Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

in 2013

2013 (Large)

2013 was een beetje een raar jaar. Met veel dingen waarover ik niet of nauwelijks geblogd heb, ondanks dat het totale aantal blogjes dit jaar op 149 uitkomt (waarvan het grootste deel in de tweede helft van het jaar geschreven werd). Maar als ik de onblogbare dingen even buiten beschouwing laat en uit elke maand een foto kies, krijg ik toch nog een redelijk accuraat jaaroverzicht. Het is tenslotte het beste om de nare dingen achter je laten en de fijne dingen te onthouden. En fijne dingen waren er genoeg.

In 2013

:: probeerde ik meer rust te vinden en lukte dat soms ook
:: werd er hard gewerkt, maar gelukkig ook ontspannen
:: brachten we in totaal ruim zes weken door op Curaçao en begonnen we ons er thuis te voelen
:: werd er veel geklust en ontrommeld in ons huis
:: bracht ik veel, heel veel tijd door in de (moes)tuin
:: en genoot ik van de oogst
:: breide ik mutsen, vierkantjes, slaapzakken, een vest en een trui
:: hervond ik mijn liefde voor koken
:: kwamen er twee boeken van mij uit, wat het totaal op zeven bracht
:: veranderde er veel in ons gezin, waardoor we extra genoten van de dagen die we met z’n allen door konden brengen

Het was eigenlijk best een goed jaar.

In 2013 genoot ik ook erg van het bloggen, en dat kwam natuurlijk vooral door jullie, mijn lezers, al jullie bezoekjes en de vele lieve, leuke en gezellige reacties. Heel erg bedankt daarvoor!

Wat waren voor jullie de hoogtepunten van 2013?
Lees verder ...

Vogeltjes

20131230 (1) (Large)

20131230 (2) (Large)

20131230 (3) (Large)

20131230 (4) (Large)
Lees verder ...

Kerstmomenten

Ik kan geen woorden vinden om de afgelopen dagen te omschrijven.
Het was gewoon goed, heel goed.

20131228 (1) (Large)

20131228 (2) (Large)

20131228 (3) (Large)

20131228 (4) (Large)

20131228 (5) (Large)

20131228 (6) (Large)

20131228 (8) (Large)

20131228 (9) (Large)
Lees verder ...

Gas terug

Bloggen is één van mijn grootste hobby’s. Daarom doe ik het ook al zo lang. Maar tegelijkertijd word ik me steeds bewuster van de valkuilen.

Vergelijken met anderen en je daardoor onzeker gaan voelen is er daar één van. En ook: niet bloggen over wat je doet, maar dingen doen om erover te bloggen.

De afgelopen paar maanden heb ik mijn blog behandeld als een tijdschrift, met een min of meer vast schema, vooruitwerken en deadlines die ik gemakkelijk haalde, afgewisseld met spontane dagboekachtige stukjes als ik iets beleefde dat ik wilde delen. Die manier van bloggen gaf me het gevoel dat ik het volledig onder controle had, ook al kostte het best veel tijd om dagelijks een stukje te plaatsen. Ik voelde me er goed bij en ik ben ook zeker van plan om op deze manier door te gaan.

Maar ja, het blijft een hobby. En die moet af en toe wijken voor dingen die belangrijker zijn.

Werk, huishouden, maar ook mijn gezin. Vooral mijn gezin. En in deze tijd voel ik dat het meest.

Ik wil niet al een halve dag lopen stressen omdat mijn idee voor het recept van vandaag misgelopen is (want ik wilde het recept uit dit bericht van vorig jaar weer maken, maar kan geen pepermuntstaven vinden).
Ik wil niet iedere dag schrijven waar ik het nu weer zo verschrikkelijk druk mee heb gehad. Want dat is misschien allemaal heel eerlijk en herkenbaar, maar het wordt wel een beetje een zeurblog zo.
Ik wil niet zenuwachtig worden omdat ik nog steeds geen sfeervol kerstverhaal geschreven heb. En ik wil dat kerstverhaal er zeker niet “even uitpersen”, omdat ik het nu eenmaal beloofd heb. Dan wordt het alles behalve sfeervol tenslotte.

Ik wil deze dagen met mijn gezin beleven en ervan genieten. En dat gevoel, achteraf, delen op mijn blog.

Daarom neem ik even wat gas terug wat bloggen betreft. Ik ga ik jullie bij deze heel, heel fijne feestdagen wensen., en tot “ziens” (lezens/blogs) na Kerst!

