Hoe overleef ik december?



December is een feestmaand, maar ook een enorm drukke periode. Bij de meeste mensen staat de agenda vol afspraken, evenementen en bijeenkomsten. Dat zou leuk moeten zijn, maar dat is het niet als je je van tevoren al zorgen gaat maken of je het allemaal wel redt dit jaar. Mijn tips om een gezellige maand te hebben:

1. Schone lei

Zorg dat je op huishoudelijke gebied begint met een schone lei. Als het even kan hou ik in november grote opruiming en grote schoonmaak. Dat is niet altijd mogelijk, maar ook als ik weinig tijd en energie heb, probeer ik te zorgen dat ik in november in ieder geval alle achterstanden bijgewerkt heb.
Lukt het echt niet (sommige mensen hebben het in deze tijd extra druk op hun werk bijvoorbeeld), gebruik dan mijn "snel toonbaar in 10 stappen"-methode als uitgangspunt en probeer volgend jaar eerder te beginnen.

2.Overzicht en duidelijkheid

Het is belangrijk om alles duidelijk op een rijtje te zetten. Zo eind november mag je verwachten dat je weet waar en wanneer welke feesten gevierd worden en wat jij daarvoor moet doen. Probeer eventuele "misschien" afspraken definitief te krijgen en schrijf ze anders toch maar in de kalender/agenda (met een vraagteken erbij), zodat je er rekening mee kunt houden.

3. Lijstjes

Maak een gedetailleerde to-do lijst en boodschappenlijst voor iedere viering. Ik weet best dat ik voor Sinterklaas kruidnootjes wil bakken en erwtensoep ga koken en waarschijnlijk wordt het met Kerst weer gourmetten, maar toch schrijf ik het helemaal uit, met het aantal personen erbij. Op die manier kan ik ook extra ideeën (zelf broodjes bakken, misschien toch een grote kalkoen braden en een traditioneel diner maken, taart in plaats van kruidnootjes) opschrijven.
Maak ook lijstjes met andere plannen. Cadeautjes die je moet kopen of misschien zelf wilt maken, kaarten die je moet versturen en de manier waarop je je huis wilt versieren en wat je daarvoor nog moet aanschaffen bijvoorbeeld.

4. Schoonmaken

Plan tijd in om schoon te maken en op te ruimen voor én na vieringen in jouw huis. Niets is vervelender dan vlak voor de gasten komen de kattenbak nog te moeten verschonen of in je mooie jurk nog een borstel door de wc-pot te moeten halen. En het is ook niet bepaald gezellig om drie dagen na Pakjesavond nog te struikelen over de proppen inpakpapier.

5. Wees realistisch.

Krijg je nu het gevoel dat het je allemaal boven het hoofd begint te groeien? Kun je niet wachten tot het allemaal voorbij is? Heb je al helemaal geen zin meer in de feestdagen?
Dat is heel normaal en daar kunnen we gemakkelijk iets aan doen.
Haal eerst even diep adem.
Pak nu je agenda en die lijsten van punt drie en vier er nog even bij. Kijk of het eigenlijk wel te doen is. Hoeveel tijd heb je echt beschikbaar om schoon te maken, cadeautjes te kopen, te bakken en te koken?
Schrijf het uit op een kalenderblad (je mag die van mij gebruiken - die kun je hier downloaden) en probeer een planning te maken die ervoor zorgt dat je ook nog een gezellige periode hebt.
December is geen leuke maand als je alleen maar aan het rennen bent. Dat is voor jou geen fijne situatie, maar ook niet voor je gezinsleden, familie en/of vrienden. Want als het goed is komen die voor jou, niet voor je perfect georganiseerde diner.

Moeilijk? Valt wel mee. Ik doe het ieder jaar. Het is simpel:

- Print de kalender twee keer uit en gebruik de eerste om alles - maar dan ook alles - wat je van plan bent in te plannen. Niet in paniek raken als je ziet dat dit een belachelijke situatie is (bij mij past het vaak niet eens in de hokjes). Dat had je nu juist even nodig.
- Haal nog een keer diep adem en denk na. Maak keuzes en stel prioriteiten. Wat is echt belangrijk voor je en wat wil je omdat je denkt dat het zo hoort of om indruk te maken op anderen? Schrap wat te veel is.
- Bedenk alternatieven en wees lief voor jezelf. Gourmetten is een stuk gemakkelijker dan een vijfgangenmenu voorbereiden en eigenlijk net zo leuk. Gekochte kruidnootjes zijn ook lekker en je hoeft echt niet per se een hele dag in de baklucht te staan voor zelfgemaakte oliebollen.
- Kies voor de tradities die belangrijk voor je zijn. Voor mij toch die kruidnootjes en die erwtensoep, dat doe ik al zo lang en dat vind ik leuk. Voor een ander is dat misschien die oliebollenbaksessie omdat je dat altijd met de hele familie doet.
- Gebruik de tweede kalender om een haalbaar plan te maken en verscheur de eerste versie. Ritueel verbranden mag ook ;-) 
- Laat de rest los en geniet van de feestdagen.

6. Neem een blogpauze

Schrijf een stukje op je blog over de drukke maand die voor ons ligt. Eindig met het advies dat je keuzes moet maken en gebruik dat om aan te kondigen dat je in december je blog op een laag pitje gaat zetten.

O, wacht, dat laatste geldt alleen voor mij ;-)
In januari ga ik weer verder met bloggen.

Ik wens iedereen heel fijne feestdagen!

{opgeruimd} bakspullen en aardappels

Ik zou dolgraag zo'n huisvrouw zijn die wekelijks de heerlijkste dingen bakt. Maar dat ben ik niet.
Het probleem is niet dat ik bakken niet leuk vind. Integendeel, ik vind het ontspannend en geniet ervan. Maar het resultaat is hier in huis vrij nutteloos.
Ik eet zelf geen suiker en eigenlijk simpelweg geen tussendoortjes. Van mijn vier gezinsleden hebben er twee een glutenintolerantie en één een glutenovergevoeligheid, zijn er drie allergisch voor koemelk en kan de vierde ook niet teveel melk verdragen. De vriend van mijn dochter kan gelukkig wel tegen melk en gluten maar is dan weer allergisch voor een aantal soorten noten en fruit. Bovendien zijn we eensgezind niet zo dol op zoetigheid.
In de praktijk bak ik dus maar een paar keer per jaar. Met verjaardagen, Sinterklaas en kerst. En dus propte ik al mijn bakbenodigdheden (en nog wat andere rommel) op een zeer onoverzichtelijke manier in een lade.


Zo dus. Maar ik had andere plannen voor die la, dus moest er een oplossing komen.


Ik kocht bij de Action drie zwarte plastic manden en vulde er twee met vormen en andere bakbenodigdheden.


In één van de bovenkastjes bewaarde ik bakmeel en andere bakartikelen (het meeste stond achter de witte bussen op de bovenste plank).


Die mochten met z'n allen in de derde mand. Voorlopig dan, want als dit op is hoop ik me aan het voornemen te houden in het vervolg geen voorraad meer in te slaan maar gewoon ingrediënten te kopen als ik wil gaan bakken. Spontaan bakken doe ik toch niet.


Kijk, dat staat daar keurig, al zeg ik het zelf.

En daardoor kon ik die lade gebruiken voor dingen die ik wél vaak nodig heb.


De aardappels en uien hebben de hele keuken al doorgezworven, maar ik kon er nooit een goed plekje voor vinden. Ze hebben zelfs in het gootsteenkastje gestaan, maar daar was het veel te vochtig. In de voorraadkast pastte het niet, de schuur is te ver in de achtertuin, de open kast wilde ik voor andere dingen gebruiken enzovoorts. Maar dit is de ideale oplossing. Hoop ik ;-)

{gelezen} En de liefde van Douglas Kennedy



Soms kom je boeken tegen die gewoon "goed" zijn, zonder dat je kunt uitleggen waarom. "En de liefde" is zo'n boek. Ik begon erin te lezen nadat ik een boek had uitgelezen dat me totaal niet boeide, met een instelling van "ik moet toch wat", maar na drie bladzijden zat ik er helemaal in en het duurde niet lang voor ik op bladzijde honderd was.
"En de liefde" is een raamvertelling. Het eerste en laatste hoofdstuk wordt verteld vanuit Kate die rouwt over de dood van haar moeder en piekert over haar kapotgelopen huwelijk, haar zoontje en de relatie met haar broer. Een geheimzinnige vrouw neemt contact met haar op en ze gaat er aarzelend op in.
Daarna wordt de geheimzinnige vrouw, Sara, de vertelster. Dit deel van het boek speelt zich af in de Verenigde Staten net na de tweede wereldoorlog. De hoofdpersoon is journaliste en schrijfster en dat zal wel positief meegewerkt hebben in mijn interesse. Ik vind het leuk om over collega's te lezen. Al was het een tikje frustrerend om te lezen hoe gemakkelijk Sara uiteindelijk geld verdient met columns over het normale leven schrijven. Voor 125 dollar per week doe ik het ook en dan reken ik de enorme inflatie over die 70 jaar niet mee.
Maar goed, de rest van haar leven was minder prettig. Ze komt de liefde van haar leven tegen op een feestje. Het klikt meteen en het is van twee kanten liefde op het eerste gezicht, maar op de één of andere manier loopt het iedere keer mis. Uiteindelijk brengen ze een paar redelijk gelukkig jaren samen door (terwijl ze hem deelt met zijn vrouw - die er vanaf weet en er mee instemt), maar ook dat gaat mis.
Ondertussen kampt haar broer met grote problemen en krijg je een kijkje in de minder leuke kanten van de na-oorlogse tijd in de VS. De heksenjacht op communisten speelt een grote rol in het boek en dat gaf me gemengde gevoelens (zoals meestal met politieke kwesties), maar het was wel een stukje geschiedenis waar ik me nooit eerder echt in verdiept had.

Wat ik redelijk bijzonder vond is dat het me geen moment gestoord heeft dat de schrijver een man is, terwijl het geschreven is in de ik-vorm vanuit vrouwen. Dat klinkt misschien sexistisch, maar vaak heb ik dan toch het idee dat een vrouw anders (emotioneler) zou reageren dan de mannelijke schrijver bedacht had. In dit geval dus niet, misschien mede doordat hij in het verhaal aangeeft dat Sara van nature vrij nuchter is en haar emoties goed kan beheersen.
Ik had nog nooit eerder een boek van Kennedy gelezen, maar hij staat nu zeker op mijn lijstje met auteurs van wie ik meer wil lezen. Op de flaptekst staat wel dat zijn andere boeken thrillers zijn, maar als die net zo knap geschreven zijn, lijkt me dat geen probleem.
Ik hoop in ieder geval dat hij in die boeken ook af en toe vervalt in filosofisch getinte gesprekken en gedachten van de hoofdpersonen. Ik heb daar in ieder geval erg van genoten. Voor het eerst sinds lange tijd had ik weer de neiging om fragmenten over te schrijven om te bewaren.

"En ik vroeg me af: wanneer zou het tot hem doordringen? Wanneer zou hij zich realiseren dat dit allemaal maar gerommel in de marge is? Dat we het nooit goed doen? De meeste mensen gaan met goede bedoelingen voorwaarts. We doen ons best. En toch stellen we onszelf en anderen heel vaak teleur. Wat moeten we anders dan het opnieuw proberen? Dat is het enige wat erop zit. Proberen is de enige manier om de dag door te komen."

Bij bol.com kan ik alleen de engelstalige versie vinden. Bij de bibliotheek hebben ze het boek nog wel in het Nederlands, maar ook niet overal. Ik denk dat ik dit boek maar in mijn boekenkast ga bewaren, want ik weet zeker dat ik dit verhaal nog eens wil lezen.






(links naar bol.com zijn partnerlinks
= kleine vergoeding voor mij als je via die link bestelt, geen extra kosten voor jou)

Mijn zoektocht naar het ideale vaatdoekje



Het zou niet zo ingewikkeld moeten zijn, maar dat is het toch. Ik blijf zoeken naar het ideale vaatdoekje.
Dat komt doordat ik nogal wat eisen heb en er is altijd wel iets waaraan de doekjes niet voldoen.

Lange tijd gebruikte ik microvezeldoekjes als vaatdoekje. Maar dat vond ik geen succes. Ten eerste omdat ze vaak alleen in pasteltinten te vinden zijn. Eén keer een koffievlek van het aanrecht vegen en het is meteen een vies doekje, zelfs als je het uitspoelt (want die koffievlekken gaan er slecht uit). Bovendien mag je er geen vet mee opnemen (iets waar ik toch regelmatig een vaatdoekje voor pak) en mogen ze niet te heet gewassen worden. Uiteindelijk gingen ze steeds minder goed werken en ik had het gevoel dat ze al muf roken als ik ze uit de la haalde. Wassen was sowieso een probleem, want met zeven doekjes (iedere dag één) heb je nog lang geen volle trommel, maar langer laten liggen vond ik ook niet prettig (zie ook: 6 dingen die je moet weten over microvezeldoekjes).

Ik ging terug naar de oude vertrouwde vaatdoekjes, van die katoenen doekjes met strepen die je ook overal kunt kopen. Maar ik kocht blijkbaar de verkeerde, want deze zijn niet alleen vrij klein, maar ook belachelijk dun. Ze nemen nauwelijks vocht op en voelen al heel snel viezig. Bovendien zag je ook hier iedere koffie- en theevlek op.

Bij de Action vond ik donkergrijze vaatdoekjes. Goede kleur, 100% katoen, lekker dik. Je zou zeggen dat het een winnaar is. Maar... (het is net het verhaal van Goudhaartje en de drie beren) ze zijn eigenlijk té dik. Ik kan ze vaak niet goed uitwringen (ik heb lichte artritis in mijn handen). En blijkbaar zijn ze goed slijtvast, want ook na herhaaldelijk (heet) wassen blijven ze zo dik.

Ik las dat Teunie oude t-shirts gebruikt. Nu heb ik zelden versleten t-shirts, dus dat werkt voor mij niet. Maar het bracht me wel op een idee dat milieutechnisch ook niet slecht was. Oude handdoeken. Die poetsen goed, zijn goed uit te wringen (want al een beetje versleten) en ik kan ze zo groot knippen als ik zelf wil. Zelf heb ik alleen maar witte (die ooit een pasteltint hadden, maar die kleur is er allang uit gewassen), maar bij de kringloop vind je ze in alle kleuren en patronen. Tot nu toe is dit mijn beste idee. Het werkt.
Maar... (ga ik weer) het ziet er zo slordig uit, zo'n versleten stuk handdoek op je aanrecht.

Ik had één gebreid vaatdoekje. Eigenlijk was het de helft van een pannenlap. Ik gaf vorig jaar voor sinterklaas ieder huishouden in mijn familie een set pannenlappen, maar toen ik voor zes gezinnen vier van die lappen (want twee op elkaar maakt een lekker dikke pannenlap en dus heb je er vier nodig voor een set) had gebreid had ik geen zin meer om mijn eigen set af te maken. Dus bleef dat ene lapje liggen. Maar dat terzijde.
Dit doekje werkte eigenlijk best wel goed. Het is aan de kleine kant, maar het poetst goed, is gemakkelijk uit te wringen, neemt vocht en vet goed op en kan op 60 graden gewassen worden. Bovendien kan ik breikatoen in alle kleuren gemakkelijk vinden bij hobby- en textielwinkels.
Dus nu ben ik een groter doekje aan het breien.

Wordt vervolgd...

{opruimen} gootsteenkastje

Vandaag laat ik jullie een kijkje nemen in mijn gootsteenkastje. Schrik niet...


Ja, ik weet het. Ik schaam me diep.


Eerst alles er maar eens uit halen.



Schoonmaken is ook echt nodig.


Dat ziet er al beter uit.


Ik heb een plan om het netter te houden. Dit ladenkastje had ik nog staan.


Bovenste laag eraf gesloopt en dan past hij perfect in mijn gootsteenkastje.




Laatjes gevuld met doekjes en tafelkleden (voor de oplettende lezer: inderdaad, die andere lade is nu zo goed als leeg)


De vierde plastic bak gebruik ik voor de schoonmaakmiddelen. Die heb ik overigens eerst uitgezocht. Wat leeg was weggegooid en die enorme fles schoonmaakazijn naar de schuur verhuisd (die was ook eigenlijk bedoeld als onkruidbestrijder).


En dan is dit het resultaat. Veel beter!

Een schone lei voor december



Grote schoonmaak in november? Het klinkt raar en ik hoor zelden dat iemand anders het ook doet. Maar voor mij voelt het heel natuurlijk. Ik hou ervan om de feestdagen - en daardoor het nieuwe jaar - met een schone lei in te gaan. En daarom besteed ik in november extra tijd aan schoonmaken en opruimen. Dat is dan vaak ook echt nodig, want op de één of andere manier zijn de maanden ervoor altijd een chaos waarin ik al blij ben als ik de boel een beetje toonbaar kan houden. De dagelijkse klussen gebeuren een keer of drie per week, de wekelijkse klussen slaan regelmatig een weekje over en de maandelijkse todo-lijst is vooral een loffelijk streven in deze periode van het jaar.
Voor mij is die novemberschoonmaak dus noodzakelijk. Maar ik denk dat het eigenlijk voor iedereen een goede tip is: zorg dat je december begint met een schone lei, zodat je je daar in ieder geval niet druk over hoeft te maken.

Nu denk je misschien: ja hoor eens, ik kan niet in twee weken mijn hele huis perfect maken!
Daar heb je volledig gelijk in. Dat kan niet en dat hoeft ook niet. Het is niet de bedoeling om december doodvermoeid en gek van de stress in te gaan. Maak dus een lijst met realistische prioriteiten (ja, dat is mijn stokpaardje) en maak het jezelf niet te moeilijk.

Hoe bepaal je wat belangrijk is? Eigenlijk geldt hiervoor hetzelfde als voor het opzetten van je eigen schoonmaakschema. De situatie is voor iedereen anders en iedereen heeft zijn eigen minimum.
Mijn persoonlijke richtlijn is vrij simpel: hygiene en gezelligheid.

Hygiëne

Ik maak tijdens de novemberschoonmaak het toilet, de badkamer en de keuken grondig schoon. Daar valt niet aan te tornen. Er komt tenslotte bezoek waarvoor ik moet koken. Dat bezoek gaat mijn toilet en mijn badkamer gebruiken en ik ga eten voor hen bereiden in de keuken. Die ruimtes moeten dus echt schoon zijn.
Als ik ze nu grondig schoonmaak, kan ik ze de rest van de tijd dagelijks en wekelijks bijhouden en hoeft dat me niet veel tijd te kosten.
Denk bij de badkamer en het toilet ook aan het oplossen van (dreigende) verstoppingen in de wasbakken, verwijder kalkaanslag (daar zitten de meeste bacterieën) en controleer of je voldoende (schone en hele) handdoeken hebt.
In de keuken is het handig om het fornuis en de oven goed schoon te maken (niets zo vervelend als een brandlucht tijdens het opwarmen van de oven door vergeten kruimels en kaasdruppels van de pizza van vorige maand terwijl je een huis vol visite hebt - ik spreek uit ervaring).
Ruim de koelkast en vriezer op. Gooi dingen die over de datum zijn of die je echt niet meer gaat gebruiken weg en maak alles goed schoon.
Kijk ook het filter van de afzuigkap na en maak het zo nodig schoon. 
Als je tijd hebt is dit ook het juiste moment om de andere keukenkastjes op te ruimen. Juist in deze periode is het handig als je alles gemakkelijk kunt vinden.

Gezelligheid

Als je gasten ontvangt, maar ook als je de feestdagen alleen op de bank doorbrengt, is het fijn als je huis gezellig is. Een rommelig huis is per definitie niet gezellig (rommelig is iets anders dan een huis waar geleefd wordt). Bovendien zul je een kerstboom, kaarsjes en andere versiering willen toevoegen en dat gaat niet als overal rommel ligt.
Ruim dus de huiskamer goed op. Ook die onvermijdelijke stapeltjes met dingen die je ooit nog moet uitzoeken. Ga daarna met de plumeau en de stofdoek langs alle hoekjes en oppervlaktes (vergeet het plafond en de vloerplinten niet), stofzuig (zuig ook de stoffen bekleding van banken en stoelen goed uit) en dweil de vloer (als die daar tegen kan).
Ik vind het persoonlijk prettig als ook de gang opgeruimd en schoon is. Dat is tenslotte het eerste wat je gasten zien. En ook het eerste wat je zelf ziet als je thuiskomt.
De andere ruimtes in je huis zijn van minder belang, tenzij er mensen blijven logeren. Dat de logeerkamer schoon en opgeruimd moet zijn spreekt natuurlijk voor zich. Bij mij logeert men op een luchtmatras in het kantoor, dus daar moet het dan ook schoon en opgeruimd zijn. Ik probeer (maar dat lukt niet altijd) ook meestal nog even het beddengoed dat mijn logees gebruiken te wassen van te voren, want dat ligt tegen die tijd meestal alweer een jaar in de kast.

Buiten

Iedereen heeft zijn eigen valkuilen. Bij mij is dat de tuin. Ik ben dol op mijn tuin, maar ik ben een mooiweertuinier. Als het regent of koud is "kom ik er niet aan toe". Rond deze tijd is het dus een puinhoop in mijn tuin. Er moet nog van alles gesnoeid worden en de laatste opleving van het onkruid (tijdens die zonnige dagen waarop ik iets anders te doen had) heb ik ook nog niet verwijderd. Bovendien zijn de bloemen in de losse potten nu echt uitgebloeid en dat staat erg ongezellig.
Wij zijn niet van de enorme buitenversiering en er gaan heel wat jaren voorbij waarin we helemaal niets aan buitenversiering doen, maar ik vind het wel prettig als ons huis er vanaf de straat verzorgd uit ziet. Eigenlijk altijd, maar vooral rond deze tijd. De voortuin moet dus echt nog een beurtje hebben. De achtertuin wordt bij ons vaak verwaarloosd, omdat je die niet vanuit de huiskamer kunt zien, maar nu we een schuifpui in het kantoor hebben, word ik er dagelijks mee geconfronteerd. Bovendien hebben de meeste van onze gasten deze verbouwing nog niet gezien. Als ze de schuifpui willen bewonderen zien ze ook de achtertuin. Die staat nu dus ook op de lijst.

Samenvattend:

Mijn lijst voor de komende weken:
- badkamer schoonmaken (+ ontstoppen)
- toilet schoonmaken (+ pot ontkalken, planken boven toilet opruimen)
- keuken schoonmaken (+ fornuis, oven, afzuiger, koelkast, vriezer, keukenkastjes)
- huiskamer opruimen, stoffen, stofzuigen, dweilen (+vlekken van rolgordijn en eetkamerstoelen verwijderen)
- gang opruimen, stoffen, stofzuigen
- kantoor opruimen, stoffen, stofzuigen (+ beddengoed logeerbedden wassen)
- tuin (onkruid, potten)

Maak jij ook schoon voor de feestdagen?

{opruimen} kledingwissel

Doe even alsof je die ene dikke trui niet ziet, die hing er al omdat ik het een paar dagen heel koud had. En o ja, dit is een blogpost met vertraging, de foto's zijn van een maand terug. Ik was laat (half oktober), maar niet zó laat met mijn truien tevoorschijn halen.

Kledingwissel klinkt eigenlijk wel erg stoer. Dan denk je toch aan een enorme kledingkast waarin heftig van seizoenen gewisseld moet worden.
Maar dat valt wel mee. Ik heb een kleine kast (deze, maar dan zonder extra plank) en ik krijg het er net niet allemaal in. Mijn broeken, dikkere jurken en rokken, blouses en t-shirts met lange mouwen en dunnere truitjes hangen het hele jaar door in de kast.

's Zomers hangen mijn t-shirts, blouses en zomerjurkjes daarbij.



En liggen mijn dikkere truien in een (diepe) la van een andere kast.


Als het kouder wordt draai ik dat dus om.


Zomerkleding eruit.



Dat past allemaal in een ondiepe lade.


De diepere lade is zo goed als leeg (alleen de kersttruien en mijn kluskleding ligt er nog in.


Meteen ook wat kleding uitgezocht die te groot is geworden of die ik simpelweg nooit draag. Dat kan allemaal weg.



Zo kom ik de winter wel door!

{gelezen} Het huis in de vallei van Roisin McAuly



De tekst op de titelpagina trok me aan: Vier mensen, drie geheimen, twee liefdesverhalen, één huis. Dat klonk intrigerend. De samenvatting achterop beviel me ook wel. Dat is voor mij genoeg reden om een boek te gaan lezen (niet om het te kopen, als ik eerlijk ben - maar dat is een ander verhaal, dit boek kwam uit een stapel die iemand anders wegdeed).
Het verhaal was inderdaad wat me beloofd werd. Een mooie roman met twee hoofdpersonen en hun eigen liefdesverhaal, een paar onverwachte wendingen, een lichte dosis spanning en een mooi oud huis als middelpunt van alle gebeurtenissen.
Maar het was ook meer dan het beloofde.

Oudere hoofdpersonen

Het verhaal wordt in de ik-vorm afwisselend verteld vanuit het perspectief van Louise en Diana. Tot mijn verrassing (en vreugde) waren beide vrouwen nu eens niet jong en mooi en in de bloei van hun leven. Niet dat ik dat soort boeken niet lees, maar nu ik zelf dichter bij de vijftig dan bij de veertig zit (ik wilde eerst schrijven "aan de verkeerde kant van de veertig", maar wat is daar eigenlijk verkeerd aan?) is het af en toe wel prettig om te lezen over vrouwen die ook niet piep meer zijn. Louise is eenenveertig en Diana tweeënzestig. En toch gaat het verhaal nu eens niet over oud zijn en alle problemen die daar bij horen (hoewel Louises dementerende tante Lucy van negentig ook een grote rol speelt), maar gewoon over vrouwen die nog midden in het leven staan en zelfs nog aan een (nieuwe) relatie durven beginnen. Louise heeft een drukke baan bij een filmmaatschappij en woont alleen, Diana is weduwe, woont bij haar veel jongere en gescheiden broer Henry en runt een tuincentrum.

Noord-Ierland

Wat ook niet op de achterkant vermeld stond, was dat de problematiek van Noord-Ierland een grote rol speelt. Hoewel het boek uitkwam in 2008, speelt het verhaal zich af aan het einde van de jaren '90. Ik moet tot mijn schande toegeven dat ik heb moeten opzoeken waarom de schrijfster daarvoor gekozen zou hebben. Ik weet bar weinig over de geschiedenis van Noord-Ierland, al ben ik natuurlijk wel opgegroeid met nieuws over aanslagen van de IRA en dat soort dingen. Op Bloody Sunday was ik één jaar oud, dus ik hoef mezelf niet verwijten dat ik niet wist waar dat precies over ging, maar eigenlijk is het wel vreemd dat er tijdens de geschiedenis- en/of maatschappijlessen op school zo weinig aandacht aan lopende conflicten besteed werd, terwijl we toch wel degelijk geacht werden de actualiteit in de gaten te houden.
Wikipedia vertelt me dat in er 1998 een akkoord bereikt werd, waardoor Noord-Ierland zelfbestuur kreeg en er een einde aan de grootste problemen (want helemaal voorbij is het nog steeds niet) kwam.
Louise komt uit het Noord-Ierland van voor dat akkoord. Haar broer was bij de IRA, haar vader stierf aan een hartaanval nadat het gezin bedreigt werd door Britse soldaten. Ze wordt verliefd op de door en door Engelse Henry. In eerste intantie is ze opgelucht dat hij Katholiek is, maar het verschil in hun achtergrond zorgt toch voor een - begrijpelijke - verwijdering. In het boek wordt wel een paar keer opgemerkt dat het allemaal beter is geworden, dus ik denk dat dat de reden is voor de keuze van de tijd waarin het speelt. De schrijfster zelf is ongeveer even oud als Louise, groeide op in Noord-Ierland en woont al jaren in Engeland, dus ik vermoed dat ze wat eigen ervaringen in het boek verwerkt heeft.

Al met al een boeiend boek dat dieper gaat dan je in eerste instantie verwacht.

(links naar bol.com zijn partnerlinks
= kleine vergoeding voor mij als je via die link bestelt, geen extra kosten voor jou)

Bij bol.com vond ik alleen de Engelstalige versie, maar bij onze bibliotheek is de Nederlandse versie wel verkrijgbaar.

{verhuizen} Boodschappenlijstje voor in je nieuwe huis



Ik heb vrij veel ervaring met verhuizen. Dat durf ik best te beweren. Het huis waar ik nu woon is het vijfde sinds mijn huwelijk. En eigenlijk wonen we hier al belachelijk lang. Al ruim twaalf jaar. Voor die tijd verhuisden we meestal na vijf jaar alweer. Om eerlijk te zijn kriebelt het dan ook best wel.

Maar dat betekent niet dat wel al twaalf jaar zonder verhuizingen leven. Sterker nog, in de afgelopen vijf jaar hielp ik bij tien verhuizingen van familieleden. Dat zijn er toch best een hoop, vind ik. Zeven daarvan waren van dochters. Op de een of andere manier komen die verhuizingen er toch vaak op neer dat er door ons behoorlijk mee gesjouwd wordt met dozen en meubels. Eén dochter verhuisde ik van haar kamertje in ons huis naar haar nieuwe flat in een andere provincie door een paar keer heen en weer te rijden met een volgestouwde Daihatsu Cuore (dat zijn zeer kleine autootjes, maar ik ben goed in Tetris). Diezelfde dochter verhuisde overigens vorige maand weer, maar dat ging gepaard met een keer of vier rijden met een volgestouwde Chrysler Voyager. Die is een stuk groter dan mijn trouwe Daihatsu'tje was, maar ik had mijn Tetristalenten nog steeds nodig, want ze had in die twee jaar toch wel wat extra spullen verzameld...

Bij de andere drie verhuizingen werd het zware werk door echte verhuizers gedaan. Wat maar goed was ook, want dit waren geen startende jonge mensen met Ikeakastjes, maar mensen met een door de jaren heen behoorlijk uitgebreide en geliefde verzameling antieke meubels. Toch heb ik ook tijdens die verhuizingen niet stilgezeten. Want er moesten tientallen dozen uitgepakt worden.
Ik geloof dat het belangrijk is om zo snel mogelijk die dozen weg te werken. Je kunt beter later een paar kasten opnieuw indelen, dan wekenlang tegen de perfecte indeling aanhikken en uit dozen leven. Een huis vol dozen is geen thuis.

Gelukkig voor mijn familieleden (ik hoop in ieder geval dat ze mijn bemoeienissen op prijs stellen) vind ik dat werk heel erg leuk. Zo leuk dat ik regelmatig denk dat ik er mijn beroep van zou willen maken. Geef mij een huis vol dozen die uitgepakt moeten worden en ik ben volkomen in mijn element. Trouwens, ook zonder verhuizing vind ik rommelige kasten en ongeorganiseerde kamers opruimen een leuke uitdaging.

