woensdag 12 november 2008

Breiwerkje

Sommige mensen die zien hoeveel ik brei en naai, denken dat ik iedere avond braaf met een breiwerkje op de bank zit. En soms de hele dag misschien.
Dat klopt niet erg. Af en toe wel, maar meestal verlopen mijn dagen en avonden een beetje anders...
Zoals gisteren. Ik had wel een redelijk rustig ochtendje, maar ‘s middags was het haasten geblazen. Echtgenoot kwam thuis met de mededeling dat zijn zakelijke partner die middag nog langs zou komen om iets op te halen. Dat is niet erg, maar die man is nu twee keer bij ons geweest en twee keer was het huis nou niet bepaald een toonbeeld van goed huisvrouwenwerk. Om het maar zachtjes uit te drukken. En drie keer is scheepsrecht, blijkbaar, want vandaag was het weer zo. Ik was bezig met het vouwen van de was, er lag nog rommel van het reorganiseren van het berghok en ik moest dringend stofzuigen. Bovendien vertoonde de huiskamer de normale tekenen van intensief gebruik. Twee limonadeglazen, een koffiekopje en een broodplank, een deken die op de rand van de bank gemikt was, papieren van echtgenoot op de bank, papieren van mij op de tafel, boeken van de dochters enzovoort.
Dus begon ik als een razende op te ruimen. Haalde de stofzuiger nog even vluchtig door kamer, keuken en gang en een lap over de wc. En was toen net op tijd klaar om naar het dorp te rijden voor een opdracht. Ik maakte foto’s van de prijsuitreiking van een tekenwedstrijd, haalde medicijnen bij de apotheek en postte de facturen van deze week. Thuis ging ik met goede voornemens achter de computer. Meteen die artikelen maar even in het klad zetten. Maar er was een dochter die een onvoldoende had en getroost moest worden en er was een dochter die op zoek was naar een opleiding.
Het is gek maar hoewel ze min of meer opgegroeid zijn met internet, kunnen de dames niets vinden op internet. Misschien komt het juist wel doordat ik begonnen ben met internetten toen er nog niet zo veel op stond, je moest destijds wel goed kunnen zoeken, anders vond je simpelweg niets. Nu vind je te veel, maar met de juiste combinaties kom ik altijd een stuk verder dan zij.
Ineens was het bijna half zes. Eén van de dochters moet om kwart over zes weg voor balletles, dus ik schilde haastig aardappels, bakte speklapjes en serveerde ouderwets lekkere zuurkool. We waren net klaar met eten toen Es weg moest. Ik hoorde haar gehaast naar buiten rennen en ruimde de tafel af  Ik zocht nog even verder naar die opleiding, printte wat informatie uit en wilde net de keuken gaan opruimen toen jonste kwam vragen of ik haar wilde overhoren. We waren halverwege de vraag welke invloed een aankoop op de balans heeft (ze doet handel en administratie) toen ik de balletdochter stampvoetend weer binnen hoorde komen. Tas vergeten, pas ontdekt bij metrostation, terug gefietst en geen tijd meer om met tas de metro nog op tijd te halen.
Op dinsdag moeten de andere twee dochters naar zangles, dus ik rij toch al de hele avond heen en weer, het halen van de danseres kon samenvallen met het brengen van de zangeressen, dus ik besloot het kind maar te brengen. Ze had al twee lessen gemist, vorige week, omdat haar knie dik was door een val.
Ik reed dus met één dochter de route over dijkje, bochtige hoofdweg, rotondes en een stuk of tien stoplichten. Zette docher af, reed terug via stuk of tien stoplichten, rotondes, bochten en dijken, overhoorde jongste, ruimde keuken op. goot koffie achterover en bracht de andere dochters weg. Zelfde route, alleen drie stoplichten verder. Terugweg dochter opgepikt, thuis kwartiertje geprobeerd uit te vinden of de zingende dochters niet met metro en benenwagen naar zangles kunnen en weer weg. Weer diezelfde route, maar iets door gereden op zoek naar metrostation dat dichter bij zou zijn dan dat op de autoroute. Onvindbaar, de tomtom liet later zien dat er alleen een korte wandelroute naar toe is, met de auto rijdt je meer dan een kilometer om. De wandelroute is nog altijd langer dan die naar het metrostation op de route.
Anyway, dochters opgepikt, stoplichten, rotonders, bochten en dijkje terug en om half tien eindelijk op de bank. Nog een paar kleine dingetjes te regelen en bespreken en waarempel. Toen kon ik eindelijk een uurtje aan dat breiwerkje besteden...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten