Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Voorpret

De voorbereidingen zijn in volle gang.

20131129 (1) (Large)

20131129 (2) (Large)

20131129 (3) (Large)


Zaterdag vieren we Sinterklaas met mijn ouders en mijn zus en haar gezin.

Eigenlijk had ik alles eens een keer heel ruim gepland, maar toen kreeg ik ineens inspiratie voor een heel nieuw boek en heb ik dus wat uurtjes (nou ja, bijna twee hele dagen) gebruikt om te schrijven. Moet kunnen, want zo’n echte inspiratiegolf, dat is heerlijk. Soms is schrijven gewoon werk. Leuk werk, dat wel, maar toch. De afgelopen twee dagen was het geen werk. Dat was puur genieten.

Maar vandaag moet ik het loslaten en ertegenaan met de voorbereidingen voor morgen. Ik hoef alleen nog maar het huis toonbaar te maken, erwtensoep te koken, een boodschappenlijstje te maken, boodschappen te doen, meer kruidnootjes te bakken, misschien toch nog een salade in elkaar te gooien, tomatensoep te koken (voor de vegetarier(s) en mezelf – want ik lust geen erwtensoep), 9 cadeautjes in te pakken en 9 gedichtjes te schrijven, de zak op te zoeken (oh ja, die lag in de opgeruimde kleding/zolderkast, dat scheelt) en…

Pfff. Het wordt een druk dagje. Maar dat hoort erbij. Altijd alles op het laatste moment. Het zou gek zijn als het anders was. Het hoort bij de voorpret.

Ik wens jullie allemaal een heel gezellig weekend (met of zonder sinterklaasdrukte)!
Lees verder ...

Stamppot en kruidnootjes

Deze week deden we erg veel stamppot en oud-hollands, viel mij op toen ik mijn krabbels over ons weekmenu overtypte. Het was er dan ook echt weer voor. De week begon alleen wat minder, met ziekte en hoofdpijn.

woensdag: zie boven, daarom tosti’s voor dochter en brood met ei en spek voor ons
donderdag: stamppot rauwe andijvie met gehaktballen
vrijdag: zuurkoolstamppot met speklapjes
zaterdag: chili con carne
zondag: stamppot boerenkool met karbonade
maandag: spruitjes met varkenslapjes
dinsdag: hutspot met speklapjes

Echt hollands dus, net als het recept dat ik deze week wil delen.

Vroeger bakte ik in deze periode met de dochters regelmatig kruidnootjes. Echt een aanrader met jonge kinderen, want die vinden het prachtig om bolletjes te “kleien” met het deeg.
Ik deed dat dinsdag nog eens dunnetjes met maar één dochter en dan met glutenvrij meel en kokosmelk. Het was een experiment, maar het is aardig gelukt. Glutenvrije baksels hebben vaak niet de juiste structuur, maar dit komt heel aardig in de buurt van het gewone werk.

Het recept kwam uit mijn favoriete kookboek, dat ik tweedehands kocht op de rommelmarkt, maar dat mijn moeder al haar hele leven gebruikt, alleen verving ik de bloem door glutenvrij bakmeel (mix C van Schär) en de melk door kokosmelk.

Kruidnootjes

 

20131128 (Large)

Ingrediënten:

40 gram margarine (op kamertemperatuur)
50 gram bruine basterdsuiker
ongeveer 1 theelepel koek- en speculaaskruiden
100 gram Schär mix C bakmeel
2-4 eetlepels kokosmelk

Roer (prak) de suiker en de kruiden door de boter. Voeg 1 eetlepel kokosmelk en ongeveer de helft van het bakmeel toe. Kneed het zo goed mogelijk door elkaar. Doe daarna de rest van het bakmeel erbij en nog 1 eetlepel kokosmelk. Blijf kneden en voeg voorzichtig (heel) kleine beetjes kokosmelk toe tot het deeg niet meer kruimelt, maar ook niet heel nat is (ongeveer de structuur van klei).
Vorm hiervan kleine balletjes (ongeveer 80-85 stuks), leg op een beboterd bakblik of op bakpapier en druk ze iets plat. Bak 15-20 minuten in een heteluchtoven op 170 graden.
Laat even afkoelen voor je ze opeet of verplaatst. Als ze nog warm zijn vallen ze gemakkelijk uit elkaar, als ze afkoelen worden ze harder.

Een printbare (pdf) versie vind je hier.
Lees verder ...

Zeven weetjes over mijn zevende boek en een give-away

1. Ik wist eigenlijk niet zo goed wat ik over Erfgoed moest vertellen. Het is niet zoals bij Goede Hoop dat geinspireerd is door een popsong en waar een reis in verwerkt is die ik zelf gemaakt heb. En ook niet zoals Tegenstelling, waarin lastige thema’s behandeld worden die heel dicht bij me staan. Het is gewoon een verhaal dat erg leuk was om te schrijven.
 
