Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Vertrouwd






Wie hier al leest sinds ons allereerste bezoek aan Curaçao zal bij het zien van bovenstaande foto's wel denken: ze valt in herhaling. En dat is ook zo. We zijn hier voor de vierde keer en zo langzamerhand begint het normaal te worden. Het voelt niet meer als vakantie of avontuur, maar gewoon heel vertrouwd. Zodra de jetlag voorbij was, merkten we dat we naadloos naar ons ritme van de vorige keer overschakelden. En dat was fijn.

En dus zochten we dit weekend ook niet naar onbekende weggetjes, maar bezochten we onze favoriete plekjes en genoten van het gevoel van herkenning. Na het weekend gingen we uitgerust weer aan het werk. En dat was ook fijn.

Over werk gesproken: boekensite Hebban interviewde mij over mijn nieuwste boek en over de dyslexie-uitgave van Tegenstelling. Bovendien plaatste een Hebban-recensente de allereerste (gelukkig zeer positieve) recensie over Thuisgekomen.

En nu we het toch over mijn nieuwe boek hebben: Jane, mail je me nog even met je postadres? Het pakketje ligt klaar, maar ik heb nog geen reactie van je ontvangen.
Lees verder ...

Terug op het eiland





Na een paar weken stressen om alles op tijd klaar te krijgen (wat natuurlijk niet lukte) en een lange vliegreis (waarvan ik vanwege dat stressen het grootste deel slapend heb doorgebracht) zijn we gisteren op Curaçao aangekomen. We waren zo heerlijk op tijd dat we zelfs al een uurtje op het strand hebben doorgebracht, voor de jetlag het won en we het klokje rond geslapen hebben.

Plannen voor de komende dagen? Terug naar dat strand en uitrusten ;-)

Jullie ook allemaal een fijn (en hopelijk zonnig) weekend gewenst!
Lees verder ...

nieuwsbrief :: september 2014

lievelezers

20140912nieuwsbrief (Custom)Het zou zo mooi zijn als ik hier neer kon zetten dat ik nog heerlijk aan het genieten ben van de laatste mooie nazomerdagen. Maar eigenlijk heb ik het daar veel te druk voor. Gelukkig gaan we straks weer een periode naar Curaçao waar ik nog meer dan genoeg van de zon kan genieten.
En het komt goed uit dat de kersenboom altijd vroeg begint met verkleuren, want dat is het enige deel van de herfst waarvan ik het jammer vind dat ik het zal gaan missen.

Thuisgekomen

20140912nieuwsbrief (1) (Custom)
Het nieuws van de maand is natuurlijk dat mijn nieuwste boek net verschenen is. Ik wist dat het eerder zou komen dan gepland, maar het kwam onverwacht zelfs nog eerder. Altijd weer een fijn gevoel om een verhaal uiteindelijk in boekvorm in handen te hebben.

Nog even de flaptekst en wat andere informatie:

Op aandringen van haar beste vriendin en gedwongen door geldgebrek stemt Stella er in toe de voor haar onbekende Berend met  zijn vijf kinderen bij haar in huis te laten wonen. Ondanks hun verschillende achtergronden blijken Berend en Stella het prima met elkaar te kunnen vinden. Zijn gezin voelt zich thuis in Stella’s huis en hun aanwezigheid is voor Stella een verademing na vijf eenzame jaren. Maar  helemaal perfect is het allemaal niet. De moeder van de drie pleegkinderen zorgt voor onrust en verdriet. En is de anonieme man die regelmatig in de omgeving van het huis opduikt Stella’s verdwenen echtgenoot of is het toch iemand anders? Maar waarom staat hij daar alleen maar te kijken in plaats van contact op te nemen? Dat maakt het voor Stella extra ingewikkeld, want ze gaat steeds harder twijfelen. Houdt ze nog van haar man of begint ze verliefd te worden op Berend?

prijs: € 17,95
ISBN: 9789086602612
Uitgeverij: Ellessy
Bestellen: bij iedere reguliere boekhandel of bij bol.com (link gaat direct naar juiste pagina) en andere online boekwinkels.
Het eerste hoofdstuk alvast lezen?  download pdf

Plannen


Inmiddels ben ik achter de schermen alweer bezig met het afwerken van mijn volgende boek en heb ik een begin genaakt met het schrijven van de roman die mijn tiende (uitgegeven) boek zal worden.Daarnaast ben ik bijna klaar met het schrijven van een nieuwe schriftroman over Lidy van de Poel.