Dat terzijde, ik denk erover een bedrijfje als opruimcoach of personal organizer op te starten, maar die plannen zijn nog niet volledig uitgewerkt (maar mocht je acuut hulp kunnen gebruiken dan mag je me overigens gewoon nu al mailen, ik kan dit ook als incidenteel freelancer doen).
Wat ik wel kan doen is er een paar artikelen over schrijven. Bij deze dus de eerste.

~~~

Of je nu gaat klussen, laat klussen of zonder klussen in je nieuwe huis trekt, er zijn dingen die je het beste zodra je de sleutel hebt in je nieuwe huis kunt neerzetten. Ik begon met een paar dingen op te schrijven, maar na de verhuizingen van de afgelopen tijd, bleek het toch een hele lijst te worden.

Om schoon te maken: twee emmers,  allesreiniger, wc reiniger, doekjes, schuursponsjes, afwasmiddel, afwasteil, afdruiprek, afwasborstel, theedoeken, wc borstel, vuilniszakken, bezem, stoffer en blik, stofzuiger.

Om jezelf en je klussers de broodnodige rust te gunnen: koffiezetapparaat, waterkoker, koffie, thee, suiker, melk, koekjes, plastic bekers + roerspanen of mokken + lepeltjes (je hoeft niet je mooie servies te gebruiken, gebruik oude spullen of koop er een stuk of wat bij de kringloop of de Action). Een (tuin)tafel en wat (klap- of tuin)stoelen zijn ook erg prettig.

Denk ook aan WC-papier, handzeep en een handdoek voor in het toilet en het is ook handig om handzeep (of sterkere handreiniger als er geverfd wordt), een handdoek en keukenpapier in de keuken te zetten.

En vergeet niet rekening te houden met ongelukjes: leg een voorraad pleisters, wondontsmetting en een EHBO-setje op een goed bereikbare plaats. Een doosje simpele pijnstillers kan ook handig zijn.

Ook als je niet (zelf) gaat klussen is het handig om een setje gereedschap in huis te hebben. Een paar schroevendraaiers (kruis en plat), een hamer, een setje imbussleutels, een set steeksleutels of een baco, een Stanleymes, rolmaat, ducttape en WD40 zijn een minimum. Ook is het handig om wat schroeven en pluggen voor het grijpen te hebben. Ik ben een fan van deze setjes van Ikea: gereedschap en schroeven (ook een leuk en betaalbaar "gefeliciteerd met je (eerste/nieuwe) huis"-cadeautje trouwens).

Om het jou (en mij bij de eerstvolgende verhuizing in de familie) gemakkelijk te maken heb ik de hele lijst overzichtelijk in een gratis download gezet, mét ruimte om er zelf nog wat extra dingen (want ik ben ongetwijfeld wel iets vergeten) bij te schrijven.

{eenvoudig schoon} teerresten uit asbakken verwijderen

Oké, oké, niet roken is altijd beter. Mee eens. Ik rook trouwens niet. Maar ik heb wel af en toe vuile asbakken van mensen die nog wel roken en ik vond het altijd een ramp om de teerresten eraf te krijgen.


Maar ik heb nu de oplossing: een uurtje laten weken in azijn (bij deze asbak vul ik het bakje met water en giet er dan azijn boven op, zodat de teerresten goed in de azijn staan). Dan even poetsen met keukenpapier of een ander wegwerpdoekje (want die geur krijg je niet uit wasbare doekjes) en klaar.


Ziet er een stuk beter uit (en ruikt ook een stuk frisser).

Ecologisch verantwoord schoonmaken :: mijn keuzes



We weten allemaal dat het nodig is. We leven met zoveel mensen op deze aarde dat we bezig zijn onze eigen ecologie kapot te maken en daarbij ook nog eens de leefbaarheid voor talloze andere levensvormen. Er moet echt iets veranderen. En de simpelste manier om daarmee te beginnen is bij jezelf, in je eigen huis. Maar dat is niet altijd zo gemakkelijk als het lijkt.

Wat gaat er fout?

Ik begin maar meteen met een bekentenis: ik ben nog niet helemaal en niet altijd ecologisch verantwoord bezig. Soms kies ik voor (de illusie van) hygiëne in plaats van het milieu. Nu ik dit zo zwart op wit zie, schaam ik me. Misschien helpt dat om het niet meer te doen.
Maar tot nu toe gaat het nu eenmaal zo. Als ik iets echt heel erg vies vind (het toilet in het nieuwe huis van mijn dochter dat al niet schoon was toen ze de sleutel kreeg, waarna er een week lang vier klusjesmannen gebruik van hebben gemaakt) of als ik bang ben dat iets heel vies wordt (als we op Curaçao zijn ben ik altijd bang dat er kakkerlakken in huis komen), pak ik toch vaak iets waarvan ik eigenlijk weet dat ik het beter niet kan gebruiken (Pine-Sol is mijn favoriet op Curaçao en dat toilet kreeg toch een ouderwetse behandeling met hete chloor). Maar dat is incidenteel.

Voor mijn dagelijkse schoonmaak in de keuken en het toilet gebruik ik Dettolspray. Ik ben wel op zoek naar een ecologisch alternatief, maar ik blijf het gevoel hebben dat het daarmee niet schoon genoeg wordt.
Een tijdje geleden ben ik begonnen met zelf azijnsprays maken. Maar de stank staat ons allebei tegen en dus ben ik daar weer mee gestopt. Nu wil ik nog iets proberen met citroen en etherische olie, maar door tijdgebrek pak ik toch gemakkelijk mijn oude vertrouwde producten.
Natuurlijk zijn er ook kant-en-klare ecologische producten, maar ik ben nog op zoek naar iets dat me bevalt. Op dit moment staat de Blue Wonder Allesreiniger Spray in mijn keukenkastje om binnenkort gebruikt te worden.
En misschien ga ik deze van Bio-D ook nog eens proberen.

Microvezeldoekjes

Eigenlijk zou je helemaal geen schoonmaakproducten nodig hebben als je microvezeldoekjes gebruikt. Men zegt dat ze zelfs bacteriën opnemen en vasthouden. (zie ook: 6 dingen die je moet weten over microvezeldoekjes)
Ik gebruik graag microvezeldoekjes, dat wel. Maar ik ben blijkbaar ouderwets. Ik heb als ik schoonmaak graag een emmertje naast me staan waar ik mijn doekje in kan uitspoelen. En ik vind het nog fijner als dat emmertje niet alleen water bevat maar ook iets dat desinfecteert en lekker fris ruikt.
Het nare van microvezeldoekjes is trouwens ook nog dat ze van kunststof gemaakt zijn, wat natuurlijk ook niet helemaal goed is.

Wat gaat er wel goed?

