woensdag 20 mei 2009

Tafel

Ik kan nooit gewoon kopen wat ik nodig heb. Ja, wel brood, groente, fruit, dat soort dingen, maar geen speciale aankopen.
Zo ben ik jaren geleden geobsedeerd geweest door gordijnen. We hadden wel gordijnen, maar die vond ik niet mooi. En dat was dus juist het probleem. Ik had die dingen niet acuut nodig, dus bleef ik zoeken naar iets dat ik in mijn hoofd had. En dat was er niet. Ik wilde iets met strepen of cirkels in groen en ecru. Ik zal het ooit wel ergens gezien hebben, maar toen ik het wilde hebben was het er niet. Een keer vond ik bijna de juiste stof met de juiste kleuren in de juiste soort strepen. Alleen zaten die strepen in de breedte en ik wilde ze in de lengte. Of andersom, dat weet ik niet meer.
Uiteindelijk kocht ik tien meter stof op de markt. Zwart met felblauwe bloemen. Want inmiddels hadden we het wandmeubel van kleur veranderd. Tja.
De afgelopen weken was ik geobsedeerd door tafels. Want in mijn werkkamer moet een naaitafel komen. Die moet niet te groot zijn, want die kamer is nu eenmaal niet groot. Maar wel stevig en met ruimte genoeg voor twee machines. En goedkoop natuurlijk.
Dus reed ik wekelijks langs alle kringloopwinkels in de omgeving, gewapend met een meetlint. Ik vond van alles, stofjes, boeken, een schattig schaaltje, maar geen tafel.
Vanochtend moest ik naar de stad en natuurlijk plande ik meteen een bezoekje aan twee kringloopwinkels. De eerste ligt aan een gracht, en eigenlijk durf ik daar niet te parkeren. Ik kom namelijk bij het fileparkeren nog steeds vaak op de stoep terecht en dat zou betekenen dat ik in het water zou belanden. Maar ik  wilde perse kijken. Wonder boven wonder parkeerde ik in een enkele beweging keurig naast de rand. Maar ik vond geen tafel. Nou ja, tafels zat, maar niet mijn ideale tafel. En bij de tweede winkel vond ik ook niets.
's Middags boodschappen doen. Kleine (ahum!) omweg naar de kringloop in het andere dorp. Tien minuten wachten omdat het parkeerterrein geblokkeerd was. Moet kunnen. Ik zei het al: geobsedeerd.
Maar ik heb goed nieuws: de obsessie is voorbij. Ik heb hem gevonden. De juiste maat, stevige poten, niet al te versleten. En dat voor drie euro vijftig.
Eind goed, al goed. Verder niets nodig. Hoewel…
Ach, het is ook gewoon ontzettend leuk om op deze manier te winkelen!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten