Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Lees verder ...

deze week :: winkelen, taart en kerst

20141211 (Custom)

donderdag 11 december
Storm op komst. Het was een onrustig dagje.
 20141212 (Custom)

vrijdag 12 december
Even bij de kringloop binnengelopen. Ik ging voor iets heel anders (ben vergeten wat dat was), maar vond deze mooie verzameling glazen. Ik had nog maar drie wijnglazen, dus dat kwam goed uit. Kan ik de tafel met Kerst tenminste echt netjes dekken (hoewel... heb ik nog genoeg borden?)

zaterdag 13 december
Mijn koelkast heeft het opgegeven, dus we moeten een nieuwe. Daar zijn geen foto’s van, maar ik ben er blij mee. Nu nog tot woensdag wachten voor ik de spullen die koel bewaard moeten worden weer in mijn keuken kan bewaren in plaats van in kratten buiten.

20141214 (Custom)

zondag 14 december
We hebben het er al een tijdje over (en bij mij kriebelde het al langer - ik hou wel van kamers veranderen), maar vandaag heb ik ineens de geest. We verschuiven alle meubels in de huiskamer en zijn uiteindelijk heel tevreden met het resultaat.

20141215 (Custom)

maandag 15 december
Een jarige dochter. Zelfgebakken taart, voor het eerst met een gluten- en melkvrije bodem, dus extra blij dat het gelukt is. Mijn allergiebewuste baksels beperkten zich tot nu toe tot brownies en kruidnoten, maar dit opent perspectieven (ik heb gewoon het recept voor cake achter op het pak Schär mix C gebruikt met kokosmelk in plaats van melk).
 20141216 (Custom)

dinsdag 16 december
Schoenen kopen met een dochter. Absoluut mijn hobby niet, zeker niet voor mezelf. Maar ik moet ook echt nieuwe, want mijn oude zijn helemaal scheef. En verder heb ik niets. Nou ja, nog drie paar met veel te hoge hakken (daar ga ik nu met die artritis zeker niet op lopen) en verder alleen sandalen. Het is gelukt. En een bezoekje aan de kringloop na afloop maakt veel goed, zeker als ik daar een kleedje scoor dat precies past bij het kerststukje dat mijn moeder voor me maakte.

20141217 (Custom)

woensdag 17 december
Hij staat. Zelfs echtgenoot begon te mopperen dat het wel erg lang duurde voor ik de kerstboom neer ging zetten. Maar ik ben net zo laat (vroeg? op tijd?) als vorig jaar en ik kan het bewijzen. Da's dan weer handig van een blog, al moet je niet heel ver terugbladeren, want dan zie je dat ik vroeger altijd een heel stuk eerder de boom neerzette...
Lees verder ...

Goede doelen

Dit is dé tijd om na te denken over goede doelen en giften. Natuurlijk heeft iedereen zo zijn vaste doelen en donaties. Dat is bij ons niet anders. En hoewel je het zoveel mensen zou gunnen, kun je je geld nu eenmaal maar één keer weggeven. Maar wist je dat er ook manieren zijn om zonder extra kosten goede doelen te steunen?
Ik heb er een aantal op een rijtje gezet.

Nuon Exclusief punten
Klanten van Nuon ontvangen maandelijks klanten punten als dank voor hun klandizie. Daar kun je leuke dingen mee sparen, maar het kan ook uitgegeven worden aan een goed doel.  Voor 250 punten wordt een gezin in Mali voorzien van zonne-energie.
https://www.nuonexclusief.nl/punten/Detail/steun-het-goede-doel 

Airmiles
Volgens mij bij bijna iedereen wel bekend, maar het hoort wel in dit rijtje thuis: ook airmiles kunnen gespaard worden voor goede doelen. Je kunt eenmalig je gespaarde punten doneren, maar ook automatisch alles sparen voor het doel van je keuze.
https://www.airmiles.nl/inwisselen/Paginas/goede_doelen.aspx

De punten die je met de Kruidvat-klantenkaart spaart kun je ook doneren aan een goed doel (als ik het goed onthouden heb gaan die punten naar Orange Babies), maar ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat ik die klantenkaart zelf niet heb.

Flying Blue
Als (vaste) klant van KLM/Air France kun je je inschrijven voor Flying Blue. Dat levert pas echt voordelen op als je heel veel vliegt, maar je kunt wel de gespaarde miles doneren aan een goed doel.
http://www.klm.com/travel/nl_nl/flying_blue/spend_miles/aircares_donations/index.htm

Douwe Egberts punten
Ook zoveel punten in een laatje verzameld en nog steeds niet genoeg om er iets nuttigs mee te kopen? Doneer ze via de Lionsclub aan de voedselbanken.
http://www.lionshelpen.nl/

Online winkelen?
Kijk eerst eens bij Sponsorkliks of je favoriete winkel er bijstaat en steun op die manier een goed doel.  Als je bovenstaande link gebruikt gaan de donaties naar stichting Bulungi, een kleinschalige stichting die zich inzet voor gehandicapte kinderen in Uganda.


Als afsluiter nog even dit filmpje. Best confronterend als je erover nadenkt hoe je zelf zou reageren.

Heb je nog aanvullingen? Dan hoor ik het graag!
Lees verder ...

Kerstverhaal


Even voor degenen die wel hier lezen, maar mijn schrijverswebsite en -nieuwsbrief niet volgen: ik heb een nieuw kerstverhaal online gezet.
Een voorproefje en de link naar de download (epub of pdf) staat in mijn nieuwsbrief. Kun je meteen alles over mijn nieuwe boek (dat in mei 2015 zal verschijnen) lezen ;-)
Lees verder ...

nieuwsbrief :: december 2014



20131228 (2) (Large)Ik ben dol op december, maar mensen, wat verkijk ik me altijd op hoeveel ik kan doen in die paar weken...
Gelukkig heb ik geleerd dat het leuk is om voorpret te hebben en plannen te maken, maar dat het even leuk is om uiteindelijk diep adem te halen, los te laten en de todo-lijst de deur uit te gooien.
Want die hele feestmaand draait wat mij betreft toch om genieten, liefst met zoveel mogelijk mensen om me heen. En dat is dan meteen de reden waarom het kerst e-boekje dat op de planning stond zal moeten wachten tot volgend jaar. En waarom deze nieuwsbrief aan de late kant is. Ik zit weer eens in tijdnood. Zodra ik mijn maandelijkse nieuwtjes voor jullie op een rijtje gezet heb, ga ik (eindelijk) die kerstboom eens neerzetten. En de rest van al mijn plannen? Die mogen wachten tot volgend jaar. Of tot ik ineens toch nog zin krijg om er iets mee te doen. ;-)

Kerstverhaal

Eén van de dingen die ik liever niet wilde schrappen was het jaarlijkse (maar vorig jaar lukte het ook al niet) Kerstverhaal. Gelukkig vond ik in mijn archieven een vergeten opzetje dat ik vrij snel af kon werken. Het is weer een heerlijk ouderwets sentimenteel verhaal geworden, zoals dat (in mijn ogen dan) hoort met Kerst.

Thuis

'Een kerstboom? Ik weet het niet. Het heeft zo weinig zin hier.' Bij het zien van de teleurgestelde uitdrukking op het gezicht van haar man, haalde Diana haar schouders op. 'Het is toch zo?'
'Ik zie het probleem niet.'
'Ik had me er zo op verheugd om deze kerst al in ons nieuwe huis door te brengen. Heb je gezien wat ik wilde doen met de kerstversiering? Een enorme boom in de hal en in iedere kamer een kleine. En allemaal in een andere stijl, die past bij de inrichting van de kamers.'
'Er komt iedere dag een kamer bij in die denkbeeldige villa van jou.'

Weten hoe het verder gaat? Downloaden kan hier: pdf - epub
Meer kerstverhalen? Kijk hier voor de complete lijst met korte (kerst) verhalen van voorgaande jaren.

Recensie

The Bookgirl plaatste een gastrecensie over Erfgoed die precies aangeeft wat ik hoop te bereiken met mijn boeken. Het is misschien geen grote ambitie, maar ik vind het een enorm compliment als mensen zeggen dat mijn boeken voor een paar uurtjes ontspanning gezorgd hebben.
“De roman leest gewoon heerlijk ontspannend weg, lekker bij openhaard met een pot thee en chocolaatjes. Of gewoon bij de verwarming met een plaid op de bank. Ik geef toch nog 3 sterren. Voor het feelgood gevoel.”

Interview

Het Valentijngenootschap plaatste een interview met mij op hun website. Leuke vragen, hopelijk ook leuke antwoorden ;-)

Nieuw boek

De fondslijst is verschenen en dus mag ik eindelijk de cover, de titel en de samenvatting van mijn nieuwe boek bekend maken.


Alles onder controle

Eigenlijk is het niets voor Vera Meier om spontaan een bezoekje aan een oude vriendin te brengen. Ze houdt van orde en regelmaat en zou het liefst haar hele leven tot op de minuut plannen, maar het lijkt wel of de ene onregelmatigheid de andere meebrengt. Haar relatie is voorbij, ze heeft ontslag genomen en ze besluit zelfs vrij onverwacht voorlopig bij Mariska en haar familie te blijven om te helpen met de verzorging van Mariska’s zieke vader.
Het duurt niet lang voor Vera het gevoel begint te krijgen dat er dingen niet kloppen. Ze wijt het aan het totale gebrek aan regelmaat in het huis, maar na een tijdje begint ze toch te vermoeden dat er meer aan de hand is. Dat ze daarnaast ook nog worstelt met haar nog niet verwerkte gevoelens voor haar ex en een groeiende sympathie voor Mariska’s neef, zorgt voor meer onrust dan haar lief is.


'Alles onder controle' staat gepland voor mei 2015 (maar dat kan dus nog anders uitpakken).
Nieuwsgierig naar de boeken van mijn collega’s? De fondslijst is hier te downloaden.

En verder

... wens ik iedereen heel fijne feestdagen en een gelukkig 2015!



handtekening
Lees verder ...

deze week :: rustig aan

Het leek zo’n simpel plan: gewoon iedere dag een foto maken en zo iedere week een fotografisch weekoverzicht plaatsen. Maar dat viel tegen. In deze tijd van het jaar loop ik altijd achter de feiten aan te rennen. Dat geeft niets, dat hoort erbij. Maar ik ren niet zo hard, dit jaar en dat is toch wel te merken. Er zit ook een positieve kant aan: ik leer rustiger te werken en maar één ding tegelijk te doen. Goed voor het hoofd. Maar het foto’s nemen schiet er dus wel eens bij in.

20141205a (Small)

vrijdag 5 december
Sinterklaas met de dochters. Gezellig. Vreselijk verwend (stapels mooie tijdschriften en een mooi notitieboekje). Iets teveel gesnoept, maar dat mag, eens per jaar.

20141206 (Small)

zaterdag 6 december
Uitgeput van het regelen van de dagen ervoor. Maar dat geeft niets. Het is gelukt en het was gezellig. Ik geef mijn Sinterklaaspret niet op voor zo’n stom muggenvirus.
Als kroon op een dagje uitrusten zie ik een prachtige zonsondergang.

20141208 (Small)

De rest van de week draait zo’n beetje hierom. Gewoon, thuis bezig zijn. Huishoudelijke klusjes, de boel opruimen en een beetje gezellig maken. Nog geen tijd gehad voor wat kerstspullen, maar dat komt nog wel (de boom laten we meestal wachten tot na de verjaardag van dochter M.).
Todo-lijstjes en plannen maken. Hopen dat ik ergens nog wat extra uren kan vinden om alles te doen wat ik wil en anders toch maar wat dingen laten vallen (doe ik uiteindelijk altijd, maar ik zet graag hoog in). Maar ik begin langzaam het huishouden weer onder controle te krijgen en de kerstkaarten zijn op de post, dat is een goed begin.
Lees verder ...

deze week :: weer thuis

20141127 (Small)

donderdag 27 november
De kat is zo blij dat ik weer thuis ben, dat hij niet van mijn schoot te slaan is. Niet dat ik dat zou doen. Ik heb hem ook gemist en ik was zo bang dat we hem niet meer terug zouden zien (hij is minstens 20, dus die 9 levens zijn echt wel op)

20141128 (Small)

vrijdag 28 november
Erwtensoep koken voor het Sinterklaasfeest morgen. Fijn in mijn eigen keuken een oud-Hollands gerecht maken (heimwee gehad? eh… beetje wel dus)

20141129 (Small)

zaterdag 29 november
Twaalf mensen in een kleine huiskamer, twaalf keer zes (zeven, acht?) gedichtjes. Heel veel lachen, heel veel rommel, heel veel gezelligheid. Sinterklaas zoals het (in mijn ogen) hoort te zijn.

20141201 (Small)

maandag 1 december
Hij verloor zijn laatste tand. En blijkbaar is dat een enorme opluchting, want hij slaapt rustiger en eet ineens veel beter.

20141202 (Small)

dinsdag 2 december
Ik ben dit jaar eens op tijd met de kerstkaarten. Als ik morgen tenminste niet vergeet kerstzegels te kopen (spoiler: vergeten!)

20141203 (Small)

woensdag 3 december
Na een dagje strompelen* door de stad (eigenlijk twee, gisteren ook al) voor Sinterklaascadeautjes ben ik wel toe aan een degelijke maaltijd. Spruitjes. Vind ik eigenlijk niet eens lekker, maar het is zo fijn winters. Rechts alweer erwtensoep in wording, want we gaan vrijdag nog een keer Sinterklaas vieren (met z'n vijven deze keer).

*Ik heb op Curaçao chikungunya opgelopen. In het kort: een virus dat wordt overgebracht door de tijgermug, lijkt op knokkelkoorts, maar langer duurt, vooral qua gewrichtspijnen (arthritis). Dit is mijn zevende week. Dat ziet er ongeveer zo uit (link gaat naar grappig, maar helaas realistisch filmpje op youtube).
Lees verder ...

palm

© Geertrude Verweij
Lees verder ...

palmen

© Geertrude Verweij
Lees verder ...

riffort

© Geertrude Verweij
Lees verder ...

zonsondergang

© Geertrude Verweij
Lees verder ...

zonsondergang

© Geertrude Verweij
Lees verder ...

nieuwsbrief :: november 2014



En toen was het alweer tijd voor een nieuwsbrief. De afgelopen maand was een heftige. Laten we het er maar op houden dat ik een hoop levenservaring heb opgedaan die ik weer in mijn boeken kan gebruiken. Proberen zaken te doen met onbetrouwbare types, een tropische ziekte waardoor je ineens weet hoe het voelt als je negentig bent en je gewrichten niet meer mee willen werken... ik heb het allemaal meegemaakt.
Maar gelukkig waren er ook positieve dingen en we zijn van plan om flink te genieten van onze laatste weken op het eiland.


Biblionrecensie Thuisgekomen


Het blijft een spannend moment omdat de Biblionrecensie nu eenmaal automatisch op allerlei plekken wordt overgenomen. Maar hij was weer positief en ik kan weer opgelucht ademhalen. Vooral die laatste zin vind ik fijn, want dat zijn wel twee heel grote namen om mee vergeleken te worden!

Stella’s man verdween vijf jaar geleden na een auto-ongeluk. Stella houdt een slepend been over aan het ongeluk en de onzekerheid of Laurens nog leeft. Ze woont in het huis van haar overleden ouders en heeft enkele opdrachten als vormgeefster. Wegens geldgebrek stemt ze in met het idee van haar vriendin Mona om Berend met vijf kinderen in huis te nemen. Berend is weduwnaar en drie van de kinderen zijn van zijn zus die psychische problemen heeft. Stella denkt Laurens weer te zien, maar krijgt ook gevoelens voor Berend. Dit is vrij verwarrend voor haar en ze zet dan ook alles op alles om erachter te komen wat er nu echt met Laurens gebeurd is. Berend, die advocaat is maar in de softe sector werkt, helpt haar daarbij. Het boek leest vlot. Het karakter van de rustige, verlegen Stella wordt goed uitgewerkt. Enkele toevalligheden en onjuistheden in de tijd, verstoren het verhaal niet. Verweij (1971) schreef diverse romans. Voor liefhebbers van Hetty Luiten en Gerda van Wageningen. - Iris Stekelenburg-van Halem

Bibliotheken


Het verschijnen van de Biblionrecensie valt ook samen met de bestelling van de bibliotheken. Als het goed is, kun je Thuisgekomen binnenkort ook lenen. Is hij bij jouw bibliotheek niet in de collectie opgenomen en wil je hem toch graag lenen? Bij veel bibliotheken kun je een aanschafsuggestie doen.

Boek 9


De cover is inmiddels klaar en ik ben nog wat kleine dingen aan het veranderen. Ja, het blijft een beetje bij hinten en niets loslaten, maar ik heb nu eenmaal de afspraak dat ik pas met details mag komen als de fondslijst er is. En die is er nog niet. Nou goed, een heel klein stukje van de cover dan. Als je goed kijkt, kun je raden wat het beroep van de hoofdpersoon is...



En verder:


:: ben ik bezig met een paar korte verhalen. Mijn idee is om een serie te schrijven die zich afspeelt in één straat en er het komende jaar iedere maand één te plaatsen. Of dat haalbaar is weet ik niet, want ik heb nog heel veel ander schrijfwerk, maar ik ben er in ieder geval eindelijk (na twee jaar erover nadenken) aan begonnen.

:: komt er hoogstwaarschijnlijk volgende maand in ieder geval weer een nieuw kerstverhaal online.Dat is toch wel een soort jaarlijkse traditie inmiddels (hoewel ik vorig jaar overgeslagen heb).

:: staan er twee boeken van mij (Erfgoed en Tegenstelling) op de longlist voor de Valentijnsprijs 2015. Dat is geen verdienste, hoor, die zijn door mijn uitgever aangemeld, samen met een hele reeks andere boeken die in dezelfde tijd verschenen zijn. In totaal staan er 79 boeken op de longlist. In januari horen we wie er op de shortlist komt. Daarna wordt er door het publiek en door Vrienden van Valentijn een winnaar gekozen. Mocht ik op de shortlist komen, dan ga ik iedereen die ik ken lastig vallen om op me te stemmen. Jullie zijn dus alvast gewaarschuwd ;-)
De week van 7 tot en met 14 februari is uitgeroepen tot Week van het Romantische Boek. In die week zal er van alles in het kader van het romantische boek georganiseerd worden. Op 14 februari zal de week worden afgesloten in de Openbare Bibliotheek Amsterdam met onder andere de prijsuitreiking voor het beste romantische boek.


handtekening
Lees verder ...

zonsondergang

© Geertrude Verweij
Lees verder ...

Spectaculair

- - - - - - - - - - 
Niets zo goed voor mijn stukjesschrijfinspiratie als een officiële blogpauze. Ineens zat ik gisteren een stukje te schrijven over mijn stoel. Misschien kwam het juist wel door die blogpauze, want ik schreef dit gewoon, zomaar, omdat ik er zin in had. Zonder na te denken over alles wat er tegenwoordig bij komt kijken als ik over bloggen nadenk. Het was gewoon een schrijfsel, zoals ik ze vroeger vaak schreef. Het gaat nergens over, maar is wel leuk om te doen en misschien ook wel leuk om te lezen. Dus ik dacht: die zet ik op mijn blog.

Maar toen kwamen de twijfels. Is mijn pauze al voorbij dan? En ga ik in het vervolg dit soort stukjes schrijven? Kan ik dat wel weer elke week? En moet er geen foto bij? Trouwens, zo'n geweldig leuk stukje is het nu ook weer niet. Een column kan ik het niet noemen. En een blogpost is het ook niet. Daarvoor is het weer te erg "een stukje". Niet plaatsen dan maar? Ook weer jammer. Nieuw blog beginnen voor schrijfsels? Maar meer dan de helft van mijn oude blog bestaat uit schrijfsels, dus dat slaat ook nergens op. En...

Weet je wat? Ik stop gewoon met piekeren en denken en zeuren. Dat lijkt me voor alle partijen en vooral voor mezelf een stuk prettiger. Ik plaats gewoon waar ik zin in heb als ik daar zin in heb en we zien wel hoe dat verder gaat...
- - - - - - - - - - 


Ik zakte níét als eerste door mijn stoel en dat was fijn. Mijn magere echtgenoot ging me voor, dus het lag niet aan mijn overgewicht. Het is blijkbaar gewoon een feit dat de bekende witte plastic opvouwbare tuinstoelen met verstelbare rugleuning (een hele mond vol, maar als het goed is weet u nu wel wat voor stoelen ik bedoel) maar zeven weken intensief gebruik kunnen doorstaan.
We hebben het in dit geval wel over héél intensief gebruik. Want we hebben hier nu eenmaal geen bank, geen kantoorstoelen en geen... oh ja, wel een eettafel. Maar die staat in de keuken en daar is het nooit koeler dan negenentwintig graden. Niet de meest ideale plek om te eten of te werken. En ook een beetje zonde als je buiten een prachtig overdekt terras hebt.
Daar stonden geen comfortabele stoelen, dus die kochten we zelf. Ze zaten heerlijk. Van het eerste kopje koffie 's ochtends tot het laatste glaasje rosé in de avond en tijdens alle maaltijden en werkzaamheden daar tussenin.
Ik deed de btw-aangiftes en ik werkte aan mijn negende boek. Ik schreef een kort verhaal voor een verhalenwedstrijd* en ik begon aan drie nieuwe projecten. Alles op die simpele witte tuinstoel.
Het zou mooi zijn geweest als die stoelen het gewoon hadden volgehouden tot we terug gingen naar Nederland. Daar gingen we eigenlijk zelfs gewoon vanuit. Maar helaas, ze zijn kapot. Allebei.
Echtgenoot zakte er wel een beetje anders doorheen dan ik. Bij hem brak er iets kleins. Met een halve rol duct tape plakte hij de boel weer bij elkaar en dat leek het nog te houden ook. Tot er weer iets kleins brak, we de stoel afschreven en hij noodgedwongen een minder comfortabele stoel ging gebruiken. Heel beschaafd allemaal.
Nee, dan ik. We waren aan het barbecueën en ik had net de laatste hap van mijn hamburger genomen. Ik leunde tevreden achterover in mijn fijne stoel die lekker nog heel was, toen het ding met een enorme klap in één keer compleet doormidden brak en ik op de grond belandde. Gelukkig niet heel pijnlijk, maar wel spectaculair. En een beetje een afgang, want we hadden een gast. Toch fijn dat we die al hadden uitgelegd waarom er nog maar één goede stoel was...

*maar daar ga ik helemaal niets over zeggen, want ik win dat soort dingen nooit en dan kan er maar beter niemand weten dat ik heb meegedaan
Lees verder ...

watamula regenboog

© Geertrude Verweij
Lees verder ...

watamula

© Geertrude Verweij
Lees verder ...

handelskade

© Geertrude Verweij
Lees verder ...

krab

© Geertrude Verweij
Lees verder ...

Even pauze




Ik lag weer eens onder een palmboom (een andere dan die waar ik meestal onder lig deze keer, maar dat is op de foto niet te zien), toen ik bedacht dat ik een foto moest maken voor mijn blog. En toen ik dat gedaan had bedacht ik dat ik eigenlijk wel weer eens een tijdje niet steeds met mijn hoofd bij dat blog wilde zitten. Want zo werkt dat bij mij, ik post misschien niet vaak, maar ik denk er wel voortdurend over na. Is dit leuk om te vertellen, is dat niet te privé, vinden mensen zus of zo eigenlijk wel boeiend en moet ik hier niet gauw een foto van maken?

Ik beleef dus eigenlijk een groot deel van mijn leven met een blogbril op. En daardoor zit mijn hoofd te vol voor andere dingen. Ik heb zoveel plannen op schrijfgebied (vervolgverhaal, korte verhalen serie, meer boeken), maar mijn gedachten gaan altijd weer naar die foto's en die blogtekstjes. Vroeger kapte ik er gewoon mee als ik het weer eens zat was. Dat luchtte wel enorm op, maar dat wil deze keer toch maar niet doen. Ik heb nu meer volgers en lezers dan ooit (al blijft het bij een klein beetje vergeleken met een hoop anderen) en die kan ik toch niet zomaar zonder waarschuwing laten zitten.

Iets minder definitief dan maar?
Een blogpauze voor onbepaalde tijd. Dat lijkt me wel wat. Ik ga een paar maanden zonder blogbril genieten van het (ik wilde bijna schrijven: mijn, maar dat klopt natuurlijk niet) eiland en ik hoop dan tijd over te hebben om me eens te richten op al die andere plannen.

Mensen die op de hoogte willen blijven van schrijfnieuws kunnen me vinden op mijn website (stiekem ook gewoon een blog en dus ook te volgen via blogger, bloglovin etc.) en ik zal het hier laten weten als één van die andere plannen van de grond komt.

Iedereen heel erg bedankt voor het lezen en reageren en wie weet (over een paar maanden weer) tot blogs!
Lees verder ...

nieuwsbrief :: oktober 2014

Na een paar drukke weken zijn we eindelijk terug op Curaçao. Niet dat we het nu minder druk hebben, maar voor een stel zomerliefhebbers als wij werkt het toch een stuk prettiger buiten op de porch, dan binnen terwijl de regen tegen de ramen tikt (hoewel ik gehoord heb dat het in Nederland op dit moment ook best lekker weer is). En het helpt ook wel dat we af en toe even naar het strand kunnen om te genieten van de palmbomen of een mooie zonsondergang.

Recensies en interview


De nieuwe boekensite Hebban heeft sinds kort ook een afdeling die speciaal bestemd is voor het romantische boek. Hebban Romance stelde mij vragen over onder andere Thuisgekomen en over de dyslexie-uitgave van Tegenstelling. Het interview is hier te lezen.

Hebban Romance recenseerde ook twee van mijn boeken. Simone Foekens gaf Thuisgekomen vier sterren: "Een roman met een origineel thema. [...] Al met al een boek om heerlijk mee te relaxen.". En Diana van Eynde was over Erfgoed al even enthousiast. "Erfgoed is een verhaal over liefde. Niet alleen over ware liefde, maar ook over de kern van liefde. Niet elk huwelijk is of wordt een goed huwelijk en geheimen kunnen een huwelijk tot in de kern kapot maken. Geertrude heeft met dit boek duidelijk een fijne feelgoodroman neergezet."

Bibliotheken


Het wachten is nog even op de Biblionrecensie (dat blijft spannend), maar ik verwacht dat het niet al te lang meer duurt voorThuisgekomen ook te lezen is via de bibliotheek.

Lidy van de Poel


De afgelopen week legde ik eindelijk de laatste hand aan mijn verhaal voor Lidy van de Poel. De kinderarts krijgt weer te maken met allerlei soorten kinderleed en goed bedoelende volwassenen, die daardoor domme fouten maken. Wanneer het verschijnt weet ik nog niet, maar natuurlijk meld ik het hier en op facebook zodra het verkrijgbaar is.

Boek nummer 9


Tja, het is een langzaam proces, maar het komt eraan. Ik ben bezig met de allerlaatste puntjes op de i. Titel, samenvatting en omslagvoorstel zijn al naar mijn uitgever, dus nu is het wachten op wat de vormgever daarmee gaat doen.
En ondertussen schrijf ik rustig verder aan boek nummer 10...

handtekening
Lees verder ...

Zonsondergangen, breiwerkjes en strand




Ja, ik weet het, alweer mooie zonsondergangen. Ik maakte daarnet mijn camerakaartje leeg en veel meer heb ik niet. Onze dagen zijn gevuld met werk (maar wel heerlijk op de porch), een beetje rondkijken, luieren op het strand en zwemmen, maar daar zijn geen foto's van.

Verder probeer ik minder tijd achter de computer door te brengen, maar ik ben nog steeds niet klaar met het verhaal over Lidy van de Poel en er zijn voortdurend allerlei boekhoudkundige knoopjes op te lossen, dus qua werk lukt dat niet helemaal. 's Avonds rond zes uur zet ik hem gauw uit (tenminste, dat probeer ik dus) en pak mijn e-reader (wat een uitvinding is dat - ik had de vijf boeken die ik nu al gelezen heb nooit meegekregen in mijn koffer!*) of mijn breiwerk.


Aan deze col was ik al een tijdje bezig en hij is nu dus eindelijk af (dit patroon en wol uit een pakketje dat iemand weg wilde gooien). Echtgenoot heeft hem al geclaimd voor de dag waarop we thuiskomen. Verstandig, want ik wil nog even niet denken aan het verschil in temperatuur hier (we zetten de airco in onze slaapkamer op 28 graden en dat voelt koel) en Nederland-in-November.
Nu ben ik bezig met een trui voor mezelf voor diezelfde dag, maar ik weet niet of ik die afkrijg (dit patroon en katoengaren van de Lidl).

 

Misschien moet ik mijn breiwerk meenemen naar het strand? Nah, daar heb ik het te druk met genieten en niksdoen ;-)



* Wel legaal natuurlijk. Via de bibliotheek kun je tegenwoordig ook gratis (behalve dat abonnement dat ik dus al heb) e-books lenen en daar maak ik gretig gebruik van.
Lees verder ...

Vertrouwd






Wie hier al leest sinds ons allereerste bezoek aan Curaçao zal bij het zien van bovenstaande foto's wel denken: ze valt in herhaling. En dat is ook zo. We zijn hier voor de vierde keer en zo langzamerhand begint het normaal te worden. Het voelt niet meer als vakantie of avontuur, maar gewoon heel vertrouwd. Zodra de jetlag voorbij was, merkten we dat we naadloos naar ons ritme van de vorige keer overschakelden. En dat was fijn.

En dus zochten we dit weekend ook niet naar onbekende weggetjes, maar bezochten we onze favoriete plekjes en genoten van het gevoel van herkenning. Na het weekend gingen we uitgerust weer aan het werk. En dat was ook fijn.

Over werk gesproken: boekensite Hebban interviewde mij over mijn nieuwste boek en over de dyslexie-uitgave van Tegenstelling. Bovendien plaatste een Hebban-recensente de allereerste (gelukkig zeer positieve) recensie over Thuisgekomen.

En nu we het toch over mijn nieuwe boek hebben: Jane, mail je me nog even met je postadres? Het pakketje ligt klaar, maar ik heb nog geen reactie van je ontvangen.
Lees verder ...

Terug op het eiland





Na een paar weken stressen om alles op tijd klaar te krijgen (wat natuurlijk niet lukte) en een lange vliegreis (waarvan ik vanwege dat stressen het grootste deel slapend heb doorgebracht) zijn we gisteren op Curaçao aangekomen. We waren zo heerlijk op tijd dat we zelfs al een uurtje op het strand hebben doorgebracht, voor de jetlag het won en we het klokje rond geslapen hebben.

Plannen voor de komende dagen? Terug naar dat strand en uitrusten ;-)

Jullie ook allemaal een fijn (en hopelijk zonnig) weekend gewenst!
Lees verder ...