Gelukkig moet ik voor de juiste Dettol (die met citroen) naar Albert Heijn en laten ze daar nu sinds een paar maanden een serie betaalbare ecologisch verantwoorde producten hebben? Ik gebruik inmiddels het afwasmiddel, de allesreiniger en de toiletreiniger en ben daar zeer tevreden over.
Als wasmiddel gebruik ik AH Puur. Eigenlijk vanwege allergische reacties, maar het is ook ecologisch een goede keuze. En volgens mij wordt alles er goed schoon mee.
Bij Lidl hadden ze een tijdje geleden ook ecologisch verantwoorde WC reiniger en die doet het ook prima. Ik heb alleen het idee dat die reiniger niet in het vaste assortiment zit. Jammer.
Daarnaast gebruik ik twee producten van Method. Ik moest even wennen aan het zoete geurtje van de douchereiniger, maar inmiddels ben ik eraan gewend en mijn douchecabine blijft (met twee á drie keer per week sprayen) keurig kalkvrij.
De Method reiniger voor houten meubelen vind ik geweldig. Hij ruikt naar amandelen (want daar is het van gemaakt) en mijn houten meubels gaan er mooi van glimmen. Ik word er altijd vrolijk van als ik mijn meubels ermee behandel.
Eigenlijk valt het dus nog wel mee.

Wat wil ik nog aanpassen?

Voor mijn ramen ben ik half goed bezig. Of eigenlijk driekwart. Ik gebruik voor buiten namelijk heet water met een scheutje afwasmiddel (ecologisch van de AH) en een scheutje glansspoelmiddel (ik doe daar jaren mee, dus geen idee waar het vandaan komt). Ik weet dat een gesneden ui in het water ook helpt, maar daar ben ik te lui voor, blijkbaar.
Binnen gebruik ik een spray. Ik heb die van Method geprobeerd en was er tevreden mee, maar toen de fles leeg was, was het uitverkocht bij de AH, dus heb ik "foute" meegenomen. Als die leeg is, ga ik weer terug naar die van Method.
Omdat ik toch liever sop gebruiken en het eigenlijk niet prettig vind dat ik ze niet heet mag wassen, denk ik erover van de microvezeldoekjes af te stappen. Maar ik ben nog niet zeker van het alternatief. Katoen is ook niet erg milieuvriendelijk om te produceren. Ik heb als test een oude handdoek in stukken geknipt, dat valt dan onder hergebruik van dingen die anders weggegooid zouden worden. Eens kijken wat ik daarvan vind.


Welke keuzes maak jij op dit gebied?

(links naar biggreensmile zijn partnerlink s
= kleine vergoeding voor mij als je via die link bestelt, geen extra kosten voor jou)

{eenvoudig schoon} filters van de afzuigkap

Ik heb van die roestvrijstalen filters die eigenlijk gewoon in de vaatwasser mogen. Maar die heb ik dus niet. En toen ik die wel had, was er nooit plaats voor de filters. Dus liet ik ze altijd weken in een sopje met afwasmiddel.
Na het succes met de koffiepot bedacht ik dat ik deze keer weleens een vaatwastablet kon proberen.




Werkt prima!

Disclaimer: Mijn filters zijn van roestvrijstaal, maar er zijn ook van dit soort filters die van aluminium gemaakt zijn. Die kunnen niet in de vaatwasser en ik denk dat ze ook niet tegen vaatwastabletten kunnen. Zoek dus eerst in je gebruiksaanwijzing van welk materiaal jouw filters zijn voor je dit probeert.


Hoe verzorg je je kamerplanten?



Ik heb altijd veel planten in huis gehad. Het blijkt uit onderzoek dat ik daardoor langer leef, dus dat is mooi meegenomen, maar daar doe ik het niet voor. Het hoort er gewoon bij. Een huis zonder planten mist iets, volgens mij.
Het schijnt dat mijn vingers redelijk groen zijn. Mijn planten groeien altijd goed en de miniatuurplantjes die ik een paar jaar geleden kocht, hebben nu het formaat van een kleine boom.
Ooit nam ik een plant uit de klas van mijn dochter mee naar huis. Ik verving de gebarsten pot door een pot die ik had staan, gaf hem nieuwe grond en zes weken liefde. Toen ik de plant na de vakantie terug wilde geven, weigerde de leerkracht in eerste instantie. Het was niet nodig geweest om een nieuwe te kopen, zei hij. Dat had ik dan ook niet gedaan, het arme ding was gewoon opgeleefd bij mij thuis. Toch had ik niet veel bijzonders gedaan.

Een paar tips:

1. Het allerbelangrijkste voor bijna alle planten: liefdevolle verwaarlozing. Geef ze niet te veel water, maar zeker ook niet te weinig. Hou in de gaten of ze niet uitdrogen (vooral hartje zomer bij een hittegolf en hartje winter als de verwarming volop brandt) maar eens per week is meestal genoeg.

2. Af en toe een scheutje plantenvoedsel helpt, maar ik doe dat niet zo vaak. Ik ben meer een voorstander van verpotten. Geef nieuwe planten direct een ruimere pot. Ze komen meestal bij de kweker vandaan met bijna alleen maar wortel in de pot, maar ze halen hun voedsel uit de potgrond. Eens in de zoveel tijd (eens per jaar of om het jaar) een grotere pot met nieuwe potgrond helpt om je plant niet te laten verhongeren.

3. Geef jezelf de kans om fouten te maken. Zeker als je net besloten hebt dat je meer kamerplanten wilt is het verstandig niet meteen voor de allerduurste soorten te gaan. Het is jammer als een plant doodgaat (want het is toch iets levends), maar het is nog erger als het er eentje van vijftig euro was. Ik koop meestal vrij kleine planten, die zijn goedkoper en ik vind het leuk ze groter te zien worden.

4. Experimenteer met de plek waar je plant staat. Meestal staat er op de verpakking wel of hij in de volle zon mag of juist niet, maar er zijn meer factoren die meespelen. Kou van het raam, warmte van de radiatoren en de hoeveelheid licht die er op valt bijvoorbeeld, maar ook tochtstromen en hoe vaak er (al dan niet per ongeluk) mensen de bladeren aanraken.

5. Bloeiende planten zijn leuk, maar lastig. Voor mij in ieder geval wel. Op dit moment heb ik nooit bloeiende planten in huis vanwege allergieën, maar ik had er vroeger veel moeite mee. Kaapse viooltjes, azalea's en begonia's zaten bij mij altijd prima in het blad, maar bloeien deden ze niet. Ik weet nu dat ik ze te goed verzorgde. Bloemen zijn namelijk bedoeld voor voortplanting en dat wordt gestimuleerd door de plant te laten denken dat hij het niet lang zal overleven. Het lastige is dat je een bloeiende plant ook niet moet verwaarlozen, want dan gaat hij dood.

