tijd af te werken. Probeer het een paar dagen uit en pas het zo nodig aan. Laat dingen vallen die misschien toch niet dagelijks hoeven, besluit om sommige dingen af te wisselen per dag en houd vast aan de dingen die je echt belangrijk vindt. Op deze manier vind je je eigen minimum.

Geef jezelf de tijd! Het kan weken duren voor je eraan gewend bent. Ik raad aan om in het begin een gedetailleerde lijst bij te houden en af te strepen, zodat je kunt zien wat je precies gedaan hebt en op welke dagen.
Ik zit zelf op dit moment redelijk in mijn ritme en weet precies wat ik moet doen, maar ik houd nog wel in mijn agenda bij of ik mijn dagelijkse routine heb afgewerkt.

Als je moeite hebt om alle punten van je lijstje in één keer aan je dag toe te voegen, begin dan met één ding (bijvoorbeeld de vaatwasser op tijd uit- en inruimen of de afwas eens per dag doen) en voeg daar steeds als je het gevoel hebt dat het goed gaat een nieuw onderdeel aan toe.

Wekelijks

Eigenlijk volg je hier dezelfde procedure als hierboven.

Bekijk hoeveel tijd je realistisch vrij kunt maken voor schoonmaken. Dit kan per persoon verschillen, afhankelijk van waar je verder je week mee vult.

Ik probeer mijn wekelijkse lijstje op maandag helemaal af te werken en heb in principe de donderdag ook gereserveerd voor huishoudelijke taken, maar ik heb ook een tijdje gewerkt met het principe van iedere dag een beetje.

Ook hier geldt: wees realistisch! Ik heb nog steeds de illusie dat ik in die twee dagen veel meer zou moeten kunnen doen (niet twee volle werkdagen van acht uur overigens - er duiken altijd heel veel andere dingen op), maar ik probeer te accepteren dat het altijd tegenvalt.

Als je iedere dag een beetje doet moet je echt rekening houden met dagen waarop je er niet aan toe komt. Zorg dat er tijd is om dat te doen. Neem bijvoorbeeld de vrijdag voor een klein kluse + de dingen waar je niet aan toe gekomen bent. De rest van die tijd kun je dan gebruiken voor maandelijkse klussen en/of dingen die maar af en toe hoeven.

Maandelijks

Op mijn maandelijkse lijstje staat: leren bank invetten, houten meubels in de olie, filters afzuigkap ontvetten, fornuis en oven schoonmaken, ramen lappen en vloeren dweilen.

Dat is eigenlijk niet heel veel en ik probeer dat dan ook vaak in de eerste week van de maand al te doen, dan hebben we dat maar weer gehad. Overigens probeer ik de ramen en de vloeren halverwege de maand nog een keer te doen.

Minder frequent

Dat vind ik zelf het lastigste. Eigenlijk heb ik voor de minder frequente klussen gewoon geen schema, al vind ik zelf dat ik dat wel zou moeten hebben. Maar meestal ruim ik een kast op als het te rommelig wordt, poets ik de bovenkant van de keukenkastjes als ik merk dat het plakt en... nou ja, je begrijpt wat ik bedoel. Maar het wil er nog wel eens op neer komen dat ik heel veel dingen te lang laat liggen.
Een methode die ik binnenkort wil gaan toepassen is om je huis in zones te verdelen en iedere week een andere zone aan te pakken.

Het is in ieder geval wel handig om een lijstje te maken met dit soort klussen en daarop aan te geven wanneer je ze gedaan hebt. Ik vind het zelf het prettigst om deze lijst te combineren met mijn maandlijst, zodat ik kan zien in welke maand ik iets het laatst gedaan heb. Als iets maar eens per half jaar hoeft zet ik streepjes in de maanden die ik mag overslaan.

Een schema dat werkt


Heb je nu een schema dat werkt? Ja en nee. Je hebt een schema gemaakt dat speciaal is gemaakt voor jou. Voor jouw huis, voor jouw gezin, voor jouw situatie. Maar al die dingen kunnen veranderen, zowel in grote stappen (gezinsuitbreiding, verhuizing, een nieuwe baan) als in kleine stapjes (een kind dat groot genoeg wordt om zelf dingen te doen, een extra meubelstuk dat aandacht nodig heeft of een nieuwe hobby). Je schema zal dus steeds mee moeten veranderen.
Het belangrijkste is dat je moet blijven beseffen dat je dit schema maakt om voor jou te werken en niet andersom. Het is niet de bedoeling dat je jezelf zenuwachtig maakt en (nog erger)  gestresst raakt doordat je een lijst met dingen hebt die je moet doen. Jij bent de baas, niet je schema.
Een huishoudschema is er juist om te zorgen dat je weet wat je moet doen, om inzicht in je taken te krijgen, om overzicht te houden... Kortom: om je leven gemakkelijker te maken.

Hulp nodig?

Ik ben bezig met het opzetten van een bedrijfje en één van de diensten die ik wil gaan aanbieden is (online) hulp bij het onder controle krijgen van je huishouden. Ik heb al wat ideeën over hoe ik dat in het vat moet gaan gieten, maar het zou helpen als ik een beetje meer inzicht kreeg in waar mensen nu echt mee zitten. Mail of reageer dus gerust met vragen, op dit moment beantwoord ik ze nog gratis ;-)



Meer over huishoudschema's:
Lees verder ...

{schrijftips} 7 dingen die je niet moet doen als je een boek wilt schrijven




1. twijfelen of je het wel kunt
Dat geldt natuurlijk voor alle dingen in het leven, maar als je van tevoren al niet in jezelf gelooft is de kans groot dat het je niet lukt. Ik schreef Huis vol verleden nadat ik een ander boek in hetzelfde genre gelezen had en bij mezelf dacht: "Ja, maar zo kan ik het ook wel." En dat bleek de waarheid te zijn.

2. de lat te hoog leggen
Er zijn mensen die debuteren met een meesterwerk en ook direct heel hoog in alle bestsellerlijsten terecht komen. Het kan. En (zie boven) als je denkt dat jij dat kunt, moet je er zeker voor gaan. Maar als je weet dat je dat niveau niet haalt, is dat nog geen reden om maar helemaal niet te beginnen. Ik wist toen ik aan Huis vol verleden begon best dat ik geen bestseller schreef, maar geloofde wel dat ik de capaciteiten had om een gezellige, ontspannende roman te schrijven, die de kans had om uitgegeven te worden. En daar is niets mis mee.

3. jezelf een deadline opleggen

Er is niets zo slecht voor je creativiteit als teveel druk. Als je alleen maar bezig bent met zoveel mogelijk woorden produceren, wordt het waarschijnlijk een verhaal van niets. Dan ga je schrijven om maar aan je woordenaantal te komen, in plaats van om het verhaal te vertellen.
Dat doet me denken aan het heel oude mopje over Jantje die een opstel van 500 woorden moest schrijven en het volgende produceerde:
"Op een dag was mijn hondje kwijt.
Ik riep: "Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie!Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! Fikkie! [...enzovoort - 489 keer]"
En toen kwam hij."

Niet doen dus, want het is niet alleen geen verhaal dat ooit gelezen zal worden, maar ook nog eens zonde van je tijd (zelfs met knippen en plakken had ik geen zijn om echt 489 keer Fikkie te typen).

4. jezelf géén deadline opleggen
Lekker tegenstrijdig, hè? Maar wel waar. Als je alleen maar denkt dat je ooit een boek gaat schrijven, komt er nooit iets van. Je zult echt die stap moeten zetten en het ook gaan doen. En dan is het best fijn om een stok achter de deur te hebben, of je jezelf nu een jaar of meer de tijd geeft, of meedoet aan Nanowrimo en probeert 50.000 woorden in een maand te schrijven.
Maar... zie boven: het moet niet ten koste van je creativiteit gaan. Ik denk dat het vooral belangrijk is dat je een realistische deadline stelt. Als je al een paar keer meegedaan hebt aan Nanowrimo, maar weet dat het voor jou niet haalbaar is om iedere dag 1700 woorden te schrijven waar je dan daarna ook nog iets aan hebt, moet je het niet willen proberen. Maar je kunt bijvoorbeeld wel besluiten dat je iedere zaterdag 1000 woorden gaat schrijven aan je boek. Dan heb je na een jaar ook die 50.000 woorden staan, en dan misschien wel op een manier die misschien een uitgever ook kan waarderen.

5. jezelf vergelijken met anderen
Er zit een dunne grens tussen geinspireerd raken en ontmoedigd worden. Ik heb dat bijvoorbeeld bij Nora Roberts. Zowel haar boeken als de professionele manier waarop ze het schrijven aanpakt, geven me vaak een zetje in de goede richting. Dan lees ik één van haar boeken en denk ik: "ja, ik ga er weer voor!"
Maar het geeft me even vaak het gevoel dat het toch geen zin heeft om het te proberen, want wat zij doet is voor mij onmogelijk. Ik moet mezelf altijd voorhouden dat ik van haar doorzettingsvermogen kan leren, maar niet naar de cijfertjes moet kijken. Als ik zoveel met mijn boeken kon verdienen als zij doet, zou ik er ook voor kunnen kiezen fulltime te schrijven. Nu is dat een utopie en heb ik ook tijd nodig voor andere dingen.
Hetzelfde geldt voor de schrijfstijl van iemand anders. Je kunt geinspireerd raken door de prachtige natuurbeschrijvingen of de spitse dialogen van een bepaalde schrijver en uitproberen of jij dat ook kunt. Dat kan heel goed uitpakken, maar als zo'n beschrijving of dialoog bij jou alleen maar geforceerd overkomt, kun je ze beter overslaan. Dat maakt je niet minder, dat maakt je alleen anders. Zoek je eigen stijl en geloof daarin.

6. schrijftutorials, tips en andere adviezen lezen/kijken
Uh, wat is dit dan? Ik weet het, het klinkt alweer tegenstrijdig...
Er is ook eigenlijk niets mis met informatie op zoeken en proberen te leren van anderen. Maar internet is nu eenmaal verslavend. En voor je het weet heb je weer al je schrijftijd opgemaakt aan lezen, luisteren en/of kijken naar hoe anderen het doen. Zo kom je nooit aan schrijven toe.
Bovendien kan teveel informatie belemmerend werken. Er zijn zoveel technieken, zoveel regeltjes en je moet echt niet proberen om die allemaal te volgen. Soms kun je beter gewoon opschrijven wat er in je opkomt, zonder je af te vragen of je plot wel op de juiste manier opgebouwd is, of je karakters wel genoeg diepte hebben, of je tijdlijn wel klopt enzovoort. Die technieken en adviezen kun je altijd later nog toepassen om je verhaal nog beter te maken, of om door een dood punt in je schrijfwerk heen te komen.
Ik schrijf over het algemeen vanuit een vaag idee en laat de ontwikkelingen gewoon komen terwijl ik schrijf. Achteraf blijkt alles toch te kloppen of gemakkelijk aan te passen. Ik geloof oprecht dat ik dat kan doordat ik voor mijn boeken uitgegeven werden nooit over dat soort dingen nadacht. Ik schreef gewoon verhalen die in mijn hoofd leefden en deed zo heel veel schrijfervaring op zonder me druk te maken over bijzaken. Als ik me nu geblokkeerd voel in mijn schrijven komt dat meestal omdat ik (al dan niet onbewust) te veel bezig ben met vorm en regels.

7. teveel luisteren naar wat anderen zeggen
Proeflezers en schrijfforums kunnen heel nuttig zijn. Het is fijn als mensen meeleven met je schrijfproces en het kan heel zinvol zijn om ideeën en meningen van anderen ter harte te nemen. Maar blijf wel goed beseffen dat het jóuw verhaal is, niet het hunne. Verander geen complete plotontwikkelingen om iemand anders tevreden te stellen. Het is sowieso niet mogelijk om het iedereen naar de zin te maken. Er zullen altijd mensen zijn die jouw verhaal niet leuk vinden en daar kun je maar beter vroeg genoeg aan wennen.
Let wel: ik heb het hier niet over uitgevers en redacteurs. Als je boek eenmaal zover is dat er professionals met adviezen komen, moet je natuurlijk niet al te eigenwijs zijn.
Hoewel... ik heb zelf toch heel duidelijke grenzen. Ik ben best bereid adviezen te overwegen, maar ik wil wel honderd procent achter de veranderingen staan. Als het niet goed voelt, of tegen mijn principes indruist, accepteer ik liever dat een boek niet uitgegeven wordt. Om het dramatisch uit te drukken: ik wil graag leren van ervaren mensen zodat mijn boeken ook verkoopbaar zijn, maar ik verkoop mijn ziel niet. Dan maar geen bestseller.


Lees verder ...

{opruimen} Inbouwkast slaapkamer

Eigenlijk wil ik graag opruimprojecten aan dit blog toevoegen, dat was van het begin af aan al de bedoeling. Maar dan lees ik van die Amerikaanse organisatieblogs waar alles licht en strak is en dan durf ik niet. Want ons huis verkeert in een voortdurende staat van verbouwing en een groot deel van mijn oplossingen is tijdelijk en ziet er niet heel geweldig uit. Maar aan de andere kant is dat de realiteit voor heel veel mensen. We kunnen nu eenmaal niet allemaal honderden euro's uitgeven aan de perfecte kast en we wonen ook niet allemaal in een perfect afgewerkte villa. Het is dus misschien alleen maar goed als ik laat zien wat je kunt doen door gewoon op te ruimen, weg te doen en handiger in te delen.

Nee, dit is niet mijn kast. Was het maar waar.
foto van de website van Ikea
 
Wie mijn oude blog gelezen heeft, zal de kast waar ik het nu over ga hebben misschien herkennen. Het is een raar geval, meer een stukje afgescheiden schuin dak met een enorme buis om kleding aan op te hangen erin. Om het helemaal onhandig te maken is een deel van de zijwand aan de rechterkant ook schuin, omdat de trap daar onderdoor gaat. De deur hebben we jaren geleden al verwijderd, maar ik weet eigenlijk niet of dat zo'n goed idee was. Het blijft een probleemgebied, maar er past een hoop in en dat is in ons kleine huisje toch wel heel belangrijk.

Een paar maanden geleden ruimde ik ons zoldertje op, verplaatste de voorraad van echtgenoots IT-bedrijf naar beneden (want het was gewoon niet handig om voor elk kabeltje de vlizotrap te moeten uitklappen) en maakte op die manier ruimte vrij voor de kerstspullen en de koffers die tot dat moment altijd in de inbouwkast opgeborgen waren.
Dat scheelde een hoop Tetrisachtige toestanden. Maar omdat ik voor onze kleding inmiddels vrijstaande kasten had, bleef dit project een beetje hangen bij het eruit trekken van die koffers en dozen. De rest gooide ik min of meer terug in de kast, waarna ik bedacht dat het rooster van de ventilatie vrij moest blijven en dus de boel nog een beetje aan de kant schoof.

Met dit resultaat (ik schaam me dood):




Ooit, als we het geld ervoor (over) hebben, wil ik het perfecte systeem in die kast maken. Ik droom van een ontwerp met links mijn deel (grotendeels hangruimte, net als nu), rechts zijn deel (hij heeft nu alleen planken, maar ik zou graag zijn overhemden ophangen) en in het midden extra planken en/of lades. Bij dit systeem van Ikea kan ik letterlijk uren wegdromen, maar Hornbach heeft ook een mooi systeem (alleen niet zo'n handige online planner).



Maar goed, stop met dromen. Eerst maar eens roeien met de riemen die ik heb. Ik had eigenlijk twee van die hangende plankdingen (hoe noem je dat? - o, Ikea zegt dat het een "opberger" is) en ik heb die tweede er ook weer bij gehangen. Daarna al het beddengoed gesorteerd. Dat lag in allerlei gradaties van chaos (in tassen, oude kussenslopen, los) grotendeels op de grond. Zelf gebruiken we niet veel, maar ik had een enorme berg voor eventuele logées. Wat dus zelden voorkomt, want twee dochters wonen dichtbij en de derde dochter en haar vriend blijven hoogstens met Kerst logeren.



Eigenlijk is het nog steeds vrij veel, maar het is wel opgeruimd en vindbaar. En van de vloer. Dat scheelt al een stuk. 

Een ander groot probleem waren de tassen die los en rommelig op de grond lagen. Ik heb een strandtas (met de strandlakens erin), een grote handtas voor in het vliegtuig, het koffertje van mijn fototoestel en een kleine weekendtas met losse tasjes erin. En alles lag op de grond of kwam daar uiteindelijk terecht omdat het van de stapel kratten die erachter staat afviel. Geen goed systeem.

Haken aan de muur schroeven zou waarschijnlijk de beste oplossing zijn, maar voor nu werkt dit ook:


Van de vloer en gemakkelijk te pakken als ik ze nodig heb.

Ik wisselde het te lange, te smalle en zeer stoffige grijze gordijn voor een korter (dan kan de ventilatiestroom eronder door) stuk dat ook in die kast lag en nu ziet het er zo uit:


Nog lang niet de kast uit mijn dromen, maar wel stukken beter.

Lees verder ...

{huishoudschema} met de Franse slag



Ik ben een groot voorstander van de Franse slag.
Dat zou je misschien niet zeggen na al mijn stukjes over schema's en routines, maar juist daardoor kan het. Als ik een keer geen zin heb, of me niet goed voel, kan ik ervoor kiezen mijn routine met de Franse slag af te werken.

Omdat ik nu eenmaal beroepsmatig veel met taal bezig ben, moest ik eerst even opzoeken waar de uitdrukking "de Franse slag" nu eigenlijk vandaan komt. Ik associeer het met de wat nonchalantere manier waarop onze Zuid-Europese buren met schoonmaken omgaan (wat goedbeschouwd een vorm van discrimatie is), maar het blijkt te maken te hebben met paarden en zweepslagen.

Wat het in de praktijk inhoudt

Zo eens in zoveel tijd heb ik een maandag (dat is de dag waarop ik de meeste tijd aan het huishouden besteed) die niet zo lekker loopt. Het huishouden, waar ik normaal gesproken niet heel moeilijk over doe, is dan ineens iets waar ik als een berg tegen opzie. Lichamelijke klachten, slecht geslapen, gepieker; er zijn vaak meerdere oorzaken en de combinatie daarvan is slopend. Maar juist dan geeft het zo'n fijn gevoel om ervoor te mogen kiezen eens wat minder streng voor mezelf te zijn.
Het komt er in de praktijk op neer dat ik wél mijn hele lijstje met wekelijkse taken afloop, maar er niet heel strikt mee omga.

De badkamer hoeft bijvoorbeeld niet iedere week helemaal in alle hoekjes en gaatjes gesopt te worden. Ik kan ervoor kiezen om vluchtig de belangrijkste delen af te nemen en het daarbij laten. Hetzelfde geldt voor het toilet.
De keuken sla ik ook wel eens over, zeker omdat ik toch al iedere dag de afwas doe, de aanrechten afneem en het fornuis schoonmaak. Als ik dan even om me heen kijk en eventuele vlekken van de deurtjes en de tegels afpoets, kan het wel een weekje wachten.
Stoffen kun je net zo moeilijk maken als je zelf wilt. Het beste is de methode die ik normaal hanteer (eerst een rondje met de plumeau en daarna nog eens met de stofdoek langs alle horizontale oppervlakken), maar het mag wel een keertje wat minder (moet ik wel bij vertellen dat ons huis niet snel stoffig wordt - maar twee bewoners, geen huisdieren en een goed ventilatiesysteem). Stofzuigen doe ik wel net als anders, maar dat is meestal op maandag ook echt nodig. Als je resultaat ziet is het al gauw gemakkelijker om je ertoe te zetten. Maar ik ga op een dag als deze geen meubels opzij schuiven of meubels zorgvuldig uitzuigen. Franse slag tenslotte.
Het bed haal ik wel af, de wasmachine doet toch het lastigste werk en als mijn rug te veel pijn doet helpt echtgenoot met opnieuw opmaken.
De planten moeten water, daar kan ik niet omheen, maar dat is zo gebeurd. Ik poets nog even de vlekken van het glazen tafelblad en noem het een dag.

Klaar in een uurtje, daarna met een kop thee en een goed boek op de bank. Mag best wel een keer.



Meer over huishoudschema's:
Lees verder ...

Was getekend, Annie M.G. Schmidt


Toen mijn dochter liet vallen dat ze (achter de schermen - ze is grimeur) bij de musical "Was getekend, Annie M.G. Schmidt" ging werken, riep ik spontaan: "Daar wil ik heel graag heen!"

In de loop van de jaren heb ik heel producties gezien waaraan zij heeft meegewerkt. Om eerlijk te zijn (dat weet ze, hoor) ging ik er meestal naar toe met het gevoel van "ik hou eigenlijk niet echt van musicals, maar ik vind het leuk om te zien waar mijn dochter werkt". Toch waren Woef Side Story (die draait nu overigens weer), Soldaat van Oranje (draait nog steeds) en De Tweeling echt enorm de moeite waard.

Maar Annie M.G. Schmidt... tja, dat is iets anders. Daar wilde ik dus echt graag heen.
Waarom? Ik had willen schrijven: "Wie is er niet mee opgegroeid?" Maar toen meldde echtgenoot dat hij haar kinderboeken niet of nauwelijks kent en zeker niet uit zijn jeugd. Hij kende haar daarentegen van alles wat ze voor televisie geschreven heeft en dat is bij mij allemaal vrij vaag.

Ik ken haar dus vooral als het creatieve brein achter Jip en Janneke, Pluk van de Petteflet, Ibbeltje, Minoes, Floddertje en Abeltje. Abeltje heb ik als kind tientallen keren van de bibliotheek geleend (vraag me niet waarom ik het boek niet bezat, ik heb geen idee), de andere boeken herinner ik me vooral van het voorlezen aan mijn eigen kinderen, maar las ik als kind ook. Ik weet nog dat ik het zo zonde van Aagje Helderders mooie roze jurkje vond toen ze eindelijk een keer echt ging spelen. Niet dat ik haar dat niet gunde, ik klom zelf ook in bomen en was zelden schoon, maar ik droeg dan ook niet van die mooie jurkjes.
Och, en Otje... Dat keken de dochters en ik op televisie en we zingen hier nog regelmatig: "De computer doet het niet, hij doet alleen delete, delete" (maar ik weet niet of die tekst van haar was, eigenlijk).
Aan haar versjes heb ik ook goede herinneringen, vooral aan "Ik ben lekker stout", voorgedragen door mijn neefje dat destijds heel toepasselijk niet bepaald een toonbeeld van braafheid was. En natuurlijk Beertje Pippeloentje, zonder das en zonder schoentje. En... nou ja, het is duidelijk. De kinderschrijfster Annie M.G. Schmidt maakt een groot deel uit van mijn jeugd en die van mijn dochters.

Haar werk voor volwassenen kende ik niet zo goed. Ooit had ik een boekje met columns van haar hand waar ik wel erg van genoten heb, maar ik heb het niet meer en ik kan me niet meer herinneren hoe dat heette. Ja Zuster, Nee zuster en de familie Doorsnee zijn van voor mijn tijd en ik heb niet zo heel veel meegekregen van haar andere producties. Maar ik weet nu dat er toch heel wat liedjes en teksten zijn die ik wel kende, maar waarvan ik niet wist dat ze van haar waren.

Mijn dochter kreeg vrijkaartjes voor de premiere en dus zaten wij zondag 24 september tussen bekende en onbekende nederlanders in het Delamartheater. We hadden een enorm drukke week achter de rug (we zijn bezig met twee verhuizingen in de familie - niet de onze, maar wel met hulp van ons) en schoven dus in galakleding (nou ja, het zat er dicht genoeg bij), maar met spierpijn van het sjouwen op de gelukkig comfortabele stoelen. En beleefden een paar heerlijke uren.