2. Erfgoed is mijn tweede boek in de relaxplus-reeks en dus vergelijkbaar met Familiegeheimen. Mijn uitgever noemt het een spannende feelgoodroman en dat dekt de lading aardig. Een liefdesroman met een beetje Agatha Christie-achtige spanning.

omslagErfgoed (Large)

3. Ik vind de omslag geweldig. Het idee om het in dezelfde stijl als Familiegeheimen te houden was van mij, maar alle credits voor het vinden van de juiste foto gaan naar de vormgever. Ik had zelf als voorbeeld een andere meisje-met-camera-foto meegestuurd, maar hij kwam met deze en ik was meteen om. Dit is Donna.

4. Hoewel ik zelf geen opleiding heb en ook niet professioneel fotografeer (behalve toen ik voor de streekkrant werkte, maar dat is een andere vorm van fotografie) is het enthousiasme van Donna voor haar vak wel gebaseerd op mijn eigen passie voor fotografie. Net als zij kan ik me volledig verliezen in mijn zoektocht naar het juiste plaatje en ben ik nooit helemaal tevreden. Ik heb mezelf aangeleerd om op vakantie mijn spiegelreflexcamera thuis te laten en tevreden te zijn met wat vakantiekiekjes, omdat ik anders de hele reis alleen maar via de zoeker van mijn camera zie. Toch wil ik ook met mijn kleine cameraatje en zelfs met mijn telefoon nog wel eens op hol slaan.

20110114 (Large)

5. De eerste versie van de eerste paar hoofdstukken van Erfgoed schreef ik in het Engels, in de hoop internationaal door te breken. Tja, een mens mag dromen. Toen ik het nalas, heb ik mezelf hartelijk uitgelachen, het niet eens laten lezen aan de Engelstalige critiquegroep waar ik lid van was en het vervolgens herschreven in het Nederlands. Mijn Engels is niet slecht, maar ik heb te weinig ervaring met gewone spreektaal. Niet dat het te formeel werd, integendeel zelfs. Abby (zo heette mijn hoofdpersoon in de Engelse versie) sprak blogtaal. “Oh my!” riep ze en “Goodness!” of “This is great!” en “Isn’t that wonderful?
Klinkt best grappig in een blog, maar voor een boek? Eh… nope ;-)

6. Hoewel ik bij het kiezen van namen meestal volledig op gevoel af ga, is de naam van de mannelijke hoofdpersoon, Floris, waarschijnlijk wel geinspireerd door Floris de Vijfde, die zowel in mijn geboortestreek (het Gooi) als in de stad waar ik tien jaar lang gewoond heb (Gouda) een grote rol gespeeld heeft. Bij een man van adel denk ik direct aan de naam Floris. De televisieserie, een voor de hand liggende associatie, ken ik overigens niet, die is van voor mijn tijd en de herhalingen heb ik nooit gezien.
Er was trouwens ooit (toen ik 14 jaar oud was) ook een jongen met die naam waar ik mijn hart aan verloren had. Hij niet aan mij, dus dat was snel weer over ;-)

7. Ik vind Donna een erg leuke hoofdpersoon. Ze is extraverter, spontaner en avontuurlijker dan de meeste andere vrouwen in mijn boeken. Dat maakte het af en toe wel lastig om me voor te stellen wat zij zou en zeggen doen in bepaalde situaties, omdat ze ook een stuk extraverter, spontaner en avontuurlijker is dan ik. Maar ik heb er erg van genoten om eens in de huid van een ander type te kruipen. Het zou zelfs zomaar kunnen dat ik er iets van geleerd heb.

Zo, bleek ik toch nog van alles te vertellen te hebben... En nu jullie je hier doorheen geworsteld hebben is het tijd voor de give-away.

Omdat ik toch al in de sinterklaasstemming was, ben ik voor jullie aan het winkelen geweest en heb ik er een heel pakket van gemaakt met allerlei dingen die met foto’s te maken hebben erbij.

20131127 (Large)

:: het boek :: een fotoalbumpje :: een fotolijstje :: fotosleutelhangers :: magnetisch printpapier (voor deskjetprinters) :: fotostickers :: setje kerstkaarten, zelfgemaakt met één van mijn eigen foto’s ::

Mijn uitgever stuurde me twee exemplaren om weg te geven, dus de tweede naam die ik trek, krijgt ook het boek en een setje kaarten.

Wat moet je daarvoor doen? Niet veel. Je hoeft alleen maar een reactie achterlaten op dit berichtje, zodat ik weet dat je mee wilt loten. Volger worden en/of dit bericht delen op je blog, twitter of facebook mag (graag zelfs!), maar hoeft niet. Volgende week, op 5 december, maak ik bekend wie er gewonnen heeft.

p.s. eerste hoofdstuk alvast lezen? download (pdf) hier

p.p.s ik kwam er gisteren achter dat Erfgoed op de lijst met Express titels staat bij Biblion. Dat houdt in dat het boek vrij snel in de bibliotheek zal liggen.
En natuurlijk is het erg leuk om te lezen wat Express titels eigenlijk zijn. Namelijk (ik citeer, het staat er echt): "lang verwachte titels of de nieuwe werken van grote auteurs". Eh, wow!
Lees verder ...

Drie Dingen op Dinsdag ~ toch gelukt

Ik begon het somber in te zien, was zelfs in mijn hoofd al bezig met het schrijven van blogstukjes over hoe het nu eenmaal niet allemaal lukt wat je in je hoofd hebt. Moet ook kunnen, dacht ik nog.

Maar toen eindelijk een hele rij andere dingen van mijn todolijst verdwenen waren (verhaal schrijven, verhaal nakijken en opsturen, boekhouding bijwerken, sinterklaascadeautjes kopen), bleek ik toch nog wat tijd en energie over te hebben.

Ik stortte me eerst op de kledingkast. Weten jullie nog? Die zag er aan het begin van deze maand zo uit:

20131105 (3) (Large)

Dat leek mee te vallen,maar dat kwam omdat de rest ervoor lag:

20131105 (2) (Large)

Twee weken geleden deed ik een stapel kleren naar de kringloop en borg ik zomerkleren en te kleine kleren op in koffers. Toen zag het er zo uit:

20131112 (4) (Large)

Tja, nog steeds geen plaats voor de kleren.
Dus haalde ik de kast nog maar eens leeg. Eén koffer ging naar een dochter. Dat scheelde al enorm. Ik bedacht dat ik de schoenen die daar in dozen bovenop de kerstboom liggen nooit draag. Dat komt mede doordat ik niet zo iemand ben die er lang van te voren over nadenkt welke schoenen ze aantrekt. Dus schuif ik meestal gewoon in mijn comfortabele daagse, zelfs als ik eigenlijk best eens mooie aan zou kunnen doen. Die schoenen gingen dus naar beneden. Hetzelde gold voor de wandelschoenen, die buiten beeld ook al jaren ruimte in de kast innemen. Heerlijk voor stevige wandelingen, maar als wij spontaan besluiten een stukje te gaan lopen (gebeurt niet vaak), vergeten we dat we die dingen hebben.

Toen zat ik nog met twee enorme kisten met kerstspullen. Ik haalde ze leeg (en vergat foto’s te maken). De kerstboeken zette ik in de boekenkast (niet dat daar ruimte was, maar die moet ik toch ook nog reorganiseren), de kerstplaten, –cd’s en dvd’s bracht ik naar beneden om bij de rest op te bergen. De kersttafelkleden vonden een plaatsje in de huiskamerkast, waar ze hopelijk wat minder muf gaan ruiken dan in die kist (en anders was ik ze nog maar een keer) . Ik deed wat dingen weg die aftands waren of die ik eigenlijk nooit meer neerzette en had toen nog maar één, kleinere, kist over.

Het resultaat is een opgeruimde kast. Ik heb nog steeds niet geverfd, geen planken opgehangen of andere acties ondernomen om hem beter te organiseren en er mooier uit te laten zien, maar voorlopig is dit een heel stuk beter.

20131126kledingkast

Voor wie zich afvraagt wat wat is: links en rechts hangend zijn resp. broeken en overhemden van echtgenoot, bovenste mandje mijn broeken en truien, tweede mandje mijn t-shirts (lange en korte mouwen), verder heb ik een blazer, een rok en een jurk, die hangen achter de overhemden, net als een colbert van echtgenoot en een leren jas die me niet past, maar die ik nog niet weg wil doen. Onderste twee mandjes zijn beddengoed en t-shirts van echtgenoot. Helemaal links slaapzakken, koffers (bovenste gevuld met tassen, andere twee met zomer- en te kleine kleding), kisten met speelgoed en onderop een kist met mijn trouwjurk en het jasje dat echtgenoot droeg toen we trouwden. Daarnaast de kerstboom, de kist met kerstdecoratie en twee kleinere kistjes met paas-, halloween-, en sinterklaasspullen. Het lijkt niet veel, maar als je het zo opnoemt is het nog heel wat.

Toen was de fotokast aan de beurt. Die zag er zo uit:

20131105 (1) (Large)

Ik haalde eerst alles behalve de fotoalbums eruit en sorteerde het min of meer op soort.
Dat werkte niet echt.

