Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

palm

© Geertrude Verweij
Lees verder ...

palmen

© Geertrude Verweij
Lees verder ...

riffort

© Geertrude Verweij
Lees verder ...

zonsondergang

© Geertrude Verweij
Lees verder ...

zonsondergang

© Geertrude Verweij
Lees verder ...

nieuwsbrief :: november 2014



En toen was het alweer tijd voor een nieuwsbrief. De afgelopen maand was een heftige. Laten we het er maar op houden dat ik een hoop levenservaring heb opgedaan die ik weer in mijn boeken kan gebruiken. Proberen zaken te doen met onbetrouwbare types, een tropische ziekte waardoor je ineens weet hoe het voelt als je negentig bent en je gewrichten niet meer mee willen werken... ik heb het allemaal meegemaakt.
Maar gelukkig waren er ook positieve dingen en we zijn van plan om flink te genieten van onze laatste weken op het eiland.


Biblionrecensie Thuisgekomen


Het blijft een spannend moment omdat de Biblionrecensie nu eenmaal automatisch op allerlei plekken wordt overgenomen. Maar hij was weer positief en ik kan weer opgelucht ademhalen. Vooral die laatste zin vind ik fijn, want dat zijn wel twee heel grote namen om mee vergeleken te worden!

Stella’s man verdween vijf jaar geleden na een auto-ongeluk. Stella houdt een slepend been over aan het ongeluk en de onzekerheid of Laurens nog leeft. Ze woont in het huis van haar overleden ouders en heeft enkele opdrachten als vormgeefster. Wegens geldgebrek stemt ze in met het idee van haar vriendin Mona om Berend met vijf kinderen in huis te nemen. Berend is weduwnaar en drie van de kinderen zijn van zijn zus die psychische problemen heeft. Stella denkt Laurens weer te zien, maar krijgt ook gevoelens voor Berend. Dit is vrij verwarrend voor haar en ze zet dan ook alles op alles om erachter te komen wat er nu echt met Laurens gebeurd is. Berend, die advocaat is maar in de softe sector werkt, helpt haar daarbij. Het boek leest vlot. Het karakter van de rustige, verlegen Stella wordt goed uitgewerkt. Enkele toevalligheden en onjuistheden in de tijd, verstoren het verhaal niet. Verweij (1971) schreef diverse romans. Voor liefhebbers van Hetty Luiten en Gerda van Wageningen. - Iris Stekelenburg-van Halem

Bibliotheken


Het verschijnen van de Biblionrecensie valt ook samen met de bestelling van de bibliotheken. Als het goed is, kun je Thuisgekomen binnenkort ook lenen. Is hij bij jouw bibliotheek niet in de collectie opgenomen en wil je hem toch graag lenen? Bij veel bibliotheken kun je een aanschafsuggestie doen.

Boek 9


De cover is inmiddels klaar en ik ben nog wat kleine dingen aan het veranderen. Ja, het blijft een beetje bij hinten en niets loslaten, maar ik heb nu eenmaal de afspraak dat ik pas met details mag komen als de fondslijst er is. En die is er nog niet. Nou goed, een heel klein stukje van de cover dan. Als je goed kijkt, kun je raden wat het beroep van de hoofdpersoon is...



En verder:


:: ben ik bezig met een paar korte verhalen. Mijn idee is om een serie te schrijven die zich afspeelt in één straat en er het komende jaar iedere maand één te plaatsen. Of dat haalbaar is weet ik niet, want ik heb nog heel veel ander schrijfwerk, maar ik ben er in ieder geval eindelijk (na twee jaar erover nadenken) aan begonnen.

:: komt er hoogstwaarschijnlijk volgende maand in ieder geval weer een nieuw kerstverhaal online.Dat is toch wel een soort jaarlijkse traditie inmiddels (hoewel ik vorig jaar overgeslagen heb).

:: staan er twee boeken van mij (Erfgoed en Tegenstelling) op de longlist voor de Valentijnsprijs 2015. Dat is geen verdienste, hoor, die zijn door mijn uitgever aangemeld, samen met een hele reeks andere boeken die in dezelfde tijd verschenen zijn. In totaal staan er 79 boeken op de longlist. In januari horen we wie er op de shortlist komt. Daarna wordt er door het publiek en door Vrienden van Valentijn een winnaar gekozen. Mocht ik op de shortlist komen, dan ga ik iedereen die ik ken lastig vallen om op me te stemmen. Jullie zijn dus alvast gewaarschuwd ;-)
De week van 7 tot en met 14 februari is uitgeroepen tot Week van het Romantische Boek. In die week zal er van alles in het kader van het romantische boek georganiseerd worden. Op 14 februari zal de week worden afgesloten in de Openbare Bibliotheek Amsterdam met onder andere de prijsuitreiking voor het beste romantische boek.


handtekening
Lees verder ...

zonsondergang

© Geertrude Verweij
Lees verder ...

Spectaculair

- - - - - - - - - - 
Niets zo goed voor mijn stukjesschrijfinspiratie als een officiële blogpauze. Ineens zat ik gisteren een stukje te schrijven over mijn stoel. Misschien kwam het juist wel door die blogpauze, want ik schreef dit gewoon, zomaar, omdat ik er zin in had. Zonder na te denken over alles wat er tegenwoordig bij komt kijken als ik over bloggen nadenk. Het was gewoon een schrijfsel, zoals ik ze vroeger vaak schreef. Het gaat nergens over, maar is wel leuk om te doen en misschien ook wel leuk om te lezen. Dus ik dacht: die zet ik op mijn blog.

Maar toen kwamen de twijfels. Is mijn pauze al voorbij dan? En ga ik in het vervolg dit soort stukjes schrijven? Kan ik dat wel weer elke week? En moet er geen foto bij? Trouwens, zo'n geweldig leuk stukje is het nu ook weer niet. Een column kan ik het niet noemen. En een blogpost is het ook niet. Daarvoor is het weer te erg "een stukje". Niet plaatsen dan maar? Ook weer jammer. Nieuw blog beginnen voor schrijfsels? Maar meer dan de helft van mijn oude blog bestaat uit schrijfsels, dus dat slaat ook nergens op. En...

Weet je wat? Ik stop gewoon met piekeren en denken en zeuren. Dat lijkt me voor alle partijen en vooral voor mezelf een stuk prettiger. Ik plaats gewoon waar ik zin in heb als ik daar zin in heb en we zien wel hoe dat verder gaat...
- - - - - - - - - - 


Ik zakte níét als eerste door mijn stoel en dat was fijn. Mijn magere echtgenoot ging me voor, dus het lag niet aan mijn overgewicht. Het is blijkbaar gewoon een feit dat de bekende witte plastic opvouwbare tuinstoelen met verstelbare rugleuning (een hele mond vol, maar als het goed is weet u nu wel wat voor stoelen ik bedoel) maar zeven weken intensief gebruik kunnen doorstaan.
We hebben het in dit geval wel over héél intensief gebruik. Want we hebben hier nu eenmaal geen bank, geen kantoorstoelen en geen... oh ja, wel een eettafel. Maar die staat in de keuken en daar is het nooit koeler dan negenentwintig graden. Niet de meest ideale plek om te eten of te werken. En ook een beetje zonde als je buiten een prachtig overdekt terras hebt.
Daar stonden geen comfortabele stoelen, dus die kochten we zelf. Ze zaten heerlijk. Van het eerste kopje koffie 's ochtends tot het laatste glaasje rosé in de avond en tijdens alle maaltijden en werkzaamheden daar tussenin.
Ik deed de btw-aangiftes en ik werkte aan mijn negende boek. Ik schreef een kort verhaal voor een verhalenwedstrijd* en ik begon aan drie nieuwe projecten. Alles op die simpele witte tuinstoel.
Het zou mooi zijn geweest als die stoelen het gewoon hadden volgehouden tot we terug gingen naar Nederland. Daar gingen we eigenlijk zelfs gewoon vanuit. Maar helaas, ze zijn kapot. Allebei.
Echtgenoot zakte er wel een beetje anders doorheen dan ik. Bij hem brak er iets kleins. Met een halve rol duct tape plakte hij de boel weer bij elkaar en dat leek het nog te houden ook. Tot er weer iets kleins brak, we de stoel afschreven en hij noodgedwongen een minder comfortabele stoel ging gebruiken. Heel beschaafd allemaal.
Nee, dan ik. We waren aan het barbecueën en ik had net de laatste hap van mijn hamburger genomen. Ik leunde tevreden achterover in mijn fijne stoel die lekker nog heel was, toen het ding met een enorme klap in één keer compleet doormidden brak en ik op de grond belandde. Gelukkig niet heel pijnlijk, maar wel spectaculair. En een beetje een afgang, want we hadden een gast. Toch fijn dat we die al hadden uitgelegd waarom er nog maar één goede stoel was...

*maar daar ga ik helemaal niets over zeggen, want ik win dat soort dingen nooit en dan kan er maar beter niemand weten dat ik heb meegedaan
Lees verder ...

watamula regenboog

© Geertrude Verweij
Lees verder ...

watamula

© Geertrude Verweij
Lees verder ...

handelskade

© Geertrude Verweij
Lees verder ...

krab

© Geertrude Verweij
Lees verder ...