Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Fijne jaarwisseling

en een heel gelukkig 2016!


Hope
Smiles from the threshold of the year to come,
Whispering 'it will be happier'...

― Alfred Lord Tennyson

Lees verder ...

Voor boeken

Het leuke van kringloopwinkelen is dat je vaak niet vindt wat je zoekt, tot je er niet zo hard meer naar zoekt.
Ja, echt. Zo gaat dat. Bij mij wel in ieder geval.
Ik zocht al maanden naar een boekenkastje voor naast de bank. Uitieindelijk vond ik een secretaire. Ook goed. Stond prachtig.
Vorige week vond ik een perfect klein boekenkastje voor naast de bank. Maar dat had ik dus niet meer nodig en ik liet het braaf staan. Vertelde dat toch een beetje spijtig tijdens de lunch aan man en dochter en kreeg de vraag waarom ik het niet mee had genomen om boven (waar de meeste van onze boeken in standaard ikeakasten staan) neer te zetten. O ja. Kan ook.
Gelukkig stond het kastje er nog toen ik terug ging. En nu staat het dus naast mijn kant van het bed, als nachtkastje en met twee rijen geliefde boeken erin. Ik ben er blij mee.



Lees verder ...

Iedereen een warme nek

Ik was het eigenlijk niet van plan, want Sinterklaas is bij ons het cadeautjesfeest, niet Kerst. We doen een boek of cd onder de boom en daar houdt het mee op. Maar dan moet je niet dit soort blogjes lezen. Werkt op de één of andere manier altijd erg aanstekelijk.

Het begon met een onschuldig idee. Leuk dat patroon voor die drop stitch cowl. Misschien als bedankcadeautje voor mijn zusje en haar gezin omdat zij op tweede Kerstdag het diner verzorgen? Dat zouden er vier zijn. Dat is te doen. En misschien voor mijn ouders ook. Nog twee, dat is dus zes. In twee weken. Kan best.
Een dochter keek toe hoe ik met de allereerste bezig was. "Leuk!"
Nog drie dan maar? Voor echtgenoot ook iets, maar dan een muts, want die heeft al een door mij gebreide col in gebruik. En als ik toch voor de hele familie bezig ben mogen mijn broertje en schoonzus natuurlijk ook niet op de lijst ontbreken...

Dus breide ik twaalf cols. Ja, dat is er één te veel, maar ik kon bij nader inzien de roze/oranje variant, die ik persoonlijk heel mooi vind, niet koppelen aan één van de bedoelde ontvangers. Dus breide ik er nog maar eentje extra in een wat gedektere kleur en voegde ik nog een col aan mijn eigen toch al niet kleine collectie toe. Ook leuk.

Nee, ik ben geen supersnel breiwonder. Het ging maar net. Vandaar dat er ook geen foto's van de hele collectie tegelijkertijd zijn. Toen de eerste collen al cadeau gegeven waren, zat ik nog te breien aan de laatste. Gelukkig rekende er niemand op een dergelijk zelfgemaakt cadeau, dus ik was niet al te bang om het niet af te krijgen (en ik had ook nog wat lekkers gemaakt en plantjes gekocht). Dat hielp blijkbaar genoeg om lekker ontspannen door te breien en dus kwam alles kwam op tijd af.
Precies op tijd. De laatste op Tweede Kerstdag, een uur voor we weg moesten.

Volgend jaar toch maar iets eerder beginnen...







Bovenste twee foto's: Marl wool van Zeeman - 66 steken opgezet ipv 47, naald 7, 5 herhalingen (het patroon zegt "nog 4 keer" wat totaal 5 zou moeten zijn, maar de foto erbij laat er maar 4 zien, ik heb dus gekeken hoe ik uitkwam met hoogte en hoeveelheid garen)
Derde foto: Julia van Zeeman - 71 steken opgezet ipv 47, naald 7, 5 herhalingen
Vierde foto:  1: paarse col -  Olga van Zeeman, naald 8 (dikkere had ik niet), verder volgens patroon,  4 herhalingen; 2: witte col - twee draden Sparkle van Zeeman met 1 draad van een restje Royal van Zeeman), naald 8, verder volgens patroon, 4 herhalingen; 3: groen/ecru col - twee draden Royal van Zeeman, 66 steken opgezet, naald 7, 5 herhalingen
Muts: Marl wool van Zeeman, naald 6, eigen patroon (of eigenlijk gewoon op gevoel gebreid)
Lees verder ...

Nog even nagenieten








Lees verder ...

Wens


Lees verder ...

Een warme nek

Toen ik in mijn archieven zocht naar mijn eerste Honey Cowl, moest ik lachen om het stukje dat ik daarover schreef. Ik had helemaal gelijk. Want hoewel ik er mijn familie nog niet mee vermoeid heb, is het wel een favoriet patroon aan het worden. Het breit leuk en het zit heerlijk. Ik draag die eerste regelmatig, mijn man gebruikt het exemplaar dat ik op Curaçao breide en over de lange versie in het geel heb ik jullie pas geleden nog doorgezaagd.
Dus toen ik bij de kringloop een paar bolletjes heel mooie bruine wol vond, was het niet zo moeilijk te verzinnen wat ik ermee ging maken...




Ik breide letterlijk door tot ik nog maar een paar centimeter over had. Ik vind de kleuren variatie in deze wol echt heel erg mooi. De col is behoorlijk dik en aan de stevige kant, maar wel heel zacht. Heerlijk voor koude dagen met veel wind. 
Lees verder ...

Winterzonnewende


Hello, sun in my face.

Hello, you who made the morning

and spread it over the fields

and into the faces of the tulips

and the nodding morning glories,

and into the windows of, even, the

miserable and the crotchety –


best preacher that ever was,

dear star, that just happens

to be where you are in the universe

to keep us from ever-darkness,

to ease us with warm touching,

to hold us in the great hands of light –

good morning, good morning, good morning.


Watch, now, how I start the day

in happiness, in kindness.”

― Mary Oliver
Lees verder ...

Vlindermuts



Nadat ik eindelijk die trui had afgemaakt, wilde ik niets liever dan een klein, snel en vooral leuk projectje. Dat werd dus een muts. Ik vind mutsen leuk om te breien.
Ik wilde ook wel weer eens iets met een patroon, zodat ik niet zelf het wiel uit hoefde te vinden (hoewel dat met mutsen niet zo heel ingewikkeld is). Op dat moment was ik ook een beetje aan het rondspitten in de archieven van Soulemama en zag deze muts. Ik kon me zelfs herinneren dat ze hem al eerder had gemaakt (tja, al jaren fan) en wist nog dat ik het beide keren zo'n leuke muts gevonden had. Al met al het proberen waard.

De Butterfly hat dus. Precies wat ik zocht. Simpel, maar met een klein beetje uitdaging (die vlinders zijn leuk om te doen, maar eigenlijk heel gemakkelijk). En een resultaat dat nog heel comfortabel zit ook. De wol komt uit een pakketje dat iemand weg wilde gooien (gered door mijn vader) en ik breide er eerder al een col mee. Echte wol, dus heerlijk warm. Als het ooit nog echt winter wordt, zit ik goed ;-)

Lees verder ...

O Denneboom


Grappig is dat. Vroeger  was ik altijd één van de eersten die de kerstboom neerzette. Direct na Sinterklaas haalde ik de boel van zolder en begon met opbouwen. Er waren destijds veel mensen die dat wel erg vroeg vonden.
Tegenwoordig staat bijna iedereen op 6 december en soms zelfs al eerder startklaar met bomen en alles. Behalve ik. Sinds we een kleinere huiskamer en een grotere boom hebben (nee, niet logisch, maar wel mooi) wacht ik altijd even tot na de verjaardag van onze jongste dochter.
Het zou zo maar kunnen dat ik het zo houd, ook als die verjaardag niet meer hier gevierd wordt. Het bevalt me wel, één ding tegelijk en even rustig schakelen tussen Sint en Kerst.
Lees verder ...

Eind goed?


Deze zomer begon ik aan een trui van katoengaren dat ik al jaren had liggen. Tenminste, ik had het eerst jaren liggen, wilde het toen weg doen waarna een dochter het overnam om een vest van te breien. Maar dat viel toch tegen en daarom wilde zij het uiteindelijk ook weg doen. Wat ik toen toch zonde vond, zodat het toch weer in mijn breimand terecht kwam.

Begin juli besloot ik er dus een trui van te breien. Op dat moment was ik nogal optimistisch. Ik dacht dat het breien weer zo lekker ging dat ik hem een paar weken later af zou hebben. Ook was ik al drie kilo kwijt en ervan overtuigd dat ik de rest van mijn overgewicht ook wel snel zou kunnen verliezen, dus het moest een trui worden die bij mijn toekomstige slankere figuur zou passen.
Tja.

Afgelopen zondag was hij eindelijk af.
Hij past niet. Tenminste, ik pas erin, maar daar houdt het dan ook mee op. Hij zit veel te strak want die drie kilo zit er dubbel en dwars (letterlijk) weer aan.

