Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Nieuwe kussens

Hoewel ik probeer niet teveel te klagen en tussen de buien door naar buiten ga om zoveel mogelijk te genieten van het laatste restje zomer (hoe slecht die dan ook is), zijn er grenzen. En zondag werden die bereikt. Het was simpelweg te regenachtig om ook maar iets in de tuin te doen.
Daarom bracht ik eindelijk weer eens een paar uurtjes achter mijn naaimachine door.



Ik ben al een tijdje ribfluwelen lappen aan het verzamelen (van de kringloop). Ik wist niet precies wat ik er mee wilde doen, maar ik heb iets met ribfluweel. Het herinnert me aan mijn jeugd, denk ik. Mijn vaders stoel (waarin ik als hij niet thuis was het liefst zat te lezen) was ermee bekleed.
Dus toen ik op zoek was naar een stofje om hoezen te maken voor de grote kussens die ik voor de bank gekocht had, leek het me leuk om iets te doen met dat ribfluweel.





Ik ben er erg blij mee.

Lees verder ...

Sokken



Bij knit-a-square vroegen ze een paar weken geleden of er ook sokken meegestuurd konden worden.

Een paar jaar geleden breide ik mijn eerste paar sokken, met heel veel moeite. Ook de andere twee paar die ik breide, kostte heel wat doorzettingsvermogen. Vooral de tweede sok van een paar is zo vervelend om te doen, omdat die natuurlijk exact hetzelfde moet zijn (dus inclusief dingen die je eigenlijk anders had willen doen) als de eerste.

Toch leek het me wel een leuke uitdaging om er weer eens aan te beginnen. En kindersokjes breien wel lekker weg natuurlijk.
Ik gebruikte de aanwijzingen van Elizabeth Zimmermann en ging ervoor.
Inmiddels heb ik vier paar en ben ik bezig met het vijfde.



Ik brei nu twee sokken tegelijk. Dat heb ik mezelf na het tweede paar aangewend. Ik brei steeds een afzonderlijk stukje (enkel, hiel, hak, voet, teen) afwisselend per sok. Op die manier is het gemakkelijker te onthouden wat ik doe (ik experimenteer met verschillende maten) en heb ik ook geen last van het tweede-sok-syndroom. Misschien dat ik op deze manier zelfs nog een paar voor mezelf durf op te zetten...
Lees verder ...

In de tuin


Woensdag zat ik een hele dag intensief achter de computer. 's Avonds voelde ik me niet echt prettig. Onrustig, geirriteerd en een tikje depressief. Dus besloot ik dat het weer eens tijd werd voor een computervrij dagje.
Donderdag bracht ik dus veel tijd door in de tuin.

En dat werkte. Dat werkt altijd.








Lees verder ...

Breien tussen de bedrijven door

Dat deed ik die week waarin ik zo druk bezig was met de achtertuin. Tussen al het sjouwen met stenen en grind door werd er toch nog gebreid. Ik moest wel, want ik was begonnen aan een sjaal voor mijn moeders verjaardag, de zaterdag na die week.
Dus zat ik in de auto onderweg naar het feest nog te breien.



Het lukte om hem af te krijgen en ik had zelfs nog genoeg tijd om een foto te nemen voor ik hem inpakte.



Het is een heel apart soort garen, katoen met dikkere stukjes wol. Ik heb te dikke naalden gebruikt, zodat het een beetje kantachtig weefsel geworden is. Ik heb nog over, dus ik vermoed dat er binnenkort nog wel een bijpassende muts komt. Of nog een sjaal, want ik vond hem zelf ook erg mooi (en heerlijk zacht).

Nog even iets heel anders (hoewel het wel met breien te maken heeft): hebben jullie dat gevoel ook wel eens, dat je nu direct naar de kringloopwinkel moet omdat daar iets geweldigs staat? Ik heb dat vaak en ik heb het meestal mis.
Maar vrijdag had ik geluk. Er was een enorme lading wol gebracht. Ik heb alles netjes gesorteerd en alleen meegenomen waarvan ik dacht dat ik er ook echt iets mee ging maken. Het viel niet mee om me te beheersen (want eigenlijk wilde ik gewoon alles meenemen), maar ik heb maar ongeveer een derde gekocht van wat er lag.



Tot zover mijn voornemen om eerst mijn voorraad echt helemaal op te maken. Maar ja, dit kon ik toch niet laten liggen?
Lees verder ...

in de tuin





Lees verder ...

Deze week






:: heb ik weer drie tomaten geoogst


:: en munt (ik heb die plant al drie jaar, maar dit is het eerste jaar dat hij het een beetje doet

:: heb ik een bange verdwaalde vlinder de weg naar buiten gewezen

:: nam ik mijn breiwerk overal mee naar toe (het dak, inderdaad)

:: ben ik erg blij met het mooie weer
Lees verder ...

Een deken

Ik heb me de afgelopen weken vermaakt met het breien van vierkantjes voor Knit-a-square. Veel vierkantjes zelfs.


 Ik was eigenlijk begonnen aan een vest met dat garen, maar het was veel te dik en te stug. En dat had ik moeten weten, want vijf jaar geleden heb ik met datzelfde soort garen ook al eens een vest gebreid en dat draag ik zelden. Maar ik was dat dus vergeten en kocht zelfs twee kleuren, met het idee om er voor een dochter ook een vest van te breien. Tja. Maar gelukkig was het heel geschikt voor een deken. Lekker dik, warm, stevig en toch zacht. En het breide nog supersnel ook. In een week of twee had ik een complete deken van 35 vierkantjes.



En nee, in het echt is het effect van het meerkleurige garen niet zo pijnlijk voor de ogen als op deze foto. ;-)

Lees verder ...

Uit de tuin

Eigenlijk was ik van plan te laten zien wat ik de laatste weken aan het breien geweest ben, maar er blijven andere dingen opduiken waar ik over wil vertellen. Over mijn tuin bijvoorbeeld. Niet over alleen de achtertuin (schiet niet echt op de laatste dagen, maar het gaat lukken), maar ook over de andere stukjes grond waar ik probeer dingen te laten groeien. Of beter gezegd over wat daar groeit.

De pruimenboom doet het geweldig dit jaar. Vorig jaar zat er geen enkele vrucht aan, maar blijkbaar had hij (zij?) die rust nodig. Dit is de helft van wat we hebben kunnen plukken.


Ik was van plan er jam van te maken, zodat we er later ook nog van konden genieten, maar we hebben ze allemaal vers opgegeten. Geeft niets, we hebben genoten en dat was de bedoeling.

En kijk eens wat er in mijn tomatenplant hing:



Blijkbaar ben ik niet de enige die elk straaltje zon heeft geprobeerd te vangen de laatste week.
Zelfs de paprika die al een maand groen hing te wezen is (een beetje) rood geworden.



Dus maakte ik vanavond salade uit eigen tuin (basilicum groeit er ook).



Veel was het niet, nee. We hebben de (kleine) tomaat eerlijk in vijven gedeeld (ik ben niet de enige die dat doet). Mijn gezin vond het eerst maar komisch, zeker toen ik er nogal plechtig over deed (de eerste salade uit onze mijn eigen tuin - dat is toch iets om bij stil te staan?), maar gelukkig vonden ze het wel lekker.
En daar gaat het tenslotte om.


Lees verder ...

De achtertuin

Toen we dit huis kochten, was er geen achtertuin. De grond achter ons huis was eigendom van de buren. Dat vonden wij geen probleem, want er was aan de zijkant meer dan genoeg ruimte voor een terras. Maar toen de buren ons een deel van hun tuin te koop aanboden, zeiden we natuurlijk geen nee.
Ineens hadden we dus een prachtige achtertuin. Hij was mooi aangelegd met waarschijnlijk dure materialen, maar om eerlijk te zijn was het niet echt onze smaak. Ik hou van een tuin met veel bloemen en planten, maar dit was bijna alleen maar tegel, met een paar smalle borders. Het waren mooie tegels, dat wel. Maar een beetje saai. En die borders vergroten was lastig, want onder de tuin ligt een enorme betonplaat. Voor onze buren het kochten was het namelijk eigendom van een boer en hier stond de hooiberg. Het grootste probleem was echter dat het door al die stenen zo heet werd in die tuin. En tijd om er wat aan te doen hadden we niet, want er was binnenshuis ook het een en ander te doen (kamers bouwen voor de dochters bijvoorbeeld).
Na een paar jaar besloten we een zwembad te kopen. Zo'n groot vrijstand geval zoals je in Frankrijk veel ziet. Het besloeg bijna de hele tuin, maar dat vonden we niet erg, want we hadden inmiddels een dakterras gemaakt. We genoten van een paar heerlijke zomers, waarin we veel gebruik maakten van ons zwembad.
Helaas zijn de zomers de laatste tijd niet echt geweldig meer. Vooral die koude nachten zijn een ramp, je krijgt het water gewoon niet meer warm. We hadden van die zonnematten, maar elektrisch verwarmen leek de enige oplossing om het water wat warmer te krijgen. En dat wilden we niet, dat kost veel te veel stroom.
Toen het zwembad ook nog lek raakte, besloten we het maar leeg te laten lopen. We waren van plan het weg te halen, maar het kwam er steeds niet van. En zo lag deze zomer de achtertuin er vreselijk verwaarloosd bij, met een half zwembad en vooral veel troep.
Tot ik het echt zat was en vorige week begon met opruimen. Alle restanten van het zwembad in de aanhanger en echtgenoot uit zijn werk gehaald om de troep meteen naar de stort te brengen. En toen ben ik met de restanten van de materialen van de vorige tuin aan de gang gegaan om er iets bruikbaars van te maken. De meeste tegels liggen nu in de carport, maar ik had er nog een paar over. Ik maakte een vuurplaats van de stenen die eerst die smalle borders vormden en was behoorlijk trots op het resultaat.
(inspiratie voor de vuurplaats vond ik hier)




Ik heb geen "voor" foto, maar je begrijpt het wel als je de rest van de tuin ziet op deze foto.



Maar goed, we waren er blij me en bouwden die zelfde avond nog een vuurtje.


Die eerste avond kwamen we erachter de de stoelen op deze manier te dicht bij het vuur stonden. En dat we het eigenlijk net zo saai vonden worden als het vroeger was.
Ik vond nog vier van die tegels ergens onder, zodat we de kring iets wijder konden maken en ik had een gelukje bij de kringloopwinkel waar ik voor 5 cent per stuk een partijtje bakstenen kon kopen (en de verkoper heeft het heel erg naar beneden afgerond).




Mooi he? Ik ben de hele vrijdag bezig geweest met het verschuiven van het grind in het vierkant om het zand er onder vandaan te halen (foute inschatting van mij, het grind zakte erin weg). Het grind ligt nu rechtstreeks op de betonplaat en ik ben bijna (maar nog niet helemaal) klaar met het opvullen (er ligt nog meer grind onder die stapel hout achter in de tuin).



Als dat klaar is, gaan we verhoogde borders bouwen. Er moet een pad komen naar de schuur en een pad naar de (nog te bouwen) trap (we wonen aan een dijk, de tuin ligt een meter lager dan het huis), maar de rest wil ik beplanten. Ik droom al van een klein groentetuintje achterin.

Dit is echt heel leuk om te doen. Omdat we de kosten zo laag mogelijk willen houden, is iedere stap een creatief proces.
En natuurlijk zijn we ontzettend blij met die vuurplaats, die al heel lang op ons verlanglijstje stond...




Lees verder ...

Augustus







(een nieuwe poging tot het nemen van dagelijkse foto's)
Gisteren was het wat nat hier (maar niet zo nat als in het oosten van het land), maar vandaag ziet er weer goed uit. Vanochtend heb ik wat klusjes in de keuken gedaan, maar nu ga ik snel weer naar buiten. We zijn de tuin aan het opknappen en ik kan niet wachten tot het af is... Meer daarover volgende week.
Lees verder ...