20131219wens (Large)

p.s. Heel misschien duikt er toch nog een kerstverhaal op in mijn hoofd en dat zal ik dan nog voor Kerst plaatsen, maar mocht je iets te lezen zoeken, dan vind je hier de hele lijst van de afgelopen jaren.
Lees verder ...

Kerstsfeertje

Ik geloof dat ik het elk jaar zeg, maar wat is het leuk om al die vertrouwde dingen weer uit de doos te vissen. Het gekke is dat ik in eerste instantie altijd denk dat ik geen kerstspulletjes heb waar ik erg aangehecht ben. Tot ik die doos in duik en het kerstmannetje zijn baard glad probeer te strijken, de gouden ster voor het raam hang, de rode strik aan de spiegel bevestig, de slinger aan de deur plak, een plekje zoek voor het blikje en het dienblaadje, enzovoorts. Oh ja, toch wel...

20131218 (1) (Large)

20131218 (2) (Large)

20131218 (3) (Large)

20131218 (4) (Large)

20131218 (5) (Large)


20131218 (6) (Large)

Ik doe mee aan de Kerstmis 2013 Blog Hop op De Mamablogs
Lees verder ...

Hij staat

Mijn uitrustweek begon met een dagje “witte tornado”. Ik draaide zes wassen (want dochter-uit-Durham vroeg en kreeg toestemming om haar vuile was mee te nemen in plaats van het op college tegen betaling te moeten doen), zette de houten meubels in de olie, poetste de spiegels en de glasplaten, lapte het grote raam van binnen en van buiten, stofzuigde de bank en de vloer, dweilde de vloer en was toen eindelijk klaar om de kerstversiering te gaan halen. Maar toen was de dag om ook.

Eigenlijk was ik te moe. Ik dacht al dat de kerstboom zo raar stond te wiebelen. De poten bleven wegdraaien. Maar ik ging stug door met lampjes ophangen. Ik was net klaar toen de boom met lampjes en al omviel. Toen bleek dat er nog drie schroeven waren waarmee je de poten vast kon zetten. Tja. Inmiddels waren wel de lampjes kapot. Maar gelukkig had ik net besloten dat ik overdreven veel lampjes had. Dus haalde ik er een streng van 30 uit en deed er twee van 20 in. Kan ook. Daarna zette echtgenoot de piek erop, hing ik de drie glazen hangers die ik van mijn moeder kreeg erin (daar mag niemand anders aankomen) De piek en de glazen hangers van mijn moeder die er al in zaten waren gelukkig nog heel en toen was het wachten op dochters die wilden helpen met versieren. Dochter-met-eigen-flat heeft nu haar eigen kerstboom, dus die vond het niet nodig, jongste had haar enkel verzwikt, dus versierden dochter-uit-Durham en ik samen de boom. Hij staat.

20131217 (Large)

Meer foto’s? Morgen misschien. Ik heb uitgeslapen vanochtend en moet echt dringend wat gaan doen…
Lees verder ...

Ontbijt voor vijf

Ik slaak even een zucht van verlichting. Het drukste deel van de maand is voorbij.

De verhuizing van familie (vrijdag en zaterdag) is afgerond (al ga ik misschien nog één dagje helpen), de verhuizing van kantoor en servers is ook zo goed als klaar. Natuurlijk ging echtgenoot de servers naar hun nieuwe plek in het zuiden van het land brengen op de dag dat ik zo graag mijn eigen autootje richting Zeeland gegaan was. Want ik vind rijden met zijn sportauto best leuk, maar eigenlijk liever niet in dichte mist. Datzelfde geldt voor hem trouwens, maar zijn auto heeft amper bagageruimte, dus dat ging niet. Vandaar de verplichte wissel, ondanks de mist. Maar goed, we hebben het overleefd.

Gisteren vierden we de 21e verjaardag van jongste dochter. Ook dat is gelukt. Ik had donderdag al kippensoep en champignonsoep (een experiment maar zeer geslaagd) gemaakt en andere boodschappen gedaan, de jarige zelf had brownies gebakken en alles was goed. Ik was te moe om echt te beseffen dat mijn kleinste meisje nu ook deze mijlpaal bereikt heeft en misschien was dat ook maar goed. Je houdt het tenslotte niet tegen en zo’n nummertje verandert niets. Het opgroeien gaat gewoon geleidelijk.

Vannacht en vanochtend hadden we een volle bak. Dochter-in-Durham is gisteravond thuisgekomen en dochter-met-eigen-flat bleef voor de gezelligheid ook slapen. Ontbijt voor vijf dus. Heel gezellig!

20131216 (Large)
(inderdaad, wij ontbijten op z’n Engels, met (roer)ei en een plakje spek)

Deze week heb ik nog aardig wat te doen, maar het belangrijkste is schoonmaken. Mijn lijf en mijn huis.
Ik ben een emotie-eter. Er is dus nogal wat “nou ja, ik heb het even nodig” naar binnen gegaan. Maar als ik hoofdpijn- en vage klachtenvrij Kerst wil vieren zal ik toch even wat beter op moeten gaan letten.
En dat huis mag wel weer eens met de Hollandse in plaats van de Franse slag schoongemaakt worden. Te beginnen met de huiskamer, want dan kan de kerstboom er misschien vanavond nog in.

Ik ga maar gauw aan de slag!

Lees verder ...

Zo mooi

Wie mij al wat langer volgt, is het vast wel opgevallen dat ik enorm kan genieten van mooie luchten, zeker met zonsop- en ondergangen. Eén van de fijne dingen van dit korte-dagen-lange-nachten-seizoen vind ik dan ook dat er bijna elke dag iets moois te zien is...

20131213 (1) (Large)

20131213 (2) (Large)
(foto’s van zonsopgang 5 december en zonsondergang 8 december)

Ik wens jullie allemaal een heerlijk weekend!
Lees verder ...

Lang leve de diepvries en hachee

Ik heb even getwijfeld of ik mijn lijstje met wat we gegeten hebben wel zou posten deze week, want het was een rommeltje. Ik was erg blij met mijn diepvries. Maar goed, ik vind het zelf ook leuk om blogs te lezen waar mensen eerlijk zijn als het even wat minder goed gaat, dus heb ik het toch maar gedaan.

Woensdag: Geroerbakte spinazie met gehakt en rijst
Donderdag: Hutspot met een speklapje
Vrijdag: was ik weg, ik at goulash, dochter maakte voor haar en echtgenoot boerenkool met karbonade (voor 4 personen, zodat ze aanstaande vrijdag als ik er weer niet ben, het restant kunnen opwarmen)
Zaterdag: Chili con carne (één van de gerechten waar ik als ik hoofdpijn heb altijd trek in heb, kan het niet helemaal verklaren, maar ik geef er meestal maar gewoon aan toe)
Zondag: echtgenoot nam het van me over en serveerde een combinatie van in de koekenpan gebakken friet, gehaktballen uit de vriezer (die hoefden alleen maar opgewarmd te worden) en een groentemix uit de vriezer.
Maandag: stamppot rode bietjes met varkenslapjes
Dinsdag: macaroni (restjes uit de diepvries)

Het recept van deze week is eigenlijk ook te simpel. Maar wel één van die dingen die ik ook in grote hoeveelheden maak en dan invries voor later. En ook één van die gerechten die iedereen anders maakt, vermoed ik.
Ik doe het zo:

Hachee

 

20131212 (Large)

Ingrediënten (voor ongeveer 10 porties)
1200 gram runderlappen
10 (grote) uien
boter
peper, zout, gemalen kruidnagel, nootmuskaat

Snijd de runderlappen in grove stukken en braad ze met de kruiden in de boter bruin. Voeg daarna de in (halve) ringen gesneden uien toe en laat op laag vuur ongeveer 3-4 uur sudderen met het deksel op de pan. Af en toe roeren.

Als het erg magere lappen zijn, kan een scheutje azijn helpen om het vlees beter uit elkaar te laten vallen.

Voeg vlak voor het serveren ongeveer 2 eetlepels aardappelzetmeel toe (eerst in een kommetje met een beetje water gladroeren, dat voorkomt klontjes) en laat even doorkoken om de saus dikker te maken.

Wij eten dit meestal met rijst, maar het kan natuurlijk ook met aardappelen. Het is (in kleinere porties) ook erg lekker in plaats van worst of ander vlees bij stamppot.

Printbare versie (pdf) vind je hier.
Lees verder ...

Iets minder kleurig

Even een kleine update over de iets te kleurige gehaakte kussenhoes van vorige week. Ik heb wat witte randen toegevoegd. Toch meer mijn stijl, denk ik. Nog niet af, trouwens. Ik hoop alle kleuren nog een keer te gebruiken, met een witte rand ertussen, maar ik moet even opletten hoe groot het dan wordt. Misschien eerst even op zoek naar een binnenkussen.
Het vordert veel te langzaam naar mijn zin, maar dat is even niet anders. Ieder randje is er een, denk ik dan maar.

20131211 (Large)I
Lees verder ...

Drie Dingen op Dinsdag ~ een drukke week

Ik zei het vorige week al, dit is een extreem drukke en chaotische maand (en dat zegt wat, als je mijn normale leven kent). Vandaar dat het sinds dat berichtje ongeveer zo ging:

Woensdag: boodschappen, laatste sintcadeautjes kopen, beetje schrijven.

Donderdag: sintcadeautjes inpakken, 21 gedichtjes schrijven, nog een laatste cadeautje halen, beetje puinruimen, heel klein stukje schrijven, Pakjesavond vieren

Vrijdag: verhuizende familie helpen met inpakken. Omdat zij niet bepaald om de hoek wonen is dat een hele-dag-klus.

Zaterdag: hoofdpijn die vrijdag begon op te zetten verandert in een heuse aanval. Dat duurt dus weer drie dagen. Computer blijft uit, nadenken gaat niet. Op mijn dooie gemak boven opgeruimd en schoongemaakt.

Zondag: hoofdpijn op hoogtepunt. Echtgenoot bouwt kastje in de keuken, ik vul het met spullen. Dat kan logischer ingedeeld worden, maar nu even niet.

Maandag: wakker met hoofdpijn. Tja, drie hele dagen, altijd. Ga met echtgenoot inpakken op kantoor. Schrik van puinhoop. Maak plan met echtgenoot voor handigere opslag in ons minikantoor aan huis. Halen planken, plankendragers, gaan terug voor juiste maat plankendragers. Ik haal plastic ladenkastjes voor alle kabeltjes (IT-bedrijf…) en meteen een cadeautje voor de zondag-al-jarige. Echtgenoot wil zelf de kabeltjes uitzoeken. Mag van mij, graag zelfs. Hoofdpijn is bijna weg, maar wie dat soort aanvallen ook heeft weet hoe moe je daarna bent…

Weten jullie meteen waarom ik gisteren niet geblogt heb. Ik vond het niet leuk, want ik doe dat nu al een paar maanden keurig iedere werkdag. Maar voorbereiden in het weekend ging dus niet en maandag besloot ik na een korte paniekaanval dat mijn prioriteiten even ergens anders lagen. Tja… loslaten…

De drie dingen die jullie uit mijn bericht over geen drie dingen kunnen kiezen hadden gedestilleerd:
:: Boek schrijven ~durf ik toe te geven dat ik 26.000 woorden geschreven heb in iets meer dan een week? Tja. Veel. Maar nu ligt het dus even stil.
:: Kantoor verhuizen ~ in volle gang. Gelukkig doet echtgenoot het rottige werk (wat extra handig is omdat hij weet wat er weg mag, ik niet)
:: Kamer dochter schoonmaken ~ die ligt tegenover het kantoortje, dus alles wat we even kwijt moeten is daarheen verplaatst. Moet nog even geregeld worden. Voor zondag. Terwijl ik vrijdag en zaterdag help met die andere verhuizing. Donderdag dus. Hoop ik ;-)

Foto’s waren al lastig en zijn op dit moment nog niet van toepassing (ons thuiskantoor is wel 7 vierkante meter, dus je kunt je voorstellen dat het niet meevalt om daar spullen bij te zetten terwijl er al twee bureaus, twee kasten en een printerkarretje stonden).

Het grappige is dat ik wel voor- en nafoto’s van andere klusjes heb. Want toen ik zaterdag mijn naaitafel had opgeruimd baalde ik enorm van al die plastic doosjes (die stonden eerst in de kast beneden en toen was het wel handig, maar zo in het zicht vind ik het niets).

20131210 (1) (Large)

Dus haalde ik wat weckpotten en blikjes die in de keuken overbodig waren geworden (want daar wil ik dus juist af van alle rommeligheid) en deed mijn spullen daarin over. Veel beter leuker!

20131210 (2) (Large)

20131210 (3) (Large)

Ik ben nog niet klaar met deze naaitafelmetamorfose, want door de opruiming in het kantoor kwam er een boekenrekje vrij waar mijn potten en blikjes prachtig in passen. Meer ruimte op de tafel is ook wel fijn. Wordt vervolgd…

Oh, en dat keukenkastje van zondag? Dat zag er zo uit:

20131210 (4) (Large)

20131210 (5) (Large)

Vooral de originele tegeltjes van de keuken-toen-we-dit-huis-kochten doen het hem, vind ik ;-)
Hier stond een ingebouwde vaatwasser, maar die hebben we vorig jaar al afgedankt vanwege het stroomverbruik. En omdat ik met de hand afwassen gewoon geen straf vind. Maar het was wel altijd de bedoeling dat ik er dan extra kastruimte aan overhield.

Echtgenoot heeft een standaardkastje van de doehetzelfzaak aangepast op de juiste maat en het deurtje dat voor de vaatwasser zat voorzien van scharnieren. Het ziet er weer helemaal netjes uit. En ik kan er een berg spullen in kwijt.

20131210 (6) (Large)

Al met al nog best een hoop gedaan dus (al was het leeuwendeel deze keer voor echtgenoot, terwijl ik normaal gesproken alleen schrijf over wat ik zelf aan klusjes doe).

En jullie? Ook tussen de bedrijven door toch nog wat werk verzet? Of heerlijk aan het winterslapen? (dat is eigenlijk mijn standaardplan voor december, maar het lukt nooit)
Lees verder ...

5 december

Het is soms zo verleidelijk om alleen maar dingen af te strepen van ons lijstje. Om te denken “zo, dat hebben we ook weer gehad” en verder te leven naar het afstrepen van het volgende punt.
Maar dan heb je geen fijn leven. Dan mis je alle leuke dingen.

Dus sta ik gewoon nog een keertje stil bij nog een gezellige Sinterklaasavond, voor ik  me in de verhuis-, verjaardag- en kerstdrukte stort.

20131206 (4) (Large)

20131206 (1) (Large)

20131206 (2) (Large)

Ik hoop dat jullie ook allemaal een fijne Sinterklaasavond gehad hebben en ik wens jullie een heel goed weekend!
Lees verder ...

En de winnaar is…

Ik blijf het lastig vinden, want ik gun het iedereen. Maar helaas. Hoe meer mensen er mee doen, hoe lastiger dat wordt.

Dus netjes lootjes geschreven

20131205 (1) (Large)
dichtgevouwen
20131205 (2) (Large)

in de theemuts(die wel eens gewassen mag worden, zie ik nu – oeps)

20131205 (3) (Large)

eerste prijs trekken

20131205 (4) (Large)

en nog eentje

20131205 (5) (Large)

De winnaar van het grote pakket is Paula

20131205 (6) (Large)

En de winnaar van de tweede prijs is Hanneke

20131205 (7) (Large)

Paula, ik stuur je een berichtje ;-)
Hanneke, klopt het dat ik jouw postadres ook al heb? Mail me voor de zekerheid even met je postadres (geertrude@geertrude.nl) dan stuur ik het boek en de kaarten naar je toe.
Lees verder ...

Makkelijk en erwtensoep

Ons weekmenu was deze week niet erg origineel. Zoals ik al een paar keer heb laten vallen: de schrijfinspiratie heeft toegeslagen en één van de gevolgen daarvan is dat ik minder tijd besteed aan huishoudelijke zaken. In mijn allereerste interview over mijn eerste boek kwam het al ter sprake: als ik inspiratie heb, betekent dat makkelijk eten.
Toch viel het wel mee en hebben we goed en gezond gegeten.

woensdag: macaroni
donderdag: hachee (had nog een portie in de vriezer) met rijst
vrijdag: entrecote, gebakken aardappels en sperzieboontjes (we hadden iets te vieren)
zaterdag: Sinterklaasfeest met erwtensoep, tomatensoep, huzarensalade, tonijnsalade, diverse soorten beleg en stokbrood
zondag: restjes van zaterdag
maandag: witlofsalade met aardappels
dinsdag: zuurkoolstamppot met speklapjes

Eén van de dingen die wat mij betreft echt bij Sinterklaas horen, is erwtensoep. Nu is dat allesbehalve een origineel recept, maar ik had het er met een zwager over dat iedereen het weer anders klaarmaakt. Mijn recept is geen familierecept en komt ook niet uit een kookboek. Het is een samenraapsel van wat mij logisch lijkt (je zou denken wat mij lekker lijkt, maar ik lust het zelf niet). Ik heb deze keer opgeschreven wat ik precies deed omdat een dochter het binnenkort ook wil maken.


Erwtensoep

 

20131205 (Large)

Ingrediënten (voor een grote soeppan vol):
ongeveer 900 gram schenkel met been (4 verpakkingen met 1 stuk van AH)
ongeveer 500 gram mergpijp (2 verpakkingen met 1 stuk van AH)
2 eetlepels zout
1 kilo spliterwten
1 selderijknol
600 gram soepgroente (2 zakjes van 300 gram)
400 gram speklapjes
2 rookworsten

Maak eerst de bouillon: zet de schenkel en de mergpijp op met 2 eetlepels zout en 2 liter water. Breng aan de kook en laat 2 uur zachtjes doorkoken.
De bouillon word het lekkerst als je hem hierna een nacht laat staan.

Verwijder de volgende dag de botten en de andere taaie delen, snijd het malse vlees klein en doe samen met het merg terug in de pan. Voeg 2 liter extra water toe.
Doe de spliterwten, de kleingesneden (in blokjes van 1-2 cm) selderijknol en de soepgroente erbij en breng aan de kook.
Laat 1 uur zachtjes doorkoken en voeg de in stukjes gesneden speklapjes en rookworsten toe. Laat nog een uur doorkoken.

De soep is de volgende dag het lekkerst, maar laat het dan heel langzaam opwarmen (kleinste pit, laag vuur – duurt een uurtje) en roer regelmatig, want anders brandt het aan.

Printbare versie (pdf) vind je hier
Lees verder ...

Kleurig

Ik heb iets geks met kleuren.

De kleuren van het breigaren dat ik zaterdag voor Sinterklaas kreeg bijvoorbeeld. Ik vind ze prachtig. En natuurlijk kwamen de ideeën over wat ik er mee ging doen direct in mijn hoofd op. Een muts, een sjaal. Maar 5 keer 100 gram is best veel. Een omslagdoek dan, of een poncho? Zoveel mogelijkheden. Natuurlijk kon ik ook nog fijn voor Knit-a-Square breien, maar ik vond die kleuren zo mooi, dat ik eigenlijk iets voor mezelf wilde (en ongetwijfeld gaan de restjes dan alsnog naar KAS toe).

Maar toen sloeg de realiteit toe. Want zou ik het dragen? Zulke felle kleuren? Het antwoord is waarschijnlijk nee. Zeker niet als het zoiets groots is als een omslagdoek of een poncho. En die dingen draag ik eigenlijk niet eens in gedekte kleuren, want bij mij glijdt en draait altijd alles weg. Trouwens, mutsen en sjaals draag ik ook zelden, want ik ga meestal met de auto (ja, ik weet het… maar we wonen buiten het dorp en trouwens, ik heb mijn rijbewijs pas zeven jaar, dus ik heb vroeger met drie kleine kinderen echt mijn portie fietsen wel gehad). En als ik sjaals of mutsen draag, dan liefst een beetje onopvallend.

20131204 (2) (Large)

Dus ben ik nu een kussentje aan het haken. Want als ik op Pinterest enthousiast wordt van interieurfoto’s, is dat vaak van neutrale kamers met veel felgekleurde gehaakte kussentjes. Zoiets bijvoorbeeld, maar ik kan natuurlijk nu geen betere voorbeelden vinden terwijl ik ze toch echt gezien heb (maar niet gepind, want dat werkt niet zo lekker op mijn smartphone).

Ik vroeg me alleen tijdens het haken al snel weer af… ga ik dit echt in mijn huis neerleggen? Of is het toch iets te kleurig? Ik zei het al. Ik heb iets geks met kleuren. Ik vind het prachtig bij anderen, maar bij mezelf kies ik altijd voor gedekt en veilig. Ook in huis. Dacht ik.

Tot ik opzij keek en mijn favoriete kussentjes van Anna Maria Horner stofjes op de stoel zag liggen. Oh… Nee, dat gaat wel goed komen ;-)

20131204 (1) (Large)
Lees verder ...

Realistisch zijn

Het is weer de eerste dinsdag van de maand en dus tijd voor een nieuw lijstje met drie dingen die ik deze maand wil doen.

Maar ik heb een probleem. Niet dat ik niets meer te doen heb, ik kan nog wel een paar maanden vol bloggen met grote en kleine klussen in huis.