20131126fotokast (1) (Large)


Maar ik zette door, sorteerde, gooide weg en sorteerde verder. Uiteindelijk bleef dit over.

20131126fotokast (2) (Large)


Een zak afval (voornamelijk oudpapier – heel veel folders en bonnetjes die ik bewaard had van vakanties en die bij nader inzien niet echt iets toevoegden aan de herinnering, de dingen die ik wel wilde bewaren heb ik in de betreffende fotoalbums geschoven), een stapeltje spullen die naar het kantoortje moeten (cd-roms met drivers, gebruiksaanwijzingen) en een lege doos. Die was niet te zien op de foto, maar stond boven op de kast en was ook gevuld met ongesorteerde rommel, waaronder een stapel brei-, borduur- en naaipatronen. Die legde ik op mijn naaitafel (dat wordt een volgend opruimproject ben ik bang) en de rest ging in de kast.

De belangrijkste verbetering ligt midden op de bovenste plank. Dat zijn van die plastic dossierenveloppen met een drukknoop als sluiting, die had ik nog liggen van iets anders, maar konden gemakkelijk geleegd worden. Daarin heb ik alle losse papieren gesorteerd. Drie mappen voor de dochters (met o.a. rapporten, zwemdiploma’s en de groene boekjes van het consultatiebureau), een map voor echtgenoot en mij samen van vroeger (ook met rapporten, diploma’s, losse foto's e.d.), map voor gezinsherinneringen (krantenknipsels, briefjes die de dochters geschreven hebben, e.d.) en als laatste nog eentje van mij alleen met een selectie brieven en kaartjes die ik in de loop der jaren gekregen heb van blogvriendinnen. Dat ruimde echt enorm op. Het blijft een volle, ietwat rommelige kast, maar het is echt een stuk overzichtelijker.

20131126fotokast (3) (Large)

En dan mijn laatste punt. Het rolgordijn in de keuken. Toen ik me eenmaal over de angst had heen gezet om scheef te zagen en teveel af te knippen (dat gebeurt mij nog al eens als ik rolgordijnen probeer op te hangen), was het zo gebeurd. Nou ja, natuurlijk ging het niet helemaal zonder slag of stoot. Ik was wel zo slim geweest om eerst de bevestigingen op te hangen en daarna pas af te meten hoeveel er van de stang en het gordijn af moest. En ik hoefde maar twee keer te zagen om het goed te krijgen. Alleen bleef het gordijn uit de bevestiging rollen, tot ik toch maar eens op de gebruiksaanwijzing keek en zag dat er een onderdeeltje miste dat speciaal bedoeld was om dat te voorkomen. Gelukkig vond ik dat nog op de grond. Dus nu heb ik een rolgordijn dat alleen omhoog en omlaag rolt en niet meer compleet van het raam af.

En ik ben er erg blij mee, want al het verschil is niet groot, het staat wel een stuk minder kaal. Kijk maar.

Voor:

20131105 (5) (Large)

Na (let niet op het kleurverschil, dat komt door het licht):

20131126gordijn (Large)

20131126gordijn (1) (Large)

En zo heb ik toch nog mijn drie dingen voor deze maand afgewerkt. En jullie? Ook wat dingen van de lijst  kunnen afstrepen?
Lees verder ...

In de tuin ~ verrassing

Ik ging gisteren even de tuin in om te kijken of ik toch nog een paar mooie foto's kon maken, in de veronderstelling dat het een verzameling uitgebloeide en half dode planten zou worden. Ook erg mooi, overigens en dat soort foto’s zullen zeker de komende tijd nog wel opduiken op mijn blog. Maar tot mijn grote verbazing bleek er nog van alles te bloeien.
Toch een leuke verrassing, zo op een kille, donkere novemberdag...

20131125 (1) (Large)

20131125 (2) (Large)

20131125 (3) (Large)

20131125 (4) (Large)20131125 (5) (Large)

20131125 (6) (Large)
Lees verder ...

Nummer zeven

Nu ik dat zo zwart op wit zie staan, ben ik er gewoon even stil van.
Zeven stuks in vier jaar. Da’s toch bijna twee per jaar. Da’s meer dan 1400 bladzijden en meer dan 350.000 woorden.
Volgende week ga ik er twee weggeven, dus hou mijn blog en social media in de gaten…


20131122 (1) (Large)

20131122 (2) (Large)

20131122 (3) (Large)
Lees verder ...

Als mijn man kookt

Wat eten betreft was deze week een rare mengelmoes. Wat voor ons eigenlijk heel normaal is.

woensdag: sla uit eigen tuin (!) met kip en gebakken aardappels
donderdag: boerenkool met speklapjes
vrijdag: shoarma (gehaald)
zaterdag: bloemkoolschotel met gehakt (creatie van echtgenoot)
zondag: hachee met rijst
maandag: macaroni
dinsdag: restje hachee gemengd met bruine bonen (was lekker, maar geen goed idee als je een gevoelige spijsvertering hebt…)


De bloemkoolschotel van echtgenoot was een poging tot een eenpansgerecht die wonderwel gelukt is. Die man kookt zelden en het gaat ook wel eens heel erg mis, maar soms komen er echt van die dingen uit die voor herhaling vatbaar zijn. Vandaar voor de tweede keer achter elkaar een recept van hem. (“schrijf op, voor je blog”, riep hij de hele tijd). De algemeen geaccepteerde verhouding vlees/groente is wel een beetje zoek (maar je kunt natuurlijk altijd minder vlees gebruiken), maar dat krijg je als echtgenoot het voor het zeggen heeft. ;-) (en voor een keertje mag dat best, het was heerlijk!)

Bloemkoolschotel

 

20131121 (Large)

Ingrediënten (voor 3 personen):
500 gram gehakt (of minder)
3 uien
6 aardappelen
een halve bloemkool (of een kleine)
een scheut Kikkoman (Japanse zoute ketjap)
volle theelepel (afgestreken eetlepel) sambal

Bak het gehakt met de sambal en de kikkoman rul.
Snijd ondertussen de uien in halve ringen en roer ze door het gehakt heen.
Schil de aardappels en snijd ze in dunne plakken. Voeg aan het gehakt/uienmengsel toe.
Snijd de bloemkool in kleine roosjes en roer die er ook door heen.
Voeg een kopje water toe, breng aan de kook en laat ongeveer een half uur gaar stoven.
Tussendoor één of twee keer omscheppen (niet te vaak, dan roer je de aardappelschijfjes kapot)

Een printbare versie (pdf) vind je weer hier.
Lees verder ...

Bijna een deken

20131120 (2) (Large)

Uh, nee, nog niet echt. Een kleine deken is 5 bij 7 vierkantjes, dus 35 stuks totaal. Maar toch was het leuk om in mijn tas met dingen-die-af-zijn te grabbelen en te zien dat ik er weer meer had dan ik verwachtte. Dat is een heel kinderlijke gewoonte van mij, om dat soort kleine projecten gewoon weg te stoppen en dan af en toe te ontdekken dat ik er veel meer heb dan  ik dacht.

Ook al is het nog lang geen hele deken.

Dat is trouwens het mooie. Je hoeft geen hele deken te breien om een kind warm te houden. Ieder vierkantje telt mee (meer informatie hier). Je stuurt gewoon je werk op als losse vierkantjes en de dames daar maken er de mooiste dekens van door ze te combineren met andere vierkantjes van andere breisters uit hele andere delen van de wereld.

20131120 (1) (Large)

Na de trui, de mutsen, de slaapzak en deze vierkantjes ben ik nu bijna door mijn kringloopvoorraadje breigaren heen. Nog een stuk of wat vierkantjes en dan mag ik winkelen (tenzij ik weer wat scoor bij de kringloop, maar dat vind ik ook niet erg).

P.S. al mijn berichtjes over wat ik brei voor knit-a-square zijn niet bedoeld om mezelf op de borst te slaan over mijn activiteiten voor het goede doel. Sterker nog, ik ben blij dat KAS me een reden geeft om te breien, want de hele familie is inmiddels al voorzien van mutsen en sjaals. Ik noem het vooral steeds met naam, toenaam en website in de hoop meer mensen aan de wereldwijde groep breisters (en haaksters) toe te voegen .;-)
Lees verder ...

Drie Dingen op Dinsdag ~ ik geef het toe (maar nog niet op)

Ik zal het maar meteen toegeven: november is niet mijn favoriete maand.
Op de een of andere manier komt er deze maand altijd bijzonder weinig uit mijn handen en nog minder uit mijn hoofd, terwijl ik het eigenlijk verschrikkelijk druk heb. Niet bepaald de perfecte maand om een schrijfproject af te willen ronden. Maar dat moet wel. Nou ja, niet dat de uitgever in mijn nek staat te hijgen, maar als ik het deze maand niet afkrijg, loopt de rest van mijn schrijfplanning ook in de soep. Ik wou alleen dat ik me iets beter kon concentreren.

Het is ook niet de ideale maand om grote opruimprojecten beet te pakken. Want ik moet tot mijn grote schande toegeven dat ik nog niet heel veel verder gekomen ben met de kledingkast. Die ziet er op dit moment wel opgeruimd uit, maar dat komt omdat er weinig in zit. Ik loop namelijk ook enorm ver achter met de was opvouwen (wassen heb ik gelukkig wel gedaan). Naar de andere kast heb ik nog niet eens gekeken.

