Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Een rondje Groot-Brittannië :: dag 5 en 6

Dag 5 – Durham


Vanaf dochters kamer wandelden we weer naar beneden, de stad in (de terugweg deden we overigens steeds met de taxi, want dat was nog een hele klim).

20140723 (1) (Small)

Weer langs het kerkhof, dat ook in het felle licht midden op de dag een spookachtige uitstraling had.

20140723 (2) (Small)

Hier ook al zo’n zwarte boom. Nu vlak bij de cathedraal. Maar die zouden we de volgende dag pas gaan bekijken.

20140723 (3) (Small)

Het marktplein stond en hing vol bloemen.
 20140723 (4) (Small)

Het is triest, maar ik weet niet meer of dit nu een kerk is of iets anders. Het is in ieder geval op het marktplein.

20140723 (5) (Small)

We maakten een rondvaart over de Wear.

20140723 (6) (Small)

20140723 (7) (Small)

20140723 (8) (Small)

Onder bruggen door,

20140723 (9) (Small)

langs de cathedraal (mij is verteld dat Harry Potterfilm kenners de toren zouden moeten herkennen)

20140723 (10) (Small)

20140723 (11) (Small)

20140723 (12) (Small)

en nog eens onder de brug door. Die huizen rechts zijn een restant van de oudste brug, die helemaal op deze manier bebouwd was.

Ondertussen kregen we allerlei smeuïge anekdotes uit de oude en recentere geschiedenis van Durham te horen. Erg leuk, al was het voor dochter af en toe minder grappig dat de studenten in de stad niet bepaald positief naar voren kwamen. Gelukkig gaf de man aan het einde toe dat de stad doods en economisch lang zo bloeiend niet zou zijn zonder hen.
De rest van de middag en het begin van de avond brachten we door op terrasjes en bij een kiprestaurant waar dochter en echtgenoot Russich roulette speelden met een schaal kippevleugels (je wist niet welke smaak je pakte en er zaten zeer hete bij).

Dag 6 – Durham


Een vol programma vandaag. Het was tijd om het opgespaarde beperkte geduld voor (de binnenkant van) kerken en kastelen gebruiken.
Eerst de cathedraal.

20140724 (1) (Small)

20140724 (2) (Small)

20140724 (5) (Small)

Prachtig gebouw, waar we hartelijk begroet werden door een vriendelijke geestelijke, een foldertje kochten voor 1 pond en helaas binnen geen foto’s mochten maken. Maar het was absoluut wel het bezoeken waard.

Daarna wilden we naar het kasteel maar moesten voor de poort even wachten tot de rondleiding begon (omdat er in de zomer hotelgasten en de rest van het jaar studenten wonen mag niemand er zonder begeleiding in).
Helaas mochten we ook daar binnen geen foto’s maken, maar gelukkig was het buiten ook interessant genoeg.

20140724 (3) (Small)

20140724 (4) (Small)

20140724 (6) (Small)

20140724 (7) (Small)

20140724 (8) (Small)

20140724 (9) (Small)

20140724 (10) (Small)

20140724 (11) (Small)

20140724 (12) (Small)

20140724 (13) (Small)

20140724 (14) (Small)

20140724 (16) (Small)

Achter die ramen is de bibliotheek. En kijk eens welk boek ze gebruikten om het onderste raam open te houden?

20140724 (15) (Small)

Yep, een Harry Potterboek. Het hele kasteel komt ook wel een beetje Zweinsteinachtig over, maar er is niets van de film opgenomen in het kasteel (wel in de cathedraal, op de binnenplaats en een toren). Het schijnt dat men dat wel wilde, maar geen toestemming kreeg. Dat heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat hier het hele jaar door studenten wonen. Dochter had hier ook wel naar toe gewild, maar er waren verschillende redenen om voor haar eigen (moderne, maar ook heel mooie) college te kiezen (self-catering of te wel een eigen keuken is bijvoorbeeld erg handig als je voedselallergieën hebt). We werden door één van hen rondgeleid, die erg trots was op haar college.
In Durham is trouwens een college het huis waar studenten wonen en automatisch ook hun sociale gemeenschap waar ze formals (diners waarbij ze gekleed moeten in officiele mantels – die ook wel wat van het Harry Pottergebeuren weghebben) en feesten houden, maar ook terecht kunnen voor begeleiding.

Deze rondleiding deed ons beseffen dat we dochters college, behalve haar kamer en de keuken die ze met zes huisgenoten deelt, nog helemaal niet goed bekeken hadden, dus dat deden we die avond nog. Ze trakteerde ons op een drankje in haar eigen collegebar en toen was de dag alweer om.

Afscheid nemen hoefde gelukkig nog niet, want we zouden de volgende dag nog met dochter ontbijten op het adresje waar we dat de dagen ervoor ook steeds gedaan hadden. Niets bijzonders, vergelijkbaar met een Hema- of V&D-restaurant, maar wij vonden het geen slechte deal als je voor nog geen drieënhalve pond zes onderdelen mag kiezen (plak bacon, gebakken ei, roerei, hash brown, champignons, gegrilde tomaat, black pudding (nope, die hoef ik niet – da’s gebakken bloedworst) of witte bonen in tomatensaus). Toast kreeg je er gratis bij. Toch een goed begin van een dagje wandelen.
Lees verder ...

Een rondje Groot-Brittannië :: dag 3 en 4

Dag 3 - Castle Howard :: Duncombe Park :: Rievaulx Abbey :: North York Moors :: Saltburn-by-the-Sea ::  Durham


Heel veel foto's, sorry. En dan te bedenken dat ik er nog heel veel gewist heb ook. Deze dag zat dan ook vol met mijn favoriete dingen: oude inscripties, ruige landschappen, grillige bomen en strand. En zelfs een beetje breien.

De dag begon waar hij gisteren eindigde, op die vriendelijke camping bij Castle Howard. We pakten tent en spullen weer in en reden nog even terug over de weg die we de dag ervoor genomen hadden. Wegens geen-camping-stress had ik namelijk geen foto's genomen, terwijl het toch een heel bijzondere weg was.


Het was alleen lastig vast te leggen op de foto. De bovenstaande is nog het beste. Het was een lange, rechte weg, met in het midden een paar poorten. Aan de ene kant van de weg stond een obelisk. We konden de inscriptie niet helemaal lezen. Wat wel jammer was, want er stond zoiets als "zolang deze tekst leesbaar is, zal men zich .... (dat konden we dus triest genoeg niet lezen) herinneren."




In een rechte lijn hier tegenover, aan het andere eind van die lange weg, stond dit monument. Hiervan was de tekst wel duidelijk leesbaar, maar er stond niet op voor wie het was.





Daarna reden we verder. In Duncombe Park aten we een hapje (en maakte ik foto's van bloemen).



De rit ging verder door typisch Engelse dorpjes.



En langs dit soort prachtige kerkjes.


Rievaulx Abbey was er iets minder goed aan toe, maar wel indrukwekkend. Ik kan me voorstellen dat je hier heel griezelige filmscenes op kunt nemen.


Daarna gingen we door naar de North York Moors, waar we heel wat heerlijke uurtjes doorheen slingerden.







En toen waren we ineens bij het strand in Saltburn-by-the-Sea.


Er was een mooie oude (gerestaureerde) pier.



Je kon met een heel oud treintje omhoog naar de rest van het dorp. Of lopend. Maar dat deden we allebei maar niet (wegens hoogtevrees en zere knie van echtgenoot).


De pier was ge-yarnbombed in een voetbalthema.


Nog een stukje moor.


En toen reden we een stuk of zes keer door Durham en doorkruisten de omgeving op zoek naar een camping. Die we niet vonden. Uiteindelijk hebben we dus de nacht maar doorgebracht in een hotel. Tja. Dat hoort er nu eenmaal bij als je op de bonnefooi rondtrekt. Maar daarna zijn we wel steeds wat eerder op zoek gegaan naar een camping...

Dag 4 - Durham :: Hadrian's Wall :: Durham


Na een nacht in het hotel (wat eigenlijk best wel lekker was; een echt bed en een goed kussen), gingen we - met dank aan de dertig minuten gratis wifi die je daar kreeg - nog maar eens op zoek naar een camping in de buurt van Durham. En vonden er vrij snel één ten oosten van de stad. Daarna hadden we nog een paar uur voor we met de dochter hadden afgesproken, dus reden we naar Hadrian's Wall, want die wilden we graag zien.
Tja. Domme actie, zeker van mensen die toch al heel wat resten uit de Romeinse tijd gezien hebben. We hadden op de een of andere manier toch het beeld van een behoorlijk indrukwekkend bouwsel. Zoiets als de Chinese muur, maar dan iets kleiner. Maar de waarheid is dat het grootste deel van de muur onder de grond ligt, of gewoon verdwenen is. Wat na tweeduizend jaar ook wel logisch is.
Uiteindelijk stopten we bij Chester's Fort, waar behalve de restanten van het fort nog een klein stukje muur te zien was.





Kijk, daar, aan de overkant. Dat is een stukje van de originele muur van Hadrianus.



Daarna reden we terug naar Durham en kletsten bij met de dochter. Die nam ons mee naar de botanische tuin, waar ik genoot van de bloemen, maar nog steeds zoveel te kletsen had (ik had het kind twee maanden niet gezien en Skype is toch maar surrogaat vergeleken met echt contact), dat ik vergat foto's te maken.
Tot we bij deze mysterieuze cijfers kwamen.


We hebben er een tijdje op staan puzzelen, maar kwamen er niet uit wat het betekent.
(Eenmaal thuis kon ik het toch niet laten ernaar te googlen. Volgens deze link zijn het muzikale reeksen die te maken hebben met de bellen van de cathedraal van Durham en ook wijzen op de bloemen van het vingerhoedskruid dat eromheen groeit.)

Daarna wandelden we naar de stad om wat te eten en passeerden een kerkje met een prachtig kerkhof. Met mijn eenvoudige cameraatje kon ik niet helemaal de sfeer vastleggen die er hing (door de bomen werd het licht op een heel mooie manier gefilterd), maar deze komt in de buurt.


We aten bij één van dochters favoriete restaurantjes, kletsten nog wat na en gingen terug naar de camping met nog twee hele dagen dochter-gezelschap voor de boeg.
Lees verder ...