Maar goed. Het goede nieuws is dat hij een stuk beter uitgevallen dan ik had verwacht, zeker als je nagaat dat ik maar wat gedaan heb, zonder patroon. En wie weet is die trui die nu achter in mijn kast hangt de ideale stok achter de deur om (na de feestdagen?) toch eindelijk eens wat beter op mijn eetgewoontes te letten. Ik heb nog tijd, want het is een zomertrui (vandaar die vrij korte mouwen).

Eind goed, al goed? Wordt vervolgd... (en anders wil één van de dochters hem vast wel hebben)

Lees verder ...

Fijne dingen


"Moet je een foto van maken voor je blog," zei mijn vader.
"Daar zet ik alleen fijne dingen op," protesteerde ik.
"Dit is toch het restant van een fijne dag?" vond hij. En daar had hij gelijk in.
Het was een fijne dag.


Ook fijn: 's avonds de afwas laten staan omdat je te moe bent en dan de volgende ochtend een volwassen dochter die eigenlijk naar haar eigen huis terug moet, maar eerst even helpt om de enorme vaat weg te werken (bovenste foto was nog niet de helft).
Lees verder ...

Als de dag van toen

Gisteren:








Of ik wilde helpen met de gerechten die ik vroeger altijd klaarmaakte voor haar verjaardag.
Uh, ja!
Hoe fijn is het om samen met je nu volwassen dochter in de keuken te rommelen en goede herinneringen ophalen? Heel erg fijn ;-)
Lees verder ...

Kaarsjes


Omdat ik vandaag niet weer een breiblogje wilde schrijven (maar oh! ik ga als een speer! - breiblogjes volgen zeer zeker nog) maar weer eens een weekendfotootje met kaarsjes...
Tja, veel afwisselender wordt het niet, ben ik bang (maar het was een heerlijk rustig thuisweekend en dat was precies wat ik nodig had).
Lees verder ...

Denkwerk


Als je je al niet helemaal geweldig voelt is het niet zo'n goed idee om zonder patroon een trui te willen breien. Zoiets vergt namelijk heel wat denkwerk en dus behoorlijk wat inspanning. Daar zat ik nou net niet op te wachten.

En dat is dus de reden waarom ik al een maand of zes (denk ik) met deze trui bezig ben. Maar het einde is in zicht, nog minder dan anderhalve mouw te gaan. Eens kijken hoe ver ik dit weekend kom...

Lees verder ...

Een col

Het is niet te geloven, maar ik heb een breiproject af. Voor het eerst sinds... lang. Ik heb ergens in mei een breiopleving gehad en toen zelfs iets afgemaakt (waarvan ik geen foto's heb, ik moest me schamen), maar verder was 2015 niet bepaald een geweldig brei-jaar. Misschien is dit het begin van wat meer activiteit op dat gebied.




Dit is een Honey Cowl, die ik al eerder (maar oh ja, mijn archief is off line, dus linken gaat niet - misschien toch maar terug zetten) breide. Dit is de lange versie, die je dus dubbel om je nek kunt dragen. Ik was bang dat het nogal dik en propperig zijn, maar dat viel reuze mee. Ik heb eerlijk gezegd de neiging om hem zelfs binnenshuis te dragen, zo warm en comfortabel voelt het.
Lees verder ...

Buiten

Gisteren regende het toen ik eindelijk tijd had om naar buiten te gaan, maar vandaag was het gelukkig ook zonnig. En die tweede kans heb ik natuurlijk niet genegeerd. Ik wilde eerst een stukje gaan wandelen, maar aangezien de tuin nog lang niet winterklaar was (tja.... druk), heb ik me maar wat dichter bij huis vermaakt.






Lees verder ...

Winterzon




Wat een heerlijk begin van de dag! Zo jammer dat ik een enorme lijst al-veel-te-lang-uitgestelde binnenklusjes heb, maar ik denk dat ik toch even ergens een half uurtje buitentijd ga stelen ;-)
Lees verder ...

Genoten


Dit is de enige foto die ik heb van twee lange, gezellige, fijne sinterklaasavonden. Tja.
Het was gewoon zo gezellig dat ik helemaal niet aan mijn camera gedacht heb. Maar ik heb er in ieder geval enorm van genoten.
Lees verder ...

Bijna...







De soep staat te koken,
de kruidnootjes zijn klaar,
nog heel even wachten,
dan is het avondje daar.

De pakjes gepakt
de dichtjes gedicht,
Alles in de zakken
blijft een heerlijk gezicht.

Nog een klein beetje voorpret
en dan gaan we beginnen
langzaam maar zeker
druppelen dochters hier binnen.

Ik wens iedereen
of je het nu viert of niet
een fijn Sinterklaas weekend

van Sint en Piet
(en van mij, maar dat rijmt niet zo mooi)
Lees verder ...