Geertrude Verweij over schrijven, lezen en leven

Krans

20111221 (Large)

Lees verder ...

Hart


20111204 (Large)
(let niet op de steiger in de achtergrond – we krijgen nieuwe dakpannen)
Lees verder ...

Hollands

20111203 (Large)
Lees verder ...

Erwtensoep

20111202 (Large)

Lees verder ...

Voorbereidingen

20111201 (Large)

Lees verder ...

Nog een laatste (?) zomeravond

20110924 (1) (Large)


20110924 (2) (Large)

20110924 (3) (Large)

20110924 (4) (Large)

20110924 (5) (Large)

20110924 (6) (Large)
Lees verder ...

Twee mutsen




Dit wordt een saai berichtje.
Ik breide een blauwe muts.
En nog een blauwe muts.
En dat is alles. ;-)
De tweede was eigenlijk bedoeld voor mijn moeder, voor bij deze sjaal, maar hij is net iets te klein voor een volwassene en ik heb niet genoeg wol om hem groter te maken. Dus gaat hij met de andere naar Zuid Afrika.
Ik vind het nog steeds erg leuk om voor die kinderen te breien, maar ik moet bekennen dat er inmiddels ook wat dingetjes voor mezelf op de wensenlijst staan...
Lees verder ...

In de tuin



Lees verder ...

Blij





Geraniums die ineens weer gaan bloeien. Zelf gekweekte tomaten die toch nog rood zijn geworden.
Soms zijn het de kleine dingen waar een mens blij van kan worden.
Lees verder ...

Namen

Mijn favoriete schrijversblog is dat van Maisey Yates. Ik heb haar boeken nog nooit gelezen (moet er toch eens een paar bestellen), maar ik vind de manier waarop ze blogt over schrijven heel inspirerend en herkenbaar. Haar "doubt crows" plagen mij ook en haar eerlijkheid over revisies, spanning (als ze een manuscript heeft ingeleverd) en blijdschap (als het wordt uitgegeven) vind ik erg leuk om te lezen.
Nu vraag ik me af of mijn lezers ook iets meer zouden willen weten over waar ik mee bezig ben. Waarschijnlijk wel. Dus ga ik dat eens proberen, al vind ik het wel griezelig, want daarmee geef ik een hoop van mezelf bloot.
Maisey noemt de manuscripten waar ze mee bezig is naar de mannelijke hoofdpersoon. Haar nieuwste heet "The Coffee Magnate" en die daarvoor "The Aussie". Dat werkt voor haar. Zij schrijft het soort boeken waarin de alfa man een belangrijke rol speelt.
In mijn boeken is dat toch anders. Daar is de vrouwelijke hoofdpersoon belangrijker. In de schrijfmap op mijn computer staan de manuscripten dan ook opgeslagen onder de naam van de vrouwelijke hoofdpersoon. Voor mij is dat het handigst.
Behalve dan als de hoofdpersoon van naam verandert. Dat overkomt me ook regelmatig. Tamara uit Huis vol Verleden heette eerst Liza. Ik wist al vrij snel dat die naam niet bij haar paste, maar schreef stug door. Dat doe ik nooit meer. Want nu heb ik nog steeds moeite met die nieuwe naam. En het is nog erger, want Hugo heette eerst Arthur, maar dat vond ik niet goed klinken bij Tamara. Daarom heb ik zijn naam ook veranderd.
Tegenwoordig pas ik namen gewoon meteen aan als ik besluit dat het anders moet. Ik ben bijvoorbeeld bezig met een roman over een vrouw die eerst Roos heette. Maar dat bleek toch niet haar naam te zijn. En ik had het dochtertje van Renske uit Dilemma ook al Roos genoemd. Dus heet deze vrouw nu Karlijn. Past beter bij haar. Ik sloeg het manuscript op onder de nieuwe naam, had een paar weken geen tijd om te schrijven en was het toen kwijt. Want ik was vergeten dat het een nieuwe naam had. Het systeem is nog niet helemaal waterdicht. ;-)
Karlijn staat nu even in de wacht. Ik vind haar verhaal boeiend, maar ben niet zeker van de aankleding. Ik heb haar namelijk op reis gestuurd en maak gebruik van mijn eigen reis naar Zuid Afrika om haar belevenissen te beschrijven, maar ik weet niet of ik het handig is om anekdotes uit mijn eigen leven te verwerken in mijn fictie. Het voelt niet helemaal goed.
Even laten rusten dus. En als het over een paar maanden nog steeds niet goed voelt een andere manier verzinnen om Karlijn en haar ex-man een paar weken verplicht met elkaar te laten optrekken.
Op dit moment ben ik bezig met het verhaal van Donna. Die naam past perfect bij de hoofdpersoon. Vind ik in ieder geval. Donna is fotografe, gedreven, artistiek en vrijgevochten.
Haar verhaal is goed, maar mijn uitwerking klopte niet. Na veel piekeren ben ik opnieuw begonnen, in een totaal andere setting. Het landgoed en de baron veranderden in een boerderij en een boer. En zijn zus heet nu Femke in plaats van Elaine, maar gelukkig was zij niet de hoofdpersoon, dus kan het manuscript dezelfde naam houden.
Eigenlijk is dit verhaal trouwens nog veel te pril om er iets over te zeggen. Vergeet het bovenstaande dus maar snel, want er staan er eerst nog een paar andere dames op de lijst:
* Gooisch meisje Odette (die eerst Margriet heette, maar dat terzijde) beleeft avonturen op een boerderij
* Hoe het verder gaat met Renske, het zusje van Sofie uit Incognito, is vanaf november te lezen in Dilemma (een voorproefje is al te downloaden).
* En mijn uitgever leest deze maand het verhaal van Antoinette. Dat schreef ik al in 2008, na Huis vol Verleden, maar omdat het een iets ander genre is (Relax+) heeft het even in de wacht gelegen. Ik ben erg benieuwd of zij de volgende is met wie jullie kennis mogen maken...
Lees verder ...

Een cuddle



Wat dit is? (behalve een heerlijk ochtendzonnetje en mijn lensdop, die ik er misschien beter af had kunnen croppen)
Dit, beste lezers, is een cuddle.

Eigenlijk niet meer dan een zak met een kraag, bedoeld om de kleinste weesjes warm te houden. Een perfect project voor als ik te moe ben om na te denken bij het breien, want na de kraag is het niets anders dan door breien tot de zak lang genoeg is.
Ik heb op dit moment geen echte baby's in mijn leven, maar ik heb mijn allereerste baby, Caroline, gevraagd voor model te spelen. Volgens mij ligt ze heerlijk zo.

 (disclaimer: ik denk dat een dergelijke slaapzak hier in Nederland niet binnen de veiligheidseisen valt, zeker niet als je het kind erin laat slapen zonder toezicht.)
Lees verder ...

Dit weekend








:: vierden we dat we vandaag 21 jaar getrouwd zijn
:: deden we dat in ons favoriete restaurant, net als twee jaar geleden
:: kwamen we er, net als twee jaar geleden, ineens achter dat het "wereld havendagen"waren in Rotterdam
:: dus hadden we (weer) vuurwerk om ons feestje af te sluiten
:: maar deze keer op de warmste avond die we de hele zomer gehad hebben (de mensen op de tweede foto hadden het weerbericht gehoord en ze hadden gelijk, maar het waren maar een paar druppels)
Lees verder ...

Nieuwe kussens

Hoewel ik probeer niet teveel te klagen en tussen de buien door naar buiten ga om zoveel mogelijk te genieten van het laatste restje zomer (hoe slecht die dan ook is), zijn er grenzen. En zondag werden die bereikt. Het was simpelweg te regenachtig om ook maar iets in de tuin te doen.
Daarom bracht ik eindelijk weer eens een paar uurtjes achter mijn naaimachine door.



Ik ben al een tijdje ribfluwelen lappen aan het verzamelen (van de kringloop). Ik wist niet precies wat ik er mee wilde doen, maar ik heb iets met ribfluweel. Het herinnert me aan mijn jeugd, denk ik. Mijn vaders stoel (waarin ik als hij niet thuis was het liefst zat te lezen) was ermee bekleed.
Dus toen ik op zoek was naar een stofje om hoezen te maken voor de grote kussens die ik voor de bank gekocht had, leek het me leuk om iets te doen met dat ribfluweel.





Ik ben er erg blij mee.

Lees verder ...

Sokken



Bij knit-a-square vroegen ze een paar weken geleden of er ook sokken meegestuurd konden worden.

Een paar jaar geleden breide ik mijn eerste paar sokken, met heel veel moeite. Ook de andere twee paar die ik breide, kostte heel wat doorzettingsvermogen. Vooral de tweede sok van een paar is zo vervelend om te doen, omdat die natuurlijk exact hetzelfde moet zijn (dus inclusief dingen die je eigenlijk anders had willen doen) als de eerste.

Toch leek het me wel een leuke uitdaging om er weer eens aan te beginnen. En kindersokjes breien wel lekker weg natuurlijk.
Ik gebruikte de aanwijzingen van Elizabeth Zimmermann en ging ervoor.
Inmiddels heb ik vier paar en ben ik bezig met het vijfde.



Ik brei nu twee sokken tegelijk. Dat heb ik mezelf na het tweede paar aangewend. Ik brei steeds een afzonderlijk stukje (enkel, hiel, hak, voet, teen) afwisselend per sok. Op die manier is het gemakkelijker te onthouden wat ik doe (ik experimenteer met verschillende maten) en heb ik ook geen last van het tweede-sok-syndroom. Misschien dat ik op deze manier zelfs nog een paar voor mezelf durf op te zetten...
Lees verder ...

In de tuin


Woensdag zat ik een hele dag intensief achter de computer. 's Avonds voelde ik me niet echt prettig. Onrustig, geirriteerd en een tikje depressief. Dus besloot ik dat het weer eens tijd werd voor een computervrij dagje.
Donderdag bracht ik dus veel tijd door in de tuin.

En dat werkte. Dat werkt altijd.








Lees verder ...

Breien tussen de bedrijven door

Dat deed ik die week waarin ik zo druk bezig was met de achtertuin. Tussen al het sjouwen met stenen en grind door werd er toch nog gebreid. Ik moest wel, want ik was begonnen aan een sjaal voor mijn moeders verjaardag, de zaterdag na die week.
Dus zat ik in de auto onderweg naar het feest nog te breien.



Het lukte om hem af te krijgen en ik had zelfs nog genoeg tijd om een foto te nemen voor ik hem inpakte.



Het is een heel apart soort garen, katoen met dikkere stukjes wol. Ik heb te dikke naalden gebruikt, zodat het een beetje kantachtig weefsel geworden is. Ik heb nog over, dus ik vermoed dat er binnenkort nog wel een bijpassende muts komt. Of nog een sjaal, want ik vond hem zelf ook erg mooi (en heerlijk zacht).

Nog even iets heel anders (hoewel het wel met breien te maken heeft): hebben jullie dat gevoel ook wel eens, dat je nu direct naar de kringloopwinkel moet omdat daar iets geweldigs staat? Ik heb dat vaak en ik heb het meestal mis.
Maar vrijdag had ik geluk. Er was een enorme lading wol gebracht. Ik heb alles netjes gesorteerd en alleen meegenomen waarvan ik dacht dat ik er ook echt iets mee ging maken. Het viel niet mee om me te beheersen (want eigenlijk wilde ik gewoon alles meenemen), maar ik heb maar ongeveer een derde gekocht van wat er lag.



Tot zover mijn voornemen om eerst mijn voorraad echt helemaal op te maken. Maar ja, dit kon ik toch niet laten liggen?
Lees verder ...

in de tuin





Lees verder ...

Deze week






:: heb ik weer drie tomaten geoogst


:: en munt (ik heb die plant al drie jaar, maar dit is het eerste jaar dat hij het een beetje doet

:: heb ik een bange verdwaalde vlinder de weg naar buiten gewezen

:: nam ik mijn breiwerk overal mee naar toe (het dak, inderdaad)

:: ben ik erg blij met het mooie weer
Lees verder ...