Het probleem is alleen dat ik niet weet hoe ik dat deze maand moet gaan doen. Want behalve nog een pakjesavond (ik zei het al, Sinterklaas is een favoriet feest hier), een 21e verjaardag, Kerst en Nieuwjaar, ga ik helpen bij een verhuizing (niet ik – van familie) en moet ons kantoor buitenshuis leeggehaald en verplaatst naar ons kantoor binnenshuis en een andere serverruimte. Ik zit dus met een hoop spullen die een plekje moeten vinden in ons piepkleine kamertje, maar ook met een lijst dingen die geregeld moeten worden (adreswijzigingen enz.). Verder komt er een dochter thuis uit Durham. Wat heel fijn is, maar haar kamer kan wel een opfrisbeurtje gebruiken.
Vergeet ik nog iets? Oh ja, een boek dat geschreven wil (en moet) worden, boekhoudingen die up-to-date moeten zijn en… nou ja, jullie begrijpen het wel.

En tussen de bedrijven door zou ik ook zo graag nog genieten van de feestdagen. Ook niet onbelangrijk tenslotte.

Ik ben het type mens dat houdt van regelmaat en afgebakende stappen, dus eigenlijk ben ik al twee weken aan het bedenken hoe ik wèl aan Drie Dingen kan komen, want daar moet ik op dinsdag over bloggen.
Maar ik moet eigenlijk vooral realistisch zijn. Dat gaat niet lukken. Er zijn wel wat dingen op te ruimen en daar zou ik over kunnen bloggen, maar ik kan niet beloven dat ik er aan toe kom. Dus moet ik het loslaten. O jee. Daar ben ik niet zo goed in ;-)

Dus… geen drie dingen deze maand.

Wel blogjes over van alles en nog wat. Misschien toch een klusje, misschien gewoon een paar sfeerfoto’s.
We zien het wel. Realistisch zijn. Loslaten. Ademhalen.

20131203 (1) (Large)

20131203 (2) (Large)

20131203 (3) (Large)
Lees verder ...

Pakjesavond

Tja, vaste lezers weten het inmiddels wel (en de rest kan simpelweg in het archief terugkijken), àls ik in deze periode blog krijgen jullie meerdere berichtjes over Sinterklaas. Dat is en blijft nu eenmaal mijn favoriete feest.

Mijn voorbereidingen liepen uit tot zaterdagochtend, waarbij ik nog even een enorme puinhoop van mijn keuken maakte (hoe? zo: toch nog even kruidnoten bakken, per ongeluk broodmix nemen in plaats van bakmeel, iets te geërgerd broodmix terug zetten in kast, waarna hele pak er ondersteboven weer uit viel)

20131202 (5) (Large)

Maar dat was gelukkig snel weer opgeruimd en ruim voordat iedereen kwam stond het lekkers al klaar (misschien een tip: ik “codeer” dit soort dingen altijd; de glazen schalen zijn gluten- en lactosevrij, de witte niet)

20131202 (1) (Large)

We waren net klaar met eten toen dochter-in-Durham enthousiast via alle beschikbare kanalen (sms, whatsapp, skype) meldde dat haar pakketje met Sinterklaascadeautjes nu al aangekomen was en vroeg of ze alvast wat mocht openmaken. Aangezien ze geen plannen voor die avond had (want ze was overdag al op stap geweest) is ze er de rest van de avond gewoon bij gebleven. Via Skype. Lang leve de moderne technologie.

20131202 (6) (Large)

Toen was het wel zo’n chaos dat ik vergeten ben de standaardfoto van de volle zakken te maken. Maar de standaardfoto van de heerlijke troep achteraf heb ik gelukkig wel.

20131202 (4) (Large)

En nee, geen dure cadeaus. Gewoon kleine cadeautjes en overal een gedichtje op.
Ik kreeg een boekje met grapjes over ouder worden, een fles doucheschuim, een zakje pinda’s, een bioscoopbon, bolletjes wol en een vogelhuisje. Vijf gedichten over breien (bij iedere bol breigaren één, dochter wilde dat ik lekker veel pakjes had), een prachtig gedicht over vogeltjes die het koud hadden en van mij een zelf gebreid mutsje kregen, maar toen nog honger hadden (van nichtje van bijna veertien, geïnspireerd door de plaatjes op het vogelhuisje) en de karakteristieke rijmpjes van mijn moeder.

20131202 (2) (Large)

Het was een fijne avond.
Lees verder ...