vrijdag 22 mei 2009

Een eigen kamer

Ik roep al jaren dat het van mij niet hoeft, zo'n eigen naaikamer, maar stiekem, heel stiekem, was ik best wel een beetje jaloers op mensen die dat wel hadden. Het hoefde echt niet groot en perfect te zijn, maar gewoon een plekje waar ik mijn spullen uit kan stallen en laten liggen leek me heerlijk.
En laat echtgenoot me dat nou zo erg gunnen dat hij de derde kamer beneden heeft afgemaakt voor jongste, zodat ik het kamertje boven in kon pikken?
Ik ben een week aan het schuiven en rommelen geweest en eigenlijk is het nog steeds niet helemaal af en zeker niet geschikt voor een reportage in een woontijdschrift. Maar het is wel helemaal "mij".

Kom binnen!


Direct achter de deur is mijn schrijfhoekje. En de kast met mijn vintagejurken (die ik nog steeds niet past, maar ach, wat geeft het. Nu zie je ze tenminste).


Dan, aan de linkerkant van het raam staat mijn naaitafel. Ik heb me suf gezocht naar een stevige ondiepe tafel en deze past perfect..



Ik zit dan met mijn rug naar het tafeltje met mijn oma's keukenkastje (waarin ik ritsen en dat soort dingen bewaar), mijn naaidoos en mijn manden met breigaren. Erboven hangen drie prikborden met inspirerende plaatjes.



Ik heb gewoon een hele kast voor mijn lappen! (en er kan nog meer bij).


Blikken en potjes met knopen.


En een totaaloverzicht. Groot is het niet, maar ik ben er zo blij mee!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten