Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Bijna klaar en even pauze


De laatste fase van een manuscript... Altijd weer een lastig moment. Bijna klaar om los te laten.

Ik denk dat het tijd wordt om een officiele blog/sociale-media-pauze in te stellen. Misschien onnodig, want ik blog, tweet, update en reageer al niet echt veel meer. Voor jullie (vrienden, volgers, lezers) verandert er dus weinig.
Maar ik ben er zelf in gedachten wel steeds mee bezig en daar heb ik eigenlijk helemaal geen tijd (en energie) voor. Ik weet nu al dat maart een nog heftigere maand gaat worden dan februari. Gelukkig niet alleen met nare dingen, dat scheelt dan weer, maar wel met genoeg deadlines, taken en activiteiten op de agenda om me druk bezig te houden. En daar zal vast nog wel van alles bijkomen, want er gaat nu eenmaal nooit iets zoals ik het gepland heb.
Ik heb nog overwogen om net als in de herfst een fotoproject te starten met '30 dagen lentefoto's', maar ik had niet het gevoel dat ik daarmee echt veel mensen blij maakte. Het was wel heel erg een staaltje 'blogvulling' en daar ben ik zelf ook niet zo dol op ;-)
In plaats daarvan ga ik dus gewoon melden dat ik er even tussenuit ga. In april hoop ik er weer te zijn.


Lees verder ...

Een dubbel cadeau


Voor Sinterklaas kreeg ik breigaren. Daar maak je me erg blij mee. Zeker als het leuke felle kleurtjes zijn en in het gedicht al staat dat ik er iets voor de kinderen in Zuid-Afrika van mag maken. En dat heb ik gedaan.
Het waren vier bollen heel dun garen, dus ik heb met een dubbele draad gebreid. Ik wist er vier mutsen uit te halen (en heb nog een restje voor een vierkantje).
Een cadeau met twee kanten: eerst het breien (altijd fijn) en daarna het weggeven (nog fijner).


Naar aanleiding van vragen later toegevoegd:
Linksboven: Soulemama's Favorite hat
Rechtsboven: mijn spiraalmuts
Linksonder: zie mijn patroon voor de muts met de dubbele boord, maar dan met enkele, smalle boord (elke variatie in boord is mogelijk als je maar gaat minderen op een totale hoogte van 20 cm)
Rechtsonder: zie mijn patroon voor de muts met de dubbele boord, maar dan met enkele, brede boord
(alles gebreid op naald 3,5)
Lees verder ...

Even bijpraten


Op de een of andere manier lijkt er altijd van alles te vertellen te zijn als ik net even geen tijd heb om blogjes te schrijven. Vandaar vandaag een lange blogpost, met een hoop nieuws.

Mijn zesde boek, 'Tegenstelling', is bijna klaar voor de drukker. Ik kan eigenlijk al een hele blogpost vullen over dat verhaal, maar daar wacht ik nog heel even mee, tot de datum waarop jullie het boek daadwerkelijk kunnen gaan lezen dichterbij komt.
Maar het feit dat dit niet zo heel lang meer gaat duren betekent wel dat ik dringend aan een nieuw boek moet beginnen...
Eén van de vragen die ik regelmatig krijg is: "Waar haal je de inspiratie vandaan?" Of anders uitgedrukt: "Hoe verzin je het toch allemaal?"
Ik vind het altijd moeilijk om daar antwoord op te geven. Want de waarheid is... ik heb geen idee.
Echt niet. Ik weet dat er schrijvers zijn die mooie, duidelijke en uitgebreide uitleg kunnen geven over hoe zij een verhaal opbouwen en ik weet dat er ook schrijvers zijn die daar zelfs les in geven. Maar voor mij werkt het niet zo. Ik bouw geen verhaal. Ik verzin een persoon en zij beleeft het verhaal terwijl ik het schrijf. Dat is niet erg professioneel en waarschijnlijk de reden waarom ik na bijna 6 gepubliceerde boeken nog steeds behoorlijk onzeker ben over mijn schrijven. Maar op een andere manier lukt het niet. Het nadeel van mijn "methode" is dat het niet werkt als er in mijn eigen leven teveel gebeurt. Dan "zie" ik het leven van de hoofdpersoon niet meer. En dat is knap frustrerend als je weet dat er mensen wachten tot je ergens mee komt.
Maar... het lijkt erop dat deze hoofdpersoon het zat begint te worden om te wachten tot ik tijd voor haar heb. Ze duikt op de gekste momenten in mijn hoofd op en dwingt me om te luisteren naar wat ze wil vertellen. Er begint iets te borrelen. Eindelijk.

Wat ook helpt zijn lieve reacties van lezers. Anita Willems won tijdens mijn give-away een exemplaar van Goede Hoop en schreef daar onlangs een leesverslag over. Ik was heel blij met haar reactie. Ze schrijft onder andere dat ze een warme glimlach op haar gezicht krijgt als ze mijn boeken leest. Dat tovert dan weer een warme glimlach op mijn gezicht. En het feit dat ze zo met Karlijn meeleefde dat ze bijna tegen haar ging praten, doet me ook goed. Dat betekent dus dat mijn manier van schrijven wel werkt, hoe lastig het soms ook is om op tijd klaar te zijn met mijn boeken.
Klik hier om de rest van haar lieve woorden te lezen. En als je daar dan toch bent, kijk dan meteen even verder op haar site. Anita is bezig met een 365-dagen project waarbij ze iedere dag een stukje schrijft aan een spannend moordmysterie a la Murder She Wrote. Erg leuk om mee te lezen.

Nog een paar nieuwtjes en dan zijn we helemaal bijgepraat (op schrijfgebied dan)

:: Mijn vierde favorietroman ligt nu of binnenkort in de winkel. Het is Campingarts nr. 78 en mijn verhaal heet "Vader in paniek". Zodra de epub in de webshop van Uitgeverij Marken staat zal ik de link hier en op mijn website toevoegen)

:: Incognito is nu ook verkrijgbaar in grootletteruitgave bij Grote Letter Bibliotheek.
En toen ik bij bol.com zocht of deze uitgave daar verkrijgbaar was, kwam ik erachter dat Huis vol Verleden inmiddels ook uitgekomen is als grootletteruitgave, via Uitgeverij Oorsprong. Beide grootletterboeken zijn natuurlijk ook te leen bij de bibliotheek.



Lees verder ...

In mijn tuin

Hij is thuis en aan de beterende hand. Bedankt voor alle goede wensen!



Lees verder ...