Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Uit eten en nog meer stoofpotjes…

Deze week was een lastige qua boodschappen. Omdat ik wist dat we woensdagmiddag weg zouden gaan (als dit blogje geplaatst wordt zijn we net thuis of nog op Schiphol), kon ik niet te uitgebreid boodschappen meer doen. En ik kon ook niet precies plannen voor de overgebleven dagen, omdat ik nog een beetje ruimte wilde houden voor spontaan “nog-even-vakantie-houden” en uit eten gaan. Maar al met al hebben we lekker gegeten en heb ik bijna alle restjes opgemaakt.

Ons weekmenu:

woensdag: chayotastoofpotje, kipfilet, rijst (NAF 8,02 – EUR 3,29)

donderdag: sla, gebakken aardappels, spekblokjes (NAF 8,34 – EUR 3,42)

vrijdag: yellow squash (stoofpotje) met gehakt en aardappels (NAF 7,97 – EUR 3,27)

zaterdag: uit eten bij El Rancho Sobrina. Erg lekker eten, maar zonder voorgerecht aan de karige kant (wij zijn grote eters). Bediening was vriendelijk, maar kwamen na het serveren van de maaltijd niet meer terug om te vragen of we nog iets wilden drinken of een nagerecht wilden bestellen. We moesten zelf naar de bar toelopen om de aandacht te krijgen, want oogcontact lukte ook niet. Dat was wel een negatief puntje.

zondag: shoarmaatje gehaald bij een tentje waar we al vaker geweest zijn op Fort Rif, Anchor. Heerlijk uitwaaien en lekker eten (shoarma zit in een wrap ipv een pita-broodje). Bediening is redelijk, ze zijn erg vriendelijk, maar heeft wel steeds de televisie zeer hard aanstaan, wat een beetje irritant is.

maandag: worteltjes, aardappels, rib-eye (NAF 23,64 - EUR 9,69)
(was eigenlijk bedoeld als laatste-avond-diner voor dinsdag, maar toen kwam ik erachter dat echtgenoot dinsdag misschien toch uit eten wilde. Beter restjes (die eigenlijk voor maandag waren) weggooien dan rib-eye, toch? En kijk eens naar die prijs… in Nederland minstens twee keer zo duur!)

dinsdag: hoewel we al een lijstje met restaurants die we nog eens moesten uitproberen hadden, vroeg echtgenoot aan iemand die hier al heel lang woont waar je het lekkerst kunt eten en hij kwam met een restaurant in het Rif Fort, Steak and Ribs. Een andere dan die van de shoarma, dat wel. Omdat wij het Rif Fort sowieso een leuke locatie vinden, zijn we het  maar gewoon gaan proberen. En het was inderdaad heerlijk! Grote porties, perfect gegrild. Wij hadden vlees, maar er was ook een ruime keuze vis. Goed personeel, gezellige sfeer, water met ijs werd gratis geserveerd en steeds aangevuld. Inderdaad een aanrader.

Een afwisselend weekje dus, met een tikje vakantie en toch nog wat uitprobeersels. Alweer twee stoofpotjes, want dat blijkt verreweg de eenvoudigste manier te zijn om bijna alle exotische groentes klaar te maken.

Op woensdag aten we in het kader van iets-nieuws-uitproberen chayote. Dat zijn nogal onooglijke groene knollen om te zien.

20131031 (1) (Large)

Toen ik op internet zocht naar hoe je chayote klaarmaakt, kwam ik veel commentaar tegen met de strekking “ik snap niet waarom mensen dit eten”. Oeps. Maar ik ben eigenwijs en heb het dus gewoon klaargemaakt. Als een stoofpotje, want dat was de aangewezen manier. Rauw kon ook, las ik, maar dat vond men echt het toppunt van vies, nog erger dan gestoofd.

Wij vonden het (tegendraads als altijd) dus wel lekker. De enige reden waarom ik dit hier niet als recept neerzet is dat ik een beetje heb zitten tobben met hoeveelheden. De vorige keer dat ik die kleine pepertjes gebruikte, gaven twee stuks nauwelijks pit. Dus nam ik er deze keer drie. Maar ik denk dat de kleur ook belangrijk is, want deze keer was het dus echt ongelooflijk heet. Net eetbaar, dat wel, maar toch. Dit recept moet nog een beetje aangepast worden (mag de volgende keer dat we hier zijn in de herkansing). De chayote blijft wat hard, dat is wat men er niet lekker aan vindt, maar wij houden wel van een beetje structuur in ons eten.

20131031 (2) (Large)

De “yellow squash” (vergeten foto te maken voor het koken, maar hier zie je hoe zo’n ding eruit ziet) van vrijdag was daarentegen wel goed gelukt, al zeg ik het zelf. Ik denk dat je dit ook kunt maken met courgette of met andere pompoenachtige groentes.

20131031 (3) (Large)

Squashstoofpotje

Ingrediënten (voor 2 personen)
200 gram gehakt
beetje boter of olie
1 ui in (halve ) ringen gesneden
2 knoflookteentjes (fijn gehakt)
500 gram yellow squash
nootmuskaat
gemalen kruidnagel

Bak het gehakt rul in wat boter (kan ook met olie, maar met boter krijg je een jusachtig vocht dat erg lekker is bij aardappelen) en doe daarna de ui en de knoflook erbij, en voeg nootmuskaat en gemalen kruidnagel naar smaak toe. Laat eventjes fruiten en doe dan de squash erbij. Leg het deksel op de pan en laat een kwartiertje stoven.

Lekker met aardappelen.

Een printbare versie (pdf) van dit recept is weer hier te vinden.
Lees verder ...

Even doorbreien en een stroomstoring

Na mijn conclusie vorige week dinsdag dat ik net als thuis teveel achter de computer zat en te weinig ontspande, heb ik mezelf stiekem nog een extra (tiende!) doel gesteld. Zo min mogelijk van het breigaren dat ik bij me had ongebruikt weer mee terugnemen. Natuurlijk ben ik vergeten een voorfoto te maken, maar ik had ongeveer tien hele bollen of grotere resten bij me en nog een paar iets kleinere restjes. Behoorlijk wat, inderdaad.

Omdat ik moest ontspannen besloot ik mijn favoriete niet-bij-nadenken-patroon te breien. De KAS-cuddle. Ik moet er wel bij zeggen dat ik een dergelijke slaapzak niet snel als kraamcadeautje zou geven, want volgens mij voldoet het niet bepaald aan de veiligheidseisen. Maar het is een gewild product bij de verzorgers (vaak oma’s) van de AIDS-wezen in Zuid-Afrika. De kinderen worden in deze slaapzakken vervoerd. Ze slapen er ook in, maar altijd onder toezicht.

20131030 (2) (Large)

In ieder geval is het heerlijk breien, zeker als je voorbij de kraag bent. Gewoon rond en rond en rond. Via Pinterest kwam ik een tutorial tegen om die nare sprongetjes die je met rondbreien krijgt bij een overgang naar een nieuwe kleur te vermijden. Het is een uitgebreide tutorial, maar het is eigenlijk heel simpel. Je begint gewoon met de nieuwe kleur, breit een hele ronde en als je dan bij die allereerste steek in de nieuwe kleur bent, neem je die op je rechternaad zonder hem te breien (en zonder hem te draaien). In het engels noem je dat slip stitch, ik weet niet hoe het in het nederlands heet. Ik had mijn twijfels, dus ik heb de overgangen evengoed allemaal op dezelfde plek aan de zijkant gehouden, maar het ziet er goed uit. Als je heel goed kijkt, kun je het zien, maar het is lang zo lelijk niet als die sprongen die je normaal krijgt.

20131030 (3) (Large)

Na een weekje (iets meer) breien had ik dit nog maar over. Nou ja, plus die gele bollen die op de bovenste foto op mijn breiwerk liggen.

20131030 (1) (Large)

Ik ben flink opgeschoten, al is het nog niet helemaal op. Maar ik vind dat ik dat nieuwe doel van mij aardig bereikt heb. En het doel dat ik met dat doel had, heb ik zeker bereikt. en zelfs nog meer. Want ik ben niet alleen een beetje meer ontspannen, maar als ik brei kan ik niet internetten, maar wel nadenken. Vandaar dat ik nu (zie gisteren) een paar ideeën heb voor nieuwe boeken en ook al weet hoe het verhaal voor Lidy van de Poel waar ik mee bezig ben moet aflopen. Ik bijf nog even doorbreien.

… Dat schreef ik dinsdagochtend. Want ik wist dat ik een hoop te doen had en waarschijnlijk geen tijd had om later nog wat te bloggen. En toen was het ineens erg stil in het appartement. De koelkast stopte met zoemen, de ventilator stopte met draaien. Stroomuitval. Geen wifi, geen stroom. Batterij van de laptop bijna leeg, dus schrijven ging ook niet (ik moet toch eens leren op papier verhalen te schrijven). Het hek is ook electrisch dus mijn eerste idee om gewoon ergens te gaan zitten waar de stroom nog wel werkte ging ook niet op. Ik pakte de koffers vast in, haalde een bezem door het huisje (dweilen ging niet, want geen heet water) en ging toen maar breien. Vier uur lang.

Dus nu heb ik dit nog maar over:

20131030 (4) (Large)

En de cuddle is af, maar ik moet de bodem nog dichtmaken, dus daar heb ik nog even geen foto’s van.

(pff, kunnen jullie tussen de regels door lezen dat ik haast had bij het schrijven van dat laatste stukje? Geen vervelende haast, hoor. Echtgenoot oppikken, hapje eten, laatste avond genieten. Maar geen tijd voor afwerken, foto’s en blogpostje schrijven dus.)
Lees verder ...

Drie Dingen op Dinsdag ~ toch wat resultaat

Ongelooflijk wat is deze maand omgevlogen! En ik maar bang zijn dat ik me hier zou gaan vervelen als echtgenoot “eens een keer” moest werken. Vandaar die lange lijst met doelen. En hier zit ik dan, met een echtgenoot die heel erg veel moest werken en lang niet al mijn doelen gehaald. Maar daarom zijn het ook doelen. Geen deadlines.

Eens kijken hoe ver ik precies gekomen ben:

Blogdoelen:
1. oude blogposts terugzetten (ik ben daar een paar maanden geleden al mee bezig geweest, maar nog lang niet klaar)
– zoals jullie in het archief kunnen zien, ben ik er bijna mee klaar. Tenminste, dat kunnen jullie niet zien, want jullie weten natuurlijk niet hoeveel oude blogposts ik heb. Wat ik nog mis: creatieve postjes uit 2009, foto’s van onze reizen naar Cappadocië en Java (die foto’s staan niet op mijn harddisk, maar liggen thuis), een paar stukjes tekst die ik hopelijk nog ergens heb staan (o.a. over Java en Bali). Maar verder staat alles er. Ruim 1200 posts (en dan te bedenken dat er nog bergen uit de beginjaren missen omdat ik die te persoonlijk vind).

2. blog organiseren (met tags en categorieen, zodat alles gemakkelijker terug te vinden is), eventueel wat thematische overzichtspagina’s (voor de moestuinstukjes bijvoorbeeld) maken, zorgen dat mijn linkjes naar oudere posts werken, “link within” (zo’n rijtje met sortgelijke posts) toevoegen
- categorieën moet ik nog toevoegen, ga ik misschien morgen nog mee verder. Link within staat er, maar verwijst af en toe naar posts die er niet meer zijn. Ik wacht even af of dat nog verbetert en anders moet ik iets anders verzinnen.