Het rolgordijn hebben we wel gekocht. Dat was nog een hele prestatie, want dat ging dus zo:

20131119 (Large)

Facebookvrienden kennen deze foto al, want ik heb zodra we thuiskwamen opgeschept dat het best ging, lange materialen halen met een sportauto, en dat we geluk hadden omdat het droog bleef.
Helaas moesten we daarna nog iets langs halen…

20131119 (2) (Large)

En nu ga ik gauw verder met mijn verhaal (nog 1500 woorden), in de hoop dat ik me daarna kan storten op de was, de kast en rest, zodat ik de drie dingen van deze maand toch nog enigszins netjes af kan ronden.

Ligt het aan mij of is november gewoon zo’n maand waarin je eigenlijk beter een winterslaap kunt houden?
Lees verder ...

Zonsondergang

Hoe druk* ik het ook heb, niets is fijner dan even naar buiten wippen en genieten van een prachtige zonsondergang...

20131118 (1) (Large)

20131118 (2) (Large)

20131118 (3) (Large)

*Het weekend liep een beetje anders dan verwacht. Wel laptops dus en ook werk.
Maar gelukkig vonden we ook een nieuwe manier om te ontspannen: luisterboeken. Heerlijk! Handwerkje erbij of gewoon lekker stil zitten luisteren. Echt ontspannend.
Welke boeken we luisterden?
Hint: het antwoord is 42 ;-) (als dit je niets zegt ken je de boeken waarschijnlijk ook niet).

Hoe was jullie weekend?
Lees verder ...

Over schrijven

20131115 (1) (Large)

Ik was van plan om wat meer over schrijven te bloggen, want ik weet dat sommigen van jullie mijn blog (mede) lezen omdat ik schrijfster ben.

Het probleem is alleen dat ik er weinig over te zeggen heb. Op dit moment is het lastig om tijd en energie te vinden om te schrijven en bovendien zit mijn hoofd zo vol met andere dingen dat ik tijdens de schaarse momenten waarop het wel kan vaak volkomen inspiratieloos voor me uit zit te staren.

Ik heb jarenlang beweerd dat ik rust nodig had om te schrijven, maar ik realiseerde me pas dat ik waarschijnlijk juist het omgekeerde mis. Sinds er steeds minder dochters thuis zijn, is mijn productiviteit schrikbarend afgenomen. Blijkbaar functioneer ik beter in herrie en chaos dan in een volkomen stil huis.
De dochter-met-eigen-flat stelde al voor weer bij ons in te trekken om me heerlijk als vanouds lastig te vallen met van alles en nog wat tot ik mijn deadlines gehaald heb. Uh… ik weet niet of dat op de lange termijn zo’n goed idee is. Misschien moet het gewoon nog even wennen?

Een paar schrijfnieuwtjes heb ik nog wel te melden:

:: Erfgoed ligt bij de drukker en zal zeer binnenkort echt verschijnen

:: ik ga weer één of misschien zelfs twee exemplaren weggeven, dus hou mijn blog in de gaten

:: deze keer ga ik geen grote “als-je-me-volgt-acties” doen, want dat viel vorig jaar een beetje tegen. Het goede nieuws is dat mijn aantal volgers inmiddels wel verachttienvoudigd is. Van één naar achttien dus, toch een prestatie (niet cynisch bedoeld, al vraag ik me soms wel af hoe anderen aan zoveel volgers komen - gelukkig weet ik dat er heel veel mensen zijn die mijn blog lezen zonder googlevolger te zijn en dat mag natuurlijk ook)

:: nu we het verplichte promotiepraatje gehad hebben, kan ik weer even rustig ademhalen (schrijven is leuk, gepubliceerd en gelezen worden is geweldig, maar het gedoe eromheen hoeft van mij niet zo nodig)

:: ik ga binnenkort het eerste hoofdstuk van Erfgoed online zetten, als voorproefje

:: in december krijgen jullie ook weer een gratis kerstverhaal van mij

:: dat moet ik nog wel even schrijven (maar het groeit al in mijn hoofd)

:: daarna ga ik beginnen aan mijn volgende grote roman. Ook daarvoor heb ik al wat verhaallijnen in mijn hoofd zitten

:: maar eerst moet Lidy van de Poel nog wat kinderen en hun ouders helpen (nog steeds 10.000 woorden, want ik zat bij mijn vorige melding hierover 3.000 woorden scheef - viel dat even tegen…)

:: en ik hoop daar voor het weekend echt begint nog een flinke douw aan te geven, want we proberen tegenwoordig in de weekenden de laptops uit te laten. Vorig weekend is het gelukt en wat was dat heerlijk ontspannend…

20131115 (2) (Large)
De kat zit iedere avond braaf te wachten tot die laptop aan de kant gaat.
Want dan is het zijn beurt om op schoot te liggen.

Jullie ook allemaal een gezellig en ontspannend weekend gewenst!
Lees verder ...

Saai, sushi en chili

Schrijven over wat we aten was toch een stuk gemakkelijker toen we op Curaçao waren. Zoveel keus, zoveel nieuwe producten om uit te proberen.

Toen ik dat een paar dagen geleden verzuchtte, zei een wijze dochter: “Uiteindelijk wordt het daar ook een sleur, mama.” En daar heeft ze natuurlijk gelijk in. Maar mijn lijstje van deze week voelt een beetje saai. En dan zaten er nog twee dagen tussen waarop ik niet zelf gekookt heb ook. Maar aan de andere kant, is het een kleine moeite om jullie op de hoogte te houden. Bij deze dus.

Ons menu van de afgelopen week:

Woensdag: we hadden iets te vieren en deden dat door uit eten te gaan bij Moshi Moshi in Rotterdam. Een all-you-can-eat Japans restaurant. Het was in ieder geval iets anders. Er was meer dan genoeg keuze, zelfs voor de glutenvrije eters onder ons (we hebben gezinsleden die direct zware buikpijn krijgen en dus alle gluten vermijden, maar voor de rest kan af en toe niet echt kwaad). Van sushi tot gebakken champignons en van eend tot salade. Het fijne is dat je echt een paar uur aan het eten (en dus ook gezellig aan het praten) bent, want je bestelt steeds vijf gerechten per persoon, die op moeten voor je nieuw mag bestellen.

Donderdag: zuurkool met speklapjes

Vrijdag: Chili con Carne

Zaterdag: echtgenoot had een klusbui en mijn keuken lag overhoop. We waren natuurlijk al uit eten geweest, dus hebben we een gezinsbox patat gehaald, dat kost niet veel.

Zondag: rode bietenstamp met karbonade

Maandag: bloemkool met varkenslapjes

Dinsdag: roerbakgroenteschotel met gehakt en rijst

Chili con carne is één van mijn lievelingsgerechten. Ik kon het vroeger nooit goed klaarmaken, maar echtgenoot vond een zeer simpel, maar smakelijk recept uit, dat we nu al jaren gebruiken.

20131114 (Large)

Chili con Carne


Ingrediënten (voor 4-5 personen)
500 gram gehakt
peper, zout, uienpoeder
1 blik of pot bruine bonen
1 blikje geconcentreerde tomatenpuree
1 eetlepel milde paprikapoeder
1 of 2 eetlepels sambal

Bak het gehakt rul met peper, zout en uienpoeder naar smaak.
Voeg de bruine bonen (met vocht) toe en roer de tomatenpuree, de paprikapoeder en de sambal er doorheen. Laat een minuut of tien doorkoken (kan ook langer, maar hou er rekening mee dat de sambal pittiger wordt als je het langer laat staan).\
Lekker met rijst en/of maischips.

Een printbare versie van dit recept (pdf) kun je hier vinden.
Lees verder ...

Stijlvol gestyleerd (of toch niet)

Ik lees een aardig rijtje Amerikaanse blogs die over het opknappen en inrichten van huizen gaan. Daar zijn we zelf ook al jaren mee bezig, dus dat vind ik boeiend. De grote klussen zijn leuk om te volgen, maar ik vind ook de kleine decoratieacties erg inspirerend.Zoiets als dit, dit of dit (bijna onderaan de post), bijvoorbeeld. Dat wil ik ook wel. Alles op elkaar afgestemd, perfect gestyleerd, alles op kleur, gezellig… enzovoorts.

Enthousiast besloot ik onze (nep)haard een “restyling” te geven. Die zag er al maanden hetzelfde uit, met eigenlijk niet meer dan een plant en een leeslamp. Oh ja, en een foto van de dochters. Dat dan weer wel. Maar echt gestyled was het niet.

Ik ging aan de gang met mijn nieuwe kaarsenstandaards, kaarsen, een stapel boeken en andere accessoires in de juiste kleuren (want dat doen die Amerikaanse vrouwen dus ook altijd).

En kwam er toen (alweer) achter dat ik dat soort dingen prachtig vind op foto’s, maar niet in het echt, in ons piepkleine en toch al overvolle huis. Daar staat zoiets al gauw rommelig.

Dus haalde ik de helft weer weg.

20131113 (1) (Large)

Eigenlijk is het nog steeds aan de rommelige kant naar mijn zin met die kaarsenstandaards aan weerszijden van de plant, maar man en dochters vinden het gezellig staan, dus ik houd het er maar even op. Ik ben nu eenmaal geen Megan, Jen, Sherry of andere stijlgoeroe. Ik ben gewoon een hollandse huisvrouw. Die ook nog straal vergeten is voor- en tijdensfoto’s te maken, even overwogen heeft om dat achteraf nog helemaal na te spelen en toen tot de ontdekking kwam dat ze deze week nog 10.000 13.000 woorden aan een Favorietroman moet schrijven. Die tussenstapjes moeten jullie er dus maar even bijdenken. Gelukkig heb ik nog een bijna lege bovenkant van een kast waar ook nog “iets” mee moet gebeuren…

20131113 (2) (Large)
Lees verder ...

Drie Dingen op Dinsdag ~ kringloopstapels en kleding die niet past

Ik heb de neiging om alle dinsdagblogjes te beginnen met “wat vliegt de tijd”, dus dat doe ik maar niet. Maar dat dacht ik daarnet dus wel. Het is net of deze blogserie ervoor zorgt dat ik dat meer besef dan anders. En deze tijd van het jaar is sowieso altijd een drukke (maar gezellige). Eigenlijk kan ik de titel beter veranderen in Duizend Dingen op Dinsdag, want met alles wat ik in mijn hoofd heb, kom ik daar wel aan. Maar dan worden het wel erg lange en saaie blogjes, dus ik zal me netjes bij mijn drie dingen houden.

Het afgelopen weekend heb ik me bezig gehouden met de kledingkast.

Ik begon met de zomerkleren. Ik liet het al even vallen vorige week, het is logisch om die op te bergen in de koffer waarin ik ze over een paar maanden weer zal vervoeren. Dus dat heb ik gedaan.

20131112 (1) (Large)

Dat ruimde al lekker op. Bij het vouwen van de was had ik mijn eigen kleding al in stapeltjes verdeeld: wel gedragen en niet gedragen. Van wat ik niet gedragen heb, ging de helft weg, want ik denk niet dat ik die dingen ooit ga dragen. De andere helft was alleen maar iets te strak, maar ik heb nog hoop (want er is nu toch echt een paar kilo af).

Toen was het tijd om de rest uit te zoeken. Die hoge stapel rechts zijn allemaal spullen die veel te klein zijn (ik heb iets minder hoop dat ik die nog ga passen), de stapel links daarvan gaat naar de kringloop.

20131112 (2) (Large)

Uiteindelijk ging er van de veel-te-klein-stapel ook nog een deel naar de kringloop en toen had ik daarvan nog maar een klein beetje over. Nou ja, een klein beetje – eigenlijk een complete garderobe, want er bleven toch nog vijf broeken, een rok, vijf jurkjes, een blazer, een trui en twee blousejes over. Ik weet niet of ik optimistisch ben of gewoon dom, dat ik dat allemaal bewaar. Maatje 36/38. Drie jaar geleden paste ik er nog in, maar inmiddels ben ik een paar maten opgeschoven…

Anyway, de veel-te-klein-stapel ging ook in een koffer (op de foto staan nog een blouseje en een jurkje die ik er later weer uitgehaald heb en ook op de kringloopstapel heb gelegd).

20131112 (3) (Large)

En toen alles (behalve de winterkleding) de kast weer in. Eh… dit schiet nog niet echt op. Die winterkleding kan er nog steeds niet netjes en overzichtelijk bij.

20131112 (4) (Large)

Het is duidelijk. Ik ben er nog niet. Wordt vervolgd…

Mijn lijstje voor deze maand:

- kledingkast opruimen (mee bezig – zie boven)
- fotokast opruimen (heb er wel naar gekeken, maar verder niet. één ding tegelijk)
- rolgordijn voor keukenraam (is gekocht, maar wacht nog op meet, zaag, knip en pas werkzaamheden – daar ben ik niet zo heel goed in)
Lees verder ...

In de tuin

Hoewel mijn favoriete seizoen de lente is, met al dat nieuwe groen, zie ik toch ook de schoonheid van de herfst wel. Zelfs in de (voor)tuin, waar alles aan het afsterven is.

:: de lavendel heeft nog een paar bloemetjes

20131111 (1) (Large)

20131111 (2) (Large)

:: de kamperfoelie is bijna kaal

20131111 (3) (Large)

:: mijn blauwe hortensias zijn aan het verkleuren

20131111 (4) (Large)

:: toch nog een paar rode blaadjes aan de kersenboom (en een heleboel knoppen voor volgend jaar – dat vind ik zo mooi van deze boom)

20131111 (6) (Large)

:: de clematis heeft nog grootse plannen, maar ik betwijfel of het gaat lukken...

20131111 (5) (Large)
Lees verder ...