Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Koffers inpakken

Je zou denken dat ik de hele week al druk bezig ben met van alles voorbereiden voor onze reis naar Curaçao. We vertrekken tenslotte zondagochtend al.

Maar eigenlijk valt dat enorm mee. Ik probeer het huis wel zo netjes mogelijk achter te laten, zodat de thuisblijvende dochters niet met mijn achterstanden zitten, maar zoveel werk is dat nu ook weer niet. En ik doe mijn best de boekhoudingen helemaal up-to-date te hebben voor we weggaan, maar dat kost geen hele dagen, want ik werk het sowieso wekelijks bij. Vliegtickets, appartement en huurauto zijn geregeld. Het enige dat overblijft is het inpakken van de koffers.

Op (vooral Amerikaanse) blogs lees ik weleens van die lijstjes. “Tien tips om je koffer op de juiste manier in te pakken”. Of ze bieden handige checklists aan waardoor je “nooit meer iets zult vergeten”. Een tijdje geleden dacht ik nog dat ik zoiets ook wel eens kon schrijven. Ik heb tenslotte inmiddels aardig wat ervaring met inpakken voor verre en minder verre reizen. Maar eigenlijk zou ik niet weten hoe. Want ik vind inpakken niet zo’n probleem.Ik zat dit hardop te denken tegen echtgenoot en die vulde woordelijk aan wat ik wilde zeggen: “Je gooit gewoon alles wat je nodig hebt in je koffer en dan doe je hem dicht.”
Precies! Het is allemaal niet zo ingewikkeld. En als die koffer dan niet dicht kan of te zwaar is haal je eruit wat je bij nader inzien toch niet zo hard nodig hebt. Klaar.

Ik moet deze keer wel opletten dat ik er in eerste instantie niet te veel in doe. We hebben nu namelijk allebei een grotere koffer. Onze oude waren kleiner en dus handiger wat dat betreft. Tenzij je er stapels boeken instopte, was het onmogelijk om ze te zwaar te maken. Als ze zo vol waren dat je erop moest gaan zitten om ze dicht te krijgen, wogen ze nog ruim onder de grens. Maar één van die koffers is met een dochter naar Durham vertrokken en de andere kwam in oktober kapot van de band. Dus moest ik op zoek naar andere.

Het viel nog niet mee om de juiste koffers te vinden. Bijna alle exemplaren die je nieuw kunt kopen, ook die met een harde buitenkant, hebben een rits. En dat wil ik niet. Ik vind dat een onveilig idee. Ik wil gewoon een slot. Met cijfers of met sleutels, dat maakt me niet zoveel uit, als hij maar goed sluit. Na een tocht langs allerlei winkels waar de paar koffers die aan mijn eisen voldeden een kapitaal kostten, besloot ik maar eens een kijkje bij de kringloop te nemen.

Daar stond precies wat ik bedoelde en opgetogen wandelde ik ermee naar de kassa. De dame achter de toonbank zei echter dat die koffer niet open ging.
“Ik heb hem anders net opengemaakt”, zei ik verbaasd, want zo bijdehand was ik nog wel om dat te testen.
“Er was gisteren een meneer en die heeft alles geprobeerd”, zei ze, “Hij is een hele tijd bezig geweest, maar hij kreeg hem echt niet open. En hij wou hem heel graag hebben.”
“De code van het cijferslot staat hier”. En ik wees naar het labeltje aan het handvat dat keurig vermeldde: “code: 987”.
“Hij wilde hem echt graag hebben”, zuchtte de mevrouw. Maar ik wilde die koffer ook graag hebben (dit was een week voor onze oktoberreis en dochter was er al met mijn kleine koffer vandoor), dus ik schoof hem nadrukkelijk de toonbank op. Waarna ze me vijf euro meer vroeg dan er op het prijsstickertje stond, maar daar trapte ik niet in. Ik begon toen wel te vermoeden dat ze de koffer zelf ook heel graag had willen hebben.

Gelukkig was ze dat anderhalve maand later, toen ik de andere koffer wilde kopen, weer vergeten. Die koffer had dan ook geen cijfercode, maar gewoon sleuteltjes, die de vorige eigenaar netjes in het schoenenvak had opgeborgen. Ze vroeg of ik op vakantie ging en ik zei dat ik net terug was van een maand in Curaçao, maar in februari weer zou gaan. Daar was ze ook al vaak geweest, zei ze, maar ze kwam uit Suriname.
“Er zijn veel Surinamers op Curaçao”, wist ik.
“Het zijn dan ook buurlanden”, zag ze even een paar honderd kilometer zee over het hoofd (en dan ligt Venezuela eigenlijk dichterbij). En vertelde toen dat ze later, als ze met pensioen was, afwisselend in Suriname en Curaçao wilde gaan wonen. “Mooier weer dan hier.”

Dat was ik met haar eens. Dat is ook één van onze belangrijkste redenen om erheen te willen. En dat het daar gewoon zo’n stuk relaxter leven is, zal ongetwijfeld ook met het weer te maken hebben.
De vaste schoonmaakster van onze hotelkamer in maart vond dat ook. Zij had 27 jaar in Nederland gewoond, maar toen alle kinderen groot waren, was ze snel weer terug gegaan naar “haar eiland”.
Op mijn conclusie dat het op Curaçao op veel gebieden beter was, knikte ze instemmend. “Maar,” zei ze, “ik mis mijn koopjes.”
Tja. Geen seizoenen betekent ook geen uitverkoop om plaats te maken voor een collectie warmere of koelere kleding. En grote winkelcentra met heel veel verschillende modezaken heb je daar niet eens. Of ik heb ze nog niet gevonden, dat kan ook. Ik denk ook niet dat ik ernaar ga zoeken, tenzij ik echt niets meer heb.

Want dat ik inpakken niet zo’n probleem vind komt waarschijnlijk vooral door mijn gebrek aan belangstelling voor kleding. Zelfs toen ik die kleine koffer nog had paste mijn hele zomergarderobe er probleemloos in…

koffers inpakken
de koffer rechts is de mijne... nog lang niet vol
Lees verder ...

Drie dingen op Dinsdag ~ eindspurt

Wat een berg reacties op mijn korte haar... 
Ik had geen tijd om overal op te antwoorden, maar ik vond het erg leuk om al die positieve berichtjes te lezen. Bedankt!

Het liep niet echt lekker met mijn Drie Dingen, deze maand. Geen tijd, geen energie, geen zin. Maar gisteren ik ineens de geest, maakte een eindspurt en nu zijn er toch twee van de drie dingen klaar.

:: de tuin is nog net zo rommelig als hij vorige maand – en de maanden daarvoor – was. Het regende tenslotte bijna iedere dag en die paar mooie dagen die we gehad hebben, deden we andere dingen, of had ik geen tijd of gewoon geen zin om de tuin in te gaan. Ik heb het al eerder toegegeven: ik ben een mooi-weer-tuinier. Ik ben wel van plan om de komende paar dagen nog een paar keer even snel de ergste troep weg te halen.

:: de boekenkast was niet zo moeilijk. Een beetje schuiven en verplaatsen en klaar was ik. Het ziet er wel een stukje netter uit nu. En ik kan overal bij, dat is erg prettig.

Voor:

20140107 (2) (Large)

20140107 (1) (Large)

En na:

20140228 (1) (Large)

20140228 (2) (Large)


:: een strandtas maken

Ik vond bij de kringloop een lap stevige katoen voor 2 euro en besloot toen alle ideeën over waterbestendig enzovoorts maar lekker overboord te zetten. Misschien koop ik nog zo’n spuitbus waarmee je jassen waterdicht kunt maken en anders leggen we hem gewoon in de zon als hij vochtig is.
In ieder geval past er heel wat in. Onze twee badlakens (die zaten erin toen ik deze foto maakte) verdwijnen gewoon.

20140228 (3) (Large)

Een vak voor mijn fototoestel heb ik niet gemaakt, maar er zit wel een ritsvak in voor telefoons e.d. Tegen diefstal als je aan het zwemmen bent helpt dat natuurlijk niet, want dan nemen ze gewoon de hele tas mee. Maar het geeft me toch altijd net even een wat prettiger gevoel als ik mijn spullen goed op kan ruimen.

20140228 (4) (Large)

Ik moest wel even denken hoe het ook weer ging, zo’n ritsvak, maar gelukkig stond er een duidelijke tutorial online. De rest van de tas was een routineklusje, ik heb er vroeger zoveel gemaakt. Er zitten wel wat schoonheidsfoutjes in, maar dat komt doordat ik gisteren om half vier ineens de geest kreeg en hem toen natuurlijk meteen af wilde maken, zodat ik toch nog wat resultaat kon laten zien vandaag. Dat lukte, al was het een beetje haastwerk.

~~~
Dat waren mijn drie dingen voor deze maand. En voorlopig ook de laatste Drie Dingen op Dinsdag.

De komende maanden ga blijf ik wat minder vaak bloggen en ook een beetje anders. Minder omdat ik met elke-werkdag-een-berichtje echt te weinig tijd overhoud voor andere dingen (zoals boeken schrijven) en anders omdat ik me steeds vaker realiseer dat ik de schrijfsels*  mis. Daar ga ik in ieder geval weer mee beginnen. En hoe ik het verder invul moet ik nog even verzinnen en uitproberen. Trouwens, wie weet zit ik straks op Curaçao weer hele dagen alleen en heb ik tijd zat om dagelijks te bloggen... we zien het wel ;-)


*columnachtige stukjes die ik jarenlang (wekelijks) geschreven heb. De laatste jaren lukte het niet zo erg meer, maar ik ga het gewoon weer proberen.
Lees verder ...

Metamorfose

Ik ga niet graag naar de kapper. Ik ga nog minder graag naar de tandarts, maar dat is een heel ander verhaal. In ieder geval is de kapper ook niet helemaal mijn ding. Iets met aanraken en gefruts. En ook iets met een laag zelfbeeld, waarschijnlijk. Want ik vind het een ramp om tijdens die hele knipbeurt mezelf in die spiegel te zien. Voer voor psychologen.

Maar toch heb ik vandaag de knoop doorgehakt. Na maanden twijfelen. Want lang haar is wel zo gemakkelijk in het onderhoud. Zeker als je een dochter hebt die er af en toe een stukje af kan knippen als het door zon en zeewater een beetje dood is. (Een beetje? Ahem - gratis tip: als je nog even in de zee gaat zwemmen voor je vertrekt van een tropisch eiland, neem dan ook de tijd om je haar goed uit te spoelen. Want zout en zon en dan tien uur droge vliegtuiglucht...niet goed voor je haar).

En toch... iedere keer als ik in de spiegel keek, schrok ik van mezelf. Zeker toen de vele hoofdpijnaanvallen ervoor zorgden dat ik er niet of nauwelijks meer iets mee deed. Strak naar achter, zoals op de foto die de meeste mensen kennen van mijn social media ging niet meer. Binnen een uur hoofdpijn. En los... tja. Het kan mooi zijn, maar dan moet je het wel zeer geregeld borstelen. Niet alleen 's ochtends een paar halen, maar iedere keer als het door elkaar geraakt is door windvlagen of gewoon doordat je af en toe toch wel eens beweegt. Dat werkt dus ook niet voor mij. Bij mij was het gewoon een klitterige bos die er steeds slonziger uit ging zien.

Hoe meer ik erover na ging denken, hoe fijner het me leek om weer kort haar te hebben. En dus ging het er vandaag af.

Nou ja, dat staat er een stuk simpeler dan het was. Allemensen, wat heb ik er tegenaan zitten hikken. Tot ik besefte dat ik het doodnormaal vond om bezig te zijn met heftige Curaçaoplannen, maar zat te piekeren over iets simpels als een knipbeurt. Raar mens!

Ik ging naar de kapsalon waar ik vroeger, voor ik mijn haar lang liet groeien, ook altijd kwam en zowaar, de kapster herinnerde zich me nog vaag. En ze knipte en kleurde (want je zag ineens de uitgroei en de slechte kwaliteit van mijn ik-verf-het-zelf-wel activiteiten en ik verliet tevreden het pand.

Foto? Nou vooruit dan maar. Het zijn slechte, vage foto's op een donkere dag gemaakt met mijn telefoon via de spiegel. Mijn grimeurdochter komt me binnenkort een perfecte make-up geven zodat we een goede foto kunnen maken, maar dit geeft alvast een idee.

En nu niet zeggen dat lang haar me leuker staat, want ik kan het er echt niet meer aanplakken. ;-)

20140123
Lees verder ...

Heel normaal

En toen was er ineens een week voorbij.

Nou ja, ineens? Niet echt. Het was een drukke week, maar eigenlijk gewoon een januari-week. Want in januari is mijn boekhoudbaantje altijd wat zwaarder dan normaal. Jaarafsluitingen, aangiftes, het is allemaal net wat meer dan anders. Gecombineerd met een grieperig hoofd, wat eigenlijk ook heel normaal is voor deze tijd van het jaar. En op de een of andere manier hoort een totaal gebrek aan inspiratie en zin op het gebied van bloggen en social media daar ook bij. Gaat wel weer over. Het is alleen jammer dat ik altijd zulke grootse plannen heb voor het begin van het jaar, waar dan weer niets van komt ;-)

Ik heb nog even wat gestoei met cijfertjes te gaan voor ik me weer kan richten op woorden en plaatjes. Volgende week komt er dus waarschijnlijk ook niet veel van bloggen. Ik hoop de week daarna weer een beetje lucht te hebben.

Ik hou even pauze…

20140117 (Large)
Lees verder ...

Takje

20140110 (Large)

Zomaar een fotootje, bij gebrek aan verdere inspiratie.

Prettig weekend allemaal!
Lees verder ...

Rommelig en champignonsoep

Als ik nadenk over wat we de afgelopen weken gegeten hebben, varieert het van zeer uitgebreid (met Kerst en Oudjaarsavond), tot zeer nonchalant (restjes).  Maar ja, dat hoort er een beetje bij in de periode rond de feestdagen. 
Deze eerste week van januari was ook nog een beetje rommelig qua eten (en dat wordt dan weer veroorzaakt door andere dingen die rommelig waren), maar het begint er weer een beetje op te lijken.

Deze week aten wij:

woensdag: macaroni
donderdag: chili con carne
vrijdag: boerenkool met karbonades
zaterdag: hutspot met speklap
zondag: bij mijn ouders gegeten
maandag: patat gehaald (ik ben geneigd uit te leggen dat ik hoofdpijn had en rond etenstijd dochters naar het vliegveld moest brengen, maar eigenlijk is dat niet nodig, toch? Af en toe met het kunnen.
dinsdag: worteltjes (nog uit eigen tuin, uit de diepvries), gekookte aardappels en tilapia filet (met eigen gemaakte mosterdsaus)

Als ik nadenk over wat ik het komende jaar met mijn blog wil, krijg ik het eerlijk gezegd wel een beetje benauwd van de donderdag-recepten-berichtjes. Want ik ben bijna door mijn standaardgerechten (waar het allemaal mee begon) heen. En of het me lukt om 52 keer iets nieuws te verzinnen? Het is een leuke uitdaging zijn, dat wel, maar ik geef mezelf bij deze toestemming om af en toe een keertje over te slaan ;-)

Deze week heb ik in ieder geval wel iets. Dinsdag maakte ik ook voor de tweede keer de champignonsoep die op de verjaardag van jongste dochter nogal goed ontvangen werd. Natuurlijk schreef ik het recept op zodat de dochters en andere belangstellenden het na kunnen maken.

20140109 (Large)

Champignonsoep

ingrediënten:
1 (middelgrote) ui
2 doosjes (totaal 500 gram) champignons
2 el zout
2 el uienpoeder
200 ml kokosmelk (ongezoete)
1,5 liter water

Fruit de uien en de champignons met het zout en de uienpoeder. Voeg een halve liter water toe en breng aan de kook. Laat ongeveer anderhalf uur op zacht vuur (kleine pit) doorkoken.
Voeg daarna nog een liter water toe en 200 ml kokosmelk en breng weer aan de kook.

(tip:  restjes kokosmelk kun je niet lang in de koelkast bewaren, maar wel invriezen. Ik gebruik ijsklontbakjes, zodat ik kleine hoeveelheden tegelijk kan ontdooien.)

Een printbare versie (pdf) van dit recept staat hier.
Lees verder ...

Met mijn telefoon

De camera op mijn telefoon en ik beginnen elkaar eindelijk een beetje te snappen. Noodgedwongen, dat wel, want mijn fijne kleine in-mijn-tas-cameraatje heeft een vuiltje onder de lens en ik weet niet of ik hem ga laten repareren of vervangen. Ik heb tenslotte ook nog een spiegelreflexcamera en als ik die niet bij me heb, kan ik dus mijn telefoon gebruiken.

Toegegeven, de snob in mij vind het maar niets, telefoonfoto’s. En je kunt ze ook niet vergroten, daarvoor is het aantal pixels te klein. Maar al met al levert het best leuke plaatjes op. En dat ik eindelijk mee kan doen op Instagram (zie de foto’s in de zijbalk) is ook een voordeel. Al gebruik ik al die leuke filtertjes zelden…

(de bovenste twee zijn gemaakt vanuit een rijdende auto, vandaar dat ze onderaan een beetje onscherp zijn)

20170108 (2) (Large)

20170108 (3) (Large)

20170108 (4) (Large)

20170108 (1) (Large)
Lees verder ...

Drie Dingen op Dinsdag

Ik heb even getwijfeld of ik er in het nieuwe jaar wel mee door zou gaan. Het leek zo’n leuk idee voor een vaste blogserie, maar in de praktijk valt het toch tegen. Het zou wel eens een roerig jaar kunnen worden, met weinig “gewone” maanden. Maar ik bekijk het maar gewoon per maand. En deze maand zou het moeten lukken. Ik ga het in ieder geval proberen.

Mijn drie dingen van deze maand:

:: een strandtas naaien
We gaan in februari weer naar Curaçao en één van de dingen die vorige keer niet handig waren, was dat we met een supermarkt-plastic-tasje naar het strand gingen. Ik wil een tas waar twee badhanddoeken en een fles water (of twee kleine flessen?) gemakkelijk in passen, met een veilig (rits)vak voor portemonnees, telefoons en sleutels en liefst ook nog een vak voor mijn fototoestel (gevoerd tegen stoten en afgesloten zodat er geen zand in kan komen). Het lijkt me heerlijk om dat ding gewoon voor het grijpen te hebben staan. En bovendien lijkt het me heerlijk om weer eens een tasje te naaien. Dat is veel te lang geleden ;-) Ik weet alleen niet of ik er van dat geplastificeerde spul voor ga kopen of me toch maar bij gewone stof houd. Ik betwijfel eigenlijk of mijn simpele naaimachientje dat plastic aankan (iemand ervaring?)

:: boekenkast opruimen

20140107 (1) (Large)

Geen grote klus, want hij is redelijk goed opgeruimd – dat wilde ik schrijven, maar nu ik de foto zie, denk ik: oeps! In ieder geval liggen er inmiddels weer heel wat boeken los bovenop. Bovendien heb ik ruimte extra doordat we een kast verplaatst hebben vanuit het kantoor. Er liggen nog wat boeken verstopt in twee picknickmanden (je ziet er eentje bovenop de kast, de andere staat naast mijn bed als nachtkastje), die moeten ook in de kast, want dit is geen oplossing. Als ik zin heb om te lezen wil ik alles gemakkelijk kunnen zien.

20140107 (2) (Large)

:: voortuin opruimen

ik schaam me diep, maar daar is sinds we begin oktober naar Curaçao gingen niets meer aan gedaan. En aangezien we straks zelfs bijna twee maanden wegblijven, wil ik het in ieder geval een beetje netjes achterlaten. Ik kan de achterblijvende dochters tenslotte niet met al mijn achterstallig werk opschepen…

20140107 (3) (Large)

Drie heel verschillende dingen dus deze maand. Stiekem is er natuurlijk nog veel meer dat ik wil doen, maar dit zijn de drie belangrijkste.

En jullie? Grote projecten voor deze maand gepland? Of genieten jullie nog even van een winterslaap?

P.S. Weten jullie mijn blogdoelen uit oktober nog? Ik zou al mijn oude blogstukjes terugzetten (dat is nog niet gelukt, maar ik ben wel echt bijna klaar nu) en alles netjes indelen in categorieën. Dat laatste is dus wel gelukt. Als je in het menu bovenaan op “archief” drukt, krijg je mijn hele woelige blogverleden zowel op onderwerp als op datum.

P.S.2 Op mijn schrijverswebsite heb ik ook wat dingen veranderd en vanaf nu schrijf ik iedere maand een nieuwsbrief met alle schrijfnieuwtjes. De eerste staat sinds vrijdag online.

 Later toegevoegd: Leuk! Anita van Anita's dagboek doet deze maand ook Drie Dingen.
Lees verder ...

In de tuin ~ knoppen

Als ik in deze tijd de tuin in ga om foto’s te maken, vallen de vele knoppen (en hier en daar zelfs groene uitlopers) me altijd het meest op. De winter is eigenlijk nog maar net begonnen, maar toch zijn alle planten zich alweer klaar aan het maken voor de lente.

20140106 (1) (Large)

20140106 (2) (Large)

20140106 (3) (Large)

20140106 (4) (Large)

20140106 (5) (Large)
Lees verder ...

nieuwsbrief :: januari 2014

Dit jaar ga ik het anders doen. Mijn website is me een tikje te statisch en het voegt niet echt iets toe. Daarom wil ik in het vervolg iedere maand een (nieuws)brief aan mijn lezers schrijven om jullie zo op de hoogte te houden van alles wat er zich mijn schrijversleven afspeelt.



Achter me staat de kerstboom nog te doen alsof het allemaal nog niet voorbij is (ik laat de kerstversiering staan tot 6 januari - als het me niet te erg gaat irriteren), maar eigenlijk weten we wel beter. De kerstdagen zijn omgevlogen en het is januari 2014.
Tijd om nog heel even terug te kijken en daarna de hoogste tijd om met een schone lei aan het nieuwe jaar te beginnen.

Een terugblik op 2013


januari: Anita Willemsen schrijft een hartverwarmend leesverslag over Goede Hoop
februari: Na een aantal redactierondes verklaren mijn redactrice en ik Tegenstelling klaar voor de drukpersen.
maart: Ik begin aan een nieuwe roman.
april: Geïnspireerd door een opmerking van een lezeres over de psychische en maatschappelijke gevolgen van overmatige verzamelwoede schrijf ik een verhaal voor Dorpsleven.
mei: Tegenstelling komt uit en krijgt een ietwat vreemde, maar toch positieve recensie van een mannelijke (dus allesbehalve tot mijn doelgroep behorende) recensent op The Sword.nl
juni: Tegenstelling krijgt een zeer positieve recensie van Biblion:
juli: De fondslijst voor het najaar komt uit en dat houdt in dat ik de mooie omslag van Erfgoed mag laten zien.
augustus: De Favorietroman Dorpsleven met mijn verhaal “Ziekelijk verzamelen” ligt in de winkels (nog steeds te bestellen als E-pub) en op “Het Moederbedrijf” verschijnt een uitgebreid interview met mij over het combineren van schrijven en gezin.  
september: We beginnen met de redactie van Erfgoed.
oktober: Erfgoed is klaar voor de drukker. Na er maandenlang af en toe aan gewerkt te hebben besluit ik het manuscript waar ik in maart mee begon aan de kant te schuiven. Het verhaal loopt niet lekker en hangt als los zand aan elkaar. Een pijnlijk moment, maar af en toe is het nodig. Ik richt me eerst maar weer eens op de Favorietromans.
november: Erfgoed verschijnt en blijkt op de lijst met Expresstitels van Biblion te staan, wat een enorme opsteker is. (Expresstitels zijn -ik citeer-:"lang verwachte titels of de nieuwe werken van grote auteurs").
december: Ik krijg een idee voor een nieuwe roman, besluit er alvast aan te beginnen en schrijf in zeer korte tijd een half boek.

Al met al een goed en productief schrijfjaar. Oké, niet zo productief als ik had gewild, maar, zoals de Amerikanen dat zo mooi zeggen: "life got in the way". En misschien wilde ik wel gewoon te veel, daar heb ik wel vaker last van ;-)
Die 40.000 onsamenhangende woorden beschouw ik maar als vingeroefeningen.

Vooruitblik


Dit nieuwe jaar begin ik hoopvol. Ik ben bezig met een nieuwe familieroman, die eind 2014 uit zal komen. Ik geniet erg van het schrijven van dit verhaal, de hoofdpersonen boeien me enorm. Ik ben nu halverwege en weet ongeveer hoe het af gaat lopen, maar ik verwacht nog wel wat verrassingen. Hoe dat werkt kan ik niet uitleggen, maar zelfs na zoveel boeken en verhalen gebeurt het me nog steeds regelmatig dat mijn hoofdpersonen met me op de loop gaan. Dat vind ik niet erg, dat zijn juist de leuke schrijfmomenten.