3. de layout aanpassen (ik vind dat simpele wel mooi, maar er mag iets meer kleur in, misschien toch weer een header en eigenlijk ook een recente foto van mezelf, want die ik nu overal gebruik is ook al weer anderhalf jaar oud) + meteen facebook/twitter etc in dezelfde stijl/met dezelfde foto aanpassen. Oh, en eigenlijk wil ik wel weer een echte blognaam, in plaats van "Geertrude blogt", maar ik ben er nog niet uit welke.
- misschien wil ik wel helemaal geen foto ;-) Je zou bijna denken dat ik het expres vermeden heb deze maand. Maar ik ga nog mijn best doen voor een echt mooie.
Ik heb er wel eentje trouwens. Maar die wil ik niet gebruiken als officiele foto. Dat was gewoon een “lach eens naar de telefooncamera” plaatje (met andere mensen op de achtergrond en mijn zonnebril op mjn hoofd). Maar ik zal hem speciaal voor jullie toch even neerzetten.
Hoi, hier ben ik ;-)

20131029 (2) (Large)


Schrijfdoelen:
2.1. verhaal voor Campingarts opzetten en schrijven verhaal voor Lidy van de Poel opzetten en schrijven.
-bezig met schrijven (ben nu bij 10.000 woorden van de 23.000).
2.2. manuscript dat ik in het voorjaar schreef bekijken en besluiten wat ik ermee doe (herschrijven of als verloren beschouwen – ik ben bang dat ik voor het laatste zal moeten kiezen)
- gedaan, aan de kant gezet (zie vorige week)
2.3. brainstormen voor nieuwe roman en beginnen aan eerste opzet.
- brainstormen is klaar, synopsis voor beide ideeën bijna klaar

20131029 (1) (Large)


Persoonlijke doelen:
3.1. uitvinden of ik echt wil verhuizen naar de tropen (want leven en werken is iets heel anders dan vakantiehouden)
-belangrijkste punt voor ons was: kunnen we functioneren in de hitte? Ik zag het namelijk niet zitten om een leven binnen bij de kachel te verruilen voor een leven binnen bij de airco. Dan kun je net zo goed dicht bij je familie blijven wonen, toch?
Maar het antwoord op die vraag is volmondig ja. We kunnen allebei heel goed functioneren in de hitte. We hebben een paar dagdelen bij de airco doorgebracht, maar van het begin af aan was de schaduw en de wind op de porch voldoende koeling om te kunnen werken. Slapen gaat ook redelijk goed en we gaan ervan uit dat het nog beter gaat als we een modernere, stillere en beter instelbare airco kopen.

3.2. uitrusten, ontspannen en beter worden (oke, het is geen echte vakantie, maar het wordt wel tijd dat ik eens wat gas terug neem)
- ondanks alle stress merk ik dat ik minder gespannen ben. Ik laat dingen gemakkelijker over me heen komen. Dat zal ook wel te maken hebben met de warmte, het is simpelweg te heet om je ergens heel druk over te maken, maar ik voel me rustiger. Dat hoop ik thuis ook vast te houden.

3.3. genieten!
- hebben we zeer zeker gedaan en ik denk dat dat ook wel zichtbaar geweest is. Zonsop- en ondergangen, hele dagen buiten zitten, stranduitstapjes en een paar keer lekker uit eten. Het was minder vakantie dan eigenlijk de bedoeling was, maar ik heb er absoluut van genoten.
Lees verder ...

Echt blauw en “enge” dieren

20131028 (1) (Large)

Ik zeg het wel vaker: het grote voordeel van hier “wonen” is dat je jezelf soms ineens onder een boom op het strand terugvindt. Nou ja, natuurlijk ben je er dan zelf heen gereden, heb je zelf je handdoek meegenomen en een ligbedje uitgezocht, maar toch. Het duurt soms even tot het tot je doordringt waar je nu precies bent. Je hebt even tijd nodig voor je mindful op zo’n bedje ligt te beseffen hoe geweldig dit is, zeg maar.

20131028 (2) (Large)

Blue Bay heet niet voor niets zo. Het water is daar echt blauw. Maar eigenlijk is dat bij de meeste andere stranden hier ook zo.

20131028 (3) (Large)

We hebben de afgelopen weken heel wat stranden (maar nog lang niet allemaal) bekeken. Ik zal ze eens op een rijtje zetten, met mijn niet al te deskundige commentaar erbij:
:: Cas Abou - entree 10 gulden (4 euro) per auto + 5 gulden (2 euro) per ligbed. Best gezellig strand met redelijk veel voorzieningen. Grote nadeel: om half zes gaat er een toeter en moet je beginnen met opruimen, zes uur is sluitingstijd, maar als de toeter is gegaan gaat de bar gaat direct dicht. Nu kan ik me daar nog iets bij voorstellen, maar wat ik vervelender vond was dat zelfs de toiletten al werden schoongemaakt en afgesloten. Voelt niet erg gastvrij en zeker niet Curaçaos aan.
:: Jeremi – gratis, geen voorzieningen, klein en druk (in het weekend). We hebben er alleen maar even gekeken, niet gezeten en/of gezwommen, maar ik kan me herinneren dat er erg veel koraal lag (nogal scherp aan je voeten)
:: Grote Knip – gratis, groot, wel wat voorzieningen. Ik denk qua prijs/kwaliteitverhouding de beste keus (van waar wij geweest zijn)
:: Kleine knip – gratis, wat kleiner dan de grote (tja, vandaar die naam). Geen voorzieningen. Wij vinden dit het gezelligste strand. Er zitten in het weekend hele families te barbecueën en er hangt een leuk sfeertje
:: Blue Bay – entree 10 gulden (4 euro) per persoon, inclusief ligbed. Heel veel voorzieningen, zwembad, bar, restaurantje, zelfs bediening bij je ligbed als je dat wilt. Niet voor niets onze keuze na een lange, drukke week. Echt toeristisch en vakantieachtig, niet altijd onze smaak, maar het heeft ook zijn voordelen. Veel schaduw door (aangeplante) bomen.

Wij kunnen niet snorkelen, dus over het onderwaterleven bij de verschillende stranden kan ik niet echt oordelen. Bij de Kleine Knip hebben we de meeste vissen gezien.

20131028 (4) (Large)

Blue Bay is het enige strand waar we leguanen gezien hebben. Dat zal wel te maken hebben met het feit dat er zoveel bomen staan. Want in tegenstelling tot wat sommige mensen geloven, zijn dit (grotendeels) planteneters, waar je dus echt niet bang voor hoeft te zijn…

20131028 (5) (Large)
Lees verder ...

Ik, een hondenliefhebber?

Dat ik vooral een kattenliefhebber ben, is waarschijnlijk wel bekend. Mijn blog staat vol met kattenfoto’s. Honden vind ik eigenlijk altijd een beetje eng (hoewel ik een zwak heb voor die van een vriendin).

Maar toen we hier aankwamen werden we direct begroet door de waakhond. Omdat zijn baasje ons binnengelaten had, vond hij het blijkbaar wel veilig om vriendschap met ons te sluiten, want hij neemt zijn waaktaken zeer serieus. Maar nu liep hij recht op ons af zodra we even op de porch gingen zitten en legde zijn kop op onze knieën. Eerst bij mij, daarna bij echtgenoot.

Tja, zelfs iemand als ik geeft zo’n beest dan een aai. En sindsdien worden we ‘s ochtends als we opstaan begroet door een grote zwarte hond, die dan heel graag even wat aandacht wil. En worden we als we weggeweest zijn en aan het eind van de middag thuiskomen, begroet door diezelfde grote zwarte hond en een klein keffertje. Want onze buurman heeft ook een hondje.

Dat beest is nog heel jong en lichtelijk gestoord. Hij stuitert letterlijk voortdurend over het erf, liefst pal naast (of onder) de grote hond. In het begin was het zo’n stoffermodel, maar nu is hij getrimd. Wij dachten nog dat het een heel speciale hond was, maar het is dus gewoon een poedel. Dat korte haar zal best prettiger voor hem zijn in de warmte, maar ik vond hem eigenlijk eerst leuker. Het hele gevalletje luistert ook nog naar de stoere naam “Pirate”. Nou ja, luisteren doet hij zelden.

Die kleine hoef ik niet, ik word gek van dat gespring en aaien kun je hem niet, hij staat namelijk geen seconde stil. Bovendien staat hij af en toe hele nachten te keffen. Maar die grote, Misja heet hij, die heeft mijn hart wel een beetje gestolen eigenlijk. Ik zou hem zo meenemen, de lieverd.

Misschien word ik toch nog een hondenliefhebber...

20131025 (1) (Large)

20131025 (2) (Large)

20131025 (3) (Large)

20131025 (4) (Large)

P.S. waarom ik meer en betere foto's heb van die stuiterbal dan van de rustige hond is me ook een raadsel. Ik denk dat dat komt omdat die lieverd altijd direct een aai wil als je dichterbij komt. En het is zo lastig foto's maken met een hond die tegen je handen aanduwt.
Lees verder ...

Een afwisselend weekje en okrastoofpot

De afgelopen week hebben we niet iedere dag thuis gegeten. De behoefte aan “er even uit” zijn was groot. Uit eten gaan is hier niet extreem duur, maar zeker ook niet extreem goedkoop (niet zoals Bali dus, daar kun je echt voor een paar euro eten). De meeste restaurants hebben een prijsniveau dat vergelijkbaar is met Nederland. Ik vergeet altijd de bonnetjes mee te nemen, dus precies opgeven kan ik het niet en ik weet ook eigenlijk niet of ik dat wel wil. In de gegeven links kun je wel de menukaarten vinden, met de prijzen in NAF. De omrekenkoers naar EUR is ongeveer 2,44, dus als je echt graag wilt weten hoeveel uit eten gaan kost bij deze restaurants, kun je het voor jouw menukeuze zelf uitrekenen ;-)

Ons weekmenu met gaten:

woensdag: okrastoofpotje met kippedijen zonder bot (NAF 10,97 – EUR 4,49)

donderdag: sst, niet verder vertellen: Pizzahut.  We reden er al vier dagen elke avond langs en ik had zo’n zin in pizza. Maar eigenlijk viel het een beetje tegen, ik heb wel eens lekkerdere pizza's gegeten en de meatlover’s pizza bevatte een stuk minder vlees dan de naam suggereerde.

vrijdag: kouseband, hamschijf, aardappels (NAF 8,17 – EUR 3,34)

zaterdag: vakantiedagje: patatje bij een echte hollandse frietkraam (kan me helaas de naam niet meer herinneren), een paar uur later een grote “borrelhap” (een selectie gegrild vlees en vis met patat – staat niet op de online menukaart) bij Eetcafé de Buren. Waarom geen echt gerecht? Omdat we eigenlijk onderweg waren naar het strand toen we in de stad bleven hangen en alleen maar wat los geld bij ons hadden, niet genoeg om uitgebreid uit eten te gaan. En omdat het ons lekker leek en dat was het ook. Echt fingerfood (o.a. kippevleugels en spareribs) voor bij de borrel (maar ik had sodawater oftewel spa rood, kan ook). Verder is het een gezellige tent, met goede bediening.

zondag: luxe gedineerd bij Landhuis Daniel. Absoluut een aanrader, sfeervol, erg leuke en vriendelijke bediening en echt goed eten.

maandag: mexicaanse groenten (diepvries), rijst, kipfilet, (NAF 5,94 – EUR 2,43)
dinsdag: worteltjes, aardappels, tilapiafilet (NAF 8,51 - EUR 3,46)

De kouseband vonden wij wel lekker, maar niet zo heel bijzonder. Het lijkt erg op gewone bonen en ik had het dan ook heel basic klaargemaakt, zoals ik dat met sperziebonen zou doen. Het is hier wel veel goedkoper dan sperziebonen, dus ik denk dat ik het in de toekomst wel vaker zal maken.

En dan het recept van deze week: jambo, of okra. Ik had geen idee wat ik ermee moest, maar had online gezien dat je het kunt stoven en dat het slijmerige vocht gebruikt kan worden om sauzen te binden. Dat bracht me bij het volgende experiment:

 20131024 (Large)

Okra stoofpotje

Ingrediënten voor 2 personen:

500 gr. jambo (okra)
325 gram kippedijen zonder bot (maar kipfilet mag natuurlijk ook en een beetje minder is niet erg, dit was de kleinste verpakking en het moest op)
2 knoflookteentjes
1 pepertje (klein, heel erg heet, maar twee had ook wel gekund)
1 paprika
3 tomaten

Verwijder de steel en de punt van de okra’s af en snijd ze in plakjes. Verwarm een beetje olie, roer de okra’s erdoor. Leg het deksel op de pan en laat op laag vuur ongeveer 15 minuten stoven tot de okra’s gaar zijn. Er komt een beetje slijmerig vocht uit, dat hoort zo.
Bak ondertussen in een andere pan in een scheutje olie de kip en voeg de knoflook, peper, paprika en tomaten toe. Laat ongeveer 15 minuten stoven.
Voeg nu de groente en de saus bij elkaar (afhankelijk van wat je grootste pan is) en roer door. Het vocht van de okra’s zal de saus binden.
Lekker met rijst.

Een printbare versie (pdf) van dit recept is hier te vinden.

Wij vonden het in ieder geval erg lekker en van dat slijmerige (pff, hoe vaker ik dat woord hier neerzet, hoe viezer het lijkt) merk je op deze manier helemaal niets.
Lees verder ...

Partjesmuts (inclusief patroon)

Echt veel werd er niet gebreid, de afgelopen weken. Dat kwam niet door de warmte, want dat gaat best, breien in de tropen. Het had meer te maken met een ander dagritme en veel werkdrukte. Dan ligt mijn breiproductie altijd wat lager. Toch rolde er vorige week een muts van mijn naalden. Ik fantaseerde weer zelf een patroontje en schreef het op voor degenen die het na willen maken. En kwam er toen achter dat namen verzinnen voor patronen nog lastiger is dan blogtitels.Ik kwam niet verder dan de conclusie dat het partjes waren, zoals van een mandarijntje en dus noem ik het een partjesmuts. We doen het er maar mee ;-)

Ik had mijn vaste model niet bij me (ik neem geen peuterformaat pop mee op reis…), dus ja, ik heb mezelf staan fotograferen, bij tweeëndertig graden, met een muts op. Wat ik al niet over heb voor een blogpost…
 
20131023 (1) (Large)  

Partjesmuts

Ik gebruikte naald 3,5 (ik brei vrij los). Het garen was een restje zonder label, maar ieder garen dat geschikt is voor naald 3-4 zou moeten werken.

Zet 84 steken op, voeg samen in een cirkel (let op dat de steken niet gedraaid terechtkomen)
gebruik een stekenmarkeerder om het begin van de naald aan te geven

Brei boordpatroon 2 recht, 2 averecht tot een lengte van 7,5 cm

Brei daarna nog 10 cm in het patroon 10 recht, 2 averecht  (totale lengte 17,5 cm)

Begin met minderen, schakel over op knoploze naalden als dat nodig is
1. 8 recht, 2 steken recht samenbreien, 2 averecht , herhalen tot einde van de naald (77 steken over)
2. 9 recht, 2 averecht, herhalen tot einde van de naald
3. Haal 2 steken na elkaar af, zet ze weer op de linkernaald en brei ze recht samen , 7 recht, 2 averecht, herhalen tot einde van de naald (70 steken over)
4. 8 recht, 2 averecht, herhalen tot einde van de naald
5. 6 recht, 2 steken recht samenbreien, 2 averecht, herhalen tot einde van de naald (63 steken over)
6. 7 recht, 2 averecht, herhalen tot einde van de naald
7. Haal 2 steken na elkaar af, zet ze weer op de linkernaald en brei ze recht samen , 5 recht, 2 averecht, herhalen tot einde van de naald (56 steken over)
8. 6 recht, 2 averecht, herhalen tot einde van de naald
9. 4 recht, 2 steken recht samenbreien, 2 averecht, herhalen tot einde van de naald (49 steken over)
10. 5 recht, 2 averecht, herhalen tot einde van de naald
11. Haal 2 steken na elkaar af, zet ze weer op de linkernaald en brei ze recht samen , 3 recht, 2 averecht, herhalen tot einde van de naald (42 steken over)
12. 2 recht, 2 steken recht samenbreien, 2 averecht, herhalen tot einde van de naald (35 steken over)
13. Haal 2 steken na elkaar af, zet ze weer op de linkernaald en brei ze recht samen , 1 averecht, 2 recht, herhalen tot einde van de naald (28 steken over)
14. 2 steken recht samenbreien, 2 averecht, herhalen tot einde van de naald (21 steken over)
15. 2 steken averecht samenbreien, 1 averecht, herhalen tot einde van de naald (14 steken over)
16. 2 steken averecht samenbreien, herhalen tot einde van de naald (7 steken over)

Rijg de draad door de overgebleven steken en hecht stevig af.

Een printbare versie (pdf) kun je hier downloaden.

20131023 (2) (Large)
Lees verder ...

Drie Dingen op Dinsdag ~ het gewone leven

*foto’s in deze post zijn ongerelateerd aan de tekst, maar we hebben wel erg van deze volle-maans-opkomst genoten

Tja, hoe gaat het hier… Druk. Vooral echtgenoot. En omdat ik het niet eerlijk vind om vakantie te gaan zitten houden als hij het zo druk heeft, heb ik mezelf nog maar eens extra aangespoord om al die doelen van me te halen (wat even goed niet gaat lukken). We zitten dus nog steeds hele dagen op de porch te typen.

Als dat kan tenminste. We hebben inmiddels ook wat regen- en onweersbuien meegemaakt, want de regentijd is begonnen. Echt heftig was het niet en het duurde zeker niet lang, maar buitenzitten gaat dan natuurlijk even niet. Het is nu wel extra warm en benauwd doordat de lucht vochtiger is.Dan is het toch fijn dat we airco hebben…

Verder ben ik de afgelopen week op supermarktonderzoek uit geweest. Iedere dag een andere supermarkt bekeken. Om tot de conclusie te komen dat alleen de AH erg duur is. De rest lijkt allemaal op elkaar. Of ik zag door de bomen het bos niet meer, dat kan ook. Ik denk dat ik, als ik hier woonde, zou kiezen voor de dichtstbijzijnde grote supermarkt (behalve AH dan – overigens komt dat bij hen omdat ze precies hetzelfde aanbod hebben als in Nederland. De prijzen zijn dus hoger omdat het hierheen vervoerd moet worden. De andere supermarkten hebben ook veel lokale en Amerikaanse producten).

Je moet hier trouwens wel bij ieder supermarktbezoek op een gulden extra rekenen. De inpakjongetjes blijken geen salaris te krijgen, die moeten dus een fooi (sorry jongens van de eerste paar keren – wist ik echt niet!). Ik heb inmiddels gemerkt dat ik het het prettigst vind om ze wel te laten inpakken, ze die fooi te geven, maar dan te zeggen dat ik mijn tas zelf wel draag. Tenzij ik erg veel boodschappen heb, dan moet het wel, want het karretje moet je hier voor de kassa laten staan. Ik vind het een raar gevoel om met lege handen achter iemand aan voor iemand uit te lopen die mijn tassen draagt (tenzij het mijn man is, maar dan draag ik meestal zelf ook wat).

20131022 (Large)

Een doelenupdate:

Blogdoelen:

1. oude blogposts terugzetten (ik ben daar een paar maanden geleden al mee bezig geweest, maar nog lang niet klaar)– nog steeds mee bezig

2. blog organiseren (met tags en categorieen, zodat alles gemakkelijker terug te vinden is), eventueel wat thematische overzichtspagina’s (voor de moestuinstukjess bijvoorbeeld) maken, zorgen dat mijn linkjes naar oudere posts werken, “link within” (zo’n rijtje met sortgelijke posts) toevoegen
– heeft pas zin als het vorige punt is afgerond.

3. de layout aanpassen (ik vind dat simpele wel mooi, maar er mag iets meer kleur in, misschien toch weer een header en eigenlijk ook een recente foto van mezelf, want die ik nu overal gebruik is ook al weer anderhalf jaar oud) + meteen facebook/twitter etc in dezelfde stijl/met dezelfde foto aanpassen. Oh, en eigenlijk wil ik wel weer een echte blognaam, in plaats van "Geertrude blogt", maar ik ben er nog niet uit welke.
- die foto… ik ben nu het stadium van “rood hoofd” gepasseerd en beland in “ongelijk bruin”. Ik heb een witte streep bij mijn fronsrimpel en ook bij mijn ogen zijn de rimpeltjes witgekleurd. Blijkbaar zit ik tijdens het werken behoorlijk te knijpen en te fronsen. En omdat ik om dat te voorkomen af en toe een zonnebril draag, heb ik ook nog een witte streep bovenaan mijn neus. Erg mooi is het in ieder geval niet. Bovendien heeft echtgenoot het een beetje te druk om hem ook nog tot portretfotograaf te bombarderen.

20131022 (1) (Large)

Schrijfdoelen:

2.1. verhaal voor Campingarts opzetten en schrijven verhaal voor Lidy van de Poel opzetten en schrijven.
Synopsis verstuurd en goedgekeurd. Bezig met schrijven (schiet niet echt op, ben nu bij 4000 woorden van de 23000).

2.2. manuscript dat ik in het voorjaar schreef bekijken en besluiten wat ik ermee doe (herschrijven of als verloren beschouwen – ik ben bang dat ik voor het laatste zal moeten kiezen)
Ik geef het op met dit verhaal. Het idee is goed, de losse scenes zijn ook niet slecht, maar het hangt als los zand aan elkaar en al mijn reddingspogingen lopen op niets uit. Ik kan beter opnieuw beginnen met hetzelfde uitgangspunt.

2.3. brainstormen voor nieuwe roman en beginnen aan eerste opzet.
Mee bezig (het brainstormen dan). Voor twee nieuwe romans zelfs.

Persoonlijke doelen:

3.1. uitvinden of ik echt wil verhuizen naar de tropen (want leven en werken is iets heel anders dan vakantiehouden)
- We zitten nu in het stadium waar je er achter komt dat je jezelf altijd mee neemt. Het nieuwtje is eraf en hoewel we nog intens genieten van strandbezoekjes en af en toe vakantieachtig op stap gaan, merken we dat het gewone leven begint toe te slaan. Dezelfde stress, dezelfde "dingetjes" als thuis. Bovendien missen we de kinderen (lang leve Skype - pas hadden we een groepsgesprek met z'n allen, net zo heerlijk chaotisch als wanneer iedereen thuis is). Maar dat betekent niet dat het hele plan afgeblazen gaat worden, hoor. Er zijn nog steeds genoeg redenen om ermee door te gaan. En daarvan is het feit dat je op zondagmiddag gewoon naar het strand kunt gaan om te ontspannen er absoluut één!

3.2. uitrusten, ontspannen en beter worden (oke, het is geen echte vakantie, maar het wordt wel tijd dat ik eens wat gas terug neem)
Mwa. Zie boven. Ik doe dus precies dezelfde dingen verkeerd als thuis. Te lang achter de laptop blijven plakken, ook als schrijven niet lukt is daar één van. Ik probeer mijn laptop ‘s avonds uit te zetten en dan een breiwerkje of een boek te pakken, maar ik merk dat het moeilijk is om dat vol te houden. Als je man naast je zit te werken, is de verleiding toch groot om mee te doen. Maar, ook zie boven: thuis zouden we in het weekend gewoon doorwerken, want we zijn bepaald geen liefhebbers van herfst- en winterweer, hier gaan we toch nog even naar het strand, of dat nu een hele middag is zoals afgelopen zondag, of gewoon een uurtje, wat we de afgelopen weken ook al een paar keer gedaan hebben. En dan komen we toch zeer ontspannen thuis.

3.3. genieten!
- absoluut!

20131022 (2) (Large)
Lees verder ...

In de “achtertuin”

20131016 (3) (Large)

Het zwembad…

Hier brengen we toch heel wat kwartiertjes door. Even afkoelen tussen het werk door. Heerlijk. Dat is de manier waarop we het volhouden zonder de hele dag de airco te laten draaien (al moet ik toegeven dat we de laatste paar dagen 's ochtends toch wel even binnen in de airco gaan werken).

Overigens duurde het bij mij even voor het tot me doordrong dat die man in de hoek niet zomaar onder een palmboom zit te luieren. Het is een slaaf en hij draagt ketens. Dat heeft te maken met de geschiedenis van deze plek. Hier vonden tijdens de slavenopstand in 1795 bloederige gevechten plaats. De muur aan de voorkant (te zien op de eerste foto in deze post) stamt nog uit die tijd.
Niet echt een prettig deel van de geschiedenis van dit eiland, maar aangezien de eigenaars het blijkbaar passend vonden om een dergelijke muurschildering bij het zwembad (waar mensen toch vooral plezier maken) aan te brengen, ga ik er ook maar niet te hard over nadenken. Ik heb trouwens de indruk dat dit sowieso de manier is waarop men hier met dit soort dingen omgaat, het hoeft niet vergeten te worden (er zijn ook slavernijmusea), maar je hoeft er ook niet moeilijk over te doen. Ik vind dat wel een prettige houding.

De rest van de muurschilderingen zijn gelukkig een stuk vrolijker.

20131016 (2) (Large)

20131016 (5) (Large)

20131016 (6) (Large)

20131016 (7) (Large)

20131016 (4) (Large)

Ik vind de manier waarop ze de onderwaterscenes 3d gemaakt hebben door er echte schelpen voor te plaatsen geniaal.
En de schelpenvis bij de douche vind ik ook geweldig. Zoiets zou in de douche in het appartement (waar nu ouderwetse bruin/beige tegels zitten) ook niet misstaan.

20131016 (1) (Large)

p.s.de nieuwbrief van Uitgeverij Ellessy is uit. Klik hier voor de online versie met een link naar een interview met mij over mijn nieuwste boek (dat waarschijnlijk volgende maand uitkomt) en een kort fragment.
Lees verder ...

Fort Rif

Alweer een fort? Jazeker! Toen we niet konden lunchen in Fort Nassau, moesten we op zoek naar een ander lunchadres. Dus besloten we naar Fort Rif te rijden. Eigenlijk besloten we naar Renaissance te rijden, want zo heet het hotel/winkel/restaurantcomplex dat daarbij gebouwd is. Maar we aten uiteindelijk op het fort, met uitzicht op de zee en ons hoofd in een straffe zeewind, want dit fort ligt bij de ingang van de haven.

20131012fortrif (1) (Large)

20131012fortrif (2) (Large)

20131012fortrif (3) (Large)

20131012fortrif (4) (Large)

20131012fortrif (5) (Large)

20131012fortrif (6) (Large)

20131012fortrif (7) (Large)

20131012fortrif (8) (Large)

20131012fortrif (9) (Large)

20131012fortrif (10) (Large)

20131012fortrif (11) (Large)
Allemaal een fijn weekend gewenst!
Lees verder ...

Rommelen in de keuken en per ongeluk een goed recept

Eerst even ons menu van de afgelopen week:

woensdag: sugarsnaps, aardappels, curaçaose saucijsjes (NAF 11,60 - EUR 4,78 )
donderdag: wortels, aardappels, pangafilet (NAF 7,07 – EUR 2,91)
vrijdag: geen eten gekookt
zaterdag: nappakool met rijst en haaskarbonade (NAF 13,12 – EUR 5,40)
zondag: aardappelschotel, pangafilet (NAF 12,78 – EUR 5,26)
maandag: sla, gebakken aardappels, biefstuk (NAF 8,82 – EUR 3,63)
dinsdag: mais,aardappels, curaçaose saucijsjes (NAF 11,01 – EUR 4,53)

Totaal EUR 26,51 voor zes dagen. Dat valt me erg mee, omgerekend naar zeven dagen (je bent boekhouder of je bent het niet) zou dat EUR 30,93 zijn. Minder dan vorige week dus. En nu niet zeggen dat we vrijdag blijkbaar uit eten geweest zijn en dat dat dus duurder was, want dat is niet zo. We waren zo moe dat we geen zin meer hadden in koken en afwassen en hebben dus nog een keer brood (nou ja, rijstwafels) gegeten. Dat komt op ongeveer EURNAF 3,15 (EUR 1,29).

Als je al die keurige menu’s en recepten in mijn donderdagse postjes ziet, zou je kunnen denken dat ik erg gestructureerd kook. Maar niets is minder waar. Soms gaat het zo:

20131017 (2) (Large)

- de enige groente die ik nog heb is een nappakool. Geen idee hoe dat smaakt, maar het lijkt op chinese kool, dus ga ik het stoven, zoals ik meestal met kool doe.
- begin met een prutje (à la de witlofsalade): 100 gram champignons, 1 ui, 1 paprika in stukjes in de pan en roerbakken in wat olie
- voeg 5 eetlepels ketjap manis toe voor de smaak
- schrijf netjes op wat ik doe, want dit wordt een meesterwerk
- besluit dat het wel wat pittiger mag en doe er nog een theelepel sambal bij
- vind dat het wel erg lang duurt voor de boel heet wordt en kom er achter dat de grote pit linksachter niet werkt
- zet de pan op een werkende pit en laat zachtjes fruiten
- snij de kool in reepjes en roer door het prutje
- bedenk dat de tomaten ook op moeten en doe die er in blokjes bij (3 stuks, plumtomatoes)
- vind dat het lekker, maar niet echt pittig ruikt en voeg nog een flinke dosis knoflookpoeder toe
- deksel erop en laten stoven
- kom na een kwartier tot de ontdekking dat het wel erg nattig is en besef dat je geen bloem, aardappelzetmeel of maizena in huis hebt om de boel te binden en geen tijd/zin om een aardappel te schillen en klein te snijden (zou ook moeten werken)
-gooi kordaat de (inmiddels gare) rijst erdoorheen om dat te verbergen
- eindig met dit:

20131017 (1) (Large)

Tja. Het smaakte prima, hoor. De bijna onzichtbare kool (het was echt aardig wat) proef je ook bijna niet, wat in sommige gevallen een voordeel kan zijn en de rijst nam precies genoeg vocht op. Maar dat had ik dan ook bijzonder ruim afgemeten (gegokt, want een weegschaal heb ik ook niet hier). Ik vind het alleen niet echt een “recept” (al kun je het natuurlijk wel namaken uit bovenstaand relaas).

We aten er een karbonade bij, want ander vlees was er ook niet meer. Op de verpakking stond: haas karbonade. Wij vertaalden dat als lekker mals stukje vlees, zoals biefstuk van de haas of varkenshaas. Maar dat is natuurlijk dom, want bij de haas van koeien of varkens zit geen bot in de buurt, daar kun je onmogelijk karbonade van snijden. Dit was haas. Zo’n beest met lange oren dus. Dat is hier wel heel goedkoop trouwens (EUR 1,35 voor 2 karbonaadjes), dat zal het misverstand veroorzaakt hebben.

De dag erna had ik eigenlijk boodschappen moeten doen, maar ik had geen zin en besloot te rommelen met de allerlaatste restjes. Tot mijn verbazing leverde dat een aardappelschotel op die eruit zag en smaakte alsof het zo bedoeld was, maar toen had ik natuurlijk niet opgeschreven wat ik gedaan had. Gelukkig is mijn geheugen redelijk goed, dus hierbij het recept, als is het alleen maar voor mezelf, want het is een goede vervanger voor die zakken diepvries aardappelschotels die ik nog wel eens gebruik.

20131017 (3) (Large)

Aardappelschotel

Ingrediënten voor 2 personen:
150 gram champignons
1 grote paprika (of twee kleine)
1 (witte) ui
6 aardappels
scheutje Kikkoman (japanse zoute ketjap)
peper, zout, knoflookpoeder

Snij de champignons in plakjes, de paprika in stukjes en de ui in ringen (ik sneed de ui eerst door vieren, dus eigenlijk zijn het bij mij geen ringen) en fruit ze in een beetje boter of olie.
Voeg Kikkoman, peper, zout en knoflookpoeder naar smaak toe.
Schil de aardappels en snijd ze in blokjes van 1-1,5 cm. Roer door het champignon/paprika/ui mengsel heen, leg het deksel op de pan en laat ongeveer 15-20 minuten stoven tot de aardappels gaar zijn.

Variatie:
Je kunt natuurlijk altijd vlees toevoegen: gehakt roerbakken of spekjes uitbakken voor je de champignons etc. gaat fruiten. Mij lijkt het ook erg lekker om (een blikje) bonen, mais of wortels toe te voegen, maar die had ik dus niet meer.

Een printbare pdf vind je hier.

P.s.: wachten jullie nog steeds tot ik eens iets bijzonders uitprobeer? De komende week staat er kouseband en jambo (okra) op het menu!

20131017 (4) (Large)
Lees verder ...

Fort Nassau

Toen we hier in maart waren, werd ons al verteld dat we echt een keer in Fort Nassau moesten gaan eten. Vandaaruit heb je uitzicht over een groot deel van de stad.

Dus reden we zaterdag de berg op naar het fort om daar te lunchen. Dat leek me leuker dan dineren, want als het licht is zie je meer. We waren te vroeg. Op het bord stond dat lunch vanaf twaalf uur was en het was kwart voor. Dus liepen we wat heen en weer door het vrij toegankelijke deel van het fort en maakten foto’s van het uitzicht, dat overigens aan de meeste kanten gedomineerd wordt door industrie. Om twaalf uur liepen we weer naar de ingang van het restaurant en kwamen er toen achter dat lunch van maandag tot vrijdag geserveerd werd. Oh. Volgende keer beter.

Maar de foto’s heb ik alvast.

20131012fortnassau (1) (Large)

20131012fortnassau (2) (Large)

20131012fortnassau (3) (Large)

20131012fortnassau (4) (Large)

20131012fortnassau (5) (Large)

20131012fortnassau (6) (Large)

20131012fortnassau (7) (Large)

20131012fortnassau (8) (Large)

20131012fortnassau (9) (Large)

20131012fortnassau (10) (Large)


***Later toegevoegd naar aanleiding van de reacties:
Ik vind de industrie ook niet mooi (hoewel er fototechnisch wel een uitdaging in zit), maar dit is de realiteit van Curaçao. De natuurlijke haven van Willemstad is een grote, industriële haven, met als voornaamste doel het vervoeren van de olie die door de Isla geproduceerd wordt. Willemstad is als het ware om de haven en de Isla heen gebouwd. Op foto's en in toeristenpromotiefilmpjes kun je het wel negeren, maar in werkelijkheid zie je de schoorstenen bijna overal in de stad,
Er zijn mensen die zeggen dat het tijd wordt dat de Isla weg gaat, maar dat zou de economie niet ten goede komen en veel werkeloosheid veroorzaken. Wel zijn ze op dit moment bezig afspraken te maken over aanpassingen en vernieuwingen om aan de milieu-eisen te voldoen, want daar schort ook nog wel het een en ander aan. De raffinaderij stamt uit begin vorige eeuw en voor zover ik begrepen heb is er sinds  de jaren tachtig, niet meer gemoderniseerd.

Meer informatie? Een duidelijk stukje over de actuele toestanden rond de Isla vind je hier, een staaltje negeren van onze eigen minister-president wordt hier aan de kaak gesteld, en een uitgebreide (wel ietwat sensationele en naar een vooraf bepaalde conclusie toewerkende) documentaire vind je hier.
Lees verder ...