En als ik daarmee klaar ben? Zoals altijd heb ik plannen zat en ik hoop op Curaçao de tijd en de rust te vinden om ze eindelijk ook nog uit te voeren.

handtekening
Lees verder ...

En de winnaar is...



De doos met boeken is gearriveerd, dus ik kan een winnaar trekken...


Alle namen op een briefje.


Vouwen en husselen.


Eentje pakken.

En de winnaar van een exemplaar van Thuisgekomen is... Jane!

Jane, kun je mij je adres mailen zodat ik het kan opsturen?
Lees verder ...

dinsdag 9 september/ woensdag 10 september

We gingen even een stukje rijden (ha, understatement), maar ik vergat foto's te maken, of ik zat zelf achter het stuur.
Denk dus even de grensbordjes België en Frankrijk erbij.


Daarna mochten we even uitrusten.


En 35 minuten later weer verder.


Waarheen? Naar het noorden.


Waar we aan het eind van de dag aankwamen in Durham, waar we de spullen van dochter in de auto laadden. Het ging maar net, maar uiteindelijk kon alles mee, inclusief de plant die ze "het hele jaar in leven had gehouden" en dus echt niet achter wilde laten. Gelukkig hadden we een grotere auto geleend. En nu begrijpen jullie ook meteen waarom ze niet gewoon met het vliegtuig thuis kon komen. Ook nog een fiets, ja. Die een heel jaar stilgestaan heeft, want ze had netjes geïnformeerd of er gefietst werd en het antwoord was "ja, heel veel", maar we hadden er niet bij stil gestaan dat men in de UK de fiets niet zoals wij als een vervoersmiddel ziet. Er werd dus inderdaad veel gemountainbiked in het bos, maar niet gefietst op de drukke wegen in de stad. En men had ook niet even gemeld dat het college op een vrij steile heuvel lag, zodat de heenweg naar de universiteit nogal avontuurlijk zou zijn geweest en de terugweg alleen mogelijk met de fiets aan de hand. Ach ja.

We brachten de nacht door in een hotel en maakten nog wat spanning en sensatie mee met een brandalarm dat afging. Ik ben helaas ook vergeten het bordje op de badkamerdeur op de foto te zetten. Daarop stond dat je die deur dicht moest houden tijdens het douchen omdat anders het brandalarm afging. Blijkbaar kan niet iedereen goed (Engels) lezen, want er was dus iemand met de deur open aan het douchen. En daardoor moesten wij uit ons bed springen, ons aankleden en de gang oprennen om er vervolgens achter te komen dat verder bijna niemand reageerde op die oorverdovende toeter. Het schijnt vaker te gebeuren.

De volgende ochtend nam dochter afscheid van haar thuis-voor-een jaar en daar gingen we.


Terug naar het zuiden dus.


En weer in de trein en over twee grenzen. Binnen twee dagen 6 keer een grens over. Daar wordt je knap moe van. Vandaar het gebrek aan foto's ;-)

(mocht je boeiendere foto's van een autotocht door Engeland en de tijdelijike woonplaats van onze dochter willen zien: vorige maand deden we dezelfde route wat rustiger)
Lees verder ...

maandag 8 september


Een mooie, maar een wazige ochtend lucht.


Heel veel huishoudelijke klusjes.


En daarvoor dus heel veel koffie nodig.


Een hoop geregel voor de komende paar dagen.


En de laatste krop andijvie uit de tuin, waar van ik eerst dacht dat het er twee waren en die dus ook zo groot is dat we er twee keer van kunnen eten.
Lees verder ...

zaterdag 6 september/zondag 7 september

We beginnen het weekend met een enorme lijst plannen. Zoals gewoonlijk komt daar niet zo heel veel van terecht, maar dat weet ik op zaterdagochtend nog niet.


Ik maak geen foto's van de toch alleen maar strakgrijze lucht, maar wel van deze grote jongen die bijna in mijn nek landt omdat hij een web heeft gemaakt tussen de trap en de containers. En daar moet ik dus juist zijn.


Want ik moet nog wat afval wegbrengen. Helaas past niet alles zomaar in mijn mini-autootje.


Daarvoor moet ik dus met electrisch gereedschap aan de gang. Dat vind ik leuk en eng tegelijk.


We halen balken voor het plafond in de gang, maar er moet ook nog op de computer gewerkt worden, dus we laten ze nog maar een dagje liggen.



En ik maak een aardappelschotel. Wat zeg je? Heb ik een paar dagen geleden gezegd dat ik koolhydraten ging mijden? Ja, dat dacht ik ook. Maar het blijkt dat de ontwenningsperiode best vervelend is (zachtjes uitgedrukt) en daar heb ik op dit moment simpelweg geen tijd voor (ook zachtjes uitgedrukt). Over een tijdje nog maar eens proberen.



Zondag is de lucht gelukkig weer blauw.


Volgende week gaat mijn auto een paar dagen uit logeren, dus maak ik hem maar eens goed schoon, van binnen en van buiten, want dat is hard nodig. Hij glimt weer.

Daarna ga ik schroeven halen voor dat plafond en slaat er bij de bouwmarkt er iets in mijn toch al verkrampte kuit, waardoor ik de rest van de middag op de bank doorbreng. Ach ja. Het weekend is toch eigenlijk ook bedoeld om uit te rusten...
Lees verder ...

vrijdag 5 september

Vandaag... tja.
Ik begin de dag met zo'n zwaan-kleef-aan-klusje. Je weet wel, om het één af te werken, moet je eerst het ander doen. In mijn geval dus: plog schrijven, weggeefactie willen noemen, dus eerst blog moeten schrijven met weggeefactie, daarin link naar de informatiepagina willen noemen, waarop het eerste hoofdstuk te downloaden moet zijn, waarvan ik dan dus eerst een pdf moet maken. En dan vergeet ik de nieuwsbrief die ik eigenlijk had moeten schrijven nog maar even.


Weet je, ik zet wel even een mooi rood bladje op de foto.


En het laatste bloemetje van de... hoe heet dat ding nou toch in het Nederlands? Ik weet altijd wel dat het "honeysuckle" in het Engels is. Oh ja,  kamperfoelie.


De lucht is ook al niet erg boeiend.


Vandaag vieren we dat ik 24 jaar geleden in mijn trouwjurk over een hek klom. Oh nee, dat we elkaar het ja-woord gaven natuurlijk.


Voor de gelegenheid een selfie dan maar? Hier had ik me (enigszins) opgetut voor ons etentje. Lijkt het nog wat. ;-) Niet te vergelijken met dat meisje van 24 jaar geleden natuurlijk...


Ook eentje van bovenaf, zoals de mensen die veel selfies plaatsen dat doen? Ik weet het niet...

Verder was ik een slechte plogger, maar wel een gezellige echtgenote. Ik maakte dus geen foto's van:
- het oergezellige restaurant waar we na wat getwijfel (ons "vaste" restaurant van de afgelopen jaren is gesloten) terechtkwamen
- het heerlijke eten
- de dame blanche die niet op de kaart stond, maar waar we zo'n trek in hadden en die we gewoon kregen toen we erom vroegen
- het jongetje achter ons dat ik jaloers hoorde zeggen "zij hebben wel gewoon ijs". Tja.
Lees verder ...
Lees verder ...

donderdag 4 september


Een mooie ochtend! (de lucht lijkt zwart, maar is blauw)


Lunch op het dak.


Het lijkt weer zo'n onplogbare dag te worden, dus ik maak maar weer eens een foto van een bloemetje.


En een uitgebloeid bloemetje. Ook mooi.


Ik ga de post halen en deze envelop zit ertussen. Oh! Oh! Is dat wat ik denk dat het is?


Ja! Ik verwachtte dit pas over een paar weken, maar dat geeft verder niets. Blij mee!
(Ik mag er eentje weggeven. Meedoen? Kijk hier)


Even het hele rijtje op de foto zetten voor website en promotiegedoe. Maar het is te zonnig buiten (te zonnig? doe niet zo raar!) en dat zorgt voor slecht licht. Morgen overdoen.


Barbecue voorbereiden. Alweer? Op een gewone donderdag? Heb je wat te vieren?
Mogelijke antwoorden:
1. Moet dat dan?
2. Ja, het is mooi weer en dat moet gevierd worden.
3. Ja, boek acht!
4. Ja, want dochter E. heeft vandaag haar dissertatie ingeleverd en is dus officieel klaar met haar Masterstudie (wat ze met vriendinnen in Durham viert).

Juiste antwoord: all of the above.


Beest is er ook bij. Loeren op de bak met vlees.


En tevreden sabbelen (ja, sabbelen, niet knabbelen - hij heeft nog maar anderhalve kies en 1 hoektand) aan een kippebotje.
Lees verder ...