6. Vergeet je planten niet af te stoffen! Niet alleen omdat het slordig staat als er een laag stof op de bladeren ligt, maar ook omdat de plant daardoor minder gemakkelijk kan "ademen". Ik wapper er eens per week met de plumeau overheen en dat lijkt genoeg te zijn.


{opruimen} keukenlade met doekjes en tafelkleden

Dit is het soort lade dat altijd weer rommelig wordt. Of misschien is dat gewoon een excuus, want de waarheid is dat ik er veel te veel in wil proppen. De afgelopen paar maanden ben ik aan het experimenteren geweest met schoonmaak- en vaatdoekjes (op zoek naar het perfecte doekje - binnenkort meer daarover) en ik had daar eigenlijk geen plaats voor, dus duwde ik ze maar in deze lade. En dan krijg je zoiets:


Maar dat is simpel op te lossen. Voor een klein opruimprojectje als dit is de eerste stap altijd: alles eruit. Maar: niet alles op een grote hoop gooien! Dat zie ik op sommige blogs of filmpjes en daar krijg ik de kriebels van - dat maakt de chaos alleen maar groter. Haal alles stuk voor stuk uit de lade en leg soort bij soort.


Lade schoonmaken en dan alles op de juiste manier er weer in. Ik besloot de servetringen in een zakje te doen en een andere plek te zoeken voor het vierkante bakje. De servetten en de ringen (die ik hoogstens eens per jaar - met Kerst - gebruik, maar waar ik nog geen afscheid van wil nemen) mogen terug op hun verstopplekje onderin de lade.


Tafelkleden er bovenop, in volgorde van hoe vaak ik ze gebruik (helemaal onderop ligt een heel sjiek wit kleed dat ik ook zelden op tafel leg).


En dan de rest uitzoeken. Dit hoort er eigenlijk niet in en moet dus ergens anders heen.


En dit is het eindresultaat (met twee doekjes op de grond die er ook niet in horen). Veel beter.


Mijn tips voor dit soort kleine, volgepropte bergruimtes:

- Bepaal wat je er wel of niet in wilt hebben en hou je daar aan. In dit geval: wel tafelkleden, keukenhanddoeken, theedoeken en vaatdoekjes (plus mijn enige schort en een reserveset pannenlappen), maar géén schoonmaakdoekjes.

- Hanteer de regel: als er iets nieuws bij komt, moet er iets ouds uit. Ik kan simpelweg niet meer tafelkleden kwijt dan ik nu heb, dus als ik een geweldig kleed zie en dat dolgraag wil hebben, moet ik een ander kleed wegdoen. Aangezien ik sowies alleen nog maar kleden heb die me dierbaar zijn, helpt dat ook meteen tegen teveel kopen ;-)


{gelezen} Gelukkig is hij niet de leraar van mijn kind - Barend Wels van Theo Thijssen


Hoewel ik als tiener al graag las, vond ik de literatuurlijst een ramp. Niet omdat het zoveel boeken waren (al schrikken scholieren van tegenwoordig als ik vertel dat wij er 35 moesten lezen - voor Nederlands alleen), maar omdat ik die boeken over het algemeen verschrikkelijk vond. Cultuurbarbaar, ik weet het, maar ik hou nu eenmaal niet van boeken die bewust kwetsend, smerig of controversieel zijn. Het kan een keertje nodig zijn om een verhaal te vertellen, maar in de (moderne) literatuur lijkt het verhaal vaak ondergeschikt te zijn aan die andere elementen.
Pfff. Oké, ik klim weer van mijn stokpaardje, want daar ging ik het niet over hebben.

Theo Thijssen


Eén van de boeken waar ik destijds wel enorm van genoten heb, was Kees de Jongen van Theo Thijssen. Dat is dan ook geen moderne literatuur, want dat boek stamt uit 1923.
Jaren later kocht ik in een opwelling (want ik las toen voornamelijk streekromans) Schoolland. Vooral omdat ik me herinnerde dat Thijssen zo fijn schreef. En ook dat vond ik een geweldig boek. Ik heb het regelmatig herlezen, maar het is bij een grote opruiming uiteindelijk uit mijn boekenkast verdwenen.
Nu ik bedacht heb dat ik op mijn blog regelmatig boeken wil bespreken, kijk ik anders naar de boeken in de bibliotheek en de kringloop. Ik zoek niet alleen meer naar boeken die ik als ontspanning wil lezen, maar ook naar boeken die leuk zouden zijn om een stukje over te schrijven. Een combinatie van die twee is natuurlijk het best en daarom kocht ik bij de kringloop Barend Wels van Theo Thijssen, zijn debuut uit 1908.

Tijdsbeeld


De schrijver was zelf onderwijzer en had voor die tijd behoorlijk revolutionaire inzichten. Hij vond dat kinderen als individu gezien moesten worden en dat het de taak van de leerkrachten is om leergierigheid van kinderen te stimuleren.
In Barend Wels wordt dat heel mooi uitgewerkt. Een jonge onderwijzer die eigenlijk meer geniet van het studeren voor zijn akte dan van het werk zelf, leert door schade en schande zijn vak waarderen. Hoewel ik Barend in het begin eigenlijk vooral een náár mannetje vond, begon ik uiteindelijk toch mee te leven met wat hij meemaakte en voelde.
Je moet zijn gedrag wel plaatsen in de tijd waarin het geschreven is. Klassenverschillen zijn in onze tijd een stuk minder groot, dus de bijna neerbuigende manier waarop Barend zijn minder geleerde ouders benadert komt in eerste instantie nogal raar over, tot je bedenkt dat het destijds voor de zoon van een schoenmaker een grote stap vooruit was om leraar te worden. En tegenwoordig zou geen enkele leerkracht wegkomen met de bijna sadistische manier waarop Barend wanhopig probeert orde te houden in de klas, maar in die tijd was dat nog vrij normaal.
Bovendien kom je er al lezende achter dat de hele Barend ook nog maar amper twintig is en dan besef je ineens dat het boek ook inzicht geeft in het zich nog volop ontwikkelende brein van een adolescent in een tijd waarin je veel eerder volwassen moest zijn dan nu.

Genoten


Ik moest me dus heel even over het gevoel van "als mijn kind in die klas zat" heenzetten, maar uiteindelijk viel ik toch weer voor Thijssens' schrijfstijl en de mooie, heldere manier waarop hij gedachten en gevoelens verwoord. Ik heb genoten!
En nu wil ik heel graag Kees de Jongen en Schoolland nog een keer lezen...

Barend Wels - Theo Thijssen


Barend Wels - Theo Thijssen

(links naar bol.com zijn partnerlinks
= kleine vergoeding voor mij als je via die link bestelt, geen extra kosten voor jou)