Met mijn uitgever heb ik afgesproken dat voorjaar 2015 weer een "spannende feelgood-roman" (in hetzelfde genre als Familiegeheimen en Erfgoed dus) uit zal komen, dus daar zal ik dit jaar ook druk mee bezig zijn.

In de loop van dit jaar (ik weet helaas zelf ook nooit precies wanneer) verschijnt mijn nieuwe verhaal in de Favorietromanreeks Lidy van de Poel. Ik hoop dit jaar genoeg tijd te hebben om nog meer van deze romans te schrijven, want het blijft erg leuk om te doen.

Verder ligt er nog niets vast. Ik heb wel wat plannen en ideeën, maar het is even afwachten of dat ook werkelijk gaat lukken allemaal. Ik hou jullie in ieder geval op de hoogte!

Ik wens al mijn lezers een heel goed 2014!



Lees verder ...

Lange lijsten of één woord

20140103 (1) (Large)

Ik zie overal lijstjes met doelen en plannen en voornemens langskomen en iedere keer denk ik: zal ik? En dan denk ik: nee!

Want 2013 was een jaar dat zo anders verliep dan ik had gehoopt en gedacht, dat ik 2014 liever gewoon met open vizier tegemoet treed. Niet teveel verwachtingen, niet teveel doelen. Drie klusjes per maand, dat gaat nog wel lukken (hoop ik), maar mijn lange mentale lijst met plannen om beter voor mezelf te zorgen, af te vallen, het huishouden onder controle te krijgen, mijn blog te verbeteren, meer en beter op social media bezig te zijn, meer te naaien en te breien, groener en zuiniger te leven, enzovoorts hou ik maar voor mezelf. Min of meer dan ;-)

Ook op schrijfgebied is het lastig om lijstjes te maken. Vorig jaar had ik nog grootste plannen (al kan ik niet meer vinden of ik daar toen over geblogd heb), maar die zijn niet helemaal geslaagd. Wat ik wel kan vertellen is dat ik met mijn uitgever afspraken heb gemaakt voor een “gewone” (familie) roman die in het najaar zal uitkomen en een spannende roman die voorjaar 2015 gepland zal worden. Die eerste roman moet dus over een maand of twee drie af zijn, de andere in september/oktober. Dat moet lukken.

Daarnaast zou ik graag voor de Favorietromans nog een paar verhalen schrijven en heb ik vage plannen voor wat korte verhalen. Maar wat dat laatste betreft beloof ik niets, want ik voel me nog steeds schuldig over dat kerstverhaal dat er niet gekomen is…

Nee, lange lijsten met doelen en plannen worden het dit jaar niet. Maar kennen jullie het fenomeen “één woord” (one word)? Je kiest één woord dat representatief is voor wat je het komende jaar wilt bereiken of beleven. Het grappige is dat ik er ieder jaar over nadenk en me vervolgens een paar maanden later al niet meer kan herinneren wat mijn woord was. Dat moet je opschrijven, ja. Maar ik vind dat al snel een beetje “te”.

Ik heb ooit (ik denk voor 2012) dit werkboek (link gaat naar versie 2014) gedownload en ingevuld. Heel mooi, maar ik heb het na een paar maanden weggegooid omdat ik me er een beetje voor schaamde. net zoals ik vroeger ook altijd mijn dagboeken weer weggooide (en meer recent mijn blogs delete). En ik weet dus ook niet meer welk woord ik toen, met de fantastische begeleiding die Susannah via dat gratis werkboek geeft, gekozen heb. Maar het hele concept boeit me wel.

Dit jaar? Ik weet wel wat ik wil bereiken, maar ik kan er het juiste woord niet voor vinden. Ja, val ik daar even door de mand als schrijfster… Maar misschien is dat niet erg. Want ik weet wat ik erbij voel. En er zijn heel wat woorden die in de buurt komen, alleen kloppen ze allemaal net niet. Kalmte, vrede, rust, tevredenheid, loslaten… Ik denk dat ik bedoel te zeggen dat ik 2014 wil beleven zonder me overal druk om te maken. En dat in de breedste zin, zowel over belangrijke zaken (want ik maak me daar vooraf druk over, wat simpelweg niet helpt en ik weet inmiddels dat ik bij echt moeilijke situaties juist heel rustig blijf) als over onzindingen (want wat is het toch dom en slecht voor je eigen –geestelijke en lichamelijke- gezondheid om je op te winden over nieuwsberichten of asociaal gedrag in het verkeer).

