Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Een award




Van Anita kreeg ik een Liebster Award, waar ik natuurlijk erg blij mee ben. Waar ik nog blijer mee ben is wat ze erbij schrijft: "We hebben heel veel raakvlakken en ze voelt als een vriendin op afstand".
Bloggen is en blijft een eenzame bezigheid. Je gooit van alles online en je hebt geen idee wie er allemaal meelezen. Er lezen hier in ieder geval veel meer mensen dan er reageren, wat niet erg is, ik reageer zelf ook lang niet altijd. Als er dan lezers zijn waarmee je zo regelmatig heen en weer reageert dat je het gevoel krijgt dat je met hen bevriend bent, is dat heel bijzonder. Er zijn er meer, maar Anita is zeker één van die mensen en ik ben blij dat zij het ook zo voelt.

Het eerste deel van de award zegt dat ik 11 vragen moet beantwoorden. Daar ga ik dus maar eens mee beginnen.

1. Wat doe je in het dagelijks leven ( behalve bloggen)?
Ik ben echtgenote, moeder (van drie volwassen maar gedeeltelijk nog thuiswonende dochters), huisvrouw, schrijfster en boekhoudster (voor onze eigen bedrijven).

2. Welke plek zou je graag eens willen bezoeken?
Maine! Ik was er vroeger al dol op door televisieseries (Jessica Fletcher woont in Maine), maar sinds ik het blog van Amanda Soule heb ontdekt wil ik er dolgraag eens naar toe en dan het liefst in de herfst. De kleuren van de bomen zijn daar dan zo ontzettend mooi. Bijna even hoog op de lijst staat de Grand Canyon. En New York. En San Francisco. En… eigenlijk wil ik dus gewoon graag een zeer uitgebreide rondreis in de Verenigde Staten maken.

3. Wie of wat is je grootste inspiratie?
Op schrijfgebied: Nora Roberts, Agatha Christie en Scheherazade (Maria Oomkens). En verder: Amanda Soule (niet alleen voor haar blog als totaal en haar fotografie, maar ook of zelfs vooral vanwege de manier waarop ze in het leven staat. Stop, breathe, move slowly.

4. Waarom ben je een weblog gestart?
Ik schreef al af en toe een stukje over ons gezin, geinspireerd door Scheherazade van Libelle, maar deed daar verder niet veel mee (behalve naar de Libelle sturen en afgewezen worden dan, maar dat is een ander verhaal). Toen een internetvriendin in 2001 een blog begon, haakte ik daar dus meteen op in en begon ook. Ik blog dus al ruim twaalf jaar.

… De oplettende lezer wierp bij het lezen van die laatste zin waarschijnlijk een blik op mijn archief. En dat start pas in 2002 met een karige twee stukjes. En toch beweer ik al sinds 2001 te bloggen? Dat klopt. Ik hoor wel bij de alleerste bloggers, of misschien bij de tweede stroom (de allereersten begonnen in april 2001, ik in augustus), maar ik heb veel moeite gehad met het vinden van mijn grenzen. Wat schrijf je wel en wat niet? In die eerste tijd heb ik teveel gedeeld wat ik nu niet meer online zou zetten. Ik heb de regel (en probeer me daaraan te houden) dat ik alleen mijn eigen verhaal vertel en niet dat van anderen (mijn man, mijn kinderen of andere mensen). Van de stukjes die ik bewaard had, zijn er dus nog een aantal geschrapt (en eigenlijk moet ik er nog eens door heen spitten). De grens is een beetje vaag, maar het komt erop neer dat gewoon pubergedrag (ruzietjes of rode broekjes bijvoorbeeld) wel mag, maar details die echt specifiek (en die ga ik dus ook niet noemen) bij hen horen niet.
Ik ben in de afgelopen jaren regelmatig gestopt en weer begonnen met bloggen, maar ik denk dat dat nu wel voorbij is. Ik heb nog weleens moeite met het “enge” deel van internet, maar mis het altijd verschrikkelijk als ik weer eens gestopt ben. Bovendien raak ik daarmee steeds mijn vaste lezers kwijt en dat wil ik niet meer. Ik vind het de laatste tijd juist zo gezellig hier!

5. Wat is je grootste trots in je leven?
Hiermee heeft Anita een beetje de trend gezet. Want hoe kan ik ergens trotser op zijn dan op mijn kinderen? Helaas, zie boven, kan ik niet ingaan op details, maar mijn drie kleine meisjes zijn alledrie opgegroeid tot fantastische jonge vrouwen.

6. Waarvan geniet jij het meest?
Oei, dat is lastig. Ik weet wel waar ik van geniet, maar ik kan niet zeggen waarvan het meest, dat wisselt. Ik geniet van rust, mooie wolkenluchten, de wind om mijn hoofd, het geluid van de zee, de geur van het bos, goede muziek, een mooi verhaal… de lijst is eindeloos.

7. Is er iets wat je al heel lang wil doen maar er nog altijd niet van is gekomen?
Heel veel! Daar heb ik die Drie Dingen op Dinsdag voor in het leven geroepen. Wat me op dit moment te binnen schiet: honingwijn (mede) maken voor Kerst. Ik denk daar altijd te laat aan.

8. Waarvoor kunnen ze jou ´s nachts wakker maken?
Uh…doe maar niet, tenzij er iets echt mis is. Ik kom al slaap tekort, dus er is niet veel dat belangrijk genoeg is om me voor wakker te maken.

9. Op welk zelfgemaakt item ben je het meest trots?
Het is moeilijk om te kiezen, maar ik denk toch op de quilts die ik maakte uit mijn verzameling retro kussenslopen. Eentje gebruik ik zelf, de andere houdt een dierbare vriendin in Amerika warm.

10. Wat vind jij echt onwijs irritant?
Ik doe erg mijn best me nergens aan te ergeren, want dat is slecht voor mijn gezondheid, maar het lukt niet altijd. Ik erger me vooral in het verkeer. Mijn kleine paarse autootje nodigt erg uit tot grof inhaalgedrag (want je gaat toch niet achter zo’n vrouwending rijden met je grote bak) en daar kan ik slecht tegen. En ik erger me aan mensen die niet netjes in een vak parkeren, maar zo schuin dat het andere vak ook niet bruikbaar is. Zo asociaal. (je kunt wel zien dat ik in de Randstad woon, ik denk dat dit soort dingen in de minder dichtbevolkte delen van Nederland wat minder speelt).

11. Wat zijn jouw plannen voor morgen?
Tja… daar heb ik nu al zo lang mijn mond over gehouden, dat ik het vandaag ook nog maar even niet vertel. Jaja, cliffhanger... Niet dat het zo spectaculair is overigens - ik hoop niet dat mensen zich nu allerlei heftige dingen voorstellen en dan teleurgesteld zullen zijn. Cliffhangers zijn niet echt mijn ding, da's duidelijk.

Het tweede deel van de Award zegt dat ik 11 andere blogs moet kiezen om de Award aan door te geven. Dat vind ik het lastigste onderdeel, want ik gun het iedereen en ik ben bang mensen te vergeten die zich dan gekwetst gaan voelen (alvast excuses daarvoor, dat ligt meer aan mijn geheugen-als-een-vergiet dan aan jou!).

Toch ga ik proberen een rijtje te maken van bloggers waar ik graag lees en die hier ook regelmatig lezen en/of reageren. Of ze de award aannemen, de vragen (eigenlijk had ik nieuwe mogen bedenken, maar ik vond deze wel mooi eigenlijk) gaan beantwoorden en hem doorgeven, mogen ze natuurlijk zelf weten ;-)

In willekeurige volgorde:

Franca van Het Keukenraam
Elisa van Kostelijk Leven
Marie-Anne van 365 dagen ruimen
Sandra van Merry Meet
Helena van Hollandse Klei
Petra van Tuinwaarts
Sascha van Even snel
Sjouke van Niet dromen, maar doen

En dan nog drie collega’s, die ook regelmatig bloggen:

Hermien Stok (schrijfster van kinderboeken over het hondje Benno en herkenbare columns over het dagelijks leven en het opknappen van haar vakantiewoning in Slovakije)
Wilma Hollander (een Hollandse schrijfster in Griekenland)
Elly Koster (schrijven met een knipoog naar het noorden)

En last, but not least, een vriendin uit een groepje gezellige vrouwen dat ik via internet ontmoet heb (waar Hermien overigens ook bij hoort)

Monica van Monica’s mening

Oh, dat zijn er twaalf. Nou ja. Die laatste was een bonuslink, zullen we maar denken, want haar blog is toch echt het lezen waard.


Lees verder ...

In mijn (moes)tuin

Nog één keertje… Een overzichtsfoto (hoe kan het dat ik dat in september niet één keer gedaan heb? De tijd vliegt). Zo ziet mijn tuin er nu uit.

 

En zo was het de afgelopen maanden.

tuin2013 (Large)

Alleen het kruidentuintje doet het nog (al weet ik niet hoe winterhard alles is).



De prei mag nog een beetje verder groeien.



En de aardbeien denken dat het nog steeds zomer is.



De sla en de rucola (linksonder in de overzichtsfoto) zijn er inmiddels ook uit (de sla hebben wij opgegeten en in de rucola bleken ook al rupsen aan het feestvieren te zijn) en verder is alles leeg en schoon en klaar voor de winter. Nou ja, dat was het idee. Maar toen we de restanten van de geoogste en opgegeven groenten wilden weghalen, beseften we ineens dat daar heel veel voedingstoffen inzitten. Eerst dacht ik nog even over een composthoop, maar echtgenoot vond dat we net zo goed de boel nu over de bakken konden verspreiden, zodat het deze winter langzaam weg kan rotten en in de lente zorgt voor een goede basis. Het lijkt een beetje op het principe van permacultuur, maar we hebben geen idee of het werkt. Ik ben benieuwd. Wordt vervolgd in de lente…*

Verder had ik deze voorlopig laatste* moestuinupdate willen afsluiten met een opgeruimde en onkruidvrije foto. Maar dat lukte niet. En dit is wel zo realistisch, zullen we maar denken, want met dit mooie zonnige herfstweer groeit het toch weer in een mum van tijd terug.

Nog een paar aantekeningen voor volgend jaar:

:: radijs: doet het geweldig maar niet verplaatsen en kleine hoeveelheiden tegelijk zaaien, zodat we er de hele zomer plezier van hebben.

:: prei: groeit langzaam, maar gestaag. Te dunne stengels zijn ook heerlijk.

:: bloemkool: lastig te kweken en erg aantrekkelijk voor rupsen. Misschien volgend jaar maar overslaan

:: broccoli: zelfde als bloemkool

:: boerenkool: ik geef het op. Wordt ieder jaar opgegeten door rupsen.

:: wortels: dunner zaaien, maar zeker voor herhaling vatbaar

:: bonen: mijn absolute favoriet van dit jaar. Volgend jaar weer!

:: mais: must have voor echtgenoot en ik ben zelf ook wel gecharmeerd van de stoere uitstraling van deze plant (en de smaak). Moet alleen even bedenken waar ik ze neer kan zetten (niet op dezelfde plek, hoewel ze daar heel mooi stonden). Ik denk er ook over om de drie-zuster-methode toe te passen: mais, klimboon en courgette zouden elkaar moeten aanvullen.

:: sla: geen van mijn zaadjes is opgekomen, maar de gekochte zaailingen deden het prima. Volgend jaar zelf zaaien in bakken en dan uitplanten of gewoon weer zaailingen kopen.

:: andijvie: doet het altijd, maar niet te veel zaaien/planten, want ik vind het nog steeds niet lekker en als het goed groeit is het bijna niet aan te eten

:: tomaten: ik ga weer terug naar gewone kleine tomaten (dit jaar had ik pommodori) en een kleinere hoeveelheid. De afgelopen jaren had ik een paar planten in een pot en dat werkte prima, maar dit jaar was een ramp.

:: rucola: mijn zaaillingen groeiden geweldig, maar ik ben er niet aan toe gekomen het echt te eten, behalve een blad dat ik rechtstreeks van de plant geproefd heb. Dat smaakte overigens erg lekker.

Plannen voor volgend jaar: afhankelijk van allerlei omstandigheden. Ik weet wel dat ik wat meer bloemen, (bessen?)struiken en vaste (eetbare?) planten wil, afgewisseld met groente. Het idee van permacultuur en eetbare tuinen spreekt me erg aan, maar ik zal een methode moeten vinden die past bij onze tuin en ons leven.

*Komen er deze herfst/winter dan helemaal geen (moes)tuin updates meer? Ik weet het niet, waarschijnlijk wel, zo nu en dan. Maar de komende maand in ieder geval niet. Waarom niet? Dat lees je morgen.


Meer moestuinen? Kijk bij Helena's Moestuin Maandag op haar blog Hollandse Klei 
Lees verder ...

Bezig bijtje

20130927 (Large)

Allemaal een heel fijn weekend gewenst!
Lees verder ...

Recept ~ eiersalade en tonijnsalade

Sommige gerechten zijn zo simpel, dat ik me niet meer kan voorstellen dat ik ze ooit kant en klaar kocht. Salades bijvoorbeeld. Veel meer dan mayonaise* met vulling is het niet.

Eén van mijn standaard '”geen zin tijd om te koken” alternatieven is stokbrood met eiersalade en/of tonijnsalade. Omdat ik de ingrediënten altijd in huis heb, staat er dan letterlijk in tien minuten een maaltijd op tafel, waar de leden van mijn gezin nog altijd erg dol op zijn (oké, er zit geen groente bij, maar dat lossen we op door er wat rauwkost bij te eten).

Beide salades worden hier trouwens ook gemaakt voor feestjes (het is ook erg lekker op toast).

IMG_1526 (Large)

Tonijnsalade


Ingrediënten: 2 blikjes tonijn in water ("in brine", 195 gr)
10 eetlepels mayonaise
Prak de tonijn, zodat het in kleine stukjes uit elkaar valt, roer daarna de mayonaise erdoor.

Variatie: Roer er gekookte aardappel doorheen voor een meer voedzame salade

IMG_1524 (Large)

Eiersalade


Ingredienten: 7 eieren, medium gekookt (net hard)
1 theelepel mosterd
peper, zout
10 eetlepels mayonaise*

Snij de eieren in stukjes, roer de mosterd en de mayonaise er voorzichtig doorheen. Voeg peper en zout naar smaak toe.

Variatie: Je kunt ook 5 eieren + 1 gekookte aardappel gebruiken voor een meer voedzame salade
printbare pdf’s staan hier (eiersalade) en hier (tonijnsalade)

*Ik gebruik soms mayonaise uit de winkel, maar ik maak ook vaak zelf mayonaise op deze manier. Als ik de mayonaise zelf maak, zorg ik ervoor dat ik het gekoeld houd en binnen een paar uur opeet, dit vanwege de rauwe eieren. Zelfgemaakte mayonaise is dus minder geschikt voor feestjes of picknicks, waar een salade al gauw een paar uur in de warmte staat.




Lees verder ...

Breipatroon ~ een positieve spiraal

20130925 (2) (Large)

Ik breide al eens eerder een spiraalmuts, maar had toen niet opgeschreven wat ik precies deed. Op Ravelry werd me al gevraagd of ik er een patroon van had. Nee dus, maar deze keer heb ik wel bijgehouden wat ik gedaan heb. Ik moet wel zeggen dat het er op deze manier veel moeilijker uitziet dan het is. Want de truuk is gewoon een steek te weinig opzetten om het ribpatroon af te kunnen maken. Daarom schuift het steeds een stukje op. Maar goed, dat merk je vanzelf als je begint te breien.

 

Spiraalmuts

20130925 (1) (Large)

Ik gebruikte naald 3,5 (ik brei vrij los). Het garen was een restje zonder label, maar ieder garen dat geschikt is voor naald 3-4 zou moeten werken.

Zet 83 steken op, voeg samen in een cirkel (let op dat de steken niet gedraaid terechtkomen)
gebruik een stekenmarkeerder om het begin van de naald aan te geven

1: 7 recht, 7 averecht, herhaal, eindig met 6 averecht
2: 1 averecht, *7 recht, 7 averecht, herhaal vanaf *, eindig met 5 averecht
3: 2 averecht, *7 recht, 7 averecht, herhaal vanaf *, eindig met 4 averecht
4: 3 averecht, *7 recht, 7 averecht, herhaal vanaf *, eindig met 3 averecht
5: 4 averecht, *7 recht, 7 averecht, herhaal vanaf *, eindig met 2 averecht
6: 5 averecht, *7 recht, 7 averecht, herhaal vanaf *, eindig met 1 averecht
7: 6 averecht, *7 recht, 7 averecht, herhaal vanaf *, eindig met 7 recht
8: 7 averecht, 7 recht, herhaal, eindig met 6 recht
9: 1 recht, *7 averecht, 7 recht, herhaal vanaf *, eindig met 5 recht
10: 2 recht, *7 averecht, 7 recht, herhaal vanaf *, eindig met 4 recht
11: 3 recht, *7 averecht, 7 recht, herhaal vanaf *, eindig met 3 recht
12: 4 recht, *7 averecht, 7 recht, herhaal vanaf *, eindig met 2 recht
13: 5 recht, *7 averecht, 7 recht, herhaal vanaf *, eindig met 1 recht
14: 6 recht, *7 averecht, 7 recht, herhaal vanaf *, eindig met 7 averecht
15 - 56: Herhaal deze 14 toeren 3 keer (dus in totaal 4 keer breien)

Begin met minderen, schakel over naar 4 of 5 knoploze naalden als dat nodig is, hou er rekening mee dat je af en toe wat steken moet verplaatsen

57: 5 recht, twee samenbreien, 7 averecht, herhaal, eindig met 6 averecht (77 st over)
58: 1 averecht, *6 recht, 5 averecht, 2 averecht samenbreien, herhaal vanaf *, eindig met 5 averecht (72 st over)
59: 2 averecht samenbreien, *4 recht, 2 recht samenbreien, 6 averecht, herhaal vanaf *, eindig met 4 averecht (65 st over)
60: 2 averecht, *5 recht, 4 averecht, 2 averecht samenbreien, herhaal vanaf *, eindig met 3 averecht (60 st over)
61: 1 averecht, 2 averecht samenbreien, *3 recht, 2 recht samenbreien, 5 averecht, herhaal vanaf *, eindig met 2 averecht (53 st over)
62: 3 averecht, *4 recht, 3 averecht, 2 averecht samenbreien, herhaal vanaf *, eindig met 1 averecht (48 st over)
63: 2 averecht, 2 averecht samenbreien, *2 recht, 2 recht samenbreien, 4 averecht, herhaal vanaf *, eindig met 2 recht, 2 recht samenbreien (41 st over)
64: 4 averecht, *3 recht, 2 averecht, 2 averecht samenbreien, herhaal vanaf *, eindig met 2 recht (36 st over)
65: 1 recht, 2 averecht, 2 averecht samenbreien, *1 recht, 2 recht samenbreien, 3 averecht, herhaal vanaf *, eindig met 1 recht (30 st over)
66: 2 recht samenbreien, 3 averecht, *2 recht, 1 averecht, 2 averecht samenbreien, herhaal vanaf * (24 st over)
67: 2 recht, 1 averecht, *2 averecht samenbreien, 2 recht samenbreien, herhaal vanaf *
Aan het einde van deze naald blijft er nog 1 steek over, brei deze met de volgende averecht samen, brei er nog 2 recht samen

Rijg de draad door de overgebleven 12 steken en hecht stevig af.

Een printbaar patroon (pdf) kun je hier downloaden.
Lees verder ...

Drie Dingen op Dinsdag ~ tadaah!

Mijn doel is bereikt. Drie dingen die al maanden op mijn lijstje stonden zijn eindelijk gedaan. Het hielp echt om elke week verantwoording af te moeten leggen. Dit ga ik zeker vaker doen (al wordt het volgende maand iets anders, maar dat horen jullie volgende week dan wel).

De voor- en nafoto’s zijn helaas wat minder dramatisch dan ik gehoopt had (hoe doen die Amerikaanse bloggers dat toch?), maar met het werkelijke resultaat ben ik echt heel blij.

Wat ik deze maand wilde doen:

1. muren kantoor verven

Voor:

20130903 (1) (Large)

Na (het is effen wit, echt waar. De vlekken die je ziet komen door de zon die door het raam scheen toen ik de foto maakte):



2. gangetje opruimen

Voor:

20130903 (3) (Large)

Na (tja, je ziet niet echt veel verschil, maar dat is er dus wel. We kunnen alles weer vinden en er valt niets meer op mijn hoofd als ik iets pak):



3. carport opruimen

Voor:

20130903 (2) (Large)

Na (hier ben ik echt blij mee, wat een verandering!):

20130903 (2) (Large)

En? Hebben jullie deze maand nog dingen aangepakt die al maanden op je lijstje stonden?


Lees verder ...

In mijn (moes)tuin ~ oogst!

Het was een echte oogstweek. We aten niet, zoals ik vorige week gepland had, iedere dag uit de tuin, maar dat had te maken met mijn griephoofd (Alweer? Ja, alweer. Of nog steeds. Dat kan ook).

Maar toch. We aten worteltjes (winterpeen eigenlijk, maar ze hadden te weinig ruimte om goed te groeien)



en boontjes.



Ik vroor het overschot aan winterpeen in en toen werd ik dus ziek. Maar gisteren was ik weer een beetje op de been en maakten echtgenoot en ik er samen een oogstfeestje van. Terwijl ik de zomerwortels en de bonen oogste, haalde hij de mais binnen.



Dat is niet alle mais, de andere helft zat al in de pan toen ik die foto nam.



Ik had op internet opgezocht wanneer suikermais geoogst moet worden en vond daar meteen aanwijzingen over het bewaren na de oogst. Om te zorgen dat de suiker niet omgezet wordt in zetmeel, moet je mais zo snel mogelijke na de oogst verwerken. Acht minuten blancheren en daarna invriezen, was het advies. Dat heb ik dus gedaan.

Deze verdwenen allemaal in de vriezer.



Samen met ruim twee kilo boontjes en ruim twee kilo worteltjes. En de rest…

Daar maakten we een feestmaal van!



Een bord vol eten uit eigen tuin (nou ja, behalve de karbonade dan): mais, wortels, boontjes en geroerbakte miniprei (die stond te dicht op elkaar en het is te laat om ze nog te verplanten, maar de smaak was prima).
Heerlijk!

Meer moestuinen? Kijk bij Helena's Moestuin Maandag op haar blog Hollandse Klei   
Lees verder ...

Herfst

20130921 (Large)

Allemaal een heerlijk (herfst)weekend gewenst!
Lees verder ...

Recept ~ groentensoep

Ik moet iets bekennen. Ik hou eigenlijk niet zo van soep.
En toch eten we het iedere dag. Want het gezin houdt wel van soep. En eigenlijk vind ik het ook wel prettig om een kopje soep te eten voor het echt etenstijd is (wij eten rond vijf uur een kopje soep en gaan pas na zessen echt eten - afhankelijk van hoe laat iedereen thuis is).
Het was dan ook een uitdaging om soep te leren maken op een manier die ik zelf ook kan waarderen. En… ja, daar gaan we weer… dat werd nog lastiger toen we additieven- en glutenvrij gingen eten. Geen bouillonblokjes dus. Nu weet ik best dat je zelf bouillon kunt trekken en dat in potjes bewaren, invriezen of drogen. Maar dat voelt voor mij zo dubbel. Ik kook liever gewoon meteen een pan soep, zonder al die voorbereidingen.

Deze groentensoep is mijn “het-is-wat-meer-werk-maar-dan-heb-je-ook-wat” versie. Ik weet uit ervaring dat het je ook soep kunt koken door gewoon een pan water te vullen met groenten en kruiden en die een uurtje te laten doorkoken, maar deze heeft een stuk meer smaak.


Groentensoep

 

Ingrediënten (genoeg voor ongeveer 10 kleine kommen soep):
4 eetlepels olie
500 gram gehakt*
600 gram soepgroente (of 600 gram klein gesneden groenten zoals prei, wortel bladselderij en bloemkool)
2 liter water
1 eetlepel zout
een beetje peper (naar smaak)
1 eetlepel peterselie
3 eetlepels uienpoeder

Bak het gehakt rul in de olie. Dit kan gewoon in de soeppan, op de kleine pit en laag vuur. Roerbak de groenten tot ze zacht zijn. Voeg het water en de kruiden toe en breng aan de kook.
Laat 15-20 minuten zachtjes doorkoken. Wij vinden de soep het lekkerst als we het de volgende dag opwarmen.

Een printbare versie van dit recept kun je hier downloaden

*Voor mijn vegetarische lezers: het vlees weglaten kan natuurlijk altijd, maar de vleessappen zorgen in dit geval voor een deel van de smaak. Uien aan de groente toevoegen zou dat kunnen compenseren en wij gebruiken ook wel eens knoflook om een vleesloze groentensoep pittiger te maken. Hoewel ik op die manier dus ook groentensoep maak, heb ik van die variant de preciese hoeveelheden nog nooit opgeschreven – misschien later.
Mijn tomatensoep is wel volledig vegetarisch, het recept daarvan plaats ik binnenkort.

Lees verder ...

Kringloopvondsten ~ kleurtjes en goede dingen

Ik loop regelmatig even bij de kringloopwinkel binnen, maar ik ga ook vaak met lege handen weer naar buiten. Ik probeer een beetje kritisch te zijn en niet zomaar alles te kopen wat ik leuk vind, want dan koop ik echt veel en veel te veel. Meestal is het voldoende mezelf te vragen of ik het a. nodig heb en/of b. echt heel mooi vind. Op die manier heb ik heel wat dingen weer teruggezet waar ik ze gevonden had.

Maar vorige week lukte het niet.

20130918 (1) (Large)

Ik heb een blikjestik. En ik denk dat het erfelijk is, want mijn moeder heeft ook een grote verzameling. Ik zie eigenlijk altijd wel iets moois in de berg oud ijzer die de kringloop heeft staan, maar ik probeer me dus in te houden en meestal lukt dat.
Deze twee kon ik niet laten staan. Ik weet niet waarom, maar ik vind die kleurtjes zo leuk. En ik denk dat mijn oma er eentje had, want ze geven me zo’n vertrouwd en gezellig gevoel.

Wat ik ermee ga doen weet ik nog niet. Misschien laat ik ze wel gewoon op de kast staan, voor een beetje extra kleur in mijn huiskamer.

En dan zou ik dit boek ernaast (of eronder) kunnen leggen. Ik zag pas dat de kleuren van de kaft precies bij die blikken passen toen ik de foto’s onder elkaar zette.

20130918 (2) (Large)

Ik viel eigenlijk in eerste instantie op de titel. Alle goede dingen om ons heen. Dat klonk zo lekker positief en daar had ik wel zin in. En toen bleek het een boek te zijn over de medicinale en voedingstoepassingen van planten die in het wild groeien (in de UK, maar de meeste groeien hier ook).

Zomaar een paar dingen die vorige week met mij mee naar huis kwamen. Nodig? Ik bewijfel het. Blij mee? Absoluut!

En jullie? Nog leuke kringloopschatten ontdekt? En hoe besluiten jullie of je iets meeneemt of niet?

p.s. mijn nieuwste verhaal voor "Dorpsleven" ligt nu in de winkels en is ook digitaal verkrijgbaar. Meer informatie hier.
Lees verder ...

Drie Dingen op Dinsdag ~ auto’s vol troep

Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik na al die jaren bloggen nog steeds regelmatig vergeet dat ik blog. Het is dus maar goed dat ik geen kastje-per-dag doe, want ik zou er een puinhoop van maken.

Vorige week stortte ik me enthousiast op het opruimen van het gangetje. Ik had van te voren bedacht dat ik leuk foto’s zou maken van alles wat ik op de grond uitgespreid zou hebben. Maar toen ik eenmaal bezig was, vergat ik het totaal. Het na-plaatje, waar ik jullie fijn nog een weekje op laat wachten, is trouwens ook niet zo spectaculair als ik hoopte want het blijft natuurlijk een kast vol rommel. Maar er valt niets meer op mijn hoofd als ik iets pak, dus dat is een vooruitgang.

Je zou denken dat ik na die blunder niet meer vergat foto’s te maken. Dat is gedeeltelijk waar. Ik maakte wel een foto van het in elkaar zetten van mijn nieuwe bureaustoel.



Maar ik vergat mijn volle auto te fotograferen toen ik de carport begon op te ruimen. Gelukkig bedacht ik me dat onderweg naar de stort, zodat ik daar van binnenuit nog even een kleine indruk van mijn volgeladen karretje kon geven (uitstappen en uitgebreid foto’s maken durfde ik niet).



Dat is de eerste ronde, ik vermoed dat er de komende week nog wel een tweede berg weg moet. Het scheelt in ieder geval al aardig wat ruimte. Zeker nadat ik nog een keer terug was gereden met deze lading:



Een overblijfsel van oude tijden, toen we nog geen diftarheffing hadden in onze gemeente. Wij hadden twee grijze containers die overigens zelden vol waren, maar af en toe was het handig. Tegenwoordig moeten we betalen per leging en daarvoor is onze andere container gechipt. Een tweede container mag alleen nog maar onder bepaalde omstandigheden (die voor ons niet gelden) en hebben we ook absoluut niet nodig, want sinds plastic apart wordt opgehaald (nou ja, ik breng het weg) doe ik er zes tot acht weken over om een container vol te krijgen. We hadden deze, volgens de aanwijzingen, aan de weg gezet om opgehaald te worden, maar dat hebben ze dus niet gedaan. In eerste instantie dachten we: misschien handig om dingen in op te bergen of papier in te verzamelen. Niet dus. Het papier kan er gemakkelijk in, maar hoe krijg ik het er weer uit? En ik vind die containers toch al geen gezicht en ga zeker geen ongebruikte laten staan. Bellen om te vragen of ze hem alsnog wilden ophalen vergat ik steeds (al ruim een jaar), dus heb ik hem vorige week maar zelf ingeleverd.

Dit was trouwens niet de handigste manier om hem in mijn auto te zetten, iets wat ik dan weer wel op de foto gezet heb. Het was vrij ingewikkeld om mijn achterklep dicht te krijgen…

Nog even mijn drie dingen lijstje van deze maand:

20130903 (1) (Large)
1. muur kantoortje verven


20130903 (3) (Large)
2. gangetje opruimen

20130903 (2) (Large)
3. carport opruimen (ik ben halverwege)
Lees verder ...

In mijn (moes)tuin ~ ik voel nattigheid

Ik zou zo graag willen beweren dat ik iemand ben die altijd graag buiten is en zich niets aantrekt van regen en kou. Romantisch met een regenjasje aan in de tuin werken en na afloop mijn modderige laarzen in de gang achterlaten om mezelf een welverdiende beker hete thee in te schenken, die ik dan opgekruld op de bank opdrink, terwijl ik in een boek of tijdschrift (over tuinieren natuurlijk) blader. Koud, nat, maar innig tevreden.

Zien jullie het voor je? Ik wel. Maar helaas is dat niet de waarheid.

Ik heb wel dinsdagochtend vroeg in een enorme plensbui de bloemkool en de broccoli (die waren helemaal kaalgevreten en gingen duidelijk niets eetbaars meer vormen) uitgetrokken en in de groencontainer gegooid (want die moest aan de straat en ik vond het toch zonde dat er maar een bodempje in zat, terwijl ik de komende weken nog zoveel moet uittrekken, wieden en snoeien), maar toen had ik het wel gehad met de nattigheid. Het is er dan ook niet mooier op geworden de afgelopen week, want het bleef maar regenen.

De planten zelf vinden het wel prettig trouwens.

20130916 (1) (Large)


20130916 (2) (Large)

Tenminste, een deel ervan. Ik had gedacht dat ik de peen nog wel een tijdje kon laten staan, maar al het groen is aan het verdorren, dus dat moet er ook uit. Ik ben mijn boodschappen voor de komende week al aan het plannen rond de dingen die nu toch echt geoogst moeten gaan worden. Peen, prei, sla, rucola, bonen, mais. Het wordt een weekje eten uit de moestuin denk ik. Leuk!

De radijs die ik een paar weken terug geplant heb wil niet echt. Ik heb het blijkbaar niet diep genoeg geplant of niet stevig genoeg aangedrukt, want door de regen zijn de wortels bloot komen te liggen en heb ik dus geen knollen. Nou ja, het was leuk geprobeerd.

20130916 (3) (Large)

De goudsbloemen in mijn kasje gaan wel gestaag door. Ze zijn klaar om uit te planten, maar ik betwijfel of ze nog gaan bloeien. Raar is dat, toen het nog zulk prachtig weer was in augustus, leek de zomer eindeloos, maar nu kun je toch duidelijk merken dat het herfst is. Alles groeit langzamer. Ik ben dus bang dat ik wel erg optimistisch was met mijn nieuwe zaadjes. Ik denk dat ik de waterkers binnen ga zetten, misschien werkt dat.

20130916 (4) (Large)

Zo langzamerhand begin ik toch het moestuinseizoen een beetje af te sluiten, nog een paar weken en dan is het wel klaar. Best jammer. Maar tegelijkertijd ben ik al volop plannen aan het maken voor volgend jaar. Daar kan ik me dan heerlijk de hele winter op verheugen.

Meer moestuinen? Kijk bij Helena's Moestuin Maandag op haar blog Hollandse Klei  
Lees verder ...

Kijk omhoog…

20130913 (2) (Large)


20130913 (3) (Large)


20130913 (1) (Large)

Prettig weekend!
Lees verder ...

Recept ~ korstloze quiche

Het soort gerecht waar ik altijd het meeste moeite mee gehad heb om te maken is quiche en/of ovenschotel. Dat werd natuurlijk nog lastiger toen we geen gluten en lactose meer konden eten, maar ook daarvoor lukte het me maar niet om de juiste verhouding tussen groente, ei en melk te vinden. Het probleem was natuurlijk dat ik geen kaas kon gebruiken omdat we er destijds al achter waren dat kaas en migraine bij sommige gezinsleden hand in hand gingen.
Navragen op (kook)forums leverde me alleen maar nutteloze antwoorden op. Kwestie van ervaring, vond men. Dat kan best, maar mijn ervaringen waren allemaal even slecht. Wat ik ook deed, er leek niets tussen niet gaar en verbrand te zitten. Bllijkbaar was de kaas essentieel voor een goede structuur. En dus gaf ik het op.
Tot ik op een Amerikaans blog iets las over korstloze quiche, waarvoor het “beslag” simpelweg bestond uit geklopte eieren, dat verstevigd werd met bloem. Een soort kruising tussen fritatta en quiche dus eigenlijk. Briljant idee!
Toen ik dit voor het eerst probeerde, had ik alleen broodmix in huis. Dat werkte zo goed, dat ik eigenlijk nog nooit iets anders geprobeerd heb.
20130722a (7) (Large)

Korstloze quiche met spinazie

Ingrediënten per persoon

2 eieren
0,5 eetlepel Schar Broodmix B
100 gram gehakt
200 gram spinazie
peper, zout

Verwarm de oven voor op 150 graden.
Bak het gehakt rul, met peper en zout naar smaak. Leg apart (of pak een andere pan).
Roerbak de spinazie op laag vuur, tot de blaadjes donkergroen en zacht zijn. Giet het overtollige vocht af.
Klop de eieren en meng er de broodmix doorheen tot een glad beslag.
Meng het gehakt en de spinazie in een bakvorm of ovenschaal en giet het beslag erover heen. Roer even door om het vlees en de groente te verdelen.
Bak het gerecht ongeveer 25 minuten in de oven, afhankelijk van het materiaal waarvan je bakvorm of ovenschaal gemaakt is. De quiche is gaar als er geen vloeibaar beslag meer naar bovenkomt als je er een mes in steekt.

Een gerecht dat zwaar genoeg is voor een volledige avond maaltijd, maar ook lekker in kleinere hoeveelheden met rijst.

Variatie: Ik heb dit ook eens gemaakt met half spinazie, half andijvie en wil binnenkort eens gaan experimenteren met andere bladgroenten. Het vlees zou je weg kunnen laten of vervangen door champignons.
Natuurlijk kun je ook gewone broodmix of bloem gebruiken, maar ik weet vooral bij bloem niet of de verhoudingen dan kloppen (kwestie van uitproberen - het luistert niet zo nauw, de broodmix/bloem zorgt voor een stevigere "taart" dan wanneer je alleen ei gebruikt).

Een printbare versie van dit recept kun je hier downloaden
Lees verder ...

Naadjes, gaatjes en ander uitstelwerk

Zoals ik al verwacht had, was een bijverschijnsel van het verven van het kantoortje, dat ik meteen een paar dingen gereorganiseerd heb. Er ging een tafel weg uit het kantoor en die tafel kon ik mooi gebruiken om boven een naaiplekje in te richten.

Wie hier al een tijdje leest denkt misschien: dat had je toch allang? Klopt, maar eerst verloor ik mijn eigen kamer doordat we de muur tussen onze slaapkamer en dat kamertje eruit braken en begin dit jaar heb ik ook het deel van onze slaapkamer dat ik voor mijn naaiwerk gereserveerd had, leeggehaald.
Juist omdat we nu een kantoortje hebben om te werken, dacht ik wel weer in de huiskamer te kunnen naaien. Fout gedacht. Ik heb mijn naaimachine sinds december vorig jaar niet meer aangeraakt en dat kwam mede doordat het zo lastig was hem uit de kast te halen. Dat werkte dus niet.



Nu heb ik dit hoekje voor mezelf ingericht. Het is geen “studio” en ook geen eigen naaikamertje en mijn spullen zitten nog in ongezellige plastic dozen. Dat was handig toen alles in de huiskamerkast stond, maar nu eigenlijk niet meer. Ik denk dus dat ik nog wel wat dingen ga veranderen hier, maar voorlopig ben ik er erg blij mee.

Zo blij dat ik na het verhuizen van mijn spullen direct de stapel verstelwerk maar beetpakte. Dat blijft hier altijd heel lang liggen. Toen de dochters nog kinderen waren en dus nog groeiden, gebeurde het zelfs regelmatig dat ik bepaalde dingen al niet meer hoefde te repareren omdat ze eruit gegroeid waren. Ook nu zaten er kledingstukken bij die al meer dan een jaar op die stapel liggen. Ik moest me schamen. Verstelwerk staat bij mij blijkbaar gelijk aan uitstelwerk. Maar in dit geval werd het dus geen afstelwerk.

Ik zette een paar bandjes aan een afzakkend strapless jurkje, naaide een losgeraakt naadje in een tricot jurkje en in een pyjamabroek, zigzagde een scheur in een broek dicht, zette een haakje in een body beter vast, repareerde een gaatje in een sok en kortte een spijkerbroek in.

Dat laatste was echt veel gemakkelijker dan ik dacht. Ik zag er tegenop, zeker nadat ik bij haar had gelezen hoe ingewikkeld zoiets kan zijn. Gelukkig was dit geen pantalon maar een spijkerbroek en ik had op een link via pinterest gezien dat je bij jeans simpelweg de oude zoom kunt behouden door de pijp om te vouwen, dicht naast de zoom te stikken en dan de boel open te strijken. Op deze manier dus:

20130910 (2) (Large) 20130910 (3) (Large)

In de tutorial knippen ze het omgevouwen gedeelte eraf omdat het bij hen vrij veel is, maar ik denk dat het in dit geval niet eens nodig is (ze geven trouwens ook aan dat zij het weer ergens gezien hadden waar er niet geknipt werd). Je kunt het op de foto's niet goed zien, maar de stiknaad is nauwelijks zichtbaar aan de buitenkant. Die houden we erin (voor die zeldzame keren dat ik een broek moet inkorten dan, bij mij en echtgenoot zijn broeken meestal te kort).

En zo lag er dus na een uurtje al een hele stapel afgewerkte klusjes.



Zoals gewoonlijk denk ik nu dat ik dat wel wat eerder had kunnen doen. Het voelt zo heerlijk braaf om dat allemaal weggewerkt te hebben, dus waarom doe ik dat soort dingen niet direct als het nodig is? Ik heb dus weer goede voornemens gemaakt. Maar ik ben bang dat ik erg hardleers ben, want iets maken is nu eenmaal veel leuker dan iets repareren. Misschien moet ik verstelwerk gewoon boven op mijn naaimachine neerleggen en mezelf verbieden iets anders te doen tot ik het gedaan heb.
Wat denken jullie, zou dat helpen? 
Lees verder ...

Drie Dingen op Dinsdag ~ vertraging en vallende rollers

Ik ben blij dat ik nog een paar weken te gaan heb met mijn drie-dingen-lijstje, want de afgelopen week liep het allemaal niet helemaal zo als ik gepland had.

Het redigeren van mijn manuscript kostte wat meer tijd dan ik dacht. Ik bleef maar dingen zien die beter konden. Maar ik zat zelfs bij de tweede keer nog met tranen in mijn ogen toen het misliep tussen mijn hoofdpersonen, dus ik heb wel het idee dat het goed zit met dat verhaal.

Toen ik daar eenmaal klaar mee was, besloot ik dat dat kantoor toch echt niet meer kon wachten. Ik had tenslotte drie dagen fulltime tegen die gevlekte muren aan zitten kijken. En toen kwam ik erachter waarom ik dit al maanden van plan ben, maar er steeds zo weinig zin in had. Want die twee muurtjes (de andere twee zijn bekleed met mdf-platen) zijn in een uurtje geverfd, maar alle meubels zo verschuiven dat ik erbij kon viel niet mee.



Van het verven zelf heb ik geen foto’s en gelukkig ook geen film. Want dan had ik knap voor gek gestaan. Ik had namelijk twee vachtrollers en vier houders, maar helaas hoorden die geen van allen bij elkaar. Ik had geen tijd (en geen zin) om nog naar de doehetzelfwinkel te rijden, dus heb ik geverfd met een roller die steeds van de houder afviel. Je kunt je voorstellen dat het nogal een rommel werd. Het was maar latex, dus heb ik de vloer vrij gemakkelijk schoon kunnen krijgen. En mezelf ook. Ik blijk alleen allergisch te zijn voor latex, want ik zit nu onder de uitslag. Maar ach, die muur is wel wit (maar voor- en nafoto’s krijgen jullie pas aan het eind van de maand).

Voor wie het vorige berichtje gemist heeft (of gewoon om even het geheugen op te frissen), dit is mijn lijstje met de drie dingen die ik deze maand wil doen:

20130903 (1) (Large)
1. muur kantoortje verven

20130903 (3) (Large)
2. gangetje opruimen

20130903 (2) (Large)
3. carport opruimen
Lees verder ...

In mijn (moes)tuin

Weer geen overzichtsfoto, want ik schaam me een beetje voor hoe het eruit ziet. Het is namelijk nogal een rommeltje. Ik was van plan flink onkruid te wieden en mijn kaalgevreten bloemkoolplanten eruit te halen, maar het kwam er niet van, de afgelopen week.
Ik negeer dus lekker het totaalplaatje en geniet nog even van wat details.

20130908 (1) (Large)

De paarse basilicum is aan het verkleuren, maar ik vind dit ook wel erg mooi
.
20130908 (2) (Large)

Mijn perkje sla en andijvieplantjes doet het goed. Daar kan ik vast wel een paar keer van eten.

20130908 (4) (Large)

Tenminste, als de rucola niet doorgaat met bloeien. Ik heb het opgezocht: het is nog eetbaar, maar minder lekker als het eenmaal gebloeid heeft.

20130908 (3) (Large)

Maar de bonen doen het gelukkig prima!

Meer moestuinen? Kijk bij Helena's Moestuin Maandag op haar blog Hollandse Klei 
Lees verder ...