 (foto ®Roy Beusker Fotografie en Annemieke van der Togt 
via de website van Stage Entertainment)

De musical is gebaseerd op de biografie "Anna" van Annejet van der Zijl en vertelt het verhaal over het leven van Annie.
Annie's zoon Flip (William Spaaij) vindt op zolder een koffertje met brieven. Als hij zich vertwijfeld afvraagt wat hij met de inhoud aan moet, duikt Annie zelf (Simone Kleinsma) op om met hem te praten. In het begin ontwijkt ze Flips vragen, maar langzaam krijg je een heel duidelijk inzicht in haar roerige leven. Van haar jeugd ("Mijn vader hield van me, mijn moeder hield van me. En toch was ik doodongelukkig") tot haar relatie met een getrouwde man en haar verdriet over zijn dood.
Simone speelt een duidelijk herkenbare oudere Annie, maar daarnaast huppelt er nog een kleine Annie (afwisselend gespeeld door acht meisjes) rond en komt er ook regelmatig een jonge Annie (gespeeld door Jeske van de Staak) tevoorschijn. De drie Annies praten regelmatig met elkaar en met Flip. Dat klinkt verwarrend, maar het komt heel natuurlijk over. Het voegt zelfs echt iets toe aan het hele verhaal, omdat ze alledrie een ander deel van de persoonlijkheid van Annie M.G. Schmidt vertegenwoordigen.


 (foto ®Roy Beusker Fotografie en Annemieke van der Togt

Ik vond het mooi om inzicht te krijgen in hoe Annie werd gevormd als mens en schrijfster, maar het is geen zwaar, biografisch toneelstuk. Het is vooral een echte onderhoudende musical. In de hele voorstelling zitten tientallen liedjes en versjes van Annie M.G. Schmidt verwerkt, waarvan sommige nieuw voor me waren (Laatste dans en Sorry dat ik besta - helaas beiden nog steeds zo actueel) en sommige een feest van herkenning (Vluchten kan niet meer - blijft prachtig, ik wist niet dat zij dat had geschreven en Margootje). Er wordt enorm veel gerefereerd aan haar bekendste figuren (o.a. Pluk en Abeltje). Jip en Janneke hebben hun eigen hilarische scene, waarin stiekem een heel belangrijke boodschap zit.

Eén van mijn favoriete quotes (want die vraag krijgt iedere schrijver, ik dus ook) is deze (niet letterlijk - dit is hoe ik het onthouden heb):
"Dan vragen ze: 'is alles wat u schrijft autobiografisch?'
Zeg ik: 'Tuurlijk. Ik rijd alle dagen rond in een klein rood kraanwagentje en eigenlijk ben ik een poes.' "

Annie blijft volhouden dat ze alles verzint en niets op haar eigen leven gebaseerd is, maar in de voorstelling wordt het steeds duidelijker dat ze wel veel van de gebeurtenissen in haar eigen leven verwerkt door verhaaltjes te schrijven. Haar voortdurende verlangen naar échte vrijheid en haar opstandigheid tegenover de gevestigde orde is dan ook duidelijk terug te zien in bijna al haar boeken en liedjes.

Ik ben geen theaterrecensent, maar ik vond Simone kleinsma geweldig. Natuurlijk weten we allemaal dat ze een vakvrouw is en dat bewees ze in deze voorstelling weer. Maar ook de andere spelers waren heel erg goed. Alles klopte gewoon, de timing, de stemmen, de emoties. Ik was na afloop echt enorm onder de indruk. Echtgenoot en ik willen het zelfs allebei graag nog een keer zien.
Wat ons betreft is deze voorstelling dus zeker een aanrader.


(foto ®Roy Beusker Fotografie en Annemieke van der Togt 

Meer informatie, het speelschema en verkoop van kaartjes vind je hier.

(p.s. deze blogpost is niet gesponsord, ik deel dit omdat ik oprecht enthousiast ben).

(link naar bol.com is een partnerlink
= kleine vergoeding voor mij als je via die link bestelt, geen extra kosten voor jou)
Lees verder ...