Of het gaat lukken? Ik hoop in ieder geval een beetje te groeien op dat gebied, al was het maar weer terug naar het niveau dat ik vroeger had (want ik ben een beetje achteruit gegaan de laatste jaren).

En jullie? Grootste plannen? Lange lijsten? Of hebben jullie ook één woord (of een rij synoniemen) gekozen?

20140103 (2) (Large)
Lees verder ...

Tegen de kou

Ik had behoefte aan een gemakkelijk breiprojectje om tussen de kerstfestiviteiten door een beetje gezellig te kunnen rommelen.


20140102 (2) (Large)

Het is vast niet moeilijk te raden wat het werd. Inderdaad, hoe kan het ook anders. Een muts.
Ik heb echt geprobeerd iets anders te verzinnen, want Knit-a-Square heeft een overschot aan mutsen en zelf draag ik ze zelden.
Maar toch werd het een muts, want daar had ik zin in. En het werd er zowaar voor het eerst eentje waarvan echtgenoot zei: “Oh, die staat je wel leuk.” Dat wil wat zeggen, want normaal gesproken vindt hij mij en mutsen niet zo’n aantrekkelijke combinatie.

Ik hou hem dus maar. Voor ooit, als het erg koud is. Van het overgebleven garen (ik had drie bollen in drie verschillende kleuren) maakte ik een bijpassende kol. Die is iets te roze naar mijn zin, maar ik heb bewust onderaan een brede strook roze gemaakt, die ik dan, vrijwel onzichtbaar, onder mijn jas kan stoppen. Het is in ieder geval heerlijk warm.

20140102 (Large)

Laat die horrorwinter (die hadden ze tenslotte voorspeld) nu maar komen…


Muts en col

3 bollen “Nigar” breigaren van de Zeeman (25% wol – 75% acryl) in de kleuren wit, roze en paars.
Het garen is geschikt voor naald 5-6. Ik brei vrij los, dus als je strak breit kun je beter een grotere maat naald kiezen dan ik.

Muts:
Zet met naald 5 (korte rondbreinaald of knoploze naalden) 72 steken op, breng samen in een cirkel (pas op dat je de steken niet verdraaid) en brei met wit 7,5 cm boordsteek (2 recht, 2 averecht)
Begin met paars en brei 4 recht, 1 steek bij maken, herhalen tot einde van de naald. Je hebt nu 90 steken.
Brei de volgende naalden recht. Mijn streeppatroon: 7 naalden paars (in totaal, dus inclusief bovenstaande naald), 3 naalden wit, 2 naalden roze, 3 naalden wit, 7 naalden paars, 3 naalden wit, 2 naalden roze, 3 naalden wit, 2 naalden paars.
(Om de "kleursprongen" in het breiwerk minder zichtbaar te maken, neem je in de tweede naald van de kleur de eerste steek op de rechternaald zonder deze te breien - zie deze tutorial)
Begin nu met minderen.
1e naald: 4 recht, 2 steken samenbreien, herhalen tot einde naald (75 steken over)
2e naald: brei alle steken recht
3e naald: 3 recht, 2 steken samenbreien, herhalen tot einde naald (60 steken over)
4e naald: brei alle steken recht
5e naald: 2 recht, 2 steken samenbreien, herhalen tot einde naald (45 steken over)
6e naald: brei alle steken recht
7e naald: 1 recht, 2 steken samenbreien, herhalen tot einde naald (30 steken over)
8e naald: 2 steken samenbreien, herhalen tot einde naald (15 steken over)
9e naald: 2 steken samenbreien, herhalen tot laatste steek (8 steken over)
Rijg de draad door de overgebleven streken en hecht stevig af. Werk alle losse draden weg aan de binnenkant van de muts.

Col:
Zet met naald 8 100 steken op, breng samen in een cirkel (pas op dat je de steken niet verdraaid) en brei de hele col in boordsteek (2 recht, 2 averecht)
Mijn streeppatroon:
naald 1-18 roze
naald 19-21 wit
naald 22-23 roze
naald 24-26 wit
naald 27-33 paars
naald 34-35 wit
naald 36-39 paars
naald 40-42 roze
Hierna afkanten met roze.


Een printbare versie (pdf) van dit patroon is hier te downloaden.
Lees verder ...

Gelukkig Nieuwjaar!

2014
Lees verder ...