Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Even weg (geweest)

Twee posts op een dag? Eigenlijk niet. De vorige drie blogstukjes werden vorige week al geschreven en vooraf gepland. Dat vind ik handig. Zo kan ik er stiekem samen met echtgenoot tussenuit knijpen, terwijl mijn blog gewoon verder blogt.
Ik was dus even op vakantie. Geen verre reizen deze keer en zelfs gewoon in Nederland. Hoewel we wel erg dicht bij de grens zaten. Dichtbij Roermond huurden we dit schattige huisje.




Vorig jaar gingen we rond deze tijd kamperen, maar dat was een beetje te nat, vandaar dat we deze keer voor een huisje kozen.

Als het niet te hard regende en niet te koud was, zaten we hier:



En anders was het binnen ook erg gezellig.




Wat we gedaan hebben? Weinig. Lang geslapen, beetje rond gekeken in de omgeving (ik was nog nooit in de Peel geweest) en lekker gegeten. Vooral heerlijk uitgerust.
Lees verder ...

in de tuin


Lees verder ...

voorproefje


Ik heb alweer geen afgeronde naaiwerkjes te showen. Maar ik ben tussen de bedrijven door wel bezig met twee heel grote projecten, die ik toch echt binnenkort eens af hoop te krijgen (ik ben er al een jaar mee bezig). Hier alvast een voorproefje.

Lees verder ...

Een excuus


Knit-a-square vraagt ook om mutsen. Komt dat even goed uit?

Ja, dat zijn er drie. In een week of twee. Ik zei het al... Ik brei graag mutsen en nu heb ik een excuus.





Lees verder ...

in de tuin


Lees verder ...

Voor het goede doel

Behalve de mutsen heb ik tegenwoordig nog een standaard klein breiwerkje op de pennen staan. Vierkantjes.





Ideaal om restjes op te maken. Het mooie is dat ik geen complete deken van 35 bij elkaar passende lapjes hoef te maken. De vierkantjes zijn namelijk bestemd voor dit project in Zuid Afrika.



Het is heel eenvoudig, je stuurt je losse vierkantjes er naar toe en ze worden daar gesorteerd op kleur en samengevoegd met de vierkantjes van anderen om er dekens van te maken voor AIDS-wezen.




Ik had een zak pastelkleurige restjes wol en ben daarmee aan de slag gegaan. De twee vierkantjes in de bovenste foto zijn van een speciaal soort garen dat een badstofachtig effect geeft. Ik begon met een vierkantje dat ik breide met een dubbele draad van dat spul, maar had niet meer genoeg voor een tweede vierkantje, dus toen heb ik een andere draad mee gebreid.
Ook de negen vierkantjes hierboven zijn met een dubbele draad gebreid. Ik had vrij veel van dat veelkleurige garen, maar het was nogal dun, dus breidde ik afwisselend lichtblauw, donkerblauw en roze garen mee.



Deze laatste foto toont eigenlijk de allereerste vierkantjes die ik breidde. Diagonaal gebreid, wat eigenlijk de meest eenvoudige manier is om aan de juiste maat voor zo'n vierkantje (20x20 cm of 8x8") te komen. Gewoon blijven meerderen (ik doe dat door de tweede en voorlaatste steek van iedere heengaande naald zowel in de voorste als de achterste draad te breien) tot je de juiste maat hebt en dan weer minderen.

Nog even reclame maken voor dit project:
- De vierkantjes mogen gemaakt zijn van synthetische wol. Dat vind ik een groot voordeel van dit project, er wordt bij bepaalde "knitting for charity" projecten nogal de nadruk gelegd op echte wol, maar dat past niet helemaal binnen mijn budget. Hier geven ze zelfs als advies om wol in de kringloop te kopen en dat gebruiken. Enige voorwaarde is dat je moet aangeven of het wol of synthetisch is (als je het niet weet, kun je het testen of er voor de zekerheid vanuit gaan dat het acryl is. Ze zorgen ervoor dat de synthetische dekens bij kinderen terecht komen die in opvanghuizen en dergelijke, dus niet bij open vuur, leven.
- Mocht je mee willen doen, kijk dan even naar de breinstructies (haken mag trouwens ook) en de verzendinstructies.
Belangrijkste punten: de maat (20x20 cm), laat een draad van 1 meter zitten bij het afhechten (die wordt gebruikt om de vierkanten aan elkaar te naaien), en gebruik geen patronen met veel gaten erin (wel mooi, maar niet warm genoeg).
- kijk maar even naar de foto's hier als je je afvraag of die kinderen er blij mee zijn
- dat is dan ook meteen een nieuwsbrief met de belangrijkste nieuwste ontwikkelingen erin
- bij het project hoort ook een actief en gezellig forum waar de breisters foto's en patronen uitwisselen en waar je ook terecht kunt met vragen
- je hoeft geen complete dekens in te leveren, ieder vierkantje telt
- behalve vierkantjes worden er ook truitjes, hemdjes en... mutsen gevraagd, maar daarover meer in een volgende blogje.
Lees verder ...

In de zon



(zo slaapt hij wel vaker - heerlijk ontspannen, denk ik)
Lees verder ...

Een ander soort muts

Ik blijf met mutsen aan de gang. Gisteren maakte ik een theemuts.
Ik drink heel wat thee op een dag en ik heb niet echt moeite met koude (groene) thee. Ik zet dus gewoon 's ochtends vroeg een pot en drink die in de loop van de ochtend leeg (en herhaal dat 's middags en 's avonds). Ik vind theelichtjes lastig en ik verbruik veel te veel waxinelichtjes op manier. Maar de laatste tijd lijkt het wel of ik alleen maar koude thee drink.
Vandaar, een theemuts.




Ik heb een oude molton gebruikt als isolatie en dat werkt perfect. Bij de eerste test was mijn thee na twee uur nog bijna heet (in ieder geval goed warm).
En hij is nog omkeerbaar ook.



Het enige probleem is nu te bedenken welke kant ik wil zien, want ik vind ze allebei even leuk. Misschien keer ik hem wel bij iedere pot thee om...
Lees verder ...

Mutsen, natuurlijk

Wie mijn blogs vroeger ook las, weet het misschien nog wel: ik brei heel graag mutsen. Meer mutsen dan ik ooit zal dragen. Maar ik vind het zo'n prettig klein project. En ze komen uiteindelijk altijd wel ergens terecht.
Dus toen ik een tijdje geleden in een kringloopwinkel wat echte handgesponnen wol vond, wist ik het meteen. Dat moest een muts worden.


Een heel eenvoudige muts, dat leek me het leukst met die ongelijk gesponnen wol. Maar er was nog zat over, dus begon ik nog maar een muts.


Soulemama's favorite hat. En mijn favoriete ook. Dit is de zestiende. Tja.

Omdat er toen nog steeds aardig wat wol over was, besloot ik iets avontuurlijker te worden. Een nieuw (voor mij) patroon; de Carpenter Hat. Ook erg leuk.


En verder? Nog heel veel andere projecten op de naalden. En er komen vast nog wel een paar mutsen. Natuurlijk.
Lees verder ...

In de tuin






Lees verder ...

Uit de voorraad

Ik heb een behoorlijke voorraad lappen. Gekocht op de markt of bij de kringloop, sommigen gekregen van mensen die weten dat ik daar erg blij mee ben. Het is alleen zo jammer dat ik daar de laatste tijd zo weinig mee deed. Gelukkig is dat nu veranderd. Na de groene tas lijkt de inspiratie weer helemaal terug te zijn.
Dit is wat er over was van zo'n lap die al twee, misschien zelfs drie jaar in mijn kast lag.




Het was ongeveer anderhalve meter (iets minder denk ik) dik katoen met een grote print. Waarschijnlijk een paneel van een gordijn of iets dergelijks.

En dit is wat ik ervan maakte:



:: een enorme boodschappentas





(en dan bedoel ik ook echt enorm. Kijk maar, hier is hij met drie ordners erin en nog steeds ruimte voor meer)



:: een kleine boodschappen tas (maar toch groot genoeg voor een paar boeken)




:: en een grappig handtasje.


Alles ongevoerd en niet verstevigd, afgewerkt met de lockmachine. Supersnel en zo leuk om te doen! Niet dat ik zoveel tassen nodig heb, maar ik heb toch liever een voorraad tassen in mijn kast (die vinden uiteindelijk altijd wel een bestemming), dan een stapel ongebruikte lappen.
Lees verder ...

Breiwerk

Niet alleen de naaimachine werd verwaarloosd de laatste maanden, ook mijn breimand bleef regelmatig onaangeroerd in de hoek staan. Ik was wel ergens mee bezig (altijd!), maar echt opschieten deed het niet.
Het was dan ook een project dat gedoemd was te mislukken. Ik wilde een vest breien voor echtgenoot. De eerste versie was te klein, dus die heb ik uitgehaald. Eigen schuld, ik ben erg lui op het gebied van proeflapjes en steken tellen enzo. Maar de tweede versie had moeten passen. Steken geteld, regelmatig vergeleken met een goed passend vest. Helaas was het ding veel en veel te groot. Toen ik eenmaal het hele lijf en een mouw gebreid had, begon ik al te vermoeden dat het niet helemaal klopte. Toch maar eens gepast op de ontvanger zelf en... nou ja, uithalen maar weer.

Ik bedacht dat mijn gebrek aan zin in breien wel eens kon liggen aan het feit dat ik steeds maar aan dat enorme vest zat te hijsen. Ik moest gewoon een kleiner project zoeken. Dus sloeg ik mijn nieuwe boek van Elizabeth Zimmermann open en begon aan een Tomten Jacket.



Die was in een paar dagen klaar. Heerlijk! Ik schat dat het een maatje 80/86 is, maar echt zeker weten doe ik het niet, want het is lang geleden dat ik babys had. Er zijn trouwens ook geen plannen voor nieuwe kinderen of kleinkinderen. Ik weet dus nog niet wat ik met dit vestje ga doen, maar het was enorm leuk om het te breien, dat is ook niet onbelangrijk.



Oh ja, de knopen. De wol kwam van de kringloop, dus het zou een heel voordelig projectje kunnen zijn. Maar hoewel ik een paar grote weckpotten vol oude knopen heb, kon ik niet vinden wat ik zocht en ben ik naar de handwerkwinkel geweest om daar voor het eerst sinds jaren nieuwe knopen te kopen. Verspillend, ik weet het. Maar ik vind ze precies goed voor dit vestje.

En verder.. ben ik (natuurlijk) met van alles tegelijk bezig. Een kijkje in mijn mand?


Ja, die zit stampvol. Met:



:: een muts



:: een vest (voor mezelf)



:: vierkantjes voor een deken



:: nog een muts (of eigenlijk twee, want er ligt er nog eentje onder)


:: en het borduurwerkje waar ooit mijn oma aan begonnen is (ik ben het aan het afmaken, maar het gaat heel langzaam, want om eerlijk te zijn vind ik breien gewoon veel leuker)

Misschien leest hier iemand die zich herinnert dat ik een half jaar geleden ook begonnen was aan een gehaakte sprei. Die is er ook nog, ja. Inmiddels een meter in het vierkant, ik ben op een kwart van de maat die ik wil (2 bij 2). Maar hij past al niet meer in mijn mand en al dat garen kon er zeker niet meer bij. Dus heeft dit project zijn eigen mand gekregen.



En dan te bedenken dat ik boven nog een wasmand vol met breigaren heb staan, voor nog veel meer projecten. Ik hoef me in ieder geval voorlopig niet te vervelen...
Lees verder ...

Een nieuwe start

Ja, ja, na een hele lange radiostilte toch maar weer eens begonnen met bloggen. Ik vind het toch wel erg leuk om mijn creatieve buien met jullie te delen en ergens begint het wekelijkse schrijfselgevoel ook weer te kriebelen, al beloof ik op dat gebied nog niets...

Ik was mijn creatieve inspiratie een beetje kwijt. Vorig jaar kwam er weinig uit mijn naaimachine rollen en sinds februari had ik zelfs helemaal mijn naaimachine niet meer aangeraakt. Oh ja, heel even nog. In mei kreeg ik een pocketcamera voor mijn verjaardag (omdat ik mijn spiegelreflex niet overal mee naar toe wil sjouwen) en maakte daar een hoesje voor van een Anna Maria Horner stofje.


Maar echt creatief was dat niet. Tot deze week. Ineens kreeg het me te pakken. Ik liep mijn naaikamertje binnen, trok een paar stofjes uit de kast en begon te knippen met alleen maar een vaag plan in mijn hoofd.
En dit is het geworden.



Een joekel van een groene tas (de kleur is in werkelijkheid feller).


Hij sluit met een grote knoop.


En heeft een ritsvak aan de binnenkant.


Om hem wat speelser te maken, heb ik in de handvaten gordijnringen verwerkt.

Alle materialen komen van de kringloopwinkel, dus het is een goedkoop projectje. Maar ik ben er erg blij mee. Ik heb hem gisteren tijdens mijn wekelijkse boodschappenrondje gebruikt en hij bevalt prima. En nu... ja, nu jeuken mijn handen om nog meer tassen te maken. De inspiratie is terug